Adhyaya 6: The Puṇḍarīkākṣapāraka Hymn and Puṣkara Tīrtha: The Account of King Vasu’s Release from Sin

Verse 1

धरण्युवाच । स वसुः संशयच्छेदं प्राप्य रैभ्यश्च सत्तमः । उभौ किं चक्रतुर्देव श्रुत्वा चाङ्गिरसं वचः ॥ ६.१ ॥

ព្រះធរណីមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះទេវតា! បន្ទាប់ពីវសុ និងរៃភ្យៈ អ្នកប្រសើរ បានកាត់បំបាត់សង្ស័យរួចហើយ ទាំងពីរនោះបានធ្វើអ្វី បន្ទាប់ពីស្តាប់ព្រះវាចារបស់អង្គិរាស?»

Verse 2

श्रीवराह उवाच । स वसुः सर्वधर्मज्ञः स्वराज्यं प्रतिपालयन् । अयजद् बहुभिर्यज्ञैर्महद्भिर्भूरिदक्षिणैः ॥ ६.२ ॥

ព្រះស្រីវរាហមានព្រះវាចា៖ វសុនោះ ជាអ្នកដឹងធម៌ទាំងអស់ ខណៈគ្រប់គ្រងរាជ្យរបស់ខ្លួន បានបូជាយញ្ញជាច្រើន ពិធីធំៗ មានទានដក្ខិណាច្រើនលើសលប់។

Verse 3

कर्मकाण्डेन देवेशं हरिं नारायणं प्रभुम् । तोषयामास राजेन्द्रस्तमभेदेन चिन्तयन् ॥ ६.३ ॥

ដោយវិធីពិធីកម្ម (កರ್ಮកाण्ड) ព្រះរាជាអធិរាជនោះ បានធ្វើឲ្យព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ—ហរិ នារាយណៈ ព្រះម្ចាស់—ពេញព្រះហឫទ័យ ដោយសមាធិគិតថា ព្រះអង្គមិនខុសពីសច្ចៈខ្ពស់បំផុត។

Verse 4

ततः कालेन महता तस्य राज्ञो मतिः किल । निवृत्तराज्यभोगस्य द्वन्द्वस्यान्तमुपेयुषी ॥ ६.४ ॥

បន្ទាប់មក កាលវេលាយូរច្រើនកន្លងទៅ គេនិយាយថា ប្រាជ្ញារបស់ព្រះរាជានោះ បានបែរចេញពីសេចក្តីរីករាយនៃអំណាចរាជ្យ ហើយបានឈានដល់ចុងបញ្ចប់នៃទ្វន្ទ្វៈទាំងឡាយ។

Verse 5

ततः पुत्रं विवस्वन्तं श्रेष्ठं भ्रातृशतस्य ह । अभिषिच्य स्वके राज्ये तपोवनमुपागमत् ॥ ६.५ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានអភិសេកព្រះរាជបុត្រា វិវស្វន្ត—ជាអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមបងប្អូនមួយរយ—ឲ្យគ្រងរាជ្យក្នុងនគររបស់ខ្លួន ហើយបានចេញទៅកាន់ព្រៃសមណធម៌ សម្រាប់ការតបស។

Verse 6

पुष्करं नाम तीर्थानां प्रवरं यत्र केशवः । पुण्डरीकाक्षनामाऽस्तु पूज्यते तत्परायणैः ॥ ६.६ ॥

ពុស្ករ ត្រូវបានប្រកាសថា ជាទីរមណីយដ្ឋានបុណ្យធម៌ដ៏ប្រសើរបំផុត ក្នុងចំណោមទីធម្មយាត្រាទាំងឡាយ ព្រោះនៅទីនោះ ព្រះកេសវៈ ដែលហៅថា ពុណ្ឌរីកាក្សៈ ត្រូវបានគោរពបូជាដោយអ្នកដែលស្មោះស្រឡាញ់ព្រះអង្គ។

Verse 7

तत्र गत्वा स राजर्षिः काश्मीराधिपतिर्वसुः । अतितीव्रेण तपसा स्वशरीरमशोषयत् ॥ ६.७ ॥

នៅទីនោះ ព្រះរាជឥសី វសុ អធិការកាស្មីរ បានទៅដល់ ហើយដោយតបស្យាដ៏ខ្លាំងក្លាខ្លាំងណាស់ បានធ្វើឲ្យរាងកាយរបស់ខ្លួនស្ងួតស្រក។

Verse 8

पुण्डरीकाक्षपारं तु स्तवं भक्त्या जपन् बुधः । आरिराधयिषुर्देवं नारायणमकल्मषम् । स्तोत्रान्ते तल्लयं प्राप्तः स राजा राजसत्तमः ॥ ६.८ ॥

ប៉ុន្តែ បុរសប្រាជ្ញា បានសូត្រដោយភក្តីនូវស្តវៈឈ្មោះ «ពុណ្ឌរីកាក្សបារ» ដោយមានបំណងបន្ធូរព្រះទ័យព្រះនារាយណៈ អ្នកបរិសុទ្ធឥតមល; នៅចុងបញ្ចប់នៃស្តូត្រ នោះ ព្រះរាជា អ្នកល្អបំផុតក្នុងចំណោមព្រះរាជាទាំងឡាយ បានឈានដល់ការលាយរលំចូលក្នុងព្រះអង្គ។

Verse 9

धरण्युवाच । पुण्डरीकाक्षपारं तु स्तोत्रं देव कथं स्मृतम् । कीदृशं तन्ममाचक्ष्व परमेश्वर तत्त्वतः ॥ ६.९ ॥

ធរណីបានទូលថា៖ «ឱ ព្រះទេវៈ ស្តូត្រ ‘ពុណ្ឌរីកាក្សបារ’ នោះ តាមប្រពៃណី គេចងចាំយ៉ាងដូចម្តេច? វាមានលក្ខណៈយ៉ាងណា? ឱ បរមេស្វរ សូមពន្យល់ឲ្យខ្ញុំដោយសច្ចៈ តាមអត្ថន័យសារសំខាន់របស់វា»។

Verse 10

श्रीवराह उवाच । नमस्ते पुण्डरीकाक्ष नमस्ते मधुसूदन । नमस्ते सर्वलोकेश नमस्ते तिग्मचक्रिणे ॥ ६.१० ॥

ព្រះវរាហៈដ៏គង់សិរី បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ ឱ អ្នកមានព្រះនេត្រដូចផ្កាឈូក; សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ ឱ មធុសូទនៈ អ្នកសម្លាប់មធុ។ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃលោកទាំងអស់; សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ ឱ អ្នកកាន់ចក្រ​ដ៏មុតស្រួច»។

Verse 11

विश्वमूर्तिं महाबाहुं वरदं सर्वतेजसम् । नमामि पुण्डरीकाक्षं विद्याऽविद्यात्मकं विभुम् ॥ ६.११ ॥

ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះអម្ចាស់ភ្នែកដូចផ្កាឈូក អ្នកគ្របដណ្តប់សព្វទី ដែលរូបកាយជាសកលលោក មានព្រះពាហុធំ ជាអ្នកប្រទានពរ ពោរពេញដោយពន្លឺទាំងអស់ និងមានសភាពទាំងវិជ្ជា និងអវិជ្ជា។

Verse 12

आदिदेवं महादेवं वेदवेदाङ्गपारगम् । गम्भीरं सर्वदेवानां नमामि मधुसूदनम् ॥ ६.१२ ॥

ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះមធុសូទនៈ ព្រះដើមកំណើត ព្រះដ៏អធិទេវដ៏មហិមា អ្នកឆ្លងកាត់ន័យជ្រាលជ្រៅនៃវេដ និងវេដាង្គទាំងឡាយ មានសភាពជ្រៅជ្រះ និងជាអធិទេវលើសទេវទាំងអស់។

Verse 13

विश्वमूर्तिं महामूर्तिं विद्यांमूर्तिं त्रिमूर्तिकम् । कवचं सर्वदेवानां नमस्ये वारिजेक्षणम् ॥ ६.१३ ॥

ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះភ្នែកដូចផ្កាឈូក អ្នកជារូបនៃសកលលោក ជារូបដ៏មហិមា ជារូបនៃវិជ្ជាបរិសុទ្ធ និងជាអ្នកមានការបង្ហាញបីប្រការ—ជាខែលការពាររបស់ទេវទាំងអស់។

Verse 14

सहस्रशीर्षिणं देवं सहस्राक्षं महाभुजम् । जगत्संव्याप्य तिष्ठन्तं नमस्ये परमेश्वरम् ॥ ६.१४ ॥

ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិឥស្វរៈ—ព្រះទេវមានក្បាលពាន់ ភ្នែកពាន់ និងព្រះពាហុដ៏មហិមា ដែលឈរគ្របដណ្តប់ពេញសកលលោកទាំងមូល។

Verse 15

शरण्यं शरणं देवं विष्णुं जिष्णुं सनातनम् । नीलमेघप्रतीकाशं नमस्ये चक्रपाणिनम् ॥ ६.१५ ॥

ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះវិṣṇុ—ព្រះទេវជាទីពឹងរបស់អ្នកស្វែងរកការការពារ ជាទីពឹងពិតប្រាកដ ជាអ្នកឈ្នះជានិច្ច (ជិṣṇុ) ជាអមតៈ (សនាតន) មានពន្លឺដូចពពកភ្លៀងខ្មៅ និងកាន់ចក្រ​នៅក្នុងព្រះហស្ត។

Verse 16

शुद्धं सर्वगतं नित्यं व्योमरूपं सनातनम् । भावाभावविनिर्मुक्तं पश्ये सर्वगं हरिम् ॥ ६.१६ ॥

ខ្ញុំសូមទស្សនា ហរិ—បរិសុទ្ធ សព្វទី ស្ថិតស្ថេរ ជានិច្ច មានសភាពដូចអាកាស ជាបុរាណ; រួចផុតពីទ្វ័យភាព «មាន» និង «មិនមាន» ហើយស្ថិតនៅគ្រប់ទីកន្លែង។

Verse 17

नान्यत्किञ्चित्प्रपश्यामि व्यतिरिक्तं त्वयाऽच्युत । त्वन्मयं च प्रपश्यामि सर्वमेतच्चराचरम् ॥ ६.१७ ॥

ឱ អច្យុតៈ ខ្ញុំមិនឃើញអ្វីណាមួយដែលបែកចេញពីព្រះអង្គឡើយ។ ពិតប្រាកដ ខ្ញុំឃើញសព្វវត្ថុនេះ—ទាំងចល និងអចល—សុទ្ធតែពេញដោយព្រះអង្គ។

Verse 18

एवं तु वदतस्तस्य मूर्त्तिमान् पुरुषः किल । निर्गत्य देहान्नीलाभो घनचण्डो भयंकरः ॥ ६.१८ ॥

ពេលគាត់និយាយដូច្នោះ គេថា មានបុរសមួយរូបមានរាងកាយជាក់ស្តែង បានលេចចេញពីរាងកាយរបស់គាត់—ពណ៌ខៀវងងឹត ដូចពពកក្រាស់ កាចសាហាវ និងគួរឱ្យភ័យខ្លាច។

Verse 19

रक्ताक्षो ह्रस्वकायस्तु दग्धस्थूणासमप्रभः । उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा किं करोमि नराधिप ॥ ६.१९ ॥

ភ្នែកក្រហម រាងកាយទាប តែមានពន្លឺដូចសសរដែលឆេះខ្មៅ។ គាត់បាននិយាយដោយប្រណម្យដៃថា៖ «ខ្ញុំគួរធ្វើអ្វី ព្រះអម្ចាស់នៃមនុស្ស?»

Verse 20

राजोवाच । कोऽसि किं कार्यमिह ते कस्मादागतवानसि । एतन्मे कथय व्याध एतदिच्छामि वेदितुम ॥ ६.२० ॥

ព្រះរាជាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកជានរណា? មកទីនេះដោយកិច្ចការអ្វី ហើយមកពីណា? ចូរប្រាប់ខ្ញុំ ឱ អ្នកប្រមាញ់; ខ្ញុំចង់ដឹង។»

Verse 21

व्याध उवाच । पूर्वं कलियुगे राजन् राजा त्वं दक्षिणापथे । पूर्णधर्मोद्भवः श्रीमान् जनस्थाने विचक्षणः ॥ ६.२१ ॥

អ្នកប្រមាញ់បាននិយាយថា៖ «កាលពីមុន ក្នុងយុគកលិ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ អ្នកធ្លាប់ជាស្តេចនៅតំបន់ខាងត្បូង មានព្រះកិត្តិយស កើតពីធម៌ពេញលេញ ហើយមានប្រាជ្ញាច្បាស់នៅជនស្ថាន»។

Verse 22

स कदाचिद् भवान् वीर तुरगैः परिवारितः । अरण्यमागतो हन्तुं श्वापदानि विशेषतः ॥ ६.२२ ॥

មានពេលមួយ ឱ វីរបុរស អ្នកមានសេះជាច្រើនព័ទ្ធជុំវិញ បានចូលទៅក្នុងព្រៃ ដើម្បីសម្លាប់សត្វព្រៃ ជាពិសេសសត្វដែលលួចស៊ីសត្វដទៃ។

Verse 23

तत्र त्वया अन्यकामेन मृगवेषधरो मुनिः । दण्डयुग्मेन दूरे तु पातितो धरणीतले ॥ ६.२३ ॥

នៅទីនោះ ដោយសារអ្នកត្រូវបានជំរុញដោយបំណងផ្សេង មុនីមួយរូបដែលលាក់ខ្លួនក្នុងរូបសត្វក្តាន់ ត្រូវបានវាយពីចម្ងាយដោយឈើដំបងពីរដើម ហើយដួលលើផ្ទៃដី។

Verse 24

सद्यो मृतश्च विप्रेन्द्रस्त्वं च राजन् मुदा युतः । हरिणोऽयं हत इति यावत् पश्यसि पार्थिव । तावन्मृगवपुर्विप्रो मृतः प्रस्त्रवणे गिरौ ॥ ६.२४ ॥

ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុតបានស្លាប់ភ្លាមៗ ខណៈដែលអ្នកផងដែរ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ មានចិត្តរីករាយ មើលទៅដោយគិតថា «ក្តាន់នេះត្រូវបានសម្លាប់ហើយ» ឱ អធិរាជ។ នៅពេលនោះ ព្រាហ្មណ៍ដែលមានរូបក្តាន់នោះ បានដេកស្លាប់នៅប្រាស្ត្រវណៈ លើភ្នំ។

Verse 25

तं दृष्ट्वा त्वं महाराज क्षुभितेन्द्रियमाणसः । गृहं गतस्ततोऽन्यस्य कस्यचित् कथितं त्वया ॥ ६.२५ ॥

ពេលឃើញគាត់ អ្នកឯង ឱ ព្រះមហាក្សត្រ មានអារម្មណ៍ និងចិត្តរង្គោះរង្គើ បានត្រឡប់ទៅផ្ទះ; បន្ទាប់មក អ្នកបានប្រាប់រឿងនោះដល់មនុស្សម្នាក់ផ្សេងទៀត។

Verse 26

ततः कतिपयाहस्य त्वया रात्रौ नरेश्वर । ब्रह्महत्याभयाद्भीतचित्तेनैतद्विचिन्तितम् । कृत्यं करोमि शान्त्यर्थं मुच्यते येन पातकात् ॥ ६.२६ ॥

បន្ទាប់ពីកន្លះថ្ងៃមួយចំនួន អ្នក—ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃមនុស្ស—នៅពេលយប់ ដោយចិត្តភ័យខ្លាចពីអំពើបាបសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ បានពិចារណាថា៖ «ខ្ញុំនឹងប្រតិបត្តិពិធីសន្តិភាព ដើម្បីឲ្យរួចផុតពីបាប»។

Verse 27

ततस्त्वया महाराज सकृन्नारायणं प्रभुम् । संचिन्त्य द्वादशी शुद्धा त्वया राजन्नुपोषिता ॥ ६.२७ ॥

បន្ទាប់មក ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ដោយបានសមាធិគិតដល់ព្រះនារាយណៈ ព្រះអម្ចាស់ សូម្បីតែម្តង អ្នក—ឱ ព្រះរាជា—បានអនុវត្តអុបោសថ (អាហារអត់) ដ៏បរិសុទ្ធនៅថ្ងៃទ្វាទសី។

Verse 28

नारायणो मे सुप्रीत इति प्रोक्त्वा शुभेऽहनि । गौर्दत्ता विधिना सद्यो मृतोऽस्युदरशूलतः ॥ ६.२८ ॥

នៅថ្ងៃមង្គល ដោយបានប្រកាសថា «ព្រះនារាយណៈពេញព្រះហឫទ័យចំពោះខ្ញុំ» គេបានប្រគេនគោតាមវិធីធម៌; ទោះយ៉ាងណា គាត់បានស្លាប់ភ្លាមៗ ដោយសារឈឺពោះយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 29

अभुक्तो द्वादशीधर्मे यत् तत्रापि च कारणम् । कथयामि भवत्पत्नी नाम्ना नारायणी शुभा ॥ ६.२९ ॥

ចំពោះហេតុដែលគាត់នៅតែមិនបរិភោគ ទោះកំពុងគោរពវិន័យនៃវ្រតទ្វាទសី—មូលហេតុនោះផង—ខ្ញុំនឹងពន្យល់។ វាពាក់ព័ន្ធនឹងភរិយាមង្គលរបស់អ្នក ឈ្មោះ នារាយណី។

Verse 30

सा कण्ठगेन प्राणेन व्याहृता तेन ते गतिः । कल्पमेकं महाराज जाता विष्णुपुरे तव ॥ ६.३० ॥

នាងបានបញ្ចេញពាក្យនោះ ដោយដង្ហើមជីវិតជាប់នៅបំពង់ក; ពាក្យនោះបានក្លាយជាមូលហេតុនៃវាសនារបស់អ្នក។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ស្ថានភាពរបស់អ្នកបានតាំងនៅក្នុងទីក្រុងវិષ્ણុរបស់អ្នក (វិષ્ણុបុរ) អស់មួយកល្បទាំងមូល។

Verse 31

अहं च तव देहस्थः सर्वं जानामि चाक्षयम् । ब्रह्मग्रहॊ महाघोरः पीडयामीति मे मतिः ॥ ६.३१ ॥

ខ្ញុំផងដែរ ស្ថិតនៅក្នុងរាងកាយរបស់អ្នក ដឹងអស់ទាំងអ្វីៗ ដោយមិនខ្សោយចុះឡើយ។ ប៉ុន្តែគំនិតរបស់ខ្ញុំគឺ៖ «ព្រហ្មគ្រាហៈដ៏គួរភ័យខ្លាំង កំពុងធ្វើទុក្ខបៀតបៀនខ្ញុំ»។

Verse 32

तावद्विष्णोस्तु पुरुषैः किङ्करैर्मुसलैरहम् । प्रहतः सङ्क्षयं यातस्ततस्ते रोमकूपतः । स्वर्गस्थस्यापि राजेन्द्र स्थितोऽहं स्वेन तेजसा ॥ ६.३२ ॥

បន្ទាប់មក ខ្ញុំត្រូវអ្នកបម្រើរបស់ព្រះវិṣṇu វាយដោយដំបងធំៗ រហូតដល់វិនាសសាបសូន្យ; បន្ទាប់ពីនោះ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃស្តេចទាំងឡាយ ខ្ញុំបានស្ថិតដោយពន្លឺរបស់ខ្លួន នៅក្នុងរន្ធរោមនៃរាងកាយរបស់អ្នក ទោះបីអ្នកស្ថិតនៅសួគ៌ក៏ដោយ។

Verse 33

ततोऽहःकल्पनिर्वृत्ते रात्रिकल्पे च सत्तम । इदानीमादिसृष्टौ तु कृते नृपतिसत्तम ॥ ६.३३ ॥

បន្ទាប់មក ពេលវដ្តថ្ងៃ (នៃកាលសកល) បានបញ្ចប់ ហើយវដ្តយប់ក៏ដូចគ្នា ឱ អ្នកប្រកបដោយធម៌ដ៏ល្អបំផុត; ឥឡូវនេះវិញ ក្នុងសೃષ્ટិដើមកំណើត ដែលកើតឡើងនៅយុគក្រឹតា ឱ ស្តេចដ៏ប្រសើរ (សូមស្តាប់/សូមពិចារណា)។

Verse 34

सम्भूतस्त्वं महाराज राज्ञः सुमनसो गृहे । काश्मीरदेशाधिपतेरहं चाङ्गरुहैस्तव ॥ ६.३४ ॥

ឱ មហារាជា អ្នកបានកើតនៅក្នុងគ្រួសាររបស់ស្តេច សុមនស; ហើយខ្ញុំផងដែរ បានកើតជាកូនចៅរបស់អ្នក ពីអធិការនៃដែនដីកាស្មីរ។

Verse 35

यज्ञैरिष्टं त्वयानेकैर्बहुभिश्चाप्तदक्षिणैः । न चाहं तैरपहतो विष्णुस्मरणवर्जितैः ॥ ६.३५ ॥

អ្នកបានប្រតិបត្តិយជ្ញាច្រើន ហើយជាច្រើនក្នុងនោះបានប្រគេនទានយជ្ញាដោយគ្រប់គ្រាន់; ទោះយ៉ាងណា ខ្ញុំមិនពេញចិត្តដោយពិធីទាំងនោះទេ ប្រសិនបើវាខ្វះការចងចាំព្រះវិṣṇu។

Verse 36

इदानीं यत् त्वया स्तोत्रं पुण्डरीकाक्षपारकम् । पठितं तत्प्रभावेन विहायाङ्गरुहाण्यहम् । एकीभूतः पुनर्जातो व्याधरूपो नृपोत्तम ॥ ६.३६ ॥

ឥឡូវនេះ ព្រះរាជាអធិរាជ អ្នកបានសូត្រស្តូត្រដែលសរសើរ ពុណ្ឌរីកាក្សៈ; ដោយអานุភាពនៃវា ខ្ញុំបានបោះបង់ដុំរុក្ខជាតិលូតលាស់លើរាងកាយ ហើយបានក្លាយជាមនុស្សពេញលេញវិញ កើតឡើងម្ដងទៀតជារូបអ្នកប្រមាញ់។

Verse 37

अहं भगवतः स्तोत्रं श्रुत्वा प्राक्पापमूर्त्तिना । मुक्तोऽस्मि धर्मबुद्धिर्मे वर्त्तते साम्प्रतं विभो ॥ ६.३७ ॥

ខ្ញុំបានស្តាប់ស្តូត្ររបស់ព្រះបរមភគវន្ត ហើយខ្ញុំដែលមុននេះជារូបនៃអំពើបាបចាស់ បានរួចផុត; ឥឡូវនេះ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានអំណាច ចិត្តខ្ញុំមានទំនោរទៅរកធម៌។

Verse 38

एतच्छ्रुत्वा वचो राजा परं विस्मयमागतः । वरेण चन्दयामास तं व्याधं राजसत्तमः ॥ ६.३८ ॥

ព្រះរាជាបានស្តាប់ពាក្យទាំងនេះ ហើយបានភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង; ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរនោះ បន្ទាប់មកបានចង់បំពេញចិត្តអ្នកប្រមាញ់ ដោយប្រទានពរ។

Verse 39

राजोवाच । स्मारितोऽस्मि यथा व्याध त्वया जन्मान्तरं गतम् । तथा त्वं मत्प्रसादेन धर्मव्याधो भविष्यसि ॥ ६.३९ ॥

ព្រះរាជាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ អ្នកប្រមាញ់ អ្នកបានរំលឹកខ្ញុំអំពីអ្វីដែលបានកន្លងទៅក្នុងជាតិមុន។ ដូច្នេះ ដោយព្រះអនុគ្រោះរបស់ខ្ញុំ អ្នកនឹងក្លាយជា ‘ធម្មវិយាធ’ គឺអ្នកប្រមាញ់ដ៏សុចរិត»។

Verse 40

यश्चैतत् पुण्डरीकाक्षपारगं शृणुयात् परम् । तस्य पुष्करयात्रायां विधिस्नानफलं भवेत् ॥ ६.४० ॥

ហើយអ្នកណាដែលស្តាប់ដោយគោរពនូវកថាដ៏ឧត្តមនេះ អំពី ពុណ្ឌរីកាក្សៈ នោះនៅពេលធ្វើធម្មយាត្រាទៅ បុស្ករ គេនឹងទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងផលនៃការងូតទឹកតាមវិធីបូជាដែលបានកំណត់។

Verse 41

श्रीवराह उवाच । एवमुक्त्वा ततो राजा विमानवरमास्थितः । परेण तेजसा योगमवापाशेषधारिणि ॥ ६.४१ ॥

ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូល៖ បន្ទាប់ពីមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ ស្តេចបានឡើងជិះវិមានដ៏ប្រសើរ ហើយឱ អ្នកកាន់ទាំងអស់ដោយមិនសល់ ទ្រង់បានសម្រេចសមាធិយោគដោយពន្លឺដ៏អធិក។