Adhyaya 44: The Vaiśākha Bright-Twelfth Observance: Worship of Hari as Jāmadagnya and Its Fruits

Verse 1

दुर्वासा उवाच । वैशाखेऽप्येवमेवं तु संकल्प्य विधिना नरः । तद्वत् स्नानादिकं कृत्वा ततो देवालयं व्रजेत् ॥ ४४.१ ॥

ទុរវាសា បានមានព្រះវាចា៖ «នៅខែវៃសាខៈផងដែរ បុរសម្នាក់គួរតាំងសង្កల్పដូចនេះតាមវិធីដែលបានកំណត់ ហើយធ្វើការងូតទឹក និងវត្តប្រតិបត្តិពាក់ព័ន្ធដូចគ្នា; បន្ទាប់មកគួរទៅកាន់វិហារព្រះ»។

Verse 2

तत्राराध्य हरिं भक्त्या एभिर्मन्त्रैर्विचक्षणः । जामदग्न्याय पादौ तु उदरं सर्वधारिणे । मधुसूदनायेति कटिमुरः श्रीवत्सधारिणे ॥ ४४.२ ॥

នៅទីនោះ អ្នកអនុវត្តដែលមានប្រាជ្ញា គួរបូជាព្រះហរិ ដោយភក្តី ដោយមន្តទាំងនេះ៖ សម្រាប់ព្រះបាទ សូត្រ «ជាមទគ្ន្យាយ»; សម្រាប់ព្រះឧदर សូត្រ «សព្វធារិណេ» (ព្រះអង្គអ្នកទ្រទ្រង់សព្វយ៉ាង); និងសម្រាប់ចង្កេះនិងទ្រូង សូត្រ «មធុសូទនាយ»—ព្រះអង្គអ្នកកាន់សញ្ញា «ស្រីវត្ស»។

Verse 3

क्षत्रान्तकाय च भुजौ मणिकण्ठाय कण्ठकम् । स्वनाम्ना शङ्खचक्रौ तु शिरो ब्रह्माण्डधारिणे ॥ ४४.३ ॥

ហើយសម្រាប់ព្រះភុជទាំងពីរ គួរប្រាប់ថា «ក្សត្រាន្តកាយ»; សម្រាប់គ្រឿងអលង្ការក ឲ្យថា «មណិកណ្ណ្ឋាយ»; សម្រាប់ស័ង្ខ និងចក្រ ឲ្យហៅតាមនាមរបស់វាផ្ទាល់; និងសម្រាប់ព្រះសិរ ឲ្យថា «ព្រះអង្គអ្នកទ្រទ្រង់ព្រហ្មណ្ឌ» (ពងលោក)។

Verse 4

एवमभ्यर्च्य मेधावी प्राग्वत् तस्याग्रतो घटम् । विन्यस्य स्थगितं तद्वद् वस्त्रयुग्मेन वेष्टितम् ॥ ४४.४ ॥

បូជាដូច្នេះរួចហើយ អ្នកប្រាជ្ញ គួរដាក់ក្រឡុកទឹកមួយ នៅខាងមុខ ដូចដែលបានធ្វើមុន; ហើយក្រឡុកនោះ គួរត្រូវគ្របបាំង និងរុំដោយក្រណាត់ពីរបន្ទះ ដូចគ្នា។

Verse 5

वैणवेन तु पात्रेण तस्मिन् संस्थापयेद्धरिम् । जामदग्न्येति विख्यातं नाम्ना क्लेशविनाशनम् ॥ ४४.५ ॥

បន្ទាប់មក ដោយប្រើភាជនវៃષ્ણវៈ គួរតាំងព្រះហរិនៅក្នុងនោះ—ព្រះហរិដែលល្បីដោយនាម «ជាមទគ្ន្យ» នាមដែលបានពណ៌នាថា បំផ្លាញក្លេសៈ (ទុក្ខកង្វល់)។

Verse 6

दक्षिणे परशुं हस्ते तस्य देवस्य कारयेत् । सर्वगन्धैश्च सम्पूज्य पुष्पैर्नानाविधैः शुभैः ॥ ४४.६ ॥

នៅព្រះហស្តស្តាំនៃទេវតានោះ គួរឲ្យធ្វើព្រះបរហ្សុ (ពូថៅ) មួយ; ហើយបូជាឲ្យបានត្រឹមត្រូវ ដោយក្លិនក្រអូបទាំងអស់ និងដោយផ្កាល្អៗជាច្រើនប្រភេទ។

Verse 7

ततस्तस्याग्रतः कुर्याज्जागरं भक्तिमान्नरः । प्रभाते विमले सूर्ये ब्राह्मणाय निवेदयेत् । एवं नियमयुक्तस्य यत्फलं तन्निबोध मे ॥ ४४.७ ॥

បន្ទាប់មក បុគ្គលមានភក្តីគួរតែយាមភ្ញាក់នៅមុខព្រះអង្គ។ នៅពេលព្រឹកព្រលឹម ពេលព្រះអាទិត្យស្អាតបរិសុទ្ធ គួរនាំអំណោយទៅថ្វាយដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍។ ចូរស្តាប់ពីខ្ញុំ អំពីផលដែលកើតឡើងដល់អ្នកមានវិន័យដោយវត្តនិយមដូច្នេះ។

Verse 8

आसीद् राजा महाभागो वीरसेनो महाबलः । अपुत्रः स पुरा तीव्रं तपस्तेपे महौजसा ॥ ४४.८ ॥

កាលមុន មានស្តេចមហាសំណាង និងមានកម្លាំងធំឈ្មោះ វីរាសេនៈ។ ពេលនោះ ព្រះអង្គគ្មានព្រះរាជបុត្រា ទ្រង់បានប្រតិបត្តិតបស្យាខ្លាំងក្លា ដោយឥទ្ធិពលវិញ្ញាណដ៏មហិមា។

Verse 9

चरस्तत्तपो घोरं याज्ञवल्क्यो महामुनिः । आजगाम महायोगी तं दृष्ट्वा नातिदूरतः ॥ ४४.९ ॥

នៅពេល យាជ្ញវល្ក្យៈ មហាមុនី កំពុងប្រតិបត្តិតបស្យាដ៏គួរភ័យនោះ មានមហាយោគីម្នាក់បានមកដល់; ពេលឃើញគាត់ពីមិនឆ្ងាយ គាត់ក៏ចូលមកជិត។

Verse 10

तमायान्तमथो दृष्ट्वा ऋषिं परमवर्चसम् । कृताञ्जलिपुटो भूत्वा राजाभ्युत्थानमाकरॊत् ॥ ४४.१० ॥

ពេលនោះ ស្តេចបានឃើញឥសីកំពុងមកដល់ មានពន្លឺដ៏លើសលប់។ ទ្រង់បានប្រណម្យដៃជាគូ ដោយក្តីគោរព ហើយក្រោកឡើងទទួលស្វាគមន៍។

Verse 11

स पूजितो मुनिः प्राह किमर्थं तप्यते तपः । राजन् कथय धर्मज्ञ किं ते कार्यं विवक्षितम् ॥ ४४.११ ॥

មុនីនោះ បានទទួលការគោរពបូជាហើយ បានមានព្រះវាចាថា៖ «តើអ្នកកំពុងធ្វើតបស្យានេះ ដើម្បីអ្វី? ឱ ស្តេច! ចូរប្រាប់មក—ឱ អ្នកដឹងធម៌—ថា កិច្ចការណាដែលអ្នកចង់និយាយ?»

Verse 12

राजोवाच । अपुत्रोऽहं महाभाग नास्ति मे पुत्रसन्ततिः । तेन मे तप आस्थाय क्रिष्यते स्वतनुर्द्विज ॥ ४४.१२ ॥

ព្រះរាជាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ មហាបុណ្យជន! ខ្ញុំគ្មានព្រះរាជបុត្រា មិនមានពូជពង្សបុត្រសន្តានឡើយ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំបានចូលរួមធ្វើតបៈ ហើយរាងកាយខ្ញុំ ឱ ព្រះទ្វិជៈ កំពុងស្គមស្គាំង»។

Verse 13

याज्ञवल्क्य उवाच । अलं ते तपसाऽनेन महाक्लेशेन पार्थिव । अल्पायासेन ते पुत्रो भविष्यति न संशयः ॥ ४४.१३ ॥

យាជ្ញវល្ក្យៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! តបៈដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនេះគ្រប់គ្រាន់ហើយ សម្រាប់ព្រះអង្គ ដែលទទួលទុក្ខលំបាកយ៉ាងខ្លាំង។ ដោយការខិតខំតិចតួច ព្រះអង្គនឹងបានព្រះរាជបុត្រា មិនមានសង្ស័យឡើយ»។

Verse 14

राजोवाच । कथं मे भविता पुत्रोऽल्पायासेन वै द्विज । एतन्मे कथय प्रीतो भगवन् प्रणतस्य ह ॥ ४४.१४ ॥

ព្រះរាជាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះទ្វិជៈ! ដោយការខិតខំតិចតួច តើព្រះរាជបុត្រនឹងកើតមានដល់ខ្ញុំដូចម្តេច? សូមព្រះអង្គប្រាប់ខ្ញុំ ដោយព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យ ឱ ព្រះគ្រូដ៏គួរគោរព ដល់ខ្ញុំដែលបានក្រាបបង្គំសម្តែងការសម្របសម្រួល»។

Verse 15

दुर्वासा उवाच । एवमुक्तो मुनिस्तेन पार्थिवेन यशस्विना । आचख्यौ द्वादशीं चेमां वैशाखे सितपक्षजाम् ॥ ४४.१५ ॥

ទុរវាសាៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ដោយត្រូវបានព្រះមហាក្សត្រដ៏មានកិត្តិយសនោះសួរដូច្នេះ មុនីបានពន្យល់អំពីវ្រតៈទ្វាទសីនេះ ដែលកើតឡើងក្នុងខែវៃសាខៈ នៅពាក់កណ្តាលខែភ្លឺ។

Verse 16

स हि राजा विधानॆन पुत्रकामो विशेषतः । उपोष्य लब्धवान् पुत्रं नलं परमधार्मिकम् । योऽद्यापि कीर्त्यते लोके पुण्यश्लोको नरोत्तमः ॥ ४४.१६ ॥

ព្រះរាជានោះ ដែលប្រាថ្នាព្រះរាជបុត្រជាពិសេស បានអនុវត្តពិធីតាមវិន័យ ហើយបានអត់អាហារ ទើបទទួលបានព្រះរាជបុត្រា នាម នលៈ អ្នកមានធម៌ខ្ពង់ខ្ពស់។ សូម្បីតែសព្វថ្ងៃ គេនៅតែសរសើរគាត់ក្នុងលោក ជាបុរសឧត្តម មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះបរិសុទ្ធដោយកុសល។

Verse 17

प्रासङ्गिकं फलं ह्येतद्गतस्यास्य महामुने । सुपुत्रो जायते वित्तविद्यावान्कान्तिरुत्तमा ॥ ४४.१७ ॥

ឱ មហាមុនី នេះជាផលបន្ទាប់បន្សំសម្រាប់អ្នកដែលបានទៅដល់ (ឬបានអនុវត្ត) នោះ៖ កូនប្រុសល្អកើតឡើង មានទ្រព្យសម្បត្តិ និងវិជ្ជា ហើយមានពន្លឺឬសោភ័ណភាពដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។

Verse 18

इह जन्मनि किं चित्रं परलोके शृणुष्व मे । कल्पमेकं ब्रह्मलोके वसित्वाऽप्सरसां गणैः ॥ ४४.१८ ॥

ក្នុងជីវិតនេះមានអ្វីគួរអស្ចារ្យ? សូមស្តាប់អំពីលោកក្រោយពីខ្ញុំ៖ ដោយបានស្នាក់នៅក្នុងព្រហ្មលោកមួយកល្បៈ ត្រូវរស់នៅជាមួយក្រុមអប្សរាទាំងឡាយ។

Verse 19

क्रीडत्यन्ते पुनः सृष्टौ चक्रवर्ती भवेद् ध्रुवम् । त्रिंशत्यब्दसहस्राणि जीवते नात्र संशयः ॥ ४४.१९ ॥

នៅចុងកាលៈពេលមួយ ពេលសೃષ્ટិ កើតឡើងវិញ គាត់នឹងក្លាយជាចក្រវរតី (ស្តេចសកល) ដោយប្រាកដ។ គាត់រស់បានសាមសិបពាន់ឆ្នាំ—មិនមានសង្ស័យឡើយ។