Adhyaya 213: The Glory of Gokarṇeśvara: Nandin’s Austerities and Śiva’s Boons

Verse 1

अथ गोकरणेश्वरमाहात्म्यम् ॥ सूत उवाच ॥ पुरा देवैर्विनिहते संग्रामे तारकामये ॥ अत्युच्छ्रिते प्रतिबले दानवानां बले तथा

ឥឡូវនេះចាប់ផ្តើម «មាហាត្ម្យ» នៃព្រះ Gokarṇeśvara។ សូតៈបាននិយាយថា៖ កាលពីបុរាណ ក្នុងសង្គ្រាមពាក់ព័ន្ធនឹង Tāraka ពេលដែលពួកទេវតាត្រូវបានវាយឲ្យចាញ់ កម្លាំងរបស់ពួក Dānava បានកើនឡើងខ្លាំងណាស់ និងក្លាយជាអស្ចារ្យគួរភ័យខ្លាច។

Verse 2

सहस्राक्षे लब्धपदे क्षीणशत्रौ गतास्पदे ॥ सम्यक्प्रसूति मापन्ने त्रैलोक्ये सचराचरे

នៅពេលសហស្រាក្ស (ឥន្ទ្រ) បានទទួលតំណែងរបស់ខ្លួនវិញ សត្រូវទាំងឡាយបានស្រកកម្លាំង ហើយមូលដ្ឋានបានមាំមួន; នោះហើយ ទាំងត្រៃលោក រួមទាំងអ្វីដែលចល័ត និងអចល័ត បានត្រឡប់ទៅស្ថានភាពកំណើតដ៏មានរបៀបរៀបរយ និងស្ថិរភាពត្រឹមត្រូវ។

Verse 3

शृङ्गे चैवाचलेन्द्रस्य मेरोः सर्वहिरण्यये ॥ मणिविद्रुमविद्धे च विपुले पङ्कजासने

—លើកំពូលភ្នំមេរុ ជាព្រះអធិរាជនៃភ្នំទាំងឡាយ ដែលសុទ្ធតែជាមាសទាំងស្រុង—លើអាសនៈផ្កាឈូកដ៏ធំទូលាយ ដែលបញ្ចូលគ្រឿងមណី និងវិទ្រុម (ផ្កាថ្ម) —

Verse 4

सुखोपविष्टमेकाग्रं स्थिरचित्तं कृतिक्शणम् ॥ निवृत्तकार्यं मुदितं सूर्यवैश्वानरद्युतिम्

ព្រះអង្គអង្គុយដោយសុខសាន្ត មានចិត្តផ្តោតតែមួយ មាំមួនក្នុងស្មារតី ដោយទស្សនៈនៃអ្នកបានបំពេញកិច្ច; ការងារបានបញ្ចប់ហើយ ទ្រង់ស្ងប់ស្ងាត់ និងរីករាយ ពន្លឺរុងរឿងដូចព្រះអាទិត្យ និងភ្លើងខាងក្នុង វៃស្វានរ។

Verse 5

प्रणम्य मूर्ध्ना चरणावुपगृह्य समाहितः ॥ ब्रह्माणं परिपप्रच्छ कुमारो नतिपूर्वकः

ដោយកោតក្បាលថ្វាយបង្គំ និងកាន់ព្រះបាទដោយកិត្តិយស ដោយចិត្តប្រមូលផ្តុំ; ព្រះឥសីវ័យក្មេងបានសួរព្រះព្រហ្មយ៉ាងលម្អិត ដោយការគោរពសមរម្យ។

Verse 6

सनत्कुमार उवाच ॥ भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि पुराणमृषिसंस्तुतम् ॥ पुराणं तु महाभाग त्वत्तस्तत्त्वविदां वर

សនត្កុមារ បានពោលថា៖ «ឱ ព្រះភគវន្ត ខ្ញុំប្រាថ្នាស្តាប់ពុរាណៈដែលព្រះឥសីទាំងឡាយបានសរសើរ—ឱ មហាភាគ អ្នកល្អឯកក្នុងចំណោមអ្នកដឹងតត្ត្វៈ សូមឲ្យខ្ញុំស្តាប់ពុរាណៈនោះពីព្រះអង្គ»។

Verse 7

कथमुत्तर गोकर्णं दक्षिणं च कथं विभो ॥ शृङ्गेश्वरस्य परमं कथं सम्यक्प्रतिष्ठितम्

ឱ​ព្រះអង្គដ៏មានអានុភាព! តើ «គោករណ» ត្រូវយល់ថាជាទីស្ថានខាងជើងយ៉ាងដូចម្តេច ហើយខាងត្បូងយ៉ាងដូចម្តេច? ហើយអាសនៈដ៏ប្រសើរបំផុតរបស់ «ឝ្រឹង្គេឝ្វរ» ត្រូវបានស្ថាបនាឲ្យត្រឹមត្រូវយ៉ាងដូចម្តេច?

Verse 8

क्षेत्रस्य कि प्रमाणं स्यात्कि‍ञ्च तीर्थफलं स्मृतम् ॥ कथं पशुपतिस्तत्र भगवान्मृगरूपधृक्

ទំហំ (ព្រំដែន) នៃក្សេត្របរិសុទ្ធនោះមានប៉ុន្មាន? ហើយផលនៃទីរថៈ ត្រូវបានចងចាំក្នុងស្ម្រឹតិថា​យ៉ាងដូចម្តេច? ហើយនៅទីនោះ ព្រះបគវាន «បសុបតិ» ដែលទ្រង់ពាក់រូបម្រឹគ (ក្តាន់) ស្ថិតយ៉ាងដូចម្តេច?

Verse 9

सर्वैस्त्वत्प्रमुखैर्देवैः कथमासादितं पुनः ॥ मृगरूपं कथं चास्य शरीरं क्व प्रतिष्ठितम्

បន្ទាប់មក ដោយមានព្រះអង្គជាមុខមាត់ នៃទេវតាទាំងអស់ ពួកគេបានឈានដល់/ទទួលបានវាម្តងទៀតយ៉ាងដូចម្តេច? ហើយរូបម្រឹគ (ក្តាន់) នេះកើតឡើងយ៉ាងដូចម្តេច និងរាងកាយនោះ ត្រូវបានប្រតិស្ឋាននៅទីណា?

Verse 10

एवमुक्तः स भगवान्ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ॥ उवाच तस्मै पुत्राय गुह्यमेतत्पुरातनम्

ពេលត្រូវបានទូលសួរដូច្នេះ ព្រះបគវាន «ព្រហ្មា» ដែលជាអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកដឹងព្រហ្មវិទ្យា បានមានព្រះវាចាទៅកាន់ព្រះបុត្រា អំពីគោលបង្រៀនបុរាណដ៏សម្ងាត់នេះ។

Verse 11

ब्रह्मोवाच ॥ शृणु वत्स महाभाग यथातत्त्वं ब्रवीमि ते ॥ पुराणमेतद्बह्मर्षे सरहस्यं यथाश्रुतम्

ព្រហ្មាមានព្រះវាចា៖ «ស្តាប់ចុះ កូនជាទីស្រឡាញ់ អ្នកមានភាគល្អ; ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកតាមសច្ចធម៌។ ឱ ព្រហ្មឫសី, បុរាណនេះ ព្រមទាំងន័យសម្ងាត់របស់វា ខ្ញុំនឹងរៀបរាប់តាមដែលបានស្តាប់មកក្នុងប្រពៃណី»។

Verse 12

अस्ति भूधरराजस्य मन्दरस्योत्तरे शुचौ ॥ मुञ्जवान्नाम शिखरो नन्दनोपवनद्युतिः ॥

នៅខាងជើងភ្នំមន្ទរា ដែលជាស្តេចនៃភ្នំទាំងឡាយ ក្នុងតំបន់បរិសុទ្ធ មានកំពូលមួយឈ្មោះ មុញ្ជវាន ភ្លឺរលោងដូចសួននន្ទន។

Verse 13

वज्रस्फटिकपाषाणः प्रवालाङ्कुरशर्क्करः ॥ नीलामलशिलावर्णो गुहानिर्झरकन्दरः ॥

ថ្មនៅទីនោះដូចវជ្រៈ និងគ្រីស្តាល់; ក្រួសដូចពន្លកផ្កាថ្ម។ វាមានពណ៌ដូចថ្មខៀវស្អាតឥតមល និងពេញដោយរូងភ្នំ ទឹកធ្លាក់ និងជ្រោះជ្រៅ។

Verse 14

विचित्रकुसुमोपेतैर्लतामञ्जीरधारिभिः ॥ रेजे यः प्रांशुभिः शृङ्गैरुल्लिखद्भिरिवाम्बरम् ॥

តុបតែងដោយវល្លិដែលពាក់ដូចខ្សែកជើងពីផ្កាចម្រុះ វាភ្លឺរលោង—កំពូលខ្ពស់ៗរបស់វាហាក់ដូចជាកោសមេឃ។

Verse 15

दार्यस्तत्राधिकं रेजुर्नानाधातुपरिस्रवैः ॥ शिलीन्ध्रकुसुमोपेताश्चित्रिता इव सर्वतः ॥

នៅទីនោះ រន្ធប្រេះ និងជ្រោះភ្នំភ្លឺរលោងកាន់តែខ្លាំងដោយសារស្ទ្រីមនៃរាវធាតុរ៉ែពណ៌ចម្រុះ; គ្រប់ទិសដូចជាត្រូវគូរតុបតែង ដោយមានផ្កា śilīndhra ជាអលង្ការ។

Verse 16

तेऽत्र केतकि खण्डाश्च कुन्दखण्डाश्च पुष्पिताः ॥ उन्मीलिता इवाभान्ति धातकीवनराजिभिः ॥

នៅទីនេះ ព្រៃស្មៅកេតកី និងព្រៃកុន្ទ កំពុងរីកផ្កា; ជាមួយខ្សែបន្ទាត់ព្រៃធាតកី វាហាក់ដូចជាទើបតែបើករីកថ្មីៗ។

Verse 17

भिन्नेन्द्रनीलविमलैर्धौतैः प्रस्रवणाम्बुभिः ॥ चित्रैः कुसुमसंच्छन्नैः शिलाप्रस्तरविस्तरैः ॥

បានលាងសម្អាតដោយទឹកប្រភពដ៏ថ្លា—បរិសុទ្ធដូចត្បូងនីលដែលបែក—មានលានថ្មជាន់ៗទូលាយ ពណ៌ចម្រុះ ហើយគ្របដណ្ដប់ដោយផ្កា។

Verse 18

शक्रचापनिभै रम्यैः कुबेरभवनद्युतौ ॥ तस्मिन्नगवरे रम्ये महोरगनिषेविते ॥

ស្រស់ស្អាតដូចធ្នូរបស់ព្រះឥន្ទ្រ បញ្ចេញពន្លឺដូចវិមានរបស់កុវេរ—លើភ្នំដ៏ប្រសើរ និងរម្យនោះ ដែលមានមហានាគ (មហោរគ) មកស្នាក់ញឹកញាប់។

Verse 19

कल्हारकुसुमोपेते हंससारससेविते ॥ प्रसन्नसलिलाकीर्णे सरोभिः फुल्लपङ्कजैः ॥

មានស្រះទឹកតុបតែងដោយផ្កាកល្ហារ មានហង្ស និងសត្វសារ៉សមកស្នាក់; ពោរពេញដោយទឹកថ្លាស្រស់ និងមានផ្កាឈូកកំពុងរីក។

Verse 20

गजयूथानुकीर्णाभिर्जुष्टाभिर्मृगपक्षिभिः ॥ सेविताभिर्मुनिगणैः सरिद्भिरुपशोभिते ॥

តុបតែងដោយទន្លេនានា មានហ្វូងដំរីច្រើនកកកុញ; មានសត្វក្តាន់ និងបក្សីរស់នៅ ហើយមានក្រុមមុនីមកទស្សនានិងស្នាក់។

Verse 21

किन्नरोद्गीतकुहरे परपुष्टनिनादिते ॥ विद्याधरशताकीर्णे देवगन्धर्वसेविते ॥

រូងភ្នំទាំងឡាយកកើតសំឡេងច្រៀងរបស់កិន្នរ; ហើយក៏រំពងដោយសំឡេងហៅរបស់បក្សីបរបុṣṭa។ ទីនោះពោរពេញដោយវិទ្យាធរជាច្រើនរយ និងតែងតែមានទេវតា និងគន្ធព្វមកសេវា។

Verse 22

धारापातैश्च तोयानां विस्फुलिङ्गैः सहस्रशः ।। प्रज्वालितेऽतुले शृङ्गे रम्ये हरितशाद्वले

នៅមធ្យមភ្លៀងទឹកធ្លាក់ជាដងៗ និងផ្កាភ្លើងរាប់ពាន់ នៅលើកំពូលភ្នំអស្ចារ្យមិនអាចប្រៀបបាន—ភ្លឺឆេះតែស្រស់ស្អាត—មានស្មៅបៃតងថ្មីៗប៉ះពាល់ដូចកម្រាល។

Verse 23

सर्वर्तुकवनोद्यानें पुष्पाकरसुशोभिते ।। यज्ञकिम्पुरुषावासे गुह्यकानामथाश्रये

ក្នុងឧទ្យានព្រៃដែលមានគ្រប់រដូវ ក៏រុងរឿងដោយក្រុមផ្កាច្រើន—ទីនោះត្រូវបានគេគោរពថាជាទីស្នាក់នៃយជ្ញ និងពួកកិម្បុរុស ហើយជាជម្រករបស់ពួកគុហ្យក។

Verse 24

तस्मिङ्गिरिवरे रम्ये सेवितव्ये सुशोभने ।। धर्मारण्ये तपःक्षेत्रे मुनिसिद्धनिषेविते

លើភ្នំដ៏ប្រសើរនោះ—ស្រស់ស្អាត រុងរឿង និងគួរឲ្យទៅគោរព—នៅក្នុង ‘ព្រៃធម៌’ ដែលជាវាលសម្រាប់តបៈ ជាទីដែលព្រះមុនី និងពួកសិទ្ធបានមកស្នាក់នៅជាញឹកញាប់។

Verse 25

वरदस्तत्र भगवान्स्थाणुर्नाम महेश्वरः ।। सर्वामरगुरुर्देवो नित्यं सन्निहितः प्रभुः

នៅទីនោះ ព្រះអម្ចាស់ប្រទានពរ—ព្រះមហេស្វរ មាននាមថា ស្ថាណុ—ស្ថិតនៅ; ព្រះទេវៈនោះជាគ្រូរបស់អមតៈទាំងអស់ ហើយជាព្រះអធិបតីដែលស្ថិតជានិច្ច។

Verse 26

भक्तानुकम्पी स श्रीमान्गिरीन्द्रसुतया सह ।। स ह्यध्यास्ते गिरिवरं पार्षदैश्च गुहेन च

ព្រះអង្គមានមេត្តាចំពោះអ្នកភក្តិ ព្រះដ៏រុងរឿងនោះស្ថិតជាមួយកូនស្រីនៃព្រះអម្ចាស់ភ្នំ; ព្រះអង្គគង់លើភ្នំដ៏ប្រសើរនោះជាមួយពួកបរិវារ ហើយជាមួយគុហ (Guha) ផងដែរ។

Verse 27

विमानयायिनः सर्वे तं देवमजमव्ययम् ।। आजग्मुः सेवितुं देवा वरेण्यमजमव्ययम्

ព្រះទេវតាទាំងអស់ដែលធ្វើដំណើរដោយវិមានសួគ៌ បានមកដល់ដើម្បីគោរពបូជាព្រះទេវៈអង្គនោះ ដែលអជៈ (មិនកើត) និងអវ្យយៈ (មិនរលាយ) ជាព្រះគួរឲ្យសក្ការៈ អជៈ និងអវ្យយៈ។

Verse 28

आरिराधयिषुः शर्वं तपस्तेपे सुदारुणम् ।। ग्रीष्मे पञ्चतपास्तिष्ठेच्छिशिरे सलिलाश्रयः

ដោយប្រាថ្នាចង់បំពេញព្រះហឫទ័យសរវៈ (ព្រះសិវៈ) គាត់បានធ្វើតបៈយ៉ាងសាហាវខ្លាំង៖ នៅរដូវក្តៅគាត់អនុវត្ត «បញ្ចតបា» (តបៈប្រាំភ្លើង) ហើយនៅរដូវរងាគាត់ស្នាក់អាស្រ័យក្នុងទឹក។

Verse 29

ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बस्तोया-अनिलहुताशनैः ।। व्रतैश्च विविधैरुग्रैस्तपोभिर्नियमैस्तथा

គាត់លើកដៃឡើងខ្ពស់ ដោយគ្មានអ្វីពឹងផ្អែក អត់ធ្មត់ទុក្ខលំបាកពីទឹក ខ្យល់ និងភ្លើង; ហើយដូចគ្នានោះ ដោយវ្រតៈដ៏តឹងរឹងជាច្រើន តបៈ និងនិយម (វិន័យ) ផងដែរ។

Verse 30

जपपुष्पोपहारैश्च कालेकाले मुनिः सदा ।। शङ्करं विधिवद्भक्त्या सोऽर्च्चयद्द्विजपुङ्गवः

ហើយដោយជបៈ (ការសូត្រមន្ត) និងការថ្វាយផ្កា—តាមកាលសមរម្យជានិច្ច—មុនីនោះ ដែលជាព្រាហ្មណ៍ដ៏ឧត្តម បានអរចនា (បូជា) ព្រះសង្គរៈ ដោយភក្តិ តាមវិធីបូជាដែលបានកំណត់។

Verse 31

उग्रेण तपसात्मानं योजयामास सुव्रतः ।। काष्ठभूतो यदा विप्रः कृशो धर्मसुसन्ततः

អ្នកកាន់វ្រតៈដ៏មាំមួននោះបានបង្រួមខ្លួនចូលក្នុងតបៈដ៏ខ្លាំងក្លា; ហើយនៅពេលព្រាហ្មណ៍នោះហាក់ដូចជាក្លាយជាឈើ—ស្គមស្គាំង និងស្ថិតក្នុងធម៌ដោយមិនដាច់ខាត—(រឿងរ៉ាវបន្តទៅមុខ)។

Verse 32

क्षामोऽभूत्कृष्णवर्णश्च ततः प्रीतश्च शङ्करः ॥ सम्यगाराधितो भक्त्या नियमेन च तोषितः ॥

គាត់ក្លាយជាស្គមស្គាំង និងមានពណ៌សម្បុរខ្មៅ; បន្ទាប់មក ព្រះសង្ករ (Śaṅkara) ទ្រង់ពេញព្រះហឫទ័យ។ ដោយបានអារាធនាដោយភក្តិយ៉ាងត្រឹមត្រូវ និងបានពេញចិត្តដោយការរក្សានិយម-វ្រត ទ្រង់ក៏សុខសាន្ត។

Verse 33

तदात्मदर्शनं प्रादात्स मुनेर्वृषभध्वजः ॥ उक्तवांश्च मुनिं शर्वश्चक्षुर्दिव्यं ददामि ते ॥

បន្ទាប់មក ព្រះវ្រឹષភធ្វជ (Śiva អ្នកមានទង់ជារូបគោ) បានប្រទានដល់មុនីនូវទស្សនៈអំពីព្រះអាត្មស្វរូបរបស់ព្រះអង្គ។ ហើយព្រះសរវៈបានមានព្រះបន្ទូលថា «ខ្ញុំប្រទានទិព្វចក្ខុដល់អ្នក»។

Verse 34

अदृश्यं पश्य मे रूपं वत्स प्रीतोऽस्मि ते मुने ॥ यत्पश्यन्तीह विद्वांसो रूपमप्रतिमौजसम् ॥

«កូនអើយ ចូរមើលរូបរបស់យើង ដែលជាទូទៅមិនអាចមើលឃើញ; ឱ មុនី យើងពេញព្រះហឫទ័យចំពោះអ្នក។ នេះហើយជារូបមានឫទ្ធិអំណាចមិនមានអ្វីប្រៀបបាន ដែលបណ្ឌិតទាំងឡាយបានឃើញនៅទីនេះ»។

Verse 35

सहस्रसूर्यकिरणं ज्वालामालिनमूर्जितम् ॥ बालार्कमण्डलाकारं प्रभामण्डलमण्डितम् ॥

វាបញ្ចេញពន្លឺដូចកាំរស្មីនៃព្រះអាទិត្យពាន់ដួង មានឫទ្ធិអំណាច និងមានកម្រងអណ្តាតភ្លើងព័ទ្ធជុំវិញ; មានរាងដូចមណ្ឌលព្រះអាទិត្យរះ តុបតែងដោយវង់ពន្លឺចែងចាំង។

Verse 36

जटाजूटतटाश्लिष्टं चन्द्रालङ्कृतशेखरम् ॥ जगदालोचनं श्रीमत्प्रदीप्तस्वत्रिलोचनम् ॥

កំពូលព្រះសិរីរបស់ព្រះអង្គត្រូវបានព័ទ្ធជាប់ដោយកម្រងសក់ជតាជូត និងតុបតែងដោយព្រះចន្ទ។ ព្រះអង្គជាព្រះនេត្រសុភមង្គលនៃលោក; ព្រះនេត្រទាំងបីរបស់ព្រះអង្គភ្លឺចែងចាំង។

Verse 37

अणीयसामणीयांसं बृहतां तु बृहत्तरम् ॥ अक्षामालापवित्राङ्गं कमण्डलुकरोद्यम् ॥

ព្រះองค์តូចជាងអ្វីដែលតូចបំផុត ហើយធំជាងអ្វីដែលធំបំផុត; ព្រះកាយដ៏បរិសុទ្ធមានខ្សែអក្សមាលា និងយជ្ញោបវីត ហើយព្រះហស្តលើកកាន់កមណ្ឌលុ (ភាជន៍ទឹក)។

Verse 38

सिंहचर्माम्बरधरं व्यालयज्ञोपवीतिनम् ॥ दृष्ट्वा देवं महादेवं हृष्टरोमा महातपाः ॥

ព្រះองค์ពាក់ស្បែកសិង្ហជាអាវ និងមានពស់ជាយជ្ញោបវីត; ពេលមហាតបសបានឃើញទេវៈ មហាទេវៈ នោះ រោមកាយក៏ឈរឡើងដោយសេចក្តីរីករាយ។

Verse 39

प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वाऽगृणाद्ब्रह्म सनातनम् ॥ नमो धात्रे विधात्रे च संभवे वरदाय च ॥

ដោយប្រណមដៃ និងកោតក្បាលចុះ មហាតបសបានច្រៀងសរសើរប្រាហ្មណ៍ដ៏អនន្តថា៖ «សូមនមស្ការ​ដល់ ធាត្រ និង វិធាត្រ; សូមនមស្ការ​ដល់ សម្ភវ និង ព្រះអ្នកប្រទានពរ»។

Verse 40

जगद्भोक्त्रे त्रिनेत्राय शङ्कराय शिवाय च ॥ भवाय भवगोप्त्रे च मुनये कृतिवाससे ॥

«សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះម្ចាស់/អ្នកគ្រប់គ្រងលោក ដល់ព្រះត្រីនេត្រ ដល់ សង្គរ និង សិវៈ; ដល់ ភវៈ និង អ្នកការពារសត្វលោក; ដល់មុនី ក្រឹត្តិវាសស (អ្នកពាក់ស្បែក)»។

Verse 41

नीलकण्ठाय भीमाय भूतभव्यभवाय च ॥ लम्बभ्रुवे करालाय हरिनेत्राय मीढुषे ॥

«សូមនមស្ការ​ដល់ នីលកណ្ខៈ (កខៀវ) ដល់ ភីមៈ; ដល់ព្រះអង្គដែលជាអតីត អនាគត និងបច្ចុប្បន្ន; ដល់អ្នកមានចិញ្ចើមវែង អ្នកគួរឱ្យខ្លាច; ដល់ ហរិនេត្រ និង មីឌុស—ព្រះអ្នកប្រទានដោយមេត្តា»។

Verse 42

कपर्दिने विशालाय मुञ्जकेशाय धीमते ॥ शूलिने पशुपतये विभवे स्थाणवे तथा

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គមានជដា ព្រះអង្គធំទូលាយ ព្រះអង្គមានប្រាជ្ញា មានសក់ដូចស្មៅមុញ្ជៈ; ចំពោះព្រះអង្គកាន់ត្រីសូល ព្រះបសុបតិ ព្រះអង្គមានអានុភាព និងព្រះស្ថាណុអ្នកមាំមួនផងដែរ។

Verse 43

गणानां पतये स्रष्ट्रे संक्षेप्त्रे भीषणाय च ॥ सौम्याय सौम्यतपसे भीमाय त्र्यम्बकाय च

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអម្ចាស់នៃគណៈ (gaṇa) ចំពោះព្រះស្រោស្ត្រ (អ្នកបង្កើត) ចំពោះអ្នកបង្រួមរួបរួម និងចំពោះព្រះអង្គគួរឱ្យខ្លាច; ចំពោះព្រះអង្គទន់ភ្លន់ ចំពោះតបស្យាដ៏ទន់ភ្លន់ ចំពោះភីមៈ និងចំពោះត្រ្យម្បកៈអ្នកមានបីភ្នែក។

Verse 44

प्रेतावासनिवासाय रुद्राय वरदाय च ॥ कपालमालिने तस्मै हरिश्मश्रुधराय च

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គដែលស្នាក់នៅទីដីបូជាសព (ទីស្នាក់របស់ព្រេត) ចំពោះរុទ្រ និងចំពោះព្រះអង្គប្រទានពរ; ចំពោះព្រះអង្គពាក់មាលាក្បាលឆ្អឹង និងព្រះអង្គមានពុកមាត់និងពុកចង្ការពណ៌លឿងត្នោត (hari)។

Verse 45

भक्तप्रियाय सततं नमोऽस्तु परमात्मने ॥ एवं नन्दी भवं स्तुत्वा नमस्कृत्य च सर्वशः

សូមមានការក្រាបបង្គំជានិច្ចចំពោះព្រះបរមាត្មា ដែលជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នកភក្តិ។ ដូច្នេះ នន្ទីបានសរសើរព្រះភវៈ (ព្រះសិវៈ) ហើយបានកោតគោរពគ្រប់យ៉ាង (បន្តទៅមុខ)។

Verse 46

उवाच च वचः साक्षात्तमृषिं वरदः प्रभुः ॥ वरान्वृणीष्व विप्रेन्द्र यानिच्छसि महामुने

បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់អ្នកប្រទានពរ បានមានព្រះបន្ទូលដោយផ្ទាល់ទៅកាន់ឥសីនោះថា៖ «ឱ វិប្រេន្រ (ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ) ចូរជ្រើសរើសពរ; ឱ មហាមុនី អ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នា»។

Verse 47

तांस्ते सर्वान्प्रयच्छामि दुर्ल्लभानपि मारिष ॥ प्रभुत्वममरत्वं वा शक्रत्वमपि वा प्रभो

ឱ មារិសៈ (អ្នកគួរគោរព) ខ្ញុំនឹងប្រទានពរទាំងអស់នោះដល់អ្នក ទោះបីជាពរដែលរកបានកម្រក៏ដោយ—ឱ ព្រះអម្ចាស់ អំណាចជាអធិបតី ឬភាពអមតៈ ឬស្ថានៈជាសក្រក (ឥន្ទ្រ) ផងដែរ។

Verse 48

ब्रह्मत्वं लोकपालत्वमपवर्गमथापि वा ॥ अथाष्टगुणमैश्वर्यं गाणपत्यामथापि वा

ឬក៏ភាពជាព្រះព្រហ្ម (ព្រហ្មত্ব) ឬតំណែងជាលោកបាល (អ្នកអភិបាលពិភពលោក); ឬសូម្បីតែ អបវರ್ಗ (ការរំដោះចុងក្រោយ)។ ឬអៃស្វរីយៈប្រាំបីគុណ ឬសូម្បីតែភាពជាគណបតិ (អធិបតីលើគណៈគណា)។

Verse 49

यदिच्छसि मुने शीघ्रं तद्ब्रूहि द्विजपुङ्गव ॥ इत्युक्तोऽसौ भगवता शर्वेण मुनिपुङ्गवः

ឱ មុនី អ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នា ចូរប្រាប់ឲ្យឆាប់ ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមទ្វិជៈ។ ដូច្នេះ ព្រះភគវាន សរវៈ (ព្រះសិវៈ) បានមានព្រះបន្ទូល ហើយមុនីដ៏ប្រសើរនោះបានឆ្លើយតប។

Verse 50

प्रोवाच वरदं देवं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ न प्रभुत्वं न देवत्वं नेन्द्रत्वमपि वा प्रभो

ដោយចិត្តខាងក្នុងពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយ គាត់បានទូលទៅកាន់ទេវតាអ្នកប្រទានពរ៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ ខ្ញុំមិនប្រាថ្នាអំណាចអធិបតី មិនប្រាថ្នាភាពជាទេវតា ហើយក៏មិនប្រាថ្នាភាពជាឥន្ទ្រផងដែរ»។

Verse 51

ब्रह्मत्वं लोकपालत्वं नापवर्गं वरप्रद ॥ नैवाष्टगुणमैश्वर्यं गाणपत्यं न च प्रभो

ឱ អ្នកប្រទានពរ ខ្ញុំមិនប្រាថ្នាភាពជាព្រះព្រហ្ម មិនប្រាថ្នាតំណែងលោកបាល មិនប្រាថ្នាសូម្បីតែ អបវರ್ಗ (ការរំដោះចុងក្រោយ)ទេ; មិនប្រាថ្នាអៃស្វរីយៈប្រាំបីគុណ ហើយក៏មិនប្រាថ្នាភាពជាគណបតិដែរ ឱ ព្រះអម្ចាស់។

Verse 52

स्पृहये देवदेवेश प्रसन्ने त्वयि शङ्कर ॥ यदि प्रीतोऽसि भगवन्ननुक्रोशतया मम

ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវទាំងឡាយ ឱ សង្គរ! ព្រោះព្រះអង្គបានពេញព្រះហឫទ័យដោយព្រះគុណ—បើព្រះអង្គពេញចិត្ត ឱ ភគវាន—សូមដោយព្រះមេត្តាករុណាចំពោះខ្ញុំ…

Verse 53

अनुग्राह्यो ह्ययं देव त्वयावश्यं सुराधिप ॥ यथान्ये न भवेद्भक्तिस्त्वत्तो नित्यं महेश्वर

ឱ ព្រះទេវា ឱ អធិបតីនៃសុរៈ! អ្នកនេះត្រូវតែទទួលព្រះអនុគ្រោះពីព្រះអង្គជាច្បាស់—ដើម្បីឲ្យភក្តិមិនកើតពីប្រភពផ្សេងទៀត ប៉ុន្តែជានិច្ចពីព្រះអង្គ ឱ មហេស្វរ។

Verse 54

तथाहं भक्तिमिच्छामि सर्वभूताशये त्वयि ॥ यथा च न भवेद्विघ्नं तपस्यानिरतस्य मे

ដូច្នេះដែរ ខ្ញុំប្រាថ្នាភក្តិចំពោះព្រះអង្គ អ្នកស្ថិតនៅក្នុងចិត្តនៃសត្វទាំងអស់; ហើយសូមកុំឲ្យមានឧបសគ្គណាមួយកើតឡើងចំពោះខ្ញុំ អ្នកកំពុងមមាញឹកក្នុងតបៈ។

Verse 55

प्रहस्योवाच तं प्रीत्या ततो मधुरया गिरा ॥ प्रीतोऽस्म्युत्तिष्ठ विप्रर्षे तप्यमानेन सुव्रत

ព្រះអង្គញញឹម ហើយមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់គាត់ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ បន្ទាប់មកដោយពាក្យផ្អែមល្ហែមថា៖ «យើងពេញព្រះហឫទ័យ។ ចូរក្រោកឡើង ឱ ព្រាហ្មណ៍ឫសី; ឱ អ្នកមានវ្រតល្អ អ្នកបានបំពេញតបៈហើយ»។

Verse 56

आराधितश्च भक्त्याहं त्वया शुद्धेन चेतसा ॥ पर्याप्तं ते महाभाग तपः कर्तुं तपोधन

«អ្នកបានបូជាយើងដោយភក្តិ ដោយចិត្តបរិសុទ្ធ។ គ្រប់គ្រាន់ហើយ ឱ មហាភាគ; ឱ ទ្រព្យនៃតបៈ មិនចាំបាច់ធ្វើតបៈបន្ថែមទៀតទេ»។

Verse 57

निवर्त्तयति मां वत्स मत्पादाराधने रतः ॥ जप्ता ते त्रिगुणा कोटि रुद्राणां पुरतो मम

ឱកូនជាទីស្រឡាញ់ អ្នកដែលស្ថិតក្នុងការអារាធនានៅព្រះបាទរបស់ខ្ញុំ បានធ្វើឲ្យខ្ញុំទន់ចិត្តដូចជាបានបង្វែរ។ នៅចំពោះមុខខ្ញុំ អ្នកបានសូត្រជបៈនាមរុទ្រៈចំនួនបីគុណមួយកោដិ។

Verse 58

पूर्णं वर्षसहस्रं च तपस्तीव्रं महामुने ॥ न कृतं यत्पुरा देवैर्नासुरैरृषिभिर्न च

ឱមហាមុនី អ្នកបានបំពេញតបៈដ៏តឹងរឹងអស់ពេញមួយពាន់ឆ្នាំ—តបៈដែលកាលមុន មិនបានធ្វើដោយទេវតា មិនដោយអសុរ និងសូម្បីតែដោយឫសីក៏មិនបានធ្វើ។

Verse 59

कृतं सुमहदाश्चर्यं त्वया कर्म सुदुष्करम् ॥ सङ्क्षोभितमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

អ្នកបានសម្រេចអ чуд្យដ៏ធំមហិមា—កិច្ចការដ៏លំបាកយ៉ាងខ្លាំង។ ដោយតបៈរបស់អ្នក ត្រៃលោកទាំងមូលនេះ រួមទាំងអ្វីដែលចល និងអចល បានរញ្ជួយរំខាន។

Verse 60

आगमिष्यन्ति ते द्रष्टुं देवाः सर्वे सवासवाः ॥ अक्षयश्चाव्ययश्च त्वमतर्क्यः ससुरासुरैः

ទេវតាទាំងអស់ ព្រមទាំងវាសវៈ (ឥន្ទ្រ) នឹងមកដើម្បីទស្សនាអ្នក។ អ្នកជាអក្សយ និងអវ្យយ មិនរលាយមិនចាស់; សូម្បីតែសម្រាប់ទេវ-អសុរ អ្នកក៏លើសពីការគិតហេតុផល (អតារក្យ)។

Verse 61

दिव्यतेजोवपुः श्रीमान्दिव्याभरणभूषितः ॥ मत्तुल्यो मत्प्रभावश्च त्वमेकः ससुरासुरैः

អ្នកមានវรกាយពន្លឺទិព្វ ជាស្រីមានសិរី និងតុបតែងដោយអាភរណៈទិព្វ។ ក្នុងចំណោមទេវ-អសុរ មានតែអ្នកម្នាក់គត់ដែលស្មើនឹងខ្ញុំ និងមានប្រសិទ្ធិពលដូចខ្ញុំ។

Verse 62

मद्रूपधारी मत्तेजास्त्र्यक्षः सर्वगुणोत्तमः ॥ भविष्यसि न सन्देहो देवदानवपूजितः ॥

ដោយស្លៀកទ្រង់រូបរបស់យើងផ្ទាល់ ប្រកបដោយពន្លឺតេជៈរបស់យើង មានភ្នែកបី និងល្អឥតខ្ចោះក្នុងគុណធម៌ទាំងអស់—អ្នកនឹងក្លាយជាដូច្នោះពិតប្រាកដ មិនមានសង្ស័យឡើយ ហើយនឹងត្រូវគោរពបូជាទាំងដោយទេវតា និងដានវៈ។

Verse 63

अनेनैव शरीरेण जरामरणवर्जितः ॥ दुष्प्राप्येयमवाप्ता ते देवैर्गाणेश्वरी गतिः ॥

ដោយរាងកាយនេះផ្ទាល់ ដោយឥតជរា និងឥតមរណៈ អ្នកបានសម្រេចស្ថានភាព ‘gāṇeśvarī’ ហើយ—ជាសមិទ្ធិផលដែលសូម្បីទេវតាក៏ពិបាកទទួលបាន។

Verse 64

प्राप्तमष्टगुणं सत्यमैश्वर्यं ते तपोधन ॥ द्वितीयां मे तनुं त्वां तु नमस्यन्ति च देवताः ॥

ឱ អ្នកមានទ្រព្យជាតបៈ (tapodhana) ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកបានទទួលបានអិศ្វរយៈដែលមានគុណអष्ट (ប្រាំបី) ប្រការ; ហើយក្នុងនាមជាកាយទីពីររបស់យើង ទេវតាទាំងឡាយក៏នមស្ការ​អ្នកដែរ។

Verse 65

अद्यप्रभृति देवाग्र्य देवकार्येषु सर्वतः ॥ प्रभुस्त्वं भविता लोके मत्प्रसादान्मुनीश्वर ॥

ចាប់ពីថ្ងៃនេះតទៅ ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមទេវតា ក្នុងកិច្ចការទេវៈទាំងអស់គ្រប់ទីកន្លែង ឱ មុនីឥស្វរ ដោយព្រះអនុគ្រោះរបស់យើង អ្នកនឹងក្លាយជាអ្នកមានអំណាចក្នុងលោក។

Verse 66

त्वामेवाभ्यर्च्छयिष्यन्ति सर्वभूतानि सर्वतः ॥ मत्तः समभिवाञ्छन्ति प्रसादं पार्षदाधिप ॥

សត្វលោកទាំងអស់ គ្រប់ទីកន្លែង នឹងអធិស្ឋានបូជាអ្នកតែម្នាក់ឯង; ហើយ ឱ មេដឹកនាំបរិវារ (pārṣada) ពួកគេនឹងសុំ ‘prasāda’ (ព្រះអនុគ្រោះ) ពីយើង ដើម្បីអ្នក។

Verse 67

वरान्वरार्थिनां दाता विधाता जगतः सदा ॥ भविष्यसि च धर्मज्ञ भीतानामभयप्रदः ॥

អ្នកនឹងក្លាយជា​អ្នកប្រទានពរ​ដល់អ្នកស្វែងរកពរ ជាអ្នករៀបចំ និងថែរក្សាលំដាប់របស់លោកជានិច្ច; ឱ អ្នកដឹងធម៌ អ្នកនឹងប្រទានអភ័យដល់អ្នកភ័យខ្លាច។

Verse 68

यस्त्वां द्वेष्टि स मां द्वेष्टि यस्त्वामनु स मामनु ॥ नावयोरन्तरं किञ्चिदम्बरानिलयोरिव ॥

អ្នកណាដែលស្អប់អ្នក គេក៏ស្អប់ខ្ញុំ; អ្នកណាដែលដើរតាមអ្នក គេក៏ដើរតាមខ្ញុំ។ រវាងយើងមិនមានភាពខុសគ្នាសោះ—ដូចមេឃ និងខ្យល់។

Verse 69

द्वारे तु दक्षिणे नित्यं त्वया स्थेयं गणाधिप ॥ वामे तु विभुना चापि महाकालेन सर्वदा ॥

នៅទ្វារខាងត្បូង អ្នកត្រូវឈរប្រចាំជានិច្ច ឱ មេដឹកនាំពួកគណៈ (gaṇa); ហើយនៅខាងឆ្វេង មានព្រះមហាកាលដ៏មានអំណាច ជាព្រះអធិបតី ស្ថិតនៅគ្រប់ពេល។

Verse 70

प्रतीहारो भवानद्य सर्वदा त्रिदशोत्तमः ॥ शिरो मे रक्षतु भवान्महाकालेऽपि मे गणः ॥

ចាប់ពីថ្ងៃនេះ អ្នកជាប្រតីហារ (អ្នកយាមទ្វារ) របស់ខ្ញុំជានិច្ច ឱ អ្នកល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមត្រីទស។ សូមអ្នកការពារក្បាលរបស់ខ្ញុំ; ហើយសូមគណៈរបស់ខ្ញុំការពារខ្ញុំ ទោះនៅពេលមហាកាល (គ្រាអាសន្នធំ) ក៏ដោយ។

Verse 71

न वज्रेण न दण्डेन न चक्रेण न चाग्निना ॥ काञ्चिच्छक्नोति वै बाधां कर्तुं वै भुवनत्रये ॥

មិនមែនដោយវជ្រៈ មិនមែនដោយដណ្ឌៈ មិនមែនដោយចក្រៈ ហើយក៏មិនមែនដោយភ្លើងដែរ—ក្នុងលោកទាំងបី គ្មានអ្នកណាអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ណាមួយដល់គាត់បានឡើយ។

Verse 72

देवदानवगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ॥ त्वामेव संश्रयिष्यन्ति मद्भक्ताः पुरुषाश्च ये ॥

ទេវៈ ដានវៈ គន្ធព្វៈ យក្សៈ រាក្សសៈ និងនាគៈ—សត្វទាំងអស់ដូច្នេះ—នឹងមកសុំជ្រកកោននៅក្នុងអ្នកតែប៉ុណ្ណោះ; ហើយមនុស្សដែលជាភក្តិរបស់ខ្ញុំ ក៏នឹងពឹងផ្អែកលើអ្នកដែរ។

Verse 73

एवं तस्मै वरान् दत्त्वा प्रीतः स्वयमुमापतिः ॥ उवाच भूयः स्पष्टेन स्वरेणाम्बरचारिणा ॥

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីប្រទានពរ​ដល់គាត់ហើយ ព្រះអុមាបតិផ្ទាល់—ដោយព្រះហឫទ័យពេញចិត្ត—បានមានព្រះវាចាឡើងម្ដងទៀត ដោយសំឡេងច្បាស់លាស់ដែលលេចលឺតាមអាកាស។

Verse 74

आगतान् विद्धि सर्वान्वै त्रिदशान् समरुद्गणान् ॥ दिदृक्षया च भद्रं ते कृतकृत्यश्च साम्प्रतम् ॥

ចូរដឹងថា ព្រះទេវទាំងអស់—ពួកត្រីទស—ជាមួយនឹងក្រុមមរុត បានមកដល់ហើយ ដោយបំណងចង់ឃើញអ្នក។ សូមសិរីមង្គលមានដល់អ្នក; ឥឡូវនេះ អ្នកជាអ្នកបានសម្រេចកិច្ចហើយ។

Verse 75

यदीरितं मया वत्स वरं प्रतिवचस्त्वयि ॥ प्रविष्टं न श्रुतिपथं दिवि सर्वदिवौकसाम् ॥

ឱកូនជាទីស្រឡាញ់ ពរ​ដែលខ្ញុំបានប្រកាសជាចម្លើយចំពោះអ្នក នោះមិនទាន់ចូលទៅក្នុងវិស័យការស្តាប់នៅស្ថានសួគ៌ ក្នុងចំណោមអ្នកស្នាក់នៅលើអាកាសទាំងអស់ឡើយ។

Verse 76

नारायणं पुरस्कृत्य सेन्द्रास्ते समरुद्गणाः ॥ प्रेमार्थे चागमिष्यन्ति वरार्थं तपसा अमराः ॥

ដោយដាក់ព្រះនារាយណៈនៅមុខជាមេដឹកនាំ ព្រះទេវទាំងនោះ—ជាមួយព្រះឥន្ទ្រ និងក្រុមមរុត—នឹងមកទាំងដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ និងក្នុងនាមជាអមតៈ ដើម្បីសុំពរ​តាមរយៈតបៈ (ការប្រតិបត្តិអធិស្ឋាន)។

Verse 77

यक्षविद्याधरगणाः सिद्धगन्धर्वपन्नगाः ॥ मुनयश्च महात्मानस्तपोलब्धाः सहस्रशः ॥

ក្រុមយក្ខ និងវិទ្យាធរ ព្រមទាំងសិទ្ធៈ គន្ធព៌ និងនាគ—ហើយមានមុនីមហាត្មាច្រើនពាន់ ដែលបានសម្បូរដោយផលនៃតបៈ—(កំពុង) មកប្រមូលផ្តុំ/មានវត្តមាននៅទីនេះ។

Verse 78

ते बुद्ध्वा त्वद्गतामृद्धिं प्रतप्ताः परमर्ष्यया ॥ तपांसि विविधान्यत्र विविधान्नियमांस्तथा ॥

ពេលបានដឹងអំពីសម្បត្តិរុងរឿងដែលបានមកដល់អ្នក ពួកគេក៏ឆេះក្តៅដោយការច嫉ឥតខ្ចោះ; ហើយនៅទីនេះ ពួកគេប្រតិបត្តិតបៈនានា និងកាន់កាប់និយម-សីលធម៌នានាដូចគ្នា។

Verse 79

चर्तुं समभिवाञ्छन्ति सदाभ्यासे वरार्थिनः ॥ वरदं यामभिज्ञाय गिरौ मौञ्जवति स्थितम् ॥

ពួកគេជាអ្នកស្វែងរកពរ ប្រាថ្នាឲ្យអនុវត្តជានិច្ច; ហើយពេលបានដឹងអំពីអ្នកប្រទានពរ ដែលស្ថិតនៅលើភ្នំឈ្មោះ មៅញជវត (Mauñjavat) ពួកគេក៏បង្វែរទិសដៅទៅរកព្រះអង្គ។

Verse 80

अत्रैते यावदागम्य न मां पश्यन्ति मानवाः ॥ तावदेव त्वितः शीघ्रं गमिष्यामि महामुने ॥

ដរាបណាមនុស្សទាំងនេះ មកដល់ទីនេះហើយមិនទាន់ឃើញខ្ញុំ ដរាបនោះខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅ; បន្ទាប់មក ខ្ញុំនឹងចាកចេញពីទីនេះដោយឆាប់រហ័ស ឱ មហាមុនី។

Verse 81

अद्य ते तु मया सर्वे देवा ब्रह्मपुरोगमाः ॥ द्रष्टव्याश्चानुमन्तव्या मत्तोऽनुग्रहकाङ्क्षिणः ॥

ប៉ុន្តែថ្ងៃនេះ ព្រះទេវទាំងអស់—មានព្រះព្រហ្មជាមេដឹកនាំ—អ្នកគួរតែបានឃើញ ហើយគួរអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេលាចេញទៅ ដ្បិតពួកគេចង់បានអនុគ្រោះពីខ្ញុំ។

Verse 82

यथा यत्र च यस्तत्र विधिः सम्यगनुष्ठितः ॥ तत्सर्वं निखिलेनाशु ब्रूहि मे वाग्विदां वर ॥

សូមប្រាប់ខ្ញុំឲ្យបានឆាប់ និងឲ្យបានពេញលេញថា ពិធីដែលបានកំណត់តាមវិធិ ត្រូវបានអនុវត្តត្រឹមត្រូវយ៉ាងដូចម្តេច នៅទីណា និងដោយអ្នកណា ឱ អ្នកប្រាជ្ញខាងវាចាដ៏ប្រសើរ។

Verse 83

क्रीडद्भिर्देवमिथुनैर्नृत्यद्भिश्चाप्सरोगणैः ॥ कूजद्भिः शिखिभिर्मत्तैः सेविते च नगोत्तमे ॥

លើភ្នំដ៏ឧត្តមនោះ មានគូទេវតាកំពុងលេងកម្សាន្ត ក្រុមអប្សរាកំពុងរាំ និងក្ងោកដែលស្រវឹងដោយសេចក្តីរីករាយកំពុងស្រែកកូក—ទាំងអស់មកបម្រើ និងព័ទ្ធជុំវិញ។

Verse 84

अन्ये देवनिकायाश्च सेवितुं प्रपतन्ति तम् ॥ ततस्त्रेतायुगे काले नन्दी नाम महामुनिः ॥

ក្រុមទេវតាផ្សេងៗទៀតក៏ប្រញាប់មក ដើម្បីបម្រើព្រះអង្គ។ បន្ទាប់មក ក្នុងកាលត្រេតាយុគ មានមហាមុនីម្នាក់ឈ្មោះ នន្ទី។

Verse 85

प्रादेशमात्रं रुचिरं शतशीर्षं शतोदरम् ॥ सहस्रबाहुचरणं सहस्राक्षिशिरोमुखम् ॥

(គាត់បានឃើញ) រូបកាយដ៏ភ្លឺរលោង មានទំហំប្រហែលមួយចន្លោះដៃ មានក្បាលមួយរយ និងពោះមួយរយ មានដៃនិងជើងមួយពាន់ ហើយមានភ្នែក ក្បាល និងមុខមួយពាន់។

Verse 86

प्रणम्य शिरसा देवं पुनः पुनरवन्दत ॥ ततस्तु भगवान्प्रीतस्तस्मै विप्राय शंकरः ॥

ដោយកោតក្បាលចុះ គាត់បានក្រាបបង្គំដល់ទេវតា ហើយវន្ទនាបូជាម្តងហើយម្តងទៀត។ បន្ទាប់មក ព្រះភគវាន សង្គរ ពេញព្រះហឫទ័យ ក៏ប្រទានអនុគ្រោះដល់ព្រាហ្មណ៍នោះ។

Verse 87

कोटिजप्येन रुद्राणामाराधनपरस्य च ॥ एतत्तु वचनं श्रुत्वा नन्दिनः स महेश्वरः ॥

ដោយសារគាត់ឧស្សាហ៍ក្នុងការអារាធនាដោយការសូត្រជបៈជាបន្តបន្ទាប់ ដល់ចំនួនដប់លាន ដល់ព្រះរុទ្រៈទាំងឡាយ។ ព្រះមហេស្វរៈបានស្តាប់ពាក្យនេះអំពីនន្ទី ហើយ (បានឆ្លើយតប)…

Verse 88

पार्षदानां वरिष्ठस्त्वं मामकानां द्विजोत्तम ॥ नन्दीश्वर इति ख्यातो भविष्यसि न संशयः ॥

ឱ ទ្វិជោត្តម! អ្នកជាអ្នកល្អឥតខ្ចោះបំផុតក្នុងចំណោមបរិវាររបស់យើង។ អ្នកនឹងល្បីល្បាញដោយនាម ‘នន្ទីឥស្វរៈ’—មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 89

त्वयि तुष्टे ह्यहं तुष्टः कुपिते कुपितस्त्वहम् ॥ त्वत्तः प्रियतरो नास्ति ममान्यो द्विजपुंगव ॥

ពេលអ្នកពេញចិត្ត យើងក៏ពេញចិត្ត; ពេលអ្នកខឹង យើងក៏ខឹងដែរ។ ឱ ទ្វិជបុង្គវៈ! គ្មានអ្នកណាដែលជាទីស្រឡាញ់ចំពោះយើងលើសពីអ្នកទេ។

Verse 90

अभिप्रायं च सर्वेषां जानामि द्विजसत्तम ॥ अनुगुह्य वरैस्तैश्च तत्रैवान्तरधीयत ॥

ឱ ទ្វិជសត្តម! យើងដឹងចេតនារបស់មនុស្សទាំងអស់។ បន្ទាប់ពីប្រទានពរ និងអនុគ្រោះដោយពរទាំងនោះហើយ ព្រះអង្គក៏អន្តរធានបាត់ទៅនៅទីនោះឯង។