Adhyaya 182: Installation of a Stone Image (Ritual Procedure for Consecration)

Verse 1

अथ शैलार्चास्थापनम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यथा तिष्ठामि शैलेषु प्रतिमायामितस्ततः ॥

ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពន្យល់វិធីមួយទៀត; ឱ វសុន្ធរា ចូរស្តាប់ថា ខ្ញុំត្រូវបានស្ថាបនាលើភ្នំទាំងឡាយ នៅទីនេះទីនោះ ក្នុងរូបបដិមា (រូបសក្ការៈ) ដូចម្តេច»។

Verse 2

सुरूपां च शिलां दृष्ट्वा निःशल्यां सुपरिक्षिताम् ॥ तत्र दक्षं रूपकारं शीघ्रं च विनियोजयेत् ॥

ពេលឃើញថ្មដែលមានរូបរាងល្អ ឥតកំហុស និងបានពិនិត្យយ៉ាងម៉ត់ចត់ហើយ គួរតែងតាំងភ្លាមៗនៅទីនោះ នូវជាងចម្លាក់ (រូបការ) ដែលមានជំនាញ។

Verse 3

शीघ्रमालिख्य तं तत्र श्वेतवर्तिकया नरः ॥ प्रदक्षिणां ततः कृत्वा पूजयेदक्षतादिभिः ॥

នៅទីនោះ មនុស្សគួរគូសសញ្ញា/គំនូរលើវាដោយដំបងជ័រពណ៌សយ៉ាងរហ័ស; បន្ទាប់មកធ្វើប្រទក្សិណា ហើយបូជាដោយអក្សត (អង្ករមិនបែក) និងគ្រឿងបូជាផ្សេងៗ។

Verse 4

दीपकं च ततो दद्याद्बलिं दध्योदनेन च ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदीरयेत् ॥

បន្ទាប់មក គួរថ្វាយប្រទីប (ចង្កៀង) ហើយថ្វាយបលិដោយបាយលាយទឹកដោះគោជូរ; ពោលថា «នមោ នារាយណាយ» រួចសូត្រមន្ត្រ។

Verse 5

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजनप्रवीरः सोमाग्नितेजाः सुमतिप्रधानः ॥ एतेन मन्त्रेण तु वासुदेव प्रतिष्ठितो वर्धय कीर्तिराशिम् ॥

មន្ត្រ៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ អ្នកជាវីរបុរសប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងអស់ មានពន្លឺដោយតេជៈនៃសោម និងអគ្គិ ជាអ្នកដឹកនាំក្នុងប្រាជ្ញាល្អ។ ដោយមន្ត្រនេះ ឱ វាសុទេវៈ ពេលបានស្ថាបនាហើយ សូមបន្ថែមកំណប់កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ព្រះអង្គ»។

Verse 6

प्रवर अयुतवराह जय जय वर्धस्व ॥ अनेनैव तु मन्त्रेण कर्तव्यं यस्य यादृशम् ॥ एवंरूपं ततः कृत्वा देवं नारायणं प्रभुम् ॥

ឱ ព្រះអង្គដ៏ប្រសើរ ឱ អយុត-វរាហៈ—ជ័យ ជ័យ សូមព្រះអង្គចម្រើនរុងរឿង។ ដោយមន្ត្រនេះឯង គួរធ្វើកិច្ចពិធីឲ្យសមស្របតាមរូបដែលបំណង; បន្ទាប់ពីបង្កើតឲ្យមានរូបដូច្នោះហើយ ទើបបន្តការបូជាព្រះនារាយណៈ ព្រះម្ចាស់ដ៏ទេវៈ។

Verse 7

ततो वै स्थापयेत् तत्र पूर्वाभिमुखमेव तु ॥ अहोरात्रमुषित्वैवं शुक्लवस्त्रेण भूषितः ॥

បន្ទាប់មក គួរតាំងប្រតិមាឬរូបនោះនៅទីនោះ ដោយឲ្យបែរមុខទៅទិសកើត។ នៅស្នាក់អនុវត្តដូច្នេះមួយថ្ងៃមួយយប់ ហើយតុបតែងដោយសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ស (ពិធីបន្តទៅ)។

Verse 8

शुक्लयज्ञोपवीती च कृत्वा वै दन्तधावनम् ॥ सर्वगन्धोदकं गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ដោយពាក់យជ្ញោបវីតពណ៌ស ហើយបានធ្វើការលាងសម្អាតធ្មេញរួច កាន់យកទឹកដែលក្រអូបដោយក្លិនទាំងឡាយ ហើយគួរអានបញ្ចេញមន្ត្រនេះ។

Verse 9

मन्त्रः— योऽसौ भवांस्तिष्ठति सर्वरूपं मायाबलं सर्वजगत्स्वरूपम् ॥ एतेन मन्त्रेण जगत्स्वरूप सम्पूजितस्तिष्ठसि लोकनाथ ॥

មន្ត្រ៖ «ព្រះអង្គដែលស្ថិតនៅជារូបទាំងអស់ អំណាចរបស់ព្រះអង្គគឺកម្លាំងម៉ាយា ហើយសភាវៈរបស់ព្រះអង្គគឺជារូបនៃលោកទាំងមូល។ ដោយមន្ត្រនេះ ឱ ព្រះអង្គជារូបនៃលោក ពេលបានទទួលបូជាពេញលេញ ព្រះអង្គស្ថិតនៅ ឱ លោកនាថ»។

Verse 10

यो मां संस्थापयेद्भूमे मम कर्मपरायणः ॥ स याति वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा ॥

អ្នកណាដែលតាំងខ្ញុំលើផែនដី ដោយឧស្សាហ៍ព្យាយាមក្នុងកិច្ចពិធីរបស់ខ្ញុំ អ្នកនោះទៅដល់លោកវៃષ્ણវៈ; ក្នុងរឿងនេះ មិនចាំបាច់ពិចារណាបន្ថែមទៀតទេ។

Verse 11

यावकं पायसं भुक्त्वा अहोरात्रं समापयेत् ॥ ततः पश्चिमसन्ध्यायां दद्याच्चत्वारि दीपकान् ॥

ក្រោយពេលបរិភោគបបរបារឡី និងបាយទឹកដោះគោ (បាយស) ហើយ គួរបំពេញព្រហ្មចារីយ៍ឲ្យគ្រប់មួយថ្ងៃមួយយប់។ បន្ទាប់មកនៅពេលសន្ធ្យាល្ងាច គួរថ្វាយចង្កៀងបួន។

Verse 12

पञ्चगव्यं च गन्धं च वारिणा सह मिश्रयेत् ॥ चतुरः कलशांश्चैव स्थापयेत्पादमूलतः ॥

គួរលាយបញ្ចគវ្យ (pañcagavya) និងគ្រឿងក្រអូបជាមួយទឹក។ ហើយគួរដាក់កលស (ក្រឡស) ចំនួនបួននៅត្រង់មូលជើង (នៃព្រះរូប/ព្រះបដិមា)។

Verse 13

गीतवादित्रघोषेण उत्सवं तत्र कारयेत् ॥ ब्राह्मणैः सामगैस्तत्र वेदघोषं तु कारयेत् ॥

នៅទីនោះ គួររៀបចំពិធីបុណ្យដោយសំឡេងចម្រៀង និងតន្ត្រី។ ហើយនៅទីនោះ គួរឲ្យព្រះព្រាហ្មណ៍អ្នកច្រៀងសាមន៍ ធ្វើវេទឃោស (សូត្រវេទ)។

Verse 14

ब्रह्माक्षरसहस्राणि पठतां ब्रह्मवादिनाम् ॥ येषां पठितशब्देन शुभगीतस्वरेण च ॥

សម្រាប់ព្រះព្រាហ្មណ៍អ្នកពោលព្រះព្រហ្មវិជ្ជា ដែលសូត្រអក្សរព្រះព្រហ្មរាប់ពាន់ៗ ដោយសំឡេងសូត្ររបស់ពួកគេ និងដោយសូរសំឡេងចម្រៀងមង្គល…

Verse 15

पुनरावाहनं कुर्यान्मन्त्रेणानेन सुव्रतः ॥ आगच्छ हे देव सुमन्त्रयुक्तः पञ्चेन्द्रियैः षट्सु तथा प्रधानः ॥

អ្នកប្រកាន់វ្រតយ៉ាងមានវិន័យ គួរធ្វើពិធីអាវាហន៍ឡើងវិញដោយមន្តនេះថា៖ “សូមយាងមក ព្រះទេវ! ប្រកបដោយមន្តល្អ; ស្ថិតជាមួយឥន្ទ្រិយទាំងប្រាំ ជាមួយប្រាំមួយ (ប្រភេទ/តត្ត្វ) ហើយដូច្នេះទៀត ជា ព្រធាន (Pradhāna) គោលការណ៍ដើមបឋម។”

Verse 16

एतेषु भूतेषु च संविधाता आवासितस्तिष्ठति लोकनाथ ॥

នៅក្នុងភូត/ធាតុទាំងនេះផងដែរ វិធាតា—ដែលបានប្រតិស្ឋាននៅទីនេះ—ស្ថិតជាលោកនាថ ព្រះអម្ចាស់នៃលោក។

Verse 17

अनेनैव तु मन्त्रेण समित्तिलघृतेन च ॥ मधुना चैव होतव्यमष्टोत्तरशताहुतिः ॥

ដោយមន្ត្រនេះឯង គួរធ្វើអាហុតិដោយសមិធា (ឈើឥន្ធនៈ), ល្ង, ឃ្រឹត (ប៊ឺសុទ្ធ) ហើយក៏ដោយទឹកឃ្មុំផង—ឲ្យបានមួយរយប្រាំបី (១០៨) អាហុតិ។

Verse 18

पञ्चगव्यं ततः प्राश्य मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ सर्वगन्धैश्च लाजैश्च पञ्चगव्यजलं तथा ॥

បន្ទាប់មក បរិភោគបញ្ចគវ្យៈ (pañcagavya) តាមវិធីដោយមន្ត្រ ហើយបន្តដោយក្លិនក្រអូបទាំងអស់ និងលាជៈ (អង្ករលីង) ព្រមទាំងទឹកបញ្ចគវ្យៈដូចគ្នា។

Verse 19

ततः प्रासादे स्थाप्योऽहं गीतवादित्रमङ्गलैः ॥ सर्वगन्धान्स्ततो गृहीत्वा इमं मन्त्रं उदाहरेत् ॥

បន្ទាប់មក ត្រូវប្រតិស្ឋានខ្ញុំក្នុងប្រាសាទ (វិហារ) កណ្ដាលបទចម្រៀង និងវាទ្យមង្គល។ បន្ទាប់មក យកក្លិនក្រអូបទាំងអស់ ហើយអានមន្ត្រនេះ។

Verse 20

मन्त्रश्च — योऽसौ भवान्लक्षणलक्षितश्च लक्ष्म्या च युक्तः सततं पुराणः ॥ अत्र प्रासादे सुसमिद्धतेजाः प्रवेशमायाहि नमो नमस्ते ॥

មន្ត្រនេះគឺ៖ “ឱ ព្រះអង្គ អ្នកដែលមានលក្ខណៈមង្គលជាសញ្ញា ដែលភ្ជាប់ជានិច្ចជាមួយព្រះលក្ខ្មី ព្រះបុរាណអមតៈ; ក្នុងប្រាសាទនេះ ឱ អ្នកមានពន្លឺរុងរឿងដូចភ្លើងឆេះល្អ សូមមក និងចូលមក។ សូមនមស្ការ សូមនមស្ការ។”

Verse 21

तत एतेन मन्त्रेण प्रासादं संप्रवेशयेत् ॥ प्रतिमा स्थापितव्या मे मध्ये न तु विपार्श्वतः ॥

បន្ទាប់មក ដោយមន្តនេះ គួរចូលទៅក្នុងប្រាសាទ (វិហារ)។ ព្រះបដិមារបស់ខ្ញុំត្រូវដំឡើងនៅកណ្ដាល មិនមែននៅខាងណាមួយទេ។

Verse 22

एवं संस्थापनं कृत्वा दद्यादुद्वर्तनं विभोः ॥ चन्दनं कुङ्कुमं चैव मिश्रं कालेयकेन च ॥

ពេលបានធ្វើការដំឡើងរួចហើយ គួរថ្វាយការលាប/ខាត់ពិធី (ឧទ្វរតន) ដល់ព្រះអម្ចាស់—ឈើចន្ទន៍ និងកុងគុម ព្រមទាំងលាយជាមួយកាលេយក។

Verse 23

एवं चोद्वर्तनं कृत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रधानः सम्पूजितो ब्रह्मबृहस्पतिभ्याम् ॥ प्रवन्दितः कारणं मन्त्रयुक्तः सुस्वागतं तिष्ठ सुलोकनाथ ॥

ក្រោយធ្វើឧទ្វរតនរួច គួរអានមន្តនេះថា៖ “ឱ ព្រះអម្ចាស់! ព្រះអង្គជាប្រធានលើសកលលោកទាំងមូល; ព្រះព្រហ្មា និងព្រះព្រហស្បតិ៍គោរពបូជាព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គត្រូវបានសរសើរជាមូលហេតុដើម មានមន្តជាគ្រឿងប្រដាប់។ សូមស្វាគមន៍; សូមស្ថិតនៅទីនេះ ឱ ព្រះនាថនៃលោកល្អប្រសើរ।”

Verse 24

एवं संस्थापनं कृत्वा गन्धमाल्यैश्च पूजयेत् ॥ शुक्लवस्त्राणि मे दद्यादिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ក្រោយធ្វើការដំឡើងរួច គួរបូជាដោយក្លិនក្រអូប និងកម្រងផ្កា។ គួរថ្វាយសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សដល់ខ្ញុំ ហើយអានមន្តនេះ។

Verse 25

मन्त्रः— वस्त्राणि देवेश गृहाण तानि मया सुभक्त्या रचितानि यानि ॥ इमानि सन्धारय विश्वमूर्त्ते प्रसीद मह्यं च नमो नमस्ते ॥

មន្ត៖ “ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា សូមទទួលយកសម្លៀកបំពាក់ទាំងនេះ ដែលខ្ញុំបានរៀបចំដោយភក្តីដ៏ល្អ។ ឱ ព្រះអង្គដែលមានរូបជាសកល សូមពាក់វាទាំងនេះ; សូមប្រទានព្រះគុណដល់ខ្ញុំ—សូមនមស្ការ សូមនមស្ការ។”

Verse 26

एवं वस्त्राणि मे दद्याद्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ धूपनं मे ततो दद्यात्कुङ्कुमागुरुमिश्रितम् ॥ एवं च धूपनं दद्यादिमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥

ដូច្នេះ អ្នកគួរតែបូជាខោអាវដល់ព្រះអង្គ ដោយអនុវត្តតាមវិធានពិធីដែលបានកំណត់។ បន្ទាប់មក គួរតែថ្វាយធូបដែលលាយជាមួយកេសរ និងឈើអគរុ។ ហើយពេលថ្វាយធូប គួរតែសូត្រមន្ត្រនេះ។

Verse 27

एवं पूजां ततः कृत्वा प्रापणं च निवेदयेत् ॥ पूर्वोक्तेन विधानेन प्रापणं चोपकल्प्य च ॥

ក្រោយពីបានធ្វើពិធីបូជាដូច្នេះហើយ គួរតែថ្វាយនូវការនិវេទន៍ «ប្រាបណ»។ ហើយបន្ទាប់ពីរៀបចំប្រាបណតាមវិធានដែលបាននិយាយមុន គួរតែយកទៅថ្វាយ។

Verse 28

पूर्वोक्तेनैव मन्त्रेण दद्यत्प्रापणकं बुधः ॥ प्रापणान्ते चाचमनं दद्याद्देहविशुद्धये ॥

ដោយប្រើមន្ត្រដដែលដែលបាននិយាយមុន អ្នកប្រាជ្ញគួរតែថ្វាយប្រាបណ។ ហើយនៅចុងក្រោយនៃប្រាបណ គួរតែធ្វើអាចមន (ស្រូបទឹកបរិសុទ្ធ) ដើម្បីសម្អាតកាយ។

Verse 29

शान्तिजापस्ततः कार्यः सर्वकार्यर्थसिद्धिदः ॥ मन्त्रः— त्वं वै सुशान्तिं कुरु लोकनाथ राज्ञः सराष्ट्रस्य च ब्राह्मणानाम् ॥ बालेषु वृद्धेषु गवाङ्गणेषु कन्यासु शान्तिं च पतिव्रतासु ॥

បន្ទាប់មក គួរធ្វើ «សាន្តិជប» (ការសូត្រសម្រាប់សន្តិភាព) ដែលគេថាអាចបំពេញគោលបំណងនៃកិច្ចការទាំងអស់។ មន្ត្រ៖ «ឱ ព្រះលោកនាថ! សូមព្រះអង្គបង្កើតសន្តិភាពដ៏ល្អប្រសើរ សម្រាប់ព្រះមហាក្សត្រ សម្រាប់នគររបស់ព្រះអង្គ និងសម្រាប់ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ; សូមមានសន្តិភាពក្នុងកុមារ និងមនុស្សចាស់ ក្នុងគោ និងគ្រួសារ ក្នុងកញ្ញា និងក្នុងស្ត្រីបតិវ្រតា (ស្ត្រីស្មោះត្រង់ចំពោះស្វាមី) ផងដែរ»។

Verse 30

रोगा विनश्यन्तु च सर्वतश्च कृषीवलानां च कृषिः सदा स्यात् ॥ सुभिक्षयुक्ताश्च सदा हि लोकाः काले सुवृष्टिर्भविता च शान्तिः ॥

សូមឲ្យជំងឺទាំងឡាយវិនាសទៅគ្រប់ទិសទាំងអស់; ហើយសូមឲ្យកសិកម្មរបស់កសិកររីកចម្រើនជានិច្ច។ សូមឲ្យប្រជាជនមានស្បៀងអាហារល្អគ្រប់គ្រាន់ជានិច្ច; សូមឲ្យភ្លៀងល្អធ្លាក់តាមកាល—ហើយសូមឲ្យមានសន្តិភាព។

Verse 31

आगमिष्याम्यहं देवि मन्त्रपाठो मम प्रियः ॥ निःशब्दं च ततः कृत्वा स्थाप्यो भागवतैः सह

ឱ ទេវី ខ្ញុំនឹងមក; ការសូត្រមន្ត្រាជាទីពេញចិត្តរបស់ខ្ញុំ។ បន្ទាប់មក ត្រូវបង្កើតភាពស្ងៀមស្ងាត់ ហើយធ្វើពិធីប្រតិស្ឋា (ព្រះរូប) ជាមួយអ្នកភក្តិរបស់ភគវាន។

Verse 32

एवं विधिं ततः कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ सम्पूज्य तत्र देवेशं ब्राह्मणान्भोजयेद्व्रती

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីអនុវត្តពិធីតាមវិធីការ ដោយកម្មដែលបានអនុម័តតាមវិន័យ អ្នកកាន់វ្រតត្រូវបូជាព្រះអម្ចាស់នៃទេវតានៅទីនោះឲ្យគ្រប់គ្រាន់ ហើយបម្រើភោជនាហារដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ។

Verse 33

दीनानाथान्प्रतर्प्याथ यथाविभवशक्तितः ॥ य एतेन विधानेन कुर्यात्संस्थापनं मम

បន្ទាប់មក បំពេញចិត្តអ្នកក្រីក្រ និងអ្នកគ្មានទីពឹង តាមសមត្ថភាព និងកម្លាំងរបស់ខ្លួន—អ្នកណាដែលធ្វើពិធីប្រតិស្ឋារបស់ខ្ញុំតាមវិធាននេះ…

Verse 34

यावन्तो मम गात्रेषु जायन्ते जलबिन्दवः ॥ तावद्वर्षसहस्राणि मम लोकेषु तिष्ठति

ចំនួនដំណក់ទឹកដែលកើតឡើងលើអវយវៈរបស់ខ្ញុំមានប៉ុន្មាន គាត់នឹងស្ថិតនៅក្នុងលោករបស់ខ្ញុំរយៈពេលពាន់ឆ្នាំតាមចំនួននោះ។

Verse 35

यो मां संस्थापयेद्भूमे सर्वाहङ्कारवर्जितः ॥ तारितं च कुलं तेन सप्त सप्त च सप्ततिः

អ្នកណាដែលធ្វើពិធីប្រតិស្ឋាខ្ញុំនៅលើផែនដី ដោយបោះបង់អហង្គារ​ទាំងអស់—ដោយគាត់ នឹងនាំកុលសម្ព័ន្ធរបស់ខ្លួនឆ្លងផុត (ទៅសុវត្ថិភាព) ចំនួន ប្រាំពីរ ប្រាំពីរ និងចិតសិប (ជំនាន់)។

Verse 36

एतत्ते कथितं भद्रे शैलिकास्थापनं मम ॥ धर्मसन्धारणार्थाय मम भक्तसुखाय च

ឱ នាងមានមង្គល នេះបានពន្យល់ដល់នាងហើយ៖ ការប្រតិស្ឋានរបស់យើងលើថ្ម ដើម្បីទ្រទ្រង់ធម៌ និងដើម្បីសុខមង្គលរបស់អ្នកភក្តិរបស់យើង។

Verse 37

करणधारणप्रवध्यं उदाहरणम् अपराजितम् अजारामर । सम्पूज्य स्नापयात्मानम् अनेन मन्त्रेण ॐ नमो वासुदेवाय ॥ एवं तु स्थापनं कृत्वा शिलायां मम सुन्दरि ॥ ततोऽधिवासनं कार्यं पूर्वप्रोष्ठपदासु च

ក្រោយពេលបូជាតាមគ្រប់វិធីហើយ គួរអោយងូតខ្លួនដោយមន្តនេះ៖ «ឱំ នមោ វាសុទេវាយ»។ ដូច្នេះ ឱ នាងស្រស់ស្អាត ក្រោយធ្វើការប្រតិស្ឋានយើងលើថ្មហើយ បន្ទាប់មកគួរធ្វើពិធី អធិវាសនៈ នៅថ្ងៃ Pūrvaproṣṭhapadā ផងដែរ។

Verse 38

एवं कृते विधाने भवामि सन्निहितः स्वयम् ॥ व्यतीतायां तु शर्वर्यां प्रभाते विमले ततः

ពេលធ្វើតាមវិធាននេះដូច្នេះ យើងនឹងស្ថិតនៅដោយខ្លួនឯង។ ហើយពេលរាត្រីកន្លងផុតទៅ បន្ទាប់មកនៅព្រឹកដ៏ស្អាតបរិសុទ្ធ…

Verse 39

मन्त्रः — असावनादिः पुरुषः पुराणो नारायणः सर्वजगत्प्रधानः ॥ गन्धं च माल्यानि च धूपदीपौ गृहाण देवेश नमो नमस्ते

មន្ត្រ៖ «បុរសដើមកំណើតនោះ គ្មានដើម គឺបុរាណ—នារាយណៈ ជាគោលការណ៍ប្រធាននៃសកលលោកទាំងមូល។ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា សូមទទួលក្លិនក្រអូប មាលា ធូប និងទៀន; សូមគោរព សូមគោរពដល់ព្រះអង្គ»។