Adhyaya 135: Prescriptions for Expiation of Offences: Red/Black Garments, Improper Touch in Darkness, Impure Leftovers, Eating Boar-Meat, and Consuming Jālapāda

Verse 1

अथ जालपादभक्षणापराधप्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ रक्तवस्त्रेण संयुक्तो यो हि मामुपसर्पति ॥ तस्यापि शृणु सुश्रोणि कर्म संसारमोक्षणम् ॥

ឥឡូវនេះ ជាពិធីសងបាបសម្រាប់កំហុសដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការបរិភោគ ‘ជាលបាទ’។ ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលចូលមកជិតខ្ញុំ ដោយស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ក្រហម—ឱ នារីចង្កេះស្រស់ស្អាត សូមស្តាប់—សូម្បីសម្រាប់គាត់ ខ្ញុំនឹងពណ៌នាពិធីកម្មដែលដោះស្រាយចេញពីចំណងសំសារៈ»។

Verse 2

रजस्वलासु नारीषु रजो यत्तत्प्रवर्तते ॥ तेनासौ रजसा पुष्टो कर्मदोषेण जानतः ॥

ក្នុងចំណោមស្ត្រីដែលកំពុងមានរដូវ ឈាមរដូវ (រាជស) ដែលហូរចេញនោះ ដោយរាជសនោះ គាត់ត្រូវបានប៉ះពាល់/ក្លាយជាមានមលិន ដោយសារកំហុសនៃអំពើដែលបានធ្វើដោយដឹងខ្លួន។

Verse 3

वर्षाणि दश पञ्चैव वसते तत्र निश्चितात् ॥ रजो भूत्वा महाभागे रक्तवस्त्रपरायणः ॥

ពិតប្រាកដណាស់ គាត់ស្នាក់នៅទីនោះអស់ដប់ប្រាំឆ្នាំ; ឱ មហាភាគេ ដូចជាក្លាយជាភាវៈ ‘រាជស’ ហើយឧស្សាហ៍ពាក់សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ក្រហម។

Verse 4

प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तस्य कायविशोधनम् ॥ येन शुध्यन्ति ते भूमे पुरुषाः शास्त्रनिश्चिताः ॥

ខ្ញុំនឹងពោលអំពីប្រាយស្ចិត្តសម្រាប់គាត់ គឺការសម្អាតកាយ; ដោយវានេះ ឱ ព្រះធរណី មនុស្សទាំងឡាយត្រូវបានបរិសុទ្ធ តាមដែលសាស្ត្រអធិការ បានកំណត់។

Verse 5

एकाहारं ततः कृत्वा दिनानि दश सप्त च ॥ वायुभक्षस्त्रीण्यहानि दिनमेकं जलाशनः ॥

បន្ទាប់មក ឲ្យទទួលអាហារតែម្តងក្នុងមួយថ្ងៃ អស់ដប់ប្រាំពីរថ្ងៃ; បីថ្ងៃរស់ដោយខ្យល់ (គឺអត់អាហារ) ហើយមួយថ្ងៃរស់ដោយទឹកតែប៉ុណ្ណោះ។

Verse 6

एवं स मुच्यते भूमे मम विप्रियकारकः ॥ प्रायश्चित्तं ततः कृत्वा ममासौ रोचते सह ॥

ដូច្នេះ ឱ ព្រះធរណី អ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើមិនគាប់ចិត្តចំពោះខ្ញុំ នឹងរួចផុត។ បន្ទាប់ពីធ្វើប្រាយស្ចិត្តហើយ គាត់នឹងក្លាយជាអ្នកគាប់ចិត្តខ្ញុំម្តងទៀត។

Verse 7

एतत्ते कथितं भूमे रक्तवस्त्रविभूषिते ॥ प्रायश्चित्तं महाभागे सर्वसंसारमोक्षणम् ॥

ឱ ព្រះធរណី ដែលតុបតែងដោយសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ក្រហម នេះហើយជាប្រាយស្ចិត្តដែលខ្ញុំបានប្រាប់អ្នក; ឱ មហាភាគេ វាផ្តល់មោក្ខៈពីចំណងសង្សារទាំងមូល។

Verse 8

यस्तु मामन्धकारेषु विना दीपेन सुन्दरि ॥ स्पृशते च विना शास्त्रं त्वरमाणो विमोहितः ॥

ឱ នារីស្រស់ស្អាត! អ្នកណាដែលប៉ះពាល់ខ្ញុំក្នុងភាពងងឹត ដោយគ្មានចង្កៀង ហើយដោយច្របូកច្របល់ប្រញាប់ប្រញាល់ មិនពឹងផ្អែកលើសាស្ត្រ (śāstra) ទេ—

Verse 9

पतनाṃ तस्य वक्ष्यामि शृणुष्व त्वं वसुन्धरे ॥ तेन क्लेशं समासाद्य क्लिश्यते च नराधमः ॥

ឱ វសុន្ធរា! ខ្ញុំនឹងពណ៌នាពីការធ្លាក់ចុះរបស់គេ; ចូរស្តាប់។ ដោយសារកម្មនោះ គេប្រទះក្លេស និងបុរសទាបថោកនោះរងទុក្ខ។

Verse 10

अनन्यमानसो भूत्वा भूमे ह्येतत्प्रसाधयेत् ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि अन्धकारे तु यः पुरा ॥

ឱ ផែនដី! ដោយមានចិត្តមួយគត់ គួរធ្វើការនេះឲ្យសម្រេចតាមវិធីត្រឹមត្រូវ។ ខ្ញុំនឹងប្រកាសអំពីព្រាយស្ចិត (ការសងបាប) សម្រាប់អ្នកដែលពីមុន (បានធ្វើ) ក្នុងភាពងងឹត—

Verse 11

संस्पृशेत्सोऽपि धर्मात्मा येन लोकं मम व्रजेत् ॥ अक्ष्णोराच्छादनं कृत्वा दिनानि दश पञ्च च ॥

សូម្បីតែអ្នកមានធម៌ ក៏គួរធ្វើកិរិយាប៉ះពាល់នោះឲ្យបានដូច្នេះ ដើម្បីឲ្យទៅដល់លោករបស់ខ្ញុំ; ដោយបិទភ្នែកទាំងពីរ រយៈពេលដប់ថ្ងៃ និងបន្ថែមប្រាំថ្ងៃទៀត (សរុបដប់ប្រាំថ្ងៃ)។

Verse 12

एकाहारं ततः कृत्वा दिनविंशं समाहितः ॥ यस्य कस्यापि मासस्य एकामेव च द्वादशीम् ॥

បន្ទាប់មក បរិភោគអាហារតែម្តងក្នុងមួយថ្ងៃ ដោយចិត្តសមាធិ រយៈពេលម្ភៃថ្ងៃ; ហើយជ្រើសយកថ្ងៃទ្វាទសី (Dvādaśī) តែមួយថ្ងៃ ក្នុងខែណាមួយក៏បាន។

Verse 13

एकाहारस्ततो भूत्वा निषीदेत्च जलाशनः ॥ ततो यवान्नं भुञ्जीत गोमूत्रेण तु पाचितम् ॥

បន្ទាប់មក ដោយកាន់វត្តបរិភោគតែមួយម្តងក្នុងមួយថ្ងៃ គេគួរអង្គុយដោយផឹកតែទឹកប៉ុណ្ណោះ; រួចហើយគួរបរិភោគអាហារស្រូវបារ្លី ដែលចម្អិនដោយទឹកនោមគោ។

Verse 14

प्रायश्चित्तेन चैतेन मुच्यते पातकात्ततः ॥ यः पुनः कृष्णवस्त्रेण मम कर्मपरायणः ॥

ដោយពិធីបាបសម្រួល (ប្រាយស្ចិត) នេះឯង គាត់នឹងរួចផុតពីបាបនោះ។ ប៉ុន្តែអ្នកណាម្នាក់ដែលធ្វើម្តងទៀត ដោយស្លៀកពាក់ខ្មៅ ហើយឧស្សាហ៍ព្យាយាមក្នុងកិច្ចពិធីរបស់យើង—

Verse 15

देवि कर्माणि कुर्वीत तस्य वै पातनं शृणु ॥ घुणो वै पञ्चवर्षाणि लाजवास्तुसमाश्रयः ॥

ឱ ទេវី ប្រសិនបើអ្នកណាម្នាក់ធ្វើពិធី (ដោយរបៀបមិនសមរម្យ) សូមស្តាប់ការធ្លាក់ចុះរបស់គាត់៖ គាត់ក្លាយជា “ឃុណៈ” ដង្កូវឈើ រយៈពេលប្រាំឆ្នាំ ហើយស្នាក់នៅក្នុងសំបកស្រូវ/កន្ទក់ជាទីលំនៅ។

Verse 16

पञ्च वर्षाणि नकुलो दश वर्षाणि कच्छपः ॥ एवं भ्रमति संसारे मम कर्मपरायणः ॥

ប្រាំឆ្នាំ គាត់ក្លាយជា នកុល (សត្វមុងហ្គូស) ដប់ឆ្នាំក្លាយជា កច្ឆប (អណ្តើក)។ ដូច្នេះ គាត់វង្វេងក្នុងសំសារៈ ទោះបីជាឧស្សាហ៍ព្យាយាមក្នុងពិធីរបស់យើងក៏ដោយ។

Verse 17

पारावतेषु जायेत नव वर्षाणि पञ्च च ॥ जातो ममापराधेन स्थितः पारावतो भुवि ॥

គាត់កើតក្នុងចំណោមសត្វព្រាប រយៈពេល៩ឆ្នាំ ហើយបន្ថែម៥ឆ្នាំទៀត (សរុប១៤ឆ្នាំ)។ កើតឡើងដោយអំពើល្មើសចំពោះយើង គាត់នៅលើផែនដីជាសត្វព្រាប។

Verse 18

मम तिष्ठति पार्श्वेषु यत्रैवाहं प्रतिष्ठितः ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तस्य संसारमोक्षणे

នៅទីណាដែលខ្ញុំផ្ទាល់បានតាំងស្ថិតប្រតិស្ឋាន នៅទីនោះគាត់ក៏ស្ថិតនៅជិតខាងខ្ញុំ។ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញព្រាយស្ចិត្ត (ពិធីសងបាប) ដើម្បីឲ្យគាត់រួចផុតពីសំសារ។

Verse 19

त्रीणि पिण्डांस्त्रिरात्रं तु एवं मुच्येत किल्बिषात् ॥ य एतेन विधानेन देवि कर्माणि कारयेत्

ដោយការថ្វាយពិណ្ឌៈបី និងអនុវត្តពិធីបីរាត្រី ដូច្នេះមនុស្សម្នាក់ពិតជារួចផុតពីកិល្បិសៈ (អំពើបាប) — ឱ ទេវី — អ្នកណាដែលធ្វើពិធីតាមវិធាននេះ។

Verse 20

शुचिर्भागवतो भूत्वा मम मार्गानुसारतः ॥ न स गच्छति संसारं मम लोकं स गच्छति

ដោយក្លាយជាអ្នកបរិសុទ្ធ និងជាភាគវត (អ្នកស្រឡាញ់ព្រះ) តាមមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ គាត់មិនទៅកាន់សំសារ​ទេ; គាត់ទៅកាន់លោករបស់ខ្ញុំ។

Verse 21

वाससा चाप्यधौतेन यो मे कर्माणि कारयेत् ॥ शुचिर्भागवतो भूत्वा मम मार्गानुसारकः

អ្នកណាដែលធ្វើពិធីកម្មរបស់ខ្ញុំ ខណៈពាក់សម្លៀកបំពាក់មិនទាន់លាង—ទោះយ៉ាងណា (ស្តង់ដារដែលមានបំណងគឺ) គាត់គួរតែបរិសុទ្ធ ជាភាគវត និងជាអ្នកដើរតាមមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ។

Verse 22

तस्य दोषं प्रवक्ष्यामि अपराधं वसुन्धरे ॥ पतन्ति येन संसारं वाससोच्छिष्टकारिणः

ឱ វសុន្ធរា ខ្ញុំនឹងពន្យល់អំពីកំហុសនោះ—គឺជាបទល្មើស—ដែលធ្វើឲ្យអ្នកដែលប្រព្រឹត្តដោយវាសស-ឧច្ឆិស្ដ (មលិនភាពលើសម្លៀកបំពាក់) ធ្លាក់ចូលសំសារ។

Verse 23

देवि भूत्वा गजो मत्तस्तिष्ठत्येकं नरो भुवि ॥ उष्ट्रश्चैकं भवेञ्जन्म जन्म चैकं वृकस्तथा

ឱ ទេវី! ពេលក្លាយជាដំរីកំពុងឆ្កួតមាត់ (រដូវក្តៅ) មនុស្សម្នាក់ស្ថិតលើផែនដីត្រឹមតែ១ជាតិ។ គាត់កើតជាអូដ្ឋ ១ជាតិ ហើយដូចគ្នានោះកើតជាចចក ១ជាតិ។

Verse 24

गोमायुरेकं जन्मापि जन्म चैकं हयस्तथा ॥ सारङ्गस्त्वेकजन्मा वै मृगो भवति वै ततः

គាត់កើតជាកញ្ជ្រោង (gোমាយុ) ១ជាតិ ហើយកើតជាសេះ ១ជាតិដែរ។ បន្ទាប់មក ពិតប្រាកដណាស់ ក្នុង ១ជាតិ គាត់កើតជាសារ៉ង្គ (សត្វក្តាន់/អង់ទីឡូប) ហើយក្រោយមកក្លាយជាសត្វក្តាន់។

Verse 25

सप्तजन्मान्तरं पश्चात्ततो भवति मानुषः ॥ मद्भक्तश्च गुणज्ञश्च मम कर्मपरायणः

បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់ចន្លោះកំណើត ៧ ដងហើយ ទើបគាត់ក្លាយជាមនុស្សវិញ។ គាត់ជាភក្តិរបស់ខ្ញុំ ជាអ្នកស្គាល់គុណធម៌ និងឧស្សាហ៍ព្យាយាមក្នុងកិច្ចពិធី និងករណីយកម្មដែលខ្ញុំបានកំណត់។

Verse 26

दक्षो निरपराधश्च अहङ्कारविवर्जितः ॥ धरण्युवाच ॥ श्रुतमेतन्मया देव यत्त्वया समुदाहृतम्

គាត់មានសមត្ថភាព មិនមានកំហុសទោស និងគ្មានអហង្គារ។ ធរណីបាននិយាយថា៖ «ឱ ទេវៈ! អ្វីដែលព្រះអង្គបានប្រកាស ខ្ញុំបានស្តាប់រួចហើយ»។

Verse 27

संसारं वाससोच्छिष्टा येन गच्छन्ति मानुषाः ॥ प्रायश्चित्तं च मे ब्रूहि सर्वकर्मसुखावहम्

អំពីសំសារៈដែលមនុស្សទៅដល់ដោយសារមលិនពីសំណល់លើសម្លៀកបំពាក់ (vāsas-ucchiṣṭa) សូមប្រាប់ខ្ញុំផងអំពី ប្រាយស្ចិត្ត (ការសងបាប/ការសម្អាត) ដែលនាំមកសុខសាន្តសម្រាប់កិច្ចកម្មទាំងអស់។

Verse 28

प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि मम कर्मपरायणः ॥ यावकेन त्रीण्यहानि पिण्याकेन दिनत्रयम् ॥

ខ្ញុំនឹងពន្យល់អំពីពិធីសងបាប (prāyaścitta) សម្រាប់អ្នកដែលស្មោះត្រង់ចំពោះវិន័យកិច្ចដែលខ្ញុំកំណត់៖ បីថ្ងៃរស់ដោយបបរ yāvaka ហើយបីថ្ងៃដោយ piṇyāka (កាកគ្រាប់ប្រេង/អំបោះប្រេង)។

Verse 29

पर्णभक्षस्त्रीण्यहानि पयोभक्षो दिनत्रयम् ॥ पायसेन त्रिरात्रं तु वायुभक्षो दिनत्रयम् ॥

បីថ្ងៃឲ្យរស់ដោយបរិភោគស្លឹកឈើ; បីថ្ងៃដោយទឹកដោះ; បន្ទាប់មកបីយប់ដោយ pāyasa (បាយទឹកដោះ/ខៀរ); ហើយបីថ្ងៃឲ្យជា vāyubhakṣa គឺអត់អាហារ ដូចរស់ដោយខ្យល់។

Verse 30

एवं कृत्वा महाभागे वाससोच्छिष्टकारिणः ॥ अपराधं न विन्देरन्संसारं न प्रयान्ति च ॥

ឱ មហាភាគេ! កាលបានអនុវត្តដូចនេះហើយ អ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តកំហុសដោយប្រើឬប៉ះពាល់សម្លៀកបំពាក់ដែលក្លាយជាមិនបរិសុទ្ធដោយសារសំណល់ (ucchiṣṭa) នឹងមិនទទួលកំហុសបន្ថែមទៀត ហើយមិនធ្លាក់ចូលសំសារ (វដ្តកំណើត-ស្លាប់) ទេ។

Verse 31

श्वानोच्छिष्टं तु यो दद्यान्मम कर्मपरायणः ॥ पापं तस्य प्रवक्ष्यामि संसारे च महद्भयम् ॥

ប៉ុន្តែអ្នកណាម្នាក់—ទោះអះអាងថាស្មោះត្រង់ចំពោះវិន័យកិច្ចដែលខ្ញុំកំណត់ក៏ដោយ—បើផ្តល់ឲ្យអ្នកដទៃនូវអ្វីដែលសត្វឆ្កែបានទុកសំណល់/បំពុលឲ្យអសុចិ ខ្ញុំនឹងប្រកាសអំពីបាបរបស់គេ និងភ័យធំក្នុងសំសារ។

Verse 32

श्वानो वै सप्त जन्मानि गोमायुः सप्त वै तथा ॥ उलूकः सप्तवर्षाणि पश्चाज्जायेत मानुषः ॥

ពិតប្រាកដណាស់ គេក្លាយជាសត្វឆ្កែរយៈពេល៧កំណើត ហើយដូចគ្នានោះក្លាយជា gomāyu (ចចក/ឆ្កែព្រៃ) ៧កំណើត; បន្ទាប់មកក្លាយជា ulūka (សត្វទីទុយ) ៧ឆ្នាំ; ហើយក្រោយមកទើបកើតជាមនុស្ស។

Verse 33

विशुद्धात्मा श्रुतिज्ञश्च मद्भक्तश्चैव जायते ॥ गृहे भागवतोत्कृष्टे अपराधविवर्जितः ॥

បន្ទាប់មក គេកើតជាអ្នកមានអាត្មាបរិសុទ្ធ ជាអ្នកដឹងស្រុតិ (ព្រះវេទ) និងជាភក្តិរបស់យើង; ក្នុងគ្រួសារភាគវតៈដ៏ឧត្តម ដោយគ្មានកំហុសល្មើស។

Verse 34

शृणु तत्त्वेन वसुधे प्रायश्चित्तं महौजसम् ॥ तरन्ति मानुषा येन त्यक्त्वा संसारसागरम् ॥

សូមស្តាប់ដោយសេចក្តីពិត ឱ វសុធា—នេះជាប្រាយស្ចិត្តដ៏មានអานุភាពខ្លាំង; ដោយវា មនុស្សអាចឆ្លងផុត ដោយបានបោះបង់សមុទ្រសំសារ។

Verse 35

मूलभक्षो दिनत्रय्यां फलाहारो दिनत्रयम् ॥ शाकभक्षो दिनत्रय्यां पयोभक्षो दिनत्रयम् ॥

រយៈពេលបីថ្ងៃ គួររស់ដោយបរិភោគឫស; បីថ្ងៃដោយផ្លែឈើ; បីថ្ងៃដោយបន្លែស្លឹក/ស្លឹកបៃតង; ហើយបីថ្ងៃដោយទឹកដោះគោ។

Verse 36

दध्याहारो दिनत्रय्यां पायसेन दिनत्रयम् ॥ वाय्वाहारो दिनत्रय्यां स्नानं कृत्वा दृढव्रतः ॥

រយៈពេលបីថ្ងៃ បរិភោគទឹកដោះគោជូរ; បីថ្ងៃ បរិភោគបាយស (បបរទឹកដោះគោផ្អែម); រយៈពេលបីថ្ងៃ អនុវត្ត ‘វាយ្វាហារ’ (អត់អាហារ ដូចជាយកខ្យល់ជាអាហារ)។ បន្ទាប់ពីងូតទឹក គួររក្សាវ្រតឲ្យមាំមួន។

Verse 37

भुक्त्वा वराहमांसं तु यश्च मामिह सर्पति ॥ पातनं तस्य वक्ष्यामि यथा भवति सुन्दरी ॥

ប៉ុន្តែ អ្នកណាក៏ដោយ ដែលបានបរិភោគសាច់វរាហ (ជ្រូកព្រៃ) ហើយមកជិតខ្ញុំនៅទីនេះ ខ្ញុំនឹងពន្យល់អំពីការធ្លាក់ចុះរបស់គេ—ថាវាកើតឡើងយ៉ាងដូចម្តេច ឱ នារីស្រស់ស្អាត។

Verse 38

वराहो दश वर्षाणि कृत्वानुचरते वने ॥ व्याधो भूत्वा महाभागे समाः पञ्च च सप्त च ॥

បន្ទាប់ពីរស់នៅជាវរាហៈ (ជ្រូកព្រៃ) អស់ដប់ឆ្នាំ គាត់ក៏ដើរល្បាតក្នុងព្រៃ; ហើយឱ អ្នកមានភាគល្អ ក្លាយជាអ្នកប្រមាញ់ ហើយស្ថិតនៅដូច្នោះអស់ប្រាំឆ្នាំ និងទៀតប្រាំពីរឆ្នាំ។

Verse 39

ततश्च मूषको भूत्वा वर्षाणि च चतुर्दश ॥ ऊनविंशतिवर्षाणि यातुधानश्च जायते ॥

បន្ទាប់មក គាត់ក្លាយជាកណ្ដុរ ហើយរស់នៅអស់ដប់បួនឆ្នាំ; ហើយអស់ដប់ប្រាំបួនឆ្នាំ គាត់កើតជាយាតុធានៈ (សត្វអារក្ស/អង្គភាពបង្កគ្រោះថ្នាក់)។

Verse 40

सल्लकी चाष्टवर्षाणि जायते भवने बहु ॥ व्याघ्रस्त्रिंशच्च वर्षाणि जायते पिशिताशनः ॥

គាត់កើតជាសល្លកី អស់ប្រាំបីឆ្នាំ នៅក្នុងផ្ទះដែលមានច្រើន (មនុស្ស ឬទ្រព្យសម្បត្តិ); ហើយកើតជាខ្លា—អ្នកស៊ីសាច់—អស់សាមសិបឆ្នាំ។

Verse 41

एवं संसारितां गत्वा वराहामिषभक्षकः ॥ जायते विपुले सिद्धे कुले भागवते तथा ॥

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់សង្សារវដ្តជាអ្នកបរិភោគសាច់វរាហៈ (ជ្រូកព្រៃ) ម្តងហើយម្តងទៀត គាត់ក៏កើតក្នុងត្រកូលដ៏វិសាល មានកិត្តិយស និងសម្រេចសិទ្ធិ; ហើយដូចគ្នានេះ កើតក្នុងវង្សភាគវតៈ គឺខ្សែស្រឡាយអ្នកស្មោះភក្តិចំពោះព្រះភគវាន។

Verse 42

हृषीकेशवचः श्रुत्वा सर्वं सम्पूर्णलक्षणम् ॥ शिरसा चाञ्जलिं कृत्वा वाक्यं चेदमुवाच ह ॥

ក្រោយបានស្តាប់ព្រះវាចារបស់ហ្រឹសីកេឝៈ ដែលពេញលេញ និងសម្បូរដោយលក្ខណៈទាំងអស់ គាត់ក៏ឱនក្បាល ប្រណមដៃ ហើយនិយាយពាក្យទាំងនេះ។

Verse 43

एतन मे परमं गुह्यं तव भक्तसुखावहम् ॥ वराहमांसभक्तस्तु येन मुच्येत किल्बिषात् ॥

នេះជាសម្ងាត់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ខ្ញុំ ដែលនាំមង្គលដល់អ្នកភក្តិរបស់អ្នក—ដោយវិធីណា អ្នកដែលបរិភោគសាច់វរាហ (ជ្រូកព្រៃ) អាចរួចផុតពីកិល្បិษ (កំហុស/បាប) បាន?

Verse 44

तरन्ति मानुषा येन तिर्यक्संसारसागरात् ॥ गोमयेन दिनं पञ्च कणाहारेण सप्त वै ॥

ដោយវិធីណា មនុស្សអាចឆ្លងកាត់សមុទ្រសំសារៈដែលនាំទៅកំណើតជាសត្វ (តិរយក) បាន?—ឲ្យរស់ដោយគោមយ (លាមកគោ) រយៈពេលប្រាំថ្ងៃ ហើយដោយអាហារគ្រាប់ធញ្ញ (កណៈ) រយៈពេលប្រាំពីរថ្ងៃ ពិតប្រាកដ។

Verse 45

पानीयं तु ततो भुक्ता तिष्ठेत्सप्तदिनं ततः ॥ अक्षारलवणं सप्त सक्तुभिश्च तथा त्रयः ॥

បន្ទាប់មក បរិភោគតែទឹកប៉ុណ្ណោះ ហើយស្ថិតនៅដូច្នោះរយៈពេលប្រាំពីរថ្ងៃបន្ទាប់; បន្ទាប់មកប្រាំពីរថ្ងៃដោយគ្មានអាហារដែលមានសារធាតុអាល់កាលី និងប្រៃ; ហើយដូចគ្នានោះបីថ្ងៃដោយសក្តុ (ម្សៅលីង)។

Verse 46

क्षान्तं दान्तं तथा कृत्वा अहङ्कारविवर्जितः ॥ दिनान्येकोनपञ्चाशच्चरेत्कृतविनिश्चयः ॥

ដោយធ្វើខ្លួនឲ្យមានអត់ធ្មត់ និងសម្របសម្រួលខ្លួន (ទម្រង់ចិត្ត) ហើយគ្មានអហង្គារៈ នោះគាត់គួរអនុវត្ត (វត្ត/វិន័យនេះ) រយៈពេល៤៩ថ្ងៃ ដោយសេចក្តីសម្រេចចិត្តមាំមួន។

Verse 47

विमुक्तः सर्वपापेभ्यः ससंज्ञो विगतज्वरः ॥ कृत्वा मम च कर्माणि मम लोकं स गच्छति ॥

ដោយរួចផុតពីបាបទាំងអស់ មានស្មារតីពេញលេញ និងគ្មានជំងឺក្តៅខ្លួន ហើយបានប្រព្រឹត្តកិច្ចដែលខ្ញុំបានបញ្ញត្តិថាជាកម្មរបស់ខ្ញុំ នោះគាត់ទៅដល់លោករបស់ខ្ញុំ។

Verse 48

जालपादं भक्षयित्वा यस्तु मामुपसर्पति ॥ जालपादस्ततो भूत्वा वर्षाणि दश पञ्च च ॥

អ្នកណាម្នាក់បានបរិភោគ jālapāda ហើយបន្ទាប់មកចូលមកជិតខ្ញុំ នោះដោយផលនៃកម្មនោះ គេក្លាយជា jālapāda ហើយស្ថិតនៅដូច្នោះរយៈពេលដប់ និងប្រាំឆ្នាំ គឺដប់ប្រាំឆ្នាំ។

Verse 49

कुम्भीरो दश वर्षाणि पञ्च वर्षाणि सूकरः ॥ तावद्भ्रमति संसारे मम चैवापराधतः ॥

រយៈពេលដប់ឆ្នាំ គេក្លាយជា kumbhīra ហើយរយៈពេលប្រាំឆ្នាំក្លាយជា សូករ (ជ្រូកព្រៃ); ក្នុងអំឡុងពេលនោះ គេវង្វេងវង្វាន់ក្នុង saṃsāra—ពិតប្រាកដដោយសារអំពើល្មើសចំពោះខ្ញុំ។

Verse 50

कृत्वा तु दुष्करं कर्म जायते विपुले कुले ॥ शुद्धो भागवतश्रेष्ठो ह्यपराधविवर्जितः ॥

ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីបានប្រព្រឹត្តកិច្ចការលំបាកមួយជាការកែសម្រួល/សងបាប គេកើតក្នុងត្រកូលដ៏ឧត្តម—បានបរិសុទ្ធ ជាភាគវតៈដ៏ប្រសើរ ហើយពិតប្រាកដគ្មានអំពើល្មើស។

Verse 51

सर्वकर्माण्यतिक्रम्य मम लोकं स गच्छति ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि जालपादस्य भक्षणे ॥

ដោយឆ្លងកាត់កម្មទាំងអស់ដែលចងបន្ទាប់ គេទៅដល់លោករបស់ខ្ញុំ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញអំពី prāyaścitta (ពិធីសងបាប) សម្រាប់ការបរិភោគ jālapāda។

Verse 52

तरन्ति मनुजा येन घोरसंसारसागरात् ॥ यावकान्नं दिनत्र्यां वायुभक्षो दिनत्रयम् ॥

ដោយវត្តបែបនេះ មនុស្សអាចឆ្លងកាត់សមុទ្រ saṃsāra ដ៏គួរភ័យខ្លាចបាន៖ បរិភោគអាហារ yāvaka រយៈពេលបីថ្ងៃ ហើយបីថ្ងៃទៀតជា vāyubhakṣa គឺអត់អាហារ រស់ដោយខ្យល់/ដង្ហើម។

Verse 53

फलभक्षो दिनत्र्यां तिलभक्षो दिनत्रयम् ॥ अक्षारलवणान्नाशी पुनस्तत्र दिनत्रयम् ॥

អស់រយៈពេលបីថ្ងៃ ឲ្យបរិភោគផ្លែឈើ; បីថ្ងៃបរិភោគគ្រាប់ល្ង; បន្ទាប់មកម្តងទៀតបីថ្ងៃ បរិភោគអាហារដែលគ្មានសារធាតុដែក (ក្សារ) និងគ្មានអំបិល។

Verse 54

दशपञ्च दिनान्येवं प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥ जालपादापराधस्य एवं कुर्वीत शोधनम्॥ विनीतात्मा शुचिर्भूत्वा य इच्छेत्सुशुभां गतिम् ॥

ដូច្នេះ អស់រយៈពេលដប់ប្រាំថ្ងៃ គួរធ្វើព្រាយស្ចិត្ត (ពិធីសងបាប) ដោយត្រឹមត្រូវ។ ការសម្អាតបាបសម្រាប់កំហុសដែលពាក់ព័ន្ធនឹង jālapāda គួរធ្វើតាមរបៀបនេះ។ អ្នកណាដែលប្រាថ្នាគតិដ៏មង្គល គួរមានចិត្តវិន័យ និងក្លាយជាសុចរិតស្អាតសិន ហើយធ្វើ។

Verse 55

अन्धो भूत्वा महाभागे एकं जन्म तमोमयः ॥ सर्वाशी सर्वभक्षश्च मानवः सोऽभिजायते ॥

ឱ ស្ត្រីដ៏មានភាគល្អ (មហាភាគេ) កាលណាគេក្លាយជាខ្វាក់ គេនៅក្នុងសភាពត្រូវភាពងងឹត (តមស) គ្របដណ្តប់អស់មួយជាតិ; ហើយកើតជាមនុស្សដែលបរិភោគដោយមិនរើស—ជាអ្នកបរិភោគគ្រប់យ៉ាង។

Verse 56

येनासौ लभते सिद्धिं कृष्णवस्त्रापराधतः ॥ सप्ताहं यावकं भुक्त्वा त्रिरात्रं सक्तुपिण्डिकाम् ॥

ដោយវិធីនេះ គេបានសិទ្ធិ (ភាពសម្រេចនៃការសម្អាត) ពីកំហុសពាក់ព័ន្ធនឹង kṛṣṇa-vastra៖ បរិភោគ yāvaka អស់មួយសប្តាហ៍ ហើយអស់បីយប់ ទទួលយកបាល់ saktu (ម្សៅលីង)។

Verse 57

किल्बिषाद्येन मुच्यन्ते तव कर्मपरायणाः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि कथ्यमानं मयाऽनघे ॥

“ដោយការអនុវត្តអ្វី អ្នកដែលឧស្សាហ៍ក្នុងកម្ម—ជារបស់អ្នក—បានរួចផុតពីបាប និងអ្វីៗដូចនោះ?” ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ “សូមស្តាប់ ឱ ទេវី ដោយសេចក្តីពិតតាមតត្តវៈ នូវអ្វីដែលខ្ញុំកំពុងពន្យល់ ឱ អនឃេ (អ្នកគ្មានមន្ទិល)។”

Verse 58

एवं दिनान्येकविंशत्कृत्वा वै शुभलक्षणम् ॥ अपराधं न विन्देत मम लोकं स गच्छति

ដោយបានអនុវត្តវិន័យដ៏មង្គលនេះរយៈពេលម្ភៃមួយថ្ងៃ ដូច្នេះ មនុស្សមិនជួបអាបត្តិទេ; គាត់ទៅដល់លោករបស់យើង។

Verse 59

तिलभक्षो दिनान्सप्त पाषाणस्य च भक्षकः ॥ पयो भुक्त्वा दिनं सप्त कारयेद्बुद्धिमान्मनः

រយៈពេលប្រាំពីរថ្ងៃ គួររស់ដោយបរិភោគគ្រាប់ល្ង; ហើយដោយតបស្យា គួរបរិភោគអាហារជំនួសដ៏រឹងដូចថ្ម; បន្ទាប់មក ដោយផឹកតែទឹកដោះគោប្រាំពីរថ្ងៃ អ្នកប្រាជ្ញគួរធ្វើចិត្តឲ្យស្ថិតស្ថេរ និងសំយម។