Adhyaya 134: Expiations for Ritual and Temporal Offences in Worship, and the Prescribed Purificatory Procedure (Upaspṛśya)

Verse 1

अथ पूजादिसामयिकापराधेषु प्रायश्चित्तानि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ मुक्त्वा तु मम कर्माणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि यस्तु वाक्यं प्रभाषते ॥

ឥឡូវនេះ (នឹងពោល) អំពីព្រាយស្ចិត្ត សម្រាប់កំហុសដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការបូជា និងវត្តតាមកាលកំណត់។ ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ‘ឱ ទេវី អ្នកណាដែលស្មោះត្រង់ចំពោះកិច្ចពិធីរបស់យើង ប៉ុន្តែបោះបង់កិច្ចដែលយើងបានកំណត់ ហើយនិយាយអំពីវិធីព្រាយស្ចិត្ត…’

Verse 2

मूर्खो भवति सुश्रोणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥

‘ឱ នារីមានត្រគាកស្រស់ស្អាត គេក្លាយជាមនុស្សល្ងង់ ទោះបីជាគេឧស្សាហ៍ក្នុងកិច្ចពិធីរបស់យើងក៏ដោយ; ដូច្នេះ ឱ ទេវី សូមបង្រៀនវិធីព្រាយស្ចិត្ត ដែលអាចដោះលែងពីអំពើបាបបាន’

Verse 3

आकाशशयनं कृत्वा दिनानि दश पञ्च च ॥ मुच्यते किल्बिषात्तत्र देवि चैव न संशयः ॥

ដោយអនុវត្ត ‘ដេកក្រោមមេឃបើកចំហ’ រយៈពេលដប់ថ្ងៃ និងបន្ថែមប្រាំថ្ងៃទៀត (សរុបដប់ប្រាំថ្ងៃ) គេនឹងរួចផុតពីអំពើបាបនៅទីនោះ ឱ ទេវី—គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 4

इति मौनत्यागप्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ भूषितो नीलवस्त्रेण यो हि मामुपपद्यते ॥ वर्षाणां हि शतं पञ्च कृमिर्भूत्वा स तिष्ठति ॥

នេះជាព្រាយស្ចិត្តសម្រាប់ការបោះបង់មោន (ភាពស្ងៀមស្ងាត់ដ៏សក្ការៈ)។ ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ‘អ្នកណាដែលចូលមករកយើង ដោយតុបតែងនឹងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ខៀវ គេនឹងស្ថិតនៅរយៈពេលមួយរយប្រាំឆ្នាំ ដោយក្លាយជាពពួកដង្កូវ’។

Verse 5

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि अपराधविशोधनम् ॥ प्रायश्चित्तं विशालाक्षि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥

ឱ នាងមានចង្កេះស្រស់ស្អាត ខ្ញុំនឹងពោលអំពីការសម្អាតបាបនៃអំពើល្មើសនោះ—ឱ នាងមានភ្នែកធំ—គឺព្រាយស្ចិត្ត ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សរួចផុតពីមលិនបាប។

Verse 6

व्रतं चान्द्रायणं कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ मुच्यते किल्बिषाद्भूमे एवमेतन्न संशयः ॥

ដោយអនុវត្តវ្រតចន្ទ្រាយណៈ តាមកម្មដែលបានកំណត់ដោយវិធាន ឱ ព្រះធរណី មនុស្សនោះរួចផុតពីមលិនបាប; ដូច្នេះពិតប្រាកដ មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 7

अविधानेन संस्पृश्य यो हि मामुपसर्पति ॥ स मूर्खः पापकर्मा च मम विप्रियकारकः ॥

អ្នកណាដែលប៉ះពាល់ ឬប្រព្រឹត្តដោយមិនត្រឹមត្រូវ—ដោយគ្មានវិធាន—ហើយចូលមកជិតខ្ញុំ នោះគេជាមនុស្សល្ងង់ ជាអ្នកប្រព្រឹត្តបាប និងជាអ្នកធ្វើអ្វីដែលមិនពេញចិត្តខ្ញុំ។

Verse 8

तेन दत्तं वरारोहे गन्धमाल्यसुगन्धितम् ॥ प्रापणं च न गृह्णामि मृष्टं चापि कदाचन ॥

ឱ នាងមានភ្លៅស្រស់ស្អាត ការបូជាដែលគេប្រគេន ទោះបីក្រអូបដោយក្លិនទឹកអប់ និងកម្រងផ្កាក៏ដោយ ខ្ញុំមិនទទួលឡើយ; ហើយក៏មិនទទួលអាហារផ្អែម ឬអាហារល្អឥតខ្ចោះពីគេនៅពេលណាមួយដែរ។

Verse 9

ततो नारायणवचः श्रुत्वा सा संशितव्रता ॥ उवाच मधुरं वाक्यं धर्मकामा वसुन्धरा ॥

បន្ទាប់មក កាលបានស្តាប់ព្រះវាចារបស់នារាយណៈ នាងដែលមាំមួនក្នុងវ្រតសីល បានពោលពាក្យផ្អែមល្ហែម គឺវសុន្ធរា (ព្រះធរណី) អ្នកប្រាថ្នាធម៌។

Verse 10

केन कर्मविधानॆन भूत्वा भागवता भुवि ॥ उपस्पृश्योपसर्पन्ति तव कर्मपरायणाः

ឱ​ព្រះអម្ចាស់ ដោយវិធាននៃកម្មដែលបានកំណត់យ៉ាងណា កាលបានក្លាយជាភក្តិភាគវតនៅលើផែនដី អ្នកដែលឧស្សាហ៍ក្នុងពិធីកម្មរបស់ព្រះអង្គ ចូលទៅជិតព្រះអង្គបន្ទាប់ពីធ្វើ «upaspṛśya» (ពិធីសម្អាតបរិសុទ្ធ) ដូចម្តេច?

Verse 11

एतन्मे संशयं देव परं कौतूहलं हि मे ॥ तव भक्तसुखार्थाय निष्कलं वक्तुमर्हसि

ឱ​ព្រះទេវៈ នេះជាសង្ស័យរបស់ខ្ញុំ ហើយជាការចង់ដឹងដ៏ខ្លាំងបំផុត។ ដើម្បីសុខសាន្តរបស់ភក្តិរបស់ព្រះអង្គ សូមព្រះអង្គពន្យល់ឲ្យពេញលេញ ដោយមិនខ្វះអ្វីឡើយ។

Verse 12

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं भीरु भाषसे ॥ कथितं मम तत्त्वेन गुह्यमेतत्परं महत्

ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ សូមស្តាប់ ឱ​ទេវី តាមសច្ចៈនៃតត្តវៈ ចំពោះអ្វីដែលនាង—អ្នកខ្លាចងាយ—បានសួរខ្ញុំ។ ខ្ញុំបានពោលតាមគោលការណ៍ពិតប្រាកដរបស់ខ្ញុំហើយ; នេះជាឧបদেশសម្ងាត់ ដ៏ឧត្តម និងជ្រាលជ្រៅ។

Verse 13

विमुच्य सर्वकर्माणि यो हि मामुपसर्पति ॥ तस्य वै शृणु सुश्रोणि उपस्पृश्य च या क्रिया

អ្នកណាដែលលះបង់កម្មទាំងអស់ផ្សេងទៀត ហើយចូលមកជិតខ្ញុំ—សូមស្តាប់ ឱ​សុស្រោណី (អ្នកមានចង្កេះ/ត្រគាកស្រស់ស្អាត)—អំពី «ក្រីយា» ដែលត្រូវធ្វើជាពិធី upaspṛśya (សម្អាតបរិសុទ្ធ) សម្រាប់អ្នកនោះ។

Verse 14

भूत्वा पूर्वमुखस्तत्र पादौ प्रक्षाल्य चाम्बुभिः ॥ उपस्पृश्य यथान्यायं तिस्रो वै गृह्य मृत्तिकाः

នៅទីនោះ ត្រូវបែរមុខទៅទិសកើត លាងជើងដោយទឹក ហើយធ្វើ upaspṛśya តាមវិន័យ បន្ទាប់មកយកម្រឹត្តិកា (ដីឥដ្ឋ/ដី) បីចំណែក តាមរបៀបត្រឹមត្រូវ។

Verse 15

ततः प्रक्षालितं हस्तं जलेन तदनन्तरम् ॥ सप्तकोशं ततो गृह्य जलेन क्षालयेत् ततः

បន្ទាប់មក ភ្លាមៗក្រោយនោះ គួរលាងដៃដោយទឹក។ បន្ទាប់ទៀត ដោយយកមាត្រា/លំដាប់ ‘សប្ត-កោស’ មកកាន់ ហើយគួរលាងវាដោយទឹកម្តងទៀត។

Verse 16

पादमेकैकशस्तद्वत्पञ्च पञ्च वदेत् ततः ॥ कोशौ संमृज्यतां तत्र यदीच्छेत्तु मम प्रियम्

ដូចគ្នានេះដែរ សម្រាប់ជើងនីមួយៗដោយឡែកៗ បន្ទាប់មកគួរអានថា ‘ប្រាំ និង ប្រាំ’។ នៅទីនោះ គួរជូតសម្អាតកោសទាំងពីរ—ប្រសិនបើចង់ប្រព្រឹត្តតាមអ្វីដែលជាទីពេញចិត្តរបស់ខ្ញុំ។

Verse 17

त्रीणि कोशान्पिबेत्तत्र सर्वपापविशोधनम् ॥ मुखं कराभ्यां मार्जेत सर्वमिन्द्रियनिग्रहम्

នៅទីនោះ គួរផឹកបីកោស—ដែលបានពណ៌នាថា ជាការសម្អាតបាបទាំងអស់។ គួរជូតមុខដោយដៃទាំងពីរ—ជាវិន័យនៃការគ្រប់គ្រងអង្គញាណទាំងមូល។

Verse 18

प्राणायामं ततः कृत्वा मम चिन्तापरायणः ॥ कर्मणा विधिदृष्टेन कुर्यात्संसारमोक्षणम्

បន្ទាប់មក ក្រោយធ្វើប្រាណាយាម (prāṇāyāma) ហើយមានចិត្តមុតមាំក្នុងការចងចាំ/សមាធិលើខ្ញុំ គួរប្រព្រឹត្តតាមកិច្ចការដែលវិធានបានកំណត់—ដើម្បីឆ្ពោះទៅការរួចផុតពីសំសារ។

Verse 19

स्पृशेत्तु निष्कलस्तत्र यो हि यत्र प्रतिष्ठितः ॥ विक्षिपेत्रिणि वाराणि सलिलं प्रवरं त्रयम्

នៅទីនោះ ក្នុងសភាពនិស្កល (ពេញលេញ និងបរិសុទ្ធ) នៅកន្លែងដែលខ្លួនឈរ គួរធ្វើការប៉ះតាមវិធាន។ គួរប្រោះទឹកដ៏ប្រសើរ បីដង—ជាបីភាគដែលបានវាស់កំណត់។

Verse 20

एवमुक्तस्य कर्त्तव्यं ममाभिगमनेषु च ॥ उपस्पृश्य तनुं वामे यदीक्षेत प्रियं मम ॥

អ្នកដែលបានទទួលការណែនាំដូចនេះ ពេលចូលមកជិតខ្ញុំក៏គួរធ្វើដូចគ្នា៖ បន្ទាប់ពីធ្វើអុបស្ប្រឹសៈតាមវិធី (ការប៉ះដើម្បីបរិសុទ្ធ) ហើយ ប្រសិនបើគេឃើញសញ្ញាដែលខ្ញុំស្រឡាញ់នៅខាងឆ្វេងនៃរាងកាយ។

Verse 21

एवं च कुर्वतस्तस्य मम कर्मव्यवस्थितः ॥ अपराधं न विन्देत एवं देवि न संशयः ॥

ហើយអ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តដូចនេះ ដោយតាំងខ្លួនឲ្យត្រឹមត្រូវក្នុងពិធីកម្មដែលខ្ញុំបានកំណត់ នោះមិនជួបប្រទះកំហុសទេ—ឱ ទេវី មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 22

ततो नारायणवचः श्रुत्वा देवी वसुन्धरा ॥ उवाच मधुरं वाक्यं सर्वभागवतप्रियम् ॥

បន្ទាប់មក ព្រះនាងវសុន្ធរា បានស្តាប់ព្រះវាចារបស់នារាយណៈ ហើយបាននិយាយពាក្យផ្អែមល្ហែម ដែលជាទីពេញចិត្តដល់អ្នកសាវកទាំងអស់ក្នុងប្រពៃណីភាគវត។

Verse 23

धरण्युवाच ॥ उपस्पृश्य विधानॆन यस्तु कर्माणि चाप्नुयात् ॥ तापनं शोधनं चैव तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥

ព្រះធរណីបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ‘បើមានអ្នកណាម្នាក់ ធ្វើអុបស្ប្រឹសៈតាមវិធីហើយចាប់ផ្តើមអំពើពិធីកម្ម នោះសូមព្រះអង្គពន្យល់អំពីតាបនៈ (ការតបស្យា/ការអត់ធ្មត់) និងសោធនៈ (ការបរិសុទ្ធ) ក្នុងករណីនោះ។’

Verse 24

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे भूमे इमं गुह्यमनिन्दिते ॥ यां गतिं च प्रपद्यन्ते मम कर्मबहिष्कृताः ॥

ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ‘សូមស្តាប់ដោយសេចក្តីពិត ឱ ភូមិ ឱ អ្នកគ្មានទោស នូវសេចក្តីបង្រៀនសម្ងាត់នេះ; ហើយចំពោះគោលដៅដែលអ្នកដែលត្រូវបានដកចេញពីពិធីកម្មរបស់ខ្ញុំ នឹងទៅដល់។’

Verse 25

व्यभिचारं च मे कृत्वा यश्च मामुपसर्पति ॥ दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥

‘អ្នកណាដែលបានប្រព្រឹត្តការខូចសេចក្តីស្មោះត្រង់ចំពោះខ្ញុំ ហើយនៅតែចូលមកជិតខ្ញុំ—សម្រាប់គាត់ មាន (ផលវិបាក) ដប់ពាន់ឆ្នាំ និងទាំងរយៗឆ្នាំផងដែរ।’

Verse 26

कृमिर्भूत्वा यथान्याय्यं तिष्ठते नात्र संशयः ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तस्य मूर्खस्य माधवि ॥

‘ក្លាយជាពពួកដង្កូវ គាត់ស្ថិតនៅតាមដែលសមគួរ—មិនមានសង្ស័យឡើយ។ ឱ មាធវី ខ្ញុំនឹងប្រកាសពិធីសំអាតបាប (ប្រាយស្ចិត្ដ) សម្រាប់មនុស្សល្ងង់នោះ।’

Verse 27

यच्च कृत्वा महाभागे कृतकृत्यः पुनर्भवेत् ॥ महासान्तपनं कृत्वा तप्तकृच्छ्रं च निष्कलम् ॥

‘ហើយដោយការធ្វើអ្វីមួយនេះ ឱ មហាភាគេ នោះគាត់អាចក្លាយជាអ្នកបានបំពេញកិច្ច (ក្រឹតក្រឹត្យ) ម្តងទៀត៖ ដោយអនុវត្ត មហាសាន្តបន និងទាំង តប្តក្រឹច្ឆ្រ ដោយគ្មានកំហុសឥតស្នាម।’

Verse 28

किल्बिषात्तु प्रमुक्तास्ते गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ यस्तु क्रोधसमाविष्टो मम भक्तिपरायणः ॥

‘បានរួចផុតពីបាប ពួកគេទៅដល់គតិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ តែអ្នកណាដែលត្រូវកំហឹងគ្របដណ្ដប់ ទោះបីជាមានភក្តិចំពោះខ្ញុំជាទីពឹងផ្អែក…’

Verse 29

स्पृशेत मम गात्राणि चित्तं कृत्वा चलाचलम् ॥ न चाहं रागमिच्छामि क्रुद्धमेव यशस्विनि ॥

‘គាត់អាចប៉ះពាល់អវយវៈរបស់ខ្ញុំ ដោយធ្វើចិត្តឲ្យរវើរវាយខ្លះ និងស្ថិតស្ថេរខ្លះ; ប៉ុន្តែ ឱ នារីមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ខ្ញុំមិនប្រាថ្នារាគៈ (តណ្ហា/ការចាប់ចិត្ត) ទេ—នៅទីនេះមានតែកំហឹងប៉ុណ្ណោះ।’

Verse 30

इच्छामि च सदा दान्तं शुभं भागवतं शुचिम् ॥ पञ्चेन्द्रियसमायुक्तं लाभालाभविवर्जितम् ॥

ខ្ញុំប្រាថ្នាជានិច្ចចំពោះបុគ្គលដែលសង្រ្គោះខ្លួន (ដាន្តៈ), ជាមង្គល ជាភាគវតៈអ្នកសក្ការៈ និងសុចិ (បរិសុទ្ធ) មានអិន្ទ្រីយ៍ទាំងប្រាំ ប៉ុន្តែឥតជាប់ចិត្តនឹងលាភ និងអលាភ។

Verse 31

अहङ्कारविनिर्मुक्तं कर्मण्यभिरतं मम ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वरानने ॥

គួរឲ្យគេរួចផុតពីអហង្គារ (អំណួតខ្លួន) ហើយរីករាយក្នុងកិច្ចការដើម្បីខ្ញុំ។ ហើយខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្វីមួយទៀតដល់អ្នក—សូមស្តាប់វា ឱ នារីមុខស្រស់។

Verse 32

मां यदा लभते क्रुद्धः शुद्धो भागवतः शुचिः ॥ चिल्ली जातो वर्षशतं श्येनो वर्षशतं पुनः ॥

នៅពេលមនុស្សដែលមានកំហឹងបានឈានដល់ខ្ញុំ—ទោះបីគាត់សុទ្ធសាធ ជាភាគវតៈ និងបរិសុទ្ធក៏ដោយ—គាត់នឹងកើតជា ‘ចិល្លី’ រយឆ្នាំ ហើយបន្ទាប់មកកើតជា ‘ស្យេនៈ’ (សត្វបក្សីបាហ្ស/ហាវក) រយឆ្នាំទៀត។

Verse 33

भेकस्त्रिशतवर्षाणि यातुधानः पुनर्दश ॥ अपुमान् षट् च वर्षाणि रेतोभक्षस्तु जायते ॥

គាត់ក្លាយជា ភេកៈ (កង្កែប) រយបីឆ្នាំ; បន្ទាប់មកក្លាយជា យាតុធានៈ រយៈពេលដប់ឆ្នាំ។ បន្ទាប់មក ជាអពុមាន (អសមត្ថភាពបុរស) រយៈពេលប្រាំមួយឆ្នាំ ហើយកើតជា រតោភក្សៈ គឺអ្នកបរិភោគទឹកកាម។

Verse 34

अन्धो जायेत सुष्रोणि पञ्च सप्त तथा नव ॥ गृध्रो द्वात्रिंशवर्षाणि चक्रवाको दशैव तु ॥

ឱ នារីត្រគាកស្រស់ (សុស្រោណី), គាត់កើតជាមនុស្សខ្វាក់រយៈពេល ប្រាំ ប្រាំពីរ និងក៏ប្រាំបួនឆ្នាំ។ បន្ទាប់មកក្លាយជា គ្រឹធ្រៈ (សត្វបក្សីកាកសព/អក្ស) រយៈពេល សាមសិបពីរឆ្នាំ ហើយក្លាយជា បក្សី ចក្រវាកៈ រយៈពេល ដប់ឆ្នាំពិតប្រាកដ។

Verse 35

शैवालभक्षिता चैव ह्याकाशगमनं तथा ॥ ब्राह्मणो जायते भूमे क्रोधस्य च पथे स्थितः ॥

(ផលវិបាកមាន) ការបរិភោគស្លែ/សារាយ និងការធ្វើដំណើរតាមអាកាសផងដែរ។ បន្ទាប់មកនៅលើផែនដី មនុស្សម្នាក់កើតជាព្រាហ្មណ៍ ប៉ុន្តែនៅតែស្ថិតលើផ្លូវនៃកំហឹង។

Verse 36

आत्मकर्मापराधेन प्राप्तः संसारसागरे ॥ धरण्युवाच ॥ अहो वै परमं गुह्यं यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥

ដោយសារកំហុសនៃកម្មរបស់ខ្លួនឯង មនុស្សម្នាក់បានទៅដល់សមុទ្រនៃសំសារ។ ធរណីបាននិយាយថា៖ «អហោ! ពិតប្រាកដណាស់ អ្វីដែលអ្នកបាននិយាយមុននេះ គឺជាសម្ងាត់ដ៏អធិកអធម»។

Verse 37

श्रुत्वा सुदुस्तरं सारं भीतास्मि परिदेविता ॥ नाहमाज्ञापयामि त्वां देवदेव जगत्पते ॥

ក្រោយបានស្តាប់សារសំខាន់នេះ—ដែលឆ្លងកាត់បានលំបាកយ៉ាងខ្លាំង—ខ្ញុំភ័យខ្លាច និងកំពុងសោកស្តាយ។ ខ្ញុំមិនហ៊ានបញ្ជាទេ ព្រះទេវៈលើទេវៈ អម្ចាស់នៃលោកទាំងមូល។

Verse 38

मम चैव प्रियार्थाय सर्वलोकसुखावहम् ॥ येन मुच्यन्ति संशुद्धा बुधाः कर्मपरायणाः ॥

ដើម្បីគោលបំណងដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំ និងដើម្បីអ្វីដែលនាំសុខដល់លោកទាំងអស់ សូមប្រាប់វិធីនោះ ដែលដោយវា បណ្ឌិតអ្នកប្រាជ្ញដែលបានបរិសុទ្ធ និងឧស្សាហ៍ក្នុងកម្ម អាចរួចផុត (មោក្ខ)។

Verse 39

अल्पसत्त्वा गतभया लोभमोहसमन्विताः ॥ तरन्ति येन दुर्गाणि प्रायश्चित्तं च मे वद ॥

មនុស្សដែលមានកម្លាំងតិច បានបោះបង់ភាពភ័យខ្លាចហើយ តែប្រកបដោយលោភ និងមោហៈ—ដោយអ្វីពួកគេឆ្លងកាត់ឧបសគ្គដ៏លំបាក? សូមប្រាប់ខ្ញុំផងអំពី ប្រាយស្ចិត្ត (វិធីសងបាប/សម្អាតអំពើខុស)។

Verse 40

ततः कमलपत्राक्षो वराहः सम्मुखे स्थितः ॥ सनत्कुमारो मे भक्तो पुनर्नारायणोऽब्रवीत् ॥

បន្ទាប់មក ព្រះវរាហៈ ព្រះអម្ចាស់មានភ្នែកដូចស្លឹកផ្កាឈូក បានឈរនៅមុខ។ ហើយសនត្កុមារៈ អ្នកភក្តិរបស់ខ្ញុំ បាននិយាយឡើងម្ដងទៀត ដោយគោរពអំពាវនាវទៅកាន់ព្រះនារាយណៈ។

Verse 41

ततो भूम्या वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥ सनत्कुमारो योगज्ञः प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

បន្ទាប់មក ក្រោយបានស្តាប់ពាក្យរបស់ព្រះធរណី មុនីជាបុត្រព្រះព្រហ្មា គឺសនត្កុមារៈ អ្នកជំនាញយោគៈ បានឆ្លើយតបដល់វសុន្ធរា (ផែនដី)។

Verse 42

धन्या चैव सुभाग्या च यत्त्वया परिपृच्छितम् ॥ वराहरूपी भगवान् सर्वमायाकरण्डकः ॥

ពិតជាមានពរ និងសុភមង្គលណាស់ នូវអ្វីដែលអ្នកបានសួរ។ ព្រះអម្ចាស់ដែលទទួលរូបវរាហៈ គឺដូចជាឃ្លាំងសន្សំអំណាច និងសិល្បៈអស្ចារ្យទាំងអស់នៃម៉ាយា។

Verse 43

किं त्वया भाषितो देवि सर्वयोगाङ्गयोगवित् ॥ देवो नारायणस्तत्र सर्वधर्मविदां वरः ॥

ឱ ទេវី អ្វីដែលអ្នកបានមានពាក្យនោះ គឺសំដៅទៅកាន់ព្រះនារាយណៈនៅទីនោះ—ព្រះអង្គជាអ្នកដឹងគ្រប់អង្គនៃយោគៈ និងជាព្រះឧត្តមក្នុងចំណោមអ្នកដឹងធម៌ទាំងឡាយ។

Verse 44

कुमारवचनं श्रुत्वा तं मही प्रत्यभाषत ॥ शृणु तत्त्वेन मे ब्रह्मन् यन्मया परिपृच्छितम् ॥

ក្រោយបានស្តាប់ពាក្យរបស់កុមារៈ ផែនដីបានឆ្លើយទៅកាន់គាត់ថា៖ «ឱ ព្រាហ្មណ៍ សូមស្តាប់ដោយសច្ចៈតាមតត្ត្វៈ នូវអ្វីដែលខ្ញុំបានសួរ»។

Verse 45

कार्यं क्रियां च योगं च अध्यात्म्यं पार्थिवस्थितम् ॥ एतन्मे पृच्छते ब्रह्मन् देवो नारायणः प्रभुः ॥

អំពីកាតព្វកិច្ច (kārya) កិច្ចពិធី (kriyā) យោគៈ និងគោលធម៌ខាងក្នុង (adhyātmya) ដែលស្ថិតក្នុងសភាពលោកិយ—អំពីនេះ ឱ ព្រាហ្មណ៍ ខ្ញុំកំពុងសួរព្រះនារាយណៈ ព្រះអម្ចាស់។

Verse 46

कृत्वा तेन व्रतं चैव मम कर्मपरायणः ॥ षष्ठे काले तु भुञ्जीत गृहभिक्षामनिन्दिताम् ॥

ក្រោយបានប្រតិបត្តិវ្រតនោះ ហើយមានសេចក្តីឧស្សាហ៍ក្នុងកិច្ចប្រតិបត្តិដែលបានកំណត់ គួរបរិភោគនៅកាលទីប្រាំមួយ ដោយទទួលភិក្ខាដែលគ្មានទោសពីគេហដ្ឋាន។

Verse 47

अष्टौ भिक्षा यथान्यायं शुद्धभागवतां गृहे ॥ य एतेन विधानॆन ब्रह्मकर्माणि कारयेत् ॥

នៅក្នុងផ្ទះរបស់អ្នកស្រឡាញ់ព្រះ (bhāgavata) ដែលបានបរិសុទ្ធ តាមវិន័យត្រឹមត្រូវ គួរមានភិក្ខា៨ភាគ/៨ជុំ។ អ្នកណាដែលអនុវត្ត ឬធ្វើឲ្យអនុវត្ត ព្រហ្មកម៌ (កិច្ចសក្ការៈបរិសុទ្ធ) តាមវិធាននេះ—

Verse 48

मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेवमाह जनार्दनः ॥ यदीच्छसि परां सिद्धिं विष्णुलोकं जनार्दनात् ॥

មនុស្សនឹងរួចផុតពីបាប និងមលិនភាពនោះជាក់ជាមិនខាន—ដូច្នេះជនារទនៈបានមានព្រះបន្ទូល។ ប្រសិនបើអ្នកប្រាថ្នាសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ គឺលោកវិષ્ણុ ដែលអាចឈានដល់តាមរយៈជនារទនៈ—

Verse 49

शीघ्रमाराधयेद्विष्णुं द्विजमुख्यो न संशयः ॥ ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥

ព្រាហ្មណ៍ជាទ្វិជមុខ្យ គួរប្រញាប់អារាធនាព្រះវិષ્ણុ—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ បន្ទាប់មក ក្រោយស្តាប់ព្រះវាចារបស់ព្រះធរណី មុនីដែលជាព្រះបុត្ររបស់ព្រះព្រហ្មា (បាន) និយាយ/ប្រព្រឹត្តបន្ត។

Verse 50

प्रत्युवाच विशालाक्षीं धर्मकामो वसुन्धराम् ॥ अहो गुह्यं रहस्यं च यत्त्वया देवि भाषितम् ॥

ព្រះវសុន្ធរា ដែលប្រាថ្នាធម៌ បានឆ្លើយទៅកាន់ព្រះទេវីភ្នែកធំថា៖ «អហោ ព្រះទេវី! ពាក្យដែលព្រះអង្គបានមានព្រះបន្ទូល គឺទាំងសម្ងាត់ និងជារឿងអាថ៌កំបាំងដ៏ជ្រាលជ្រៅ»។

Verse 51

तस्य ये मुखनिष्क्रान्ता धर्मास्तान्वक्तुमर्हसि ॥ धरण्युवाच ॥ ततः स पुण्डरीकाक्षः शङ्खचक्रगदाधरः ॥

«ធម៌ទាំងឡាយដែលបានចេញពីព្រះមុខរបស់ព្រះអង្គ នោះហើយដែលអ្នកគួរប្រាប់បង្ហាញដោយសមគួរ»។ ធរណីបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គមានភ្នែកដូចផ្កាឈូក អ្នកកាន់ស័ង្ខ ចក្រ និងគទា…

Verse 52

वराहरूपी भगवान् लोकनाथो जनार्दनः । उवाच मधुरं वाक्यं मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥

ព្រះភគវាន ជនារទនៈ ព្រះអម្ចាស់នៃលោក ទ្រង់យករូបវរាហៈ ហើយមានព្រះបន្ទូលផ្អែមល្ហែម; សំឡេងទ្រង់កង្វក់ដូចពពក និងស្គរទិព្វទុន្ទុភី។

Verse 53

भक्तकर्मसुखार्थाय गुणवित्तसमन्विताम् ॥ अनेनैव विधानेन आचारेण समन्वितः ॥

ដើម្បីសេចក្តីសុខដែលកើតពីកម្មដោយភក្តី—ប្រកបដោយគុណធម៌ និងមធ្យោបាយសមគួរ—អ្នកដែលត្រូវបានវិន័យដោយវិធាននេះ និងដោយអាចារៈ (ការប្រព្រឹត្ត) នេះផង…

Verse 54

देवि कारयते कर्म मम लोकं स गच्छति ॥ क्रुद्धेन न च कर्त्तव्यं लोभेन त्वरया न च ॥

ឱ ព្រះទេវី! អ្នកណាដែលធ្វើឲ្យកម្មដែលបានកំណត់ត្រូវបានអនុវត្ត នោះនឹងទៅដល់លោករបស់យើង។ ប៉ុន្តែមិនគួរធ្វើដោយកំហឹង មិនដោយលោភលន់ ហើយក៏មិនដោយប្រញាប់ប្រញាល់ដែរ។

Verse 55

संसारं ते न गच्छन्ति अपराधविवर्जिताः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ अकर्मण्येन पुष्पेण यो मामर्चयते भुवि ॥

អ្នកដែលគ្មានកំហុសលើកលែង មិនចូលទៅក្នុងសំសារៈឡើយ។ ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាបូជាខ្ញុំនៅលើផែនដីដោយផ្កាដែលបានមកដោយវិធីមិនត្រឹមត្រូវ ឬមិនសមគួរ…»

Verse 56

पातनं तस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न च ते वै मम प्रियाः ॥

«ខ្ញុំនឹងពណ៌នាពីការធ្លាក់ចុះរបស់គេ—សូមស្តាប់ឲ្យល្អ ឱ វសុន្ធរា។ ខ្ញុំមិនទទួលយកការបូជានោះទេ ហើយពួកគេមិនមែនជាអ្នកដែលខ្ញុំស្រឡាញ់ឡើយ»

Verse 57

मूर्खा भागवता देवि मम विप्रियकारिणः ॥ पतन्ति नरके घोरे रौरवे तदनन्तरम् ॥

«ឱ ទេវី អ្នកដែលហៅខ្លួនថា “ភាគវត” តែប្រព្រឹត្តអំពើមិនពេញព្រះហឫទ័យខ្ញុំ គឺជាមនុស្សល្ងង់។ បន្ទាប់មកពួកគេធ្លាក់ចូលនរកដ៏សាហាវឈ្មោះ “រោរវ”»

Verse 58

अज्ञानस्य च दोषेण दुःखान्यनुभवन्ति च ॥ वानरो दश वर्षाणि मार्जारश्च त्रयोदश ॥

«ហើយដោយកំហុសនៃអវិជ្ជា ពួកគេរងទុក្ខវេទនា។ (បន្ទាប់មក) កើតជាស្វា ១០ ឆ្នាំ និងកើតជាឆ្មា ១៣ ឆ្នាំ»

Verse 59

मूकः पञ्च च वर्षाणि बलीवर्दश्च द्वादश ॥ छागश्चैवाष्टवर्षाणि मासं वै ग्रामकुक्कुटः ॥

«(ពួកគេកើត) ជាមនុស្សស្ងាត់មិនអាចនិយាយបាន ៥ ឆ្នាំ; ជាគោឈ្មោល (គោធ្វើការ) ១២ ឆ្នាំ; ជាពពែ ៨ ឆ្នាំ; ហើយពិតប្រាកដជាមាន់ជនបទ ១ ខែ»

Verse 60

त्रीणि वर्षाणि महिषो भवत्येव न संशयः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे पुष्पं यन्मे न रोचते ॥

អស់រយៈពេលបីឆ្នាំ មនុស្សម្នាក់ពិតជាក្លាយជាក្របី—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ ឱ នារីដ៏មង្គល ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកហើយថា ការថ្វាយផ្កាប្រភេទណាដែលមិនគាប់ព្រះហឫទ័យខ្ញុំ។

Verse 61

अकर्मण्यं विशालाक्षि पुष्पं ये च ददन्ति वै ॥ धरण्युवाच ॥ भगवन्यदि तुष्टोऽसि विशुद्धेनान्तरात्मना ॥

ឱ អ្នកមានភ្នែកធំ អ្នកណាថ្វាយផ្កាដែលអកម៌ណ្យ (ខុសវិធីពិធី ឥតផល) ពិតជាមានទោស។ ព្រះធរណីបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ ព្រះភគវន្ត ប្រសិនបើព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យ—ដោយអន្តរាត្មាដ៏បរិសុទ្ធ—

Verse 62

येन शुध्यन्ति ते भक्तास्तव कर्मपरायणाः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

—ដោយអ្វីនោះ សាវ័ក (ភក្ត) របស់ព្រះអង្គ ដែលឧស្សាហ៍ព្យាយាមក្នុងកម៌ (កាតព្វកិច្ចតាមវិធី) នឹងបានបរិសុទ្ធ។ ព្រះស្រីវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ ទេវី ចូរស្តាប់ពីខ្ញុំតាមសច្ចៈ នូវអ្វីដែលអ្នកសួរខ្ញុំ។

Verse 63

प्रायश्चित्तं महाभागे येन शुध्यन्ति मानवाः ॥ एकाहारं ततः कृत्वा मासमेकं वरानने ॥

ឱ មហាភាគេ ការប្រាយស្ចិត្ត (ការលោះបាប) ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សបានបរិសុទ្ធ គឺដូចនេះ៖ ឱ អ្នកមានមុខស្រស់ (វរាននេ) បន្ទាប់មក ចូរធ្វើឯកាហារៈ គឺបរិភោគតែមួយពេលក្នុងមួយថ្ងៃ រយៈពេលមួយខែ។

Verse 64

यावकान्नं त्रीण्यहानि वायुभक्षो दिनत्रयम् ॥ य एतेन विधानॆन देवि कर्माणि कारयेत् ॥

បីថ្ងៃ ចូរបរិភោគអាហារជាធញ្ញជាតិយាវកៈ ហើយបីថ្ងៃ ចូរធ្វើជាវាយុភក្សៈ (អត់អាហារ ដូចជារស់ដោយខ្យល់)។ ឱ ទេវី អ្នកណាធ្វើពិធីកម៌តាមវិធាននេះ—

Verse 65

सर्वपापप्रमुक्तश्च मम लोकं स गच्छति ॥

បានរួចផុតពីអំពើបាបទាំងអស់ បុគ្គលនោះទៅដល់លោករបស់យើង។

Verse 66

धरण्युवाच ॥ यन्मां त्वं भाषसे नाथ आचारस्य व्यतिक्रमम् ॥ उपस्पृश्य समाचारं रहस्यं वक्तुमर्हसि ॥

ព្រះនាងព្រឹថ្វីបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ ព្រះអម្ចាស់! ពេលដែលព្រះองค์មានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំអំពីការរំលោភអាចារៈ (វិន័យប្រពៃណី) សូមព្រះองค์ពន្យល់នូវវិធីសាស្ត្រសមរម្យដ៏សម្ងាត់ គឺ អុបស្ព្រឹស្យ (ការប៉ះដើម្បីសម្អាត)។

Verse 67

त्रीणि वारान्स्पृशेत्तत्र शिरो ब्रह्मणि संस्थितः ॥ त्रीणि वारान्पुनस्तत्र उभे ते कर्णनासिके ॥

នៅទីនោះ ដោយចិត្តតាំងនៅក្នុងការរលឹកដល់ព្រហ្មន៍ គួរប៉ះក្បាលបីដង; បន្ទាប់មក នៅទីនោះដដែល គួរប៉ះបីដងទាំងត្រចៀកទាំងពីរ និងរន្ធច្រមុះទាំងពីរ។

Verse 68

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यो मम ये च मते स्थिताः ॥ अनेन विधिना कृत्वा प्रायश्चित्तं यशस्विनि ॥

មិនថាជាព្រាហ្មណ៍ ក្សត្រីយៈ ឬវៃស្យៈ—អ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងមតិរបស់យើង—ក្រោយបានធ្វើប្រាយស្ចិត្តតាមវិធីនេះហើយ ឱ អ្នកមានកិត្តិយស—

Verse 69

जातं मे विह्वलं चित्तं न स्थिरं जायते क्वचित् ॥ यत्त्वया भाषितं हीदं भक्तानां च दुरासदम् ॥

ចិត្តខ្ញុំក្លាយជាវឹកវរ; មិនអាចស្ថិតស្ថេរនៅកន្លែងណាមួយបានឡើយ។ ហើយព្រះបន្ទូលដែលព្រះองค์បានមាននេះ ក៏ពិបាកសម្រេចបាន សូម្បីតែសម្រាប់អ្នកមានភក្តី។

Verse 70

ततो मां भाषते ब्रह्मन् विष्णुर्मायाकरण्डकः ॥ क्रुद्धा भागवता ब्रह्मन् येन शुद्ध्यन्ति किल्बिषात् ॥

បន្ទាប់មក ព្រះវិṣṇុ អ្នកកាន់កាប់មាយាដ៏អស្ចារ្យ បានមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា៖ «ឱ ព្រាហ្មណ៍ អ្នកភក្តិទាំងឡាយ ទោះកាលខឹងក៏ដោយ ក៏ជាមធ្យោបាយឲ្យសុទ្ធពីបាបបាន»។

Verse 71

मत्पूजनं विधानॆन यदीच्छेत् परमाṃ गतिम् ॥ ये मां देवि यजिष्यन्ति क्रोधं त्यक्त्वा जितेन्द्रियाः ॥

បើអ្នកណាចង់បានគោលដៅខ្ពស់បំផុត ដោយបូជាខ្ញុំតាមវិធីពិធីការដ៏ត្រឹមត្រូវ ឱ ទេវី អ្នកដែលនឹងបូជាខ្ញុំ ដោយបោះបង់កំហឹង និងឈ្នះអារម្មណ៍ទាំងឡាយ គឺសមស្របសម្រាប់មាគ៌ានោះ។

Verse 72

वीरासनविधींश्चैव कारयेत् सप्त सप्त च ॥ चतुर्थं भक्ष्यमेकेन मासेन घृतपायसम् ॥

គួរធ្វើតាមវិធីវីរាសនៈដែលបានកំណត់—ប្រាំពីរ ហើយម្តងទៀតប្រាំពីរ (ដង/សំណុំ)។ នៅវគ្គទីបួន រយៈពេលមួយខែ អាហារបូជាដែលត្រូវបរិភោគគឺ ឃ្រឹត-បាយសៈ គឺបាយពុទ្ធទឹកដោះគោលាយខ្លាញ់ប៊ឺ (ghee)។