
Sukta 7.71
Vasiṣṭha (traditional for Maṇḍala 7)
Aśvinau (with dawn/night transition imagery in the verse)
Triṣṭubh (probable)
គាថាខ្លីៗនេះសម្រាប់ឧទ្ទិសដល់ព្រះអស្វិនទាំងពីរ ត្រូវបានតាក់តែងនៅចន្លោះព្រំដែនដ៏ច្បាស់លាស់ ដែលជាកន្លែងដែលរាត្រីទុកឲ្យព្រះអុសា ហើយវាអំពាវនាវឲ្យព្រះជំនាងទាំងពីរនោះមកដល់ដោយរហ័សនៅលើរថដ៏រន្ទានរបស់ទ្រង់។ ព្រះវសិស្ឋាអំពាវនាវដល់ទ្រង់ថាជាអ្នកការពារដែលបណ្តេញភយន្តរាយ "ទាំងថ្ងៃទាំងយប់" និងជាអ្នកនាំមកនូវជីវិតភាព ទ្រព្យសម្បត្តិ និងសុខមង្គល។ សុក្តនេះបញ្ចប់ដោយការបូជាច្រៀងសរសើរដែលបានត្បាញដោយប្រុសប្រាជ្ញា និងសុំឲ្យមានការការពារជាបន្តបន្ទាប់តាមរយៈស្វស្តិ (សិរីមង្គល)។
Mantra 1
अप स्वसुरुषसो नग्जिहीते रिणक्ति कृष्णीररुषाय पन्थाम् । अश्वामघा गोमघा वां हुवेम दिवा नक्तं शरुमस्मद्युयोतम् ॥
រាត្រីបានដកខ្លួនចេញពីបងស្រីរបស់នាងគឺព្រះអុសា ហើយប្រគល់នូវផ្លូវងងឹតឲ្យទៅផ្លូវដែលមានពណ៌ក្រហមនៃពន្លឺ ហៃអស្វិនទាំងពីរដែលប្រទាននូវកម្លាំងសេះនិងពន្លឺនៃគោ ពួកយើងសូមហៅអ្នកទាំងពីរទាំងថ្ងៃទាំងយប់ សូមបណ្តេញនូវគ្រាប់របស់ការបំផ្លាញចេញពីពួកយើង។
Mantra 2
उपायातं दाशुषे मर्त्याय रथेन वाममश्विना वहन्ता । युयुतमस्मदनिराममीवां दिवा नक्तं माध्वी त्रासीथां नः ॥
ហៃអស្វិនទាំងពីរ សូមចូលមកជិតសម្រាប់មនុស្សដែលបរិច្ចាគតាជី ដោយគង្គារយានដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់អ្នកទាំងពីរ សូមបណ្តេញនូវរោគដែលមិននាំឲ្យមានសេចក្តីត្រេកអរចេញពីពួកយើង ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ ហៃទេវៈដែលផ្អែមល្ហែមដូចទឹកឃ្មុំ សូមការពារពួកយើង។
Mantra 3
आ वां रथमवमस्यां व्युष्टौ सुम्नायवो वृषणो वर्तयन्तु । स्यूमगभस्तिमृतयुग्भिरश्वैराश्विना वसुमन्तं वहेथाम् ॥
នៅពេលព្រះអុសារះឡើងជាលើកចុងក្រោយ សូមឲ្យអ្នកដែលមានកម្លាំងនាំយកគង្គារយានរបស់អ្នកទាំងពីរមកខាងមុខដើម្បីជាសេចក្តីសុខសម្រាប់ពួកយើង ដោយសេះទាំងឡាយដែលបានភ្ជាប់ទៅនឹងសេចក្តីពិត ដោយដៃដែលកាន់ខ្សែប្រក់យ៉ាងល្អ ហៃអស្វិនទាំងពីរ សូមនាំយកគង្គារយានដែលមាននូវភាពពេញលេញខាងក្នុងមកកាន់ទីនេះ។
Mantra 4
यो वां रथो नृपती अस्ति वोळ्हा त्रिवन्धुरो वसुमाँ उस्रयामा । आ न एना नासत्योप यातमभि यद्वां विश्वप्स्न्यो जिगाति ॥
រថរបស់អ្នកទាំងពីរ ម្ចាស់នៃមនុស្សទាំងឡាយ ដែលនាំអ្នកទាំងពីរ មានអាសនៈបី សម្បូរទ្រព្យសម្បត្តិ ចេញដំណើរតាមផ្លូវនៃពន្លឺភ្លឺស្វាង ដោយរថនោះ នាសត្យទាំងពីរអើយ សូមចូលមកជិតពួកយើង នៅពេលដែលការអំពាវនាវដែលគ្រប់គ្រាន់គ្រប់ទីកន្លែងទៅដល់អ្នកទាំងពីរ។
Mantra 5
युवं च्यवानं जरसोऽमुमुक्तं नि पेदव ऊहथुराशुमश्वम् । निरंहसस्तमसः स्पर्तमत्रिं नि जाहुषं शिथिरे धातमन्तः ॥
អ្នកទាំងពីរបានលែងច្យាវានឲ្យរួចពីការចាស់ជរា សម្រាប់បេទុ អ្នកទាំងពីរបាននាំយកមកនូវសេះដែលរត់លឿន អ្នកទាំងពីរបានលែងអត្រីឲ្យរួចពីការកើនត្បៀត ពីភាពងងឹត អ្នកទាំងពីរបានដាក់ជាហុសឲ្យនៅក្នុងទីសុខសាន្ត ក្នុងស្ថានភាពដែលរួចរង្គើ មិនប៉ះពាល់។
Mantra 6
इयं मनीषा इयमश्विना गीरिमां सुवृक्तिं वृषणा जुषेथाम् । इमा ब्रह्माणि युवयून्यग्मन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
នេះគឺជាគំនិត នេះគឺជាចម្រៀង អស្វិនទាំងពីរអើយ សូមទទួលយកនូវការស្តាប់ដែលចងក្រងល្អ អ្នកដែលមានកម្លាំង ពាក្យទាំងឡាយនៃព្រះវាចាទាំងនេះ ដែលមានភាពវ័យងារជាមួយនឹងអំណាចរបស់អ្នកទាំងពីរ បានមកដល់ហើយ សូមអ្នកទាំងពីរថ្លើមរក្សាយើងខ្ញុំជានិច្ច ដោយសុខុមាលភាពដ៏ទូលាយ។
A cosmic tableau: Night withdraws from her sister Dawn, yielding the dark paths to the ruddy way of light.
From this transition, the poet turns to direct invocation—Aśvins as givers of vitality and wealth—asking them to avert the ‘dart’ of harm at all times.
The urgent invitation: the Nāsatyas are asked to come near in their rich, three-seated chariot when the pervasive call reaches them.
The hymn closes by offering the crafted praise and requesting enduring protection through svasti—ongoing well-being and safe guidance.
divā naktaṃ śarum asmad yuyotam
यो वां रथो नृपती अस्ति वोळ्हा त्रिवन्धुरो वसुमाँ उस्रयामा । आ न एना नासत्योप यातमभि यद्वां विश्वप्स्न्यो जिगाति ॥yūyam pāta svastibhiḥ sadā naḥ
The Aśvins (Nāsatyā) are the youthful divine Twins who arrive swiftly in a shining chariot, known for rescue, healing, and bringing prosperity—especially at dawn.
The night-to-dawn change is a sacred transition in the Veda. It symbolizes moving from danger and obscurity into safety and light, fitting the Aśvins’ role as protectors and helpers.
The poet asks them to come quickly, remove the ‘dart’ of harm, and guard the worshippers continually with svasti—steady well-being and auspicious protection.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.