
Sukta 5.48
Unclear in isolation; verse imagery suggests a cosmic formative power spreading waters in the cloud (often linked in RV diction to Parjanya/Indra’s rain-action or to a goddess-like māyā-power).
គាថាខ្លះនេះពិចារណាអំពីអំណាចបង្កើតដែលជាមាយាទេព ដែលប្រមូលទឹកក្នុងពពក និងសាយភាពទឹកដីទូលំទូលាយ ព្រមទាំងរំលឹកអំណាចដែលកាន់វជ្រៈ ដែលតម្រឹមថ្ងៃនិងយប់។ វាបញ្ចប់ដោយហៅព្រះវរុណថាជាអំណាចដែលស្លៀកពាក់ស្អាតល្អ មានបួនមុខ ដែលភាពធំទូលាយមិនអាចវាស់បាន ហើយពីព្រះអង្គនោះ ទេពធាតុដែលចែកចាយនិងជំរុញគឺព្រះភគនិងព្រះសវិត្រ ប្រទានទ្រព្យសម្បត្តិដែលជាទីប្រាថ្នា។
Mantra 1
कदु प्रियाय धाम्ने मनामहे स्वक्षत्राय स्वयशसे महे वयम् । आमेन्यस्य रजसो यदभ्र आँ अपो वृणाना वितनोति मायिनी ॥
ពេលណាដែលយើងនឹងបែរគំនិតរបស់យើងទៅរកអាសនៈដ៏ជាទីស្រឡាញ់នៃព្រះមហាវិរៈ ដែលមានអំណាចសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួននិងកិត្តិយសផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ទ្រង់? នៅពេលដែលអ្នកត្បាញដ៏មានឫទ្ធិ ទទួលយកទឹកនៅក្នុងពពក ហើយពង្រីកនូវតំបន់ដ៏ទូលាយដោយអំណាចនៃការបង្កើតរបស់នាង។
Mantra 2
ता अत्नत वयुनं वीरवक्षणं समान्या वृतया विश्वमा रजः । अपो अपाचीरपरा अपेजते प्र पूर्वाभिस्तिरते देवयुर्जनः ॥
ពួកគេពង្រីកនូវចំណេះដឹងក្នុងការងារដែលទ្រទ្រង់នូវកម្លាំងវីរៈ។ ដោយច្បាប់តែមួយ ពួកគេពង្រីកតំបន់កណ្តាលទាំងអស់។ ទឹកទាំងឡាយ ខ្លះហូរទៅមុខ ខ្លះហូរថយក្រោយ ចរចរនិងរំជើបរំជួល។ ហើយប្រជាជនដែលស្វែងរកព្រះជាម្ចាស់ បន្តវាយលុកលើសពីដែនកំណត់មុនៗ។
Mantra 3
आ ग्रावभिरहन्येभिरक्तुभिर्वरिष्ठं वज्रमा जिघर्ति मायिनि । शतं वा यस्य प्रचरन्त्स्वे दमे संवर्तयन्तो वि च वर्तयन्नहा ॥
ដោយប្រើថ្មស្របតែងតន្ត្រី តាមរយៈថ្ងៃនិងយប់ អ្នកបង្កើតលើកឡើងនូវរន្ទះដ៏មានអំណាចបំផុត។ នៅក្នុងផ្ទះផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ទ្រង់ អំណាចទាំងឡាយចរតាមគន្លងរបស់ពួកគេ បកប្រែថ្ងៃទាំងឡាយឲ្យមករួមគ្នា និងបំបែកពួកវាឡើងវិញ។
Mantra 4
तामस्य रीतिं परशोरिव प्रत्यनीकमख्यं भुजे अस्य वर्पसः । सचा यदि पितुमन्तमिव क्षयं रत्नं दधाति भरहूतये विशे ॥
ខ្ញុំឃើញគន្លងនោះរបស់ទ្រង់ ដូចជាការវាយរបស់ក្របី ដាក់មុខទល់មុខគ្នា ដែលជាខាងមុខនៃរូបសណ្ឋានដ៏ពន្លឺ។ នៅពេលដែលទ្រង់ដាក់នូវទ្រព្យសម្បត្តិក្នុងទីលំនៅដែលសម្បូរដោយភោគផល នោះសម្រាប់ត្រកូលដែលស្រែកហៅសុំជំនួយ ទ្រង់បង្កើតនូវពរជ័យ។
Mantra 5
स जिह्वया चतुरनीक ऋञ्जते चारु वसानो वरुणो यतन्नरिम् । न तस्य विद्म पुरुषत्वता वयं यतो भगः सविता दाति वार्यम् ॥
ទ្រង់ ដោយប្រើអណ្តាត ជាអ្នកមានមុខបួនទិស ចាប់ផ្តើមចលនាខ្លួនឯង។ ព្រះវរុណ ដែលស្លៀកពាក់ដ៏ស្រស់ស្អាត ខំប្រឹងប្រែងប្រឆាំងនឹងអ្នកបំបែកដ៏ជាសត្រូវ។ យើងមិនអាចវាស់វែងនូវភាពជាបុរសនិងភាពធំទូលាយពេញលេញរបស់ទ្រង់បានទេ។ ដ្បិតពីទ្រង់ ព្រះភគនិងព្រះសវិត្រី ប្រទាននូវទ្រព្យសម្បត្តិដែលជាទីប្រាថ្នា។
The hymn’s final verse explicitly names Varuṇa, so Varuṇa is the clearest devatā. Earlier verses use ‘māyinī/māyin’ and rain-thunder imagery that can overlap with Indra/Parjanya language, but the culmination points to Varuṇa’s sovereignty and order.
In this context māyinī is a ‘shaper’ or ‘formative power’—the capacity that skillfully arranges and manifests, pictured as gathering the waters in the cloud and spreading out the wide realm.
Bhaga represents the apportioning of shares and good fortune, and Savitṛ represents the impelling power that sets things in motion. The verse presents their gift-giving as operating from, or grounded in, Varuṇa’s larger sovereignty and order.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.