Prakarana 11

Verse 209 (चौपाई)

पर त्रिय लंपट कपट सयाने। मोह द्रोह ममता लपटाने।। तेइ अभेदबादी ग्यानी नर। देखा में चरित्र कलिजुग कर।। आपु गए अरु तिन्हहू घालहिं। जे कहुँ सत मारग प्रतिपालहिं।। कल्प कल्प भरि एक एक नरका। परहिं जे दूषहिं श्रुति करि तरका।। जे बरनाधम तेलि कुम्हारा। स्वपच किरात कोल कलवारा।। नारि मुई गृह संपति नासी। मूड़ मुड़ाइ होहिं सन्यासी।। ते बिप्रन्ह सन आपु पुजावहिं। उभय लोक निज हाथ नसावहिं।। बिप्र निरच्छर लोलुप कामी। निराचार सठ बृषली स्वामी।। सूद्र करहिं जप तप ब्रत नाना। बैठि बरासन कहहिं पुराना।। सब नर कल्पित करहिं अचारा। जाइ न बरनि अनीति अपारा।।

para triy lampaṭ kapaṭ sayāne | moha droha mamatā lapaṭāne || tei abhedabādī gyānī nara | dekhā meṁ caritra kalijuga kara || āpu gae aru tinhahū ghālahĩ | je kahuṁ sata māraga pratipālahĩ || kalpa kalpa bhari eka eka narakā | parahiṁ je dūṣahiṁ śruti kari tarakā || je baranādhama teli kumhārā | svapaca kirāta kola kalavārā || nāri muī gṛha saṁpati nāsī | mūṛ muṛāi hohiṁ sanyāsī || te bipranha sana āpu pujāvahiṁ | ubhaya loka nija hātha nasāvahiṁ || bipra niracchara lolupa kāmī | nirācāra saṭha bṛṣalī svāmī || sūḍra karahiṁ japa tapa brata nānā | baiṭhi barāsana kahahiṁ purānā || saba nara kalpita karahiṁ acārā | jāi na barani anīti apārā ||

លោភលន់ចំពោះប្រពន្ធអ្នកដទៃ ឆ្លាតក្នុងការបោកប្រាស់ ជាប់ជំពាក់ក្នុងសេចក្តីវង្វេង សេចក្តីទោស និងសេចក្តីស្រឡាញ់កាន់កាប់ ទាំងនេះជាបុរសនៃយុគនេះ ហើយបុរសទាំងនេះហើយដែលបង្ហាញខ្លួនថាជាអ្នកដឹង និងជាអ្នកប្រកាសពីសេចក្តីមិនខុសគ្នា។ ពួកគេបំផ្លាញខ្លួនឯង និងទាញបញ្ជូនទាំងអ្នកដែលនៅតែព្យាយាមរក្សាផ្លូវពិត។ អ្នកដែលរកទោសវេទតាមរយៈការបកស្រាយខុស នឹងធ្លាក់ទៅក្នុងនរកអស់យុគជាច្រើន។ អ្នកទាប និងអ្នកមិនសមរម្យទទួលយកតំណែង និងសញ្ញាដែលមិនមែនជារបស់ពួកគេ។ អ្នកល្ងង់កោរសក់ក្បាល និងក្លាយជាអ្នកបដិបត្តិនៅពេលប្រពន្ធស្លាប់ និងទ្រព្យសម្បត្តិគ្រួសារបាត់បង់។ ពួកគេឲ្យអ្នកដទៃគោរពខ្លួនដោយពួកព្រាហ្មណ៍ ហើយដូច្នេះបំផ្លាញលោកទាំងពីរ។ ព្រាហ្មណ៍ក្លាយជាអ្នកមិនចេះអក្សរ លោភលន់ ល្មម គ្មានអាការប្រព្រឹត្ត អ្នកទាបក្លាយជាម្ចាស់។ សូទ្រធ្វើជប់ តបៈ និងសីលផ្សេងៗ ហើយអង្គុយលើខ្នាតខ្ពស់ ពន្យល់បុរាណ។ មនុស្សទាំងអស់បង្កើតអាការប្រព្រឹត្ត ជាអំពើអយុត្តិធម៌គ្មានទីបញ្ចប់ដែលមិនអាចពណ៌នាឱ្យពេញលេញបាន។

Verse 210 (दोहा/सोरठा)

भए बरन संकर कलि भिन्नसेतु सब लोग। करहिं पाप पावहिं दुख भय रुज सोक बियोग।।100(क)।। श्रुति संमत हरि भक्ति पथ संजुत बिरति बिबेक। तेहि न चलहिं नर मोह बस कल्पहिं पंथ अनेक।।100(ख)।।

bhae barana saṅkara kali bhinnasetu saba loga | karahiṁ pāpa pāvahiṁ dukha bhaya ruja soka biyoga ||100(ka)|| śruti saṁmata hari bhakti patha saṁjuta birati bibeka | tehi na calahiṁ nara moha basa kalpahiṁ pantha aneka ||100(kha)||

នៅក្នុងកលីយុគ វណ្ណៈទាំងឡាយច្របល់ ហើយទឹកដីនៃការសង្រ្កោតបានបាក់រលាយសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់។ មនុស្សធ្វើបាប និងទទួលទុក្ខ គឺការភ័យ រោគ សោកស្តាយ និងការបែកបាក់។ ផ្លូវនៃការគោរពព្រះហរីដែលវេទយល់ព្រម រួមជាមួយការបោះបង់ និងការយល់ដឹង មនុស្សមិនដើរតាមទេ ក្រោមសេចក្តីវង្វេង ពួកគេបង្កើតផ្លូវរាប់មិនអស់។

Verse 211 (छंद)

बहु दाम सँवारहिं धाम जती। बिषया हरि लीन्हि न रहि बिरती।। तपसी धनवंत दरिद्र गृही। कलि कौतुक तात न जात कही।। कुलवंति निकारहिं नारि सती। गृह आनिहिं चेरी निबेरि गती।। सुत मानहिं मातु पिता तब लौं। अबलानन दीख नहीं जब लौं।। ससुरारि पिआरि लगी जब तें। रिपरूप कुटुंब भए तब तें।। नृप पाप परायन धर्म नहीं। करि दंड बिडंब प्रजा नितहीं।। धनवंत कुलीन मलीन अपी। द्विज चिन्ह जनेउ उघार तपी।। नहिं मान पुरान न बेदहि जो। हरि सेवक संत सही कलि सो।। कबि बृंद उदार दुनी न सुनी। गुन दूषक ब्रात न कोपि गुनी।। कलि बारहिं बार दुकाल परै। बिनु अन्न दुखी सब लोग मरै।।

bahu dāma sãvārahiṁ dhāma jatī | biṣayā hari līnhi na rahi biratī || tapasī dhanavaṁta daridra gṛhī | kali kautuka tāta na jāta kahī || kulavaṁti nikārahiṁ nāri satī | gṛha ānihiṁ cerī nibēri gatī || suta mānahiṁ mātu pitā taba laũ | abalānana dīkha nahīṁ jaba laũ || sasurāri piāri lagī jaba teṁ | riparūpa kuṭuṁba bhae taba teṁ || nṛpa pāpa parāyana dharma nahīṁ | kari daṇḍa biḍaṁba prajā nitahīṁ || dhanavaṁta kulīna malīna apī | dvija cinha janeu ughāra tapī || nahiṁ māna purāna na bedahi jo | hari sevaka saṁta sahī kali so || kabi bṛṁda udāra dunī na sunī | guna dūṣaka brāta na kopi gunī || kali bārahiṁ bāra dukāla parai | binu anna dukhī saba loga marai ||

អ្នកបដិបត្តិតុបតែងទីលំនៅរបស់ពួកគេដោយទ្រព្យច្រើន កាមលោភបានចាប់យកពួកគេ ហើយការបោះបង់មិនមានទៀតទេ។ អ្នកតបៈក្លាយជាអ្នកមាន អ្នកគ្រប់គ្រងគ្រួសារក្លាយជាអ្នកក្រ នេះជាអាថ៌ធម៌នៃកលីយុគ ឆ្ងាយពេកដែលមិនអាចបញ្ចប់ការពណ៌នាបាន។ ប្រពន្ធស្មោះត្រង់ត្រូវបណ្តេញចេញទោះបីជាមកពីគ្រួសារល្អ ហើយនារីបម្រើត្រូវនាំយកមកក្នុងផ្ទះ។ កូនៗគោរពមាតាបិតាតែនៅពេលដែលពួកគេឃើញមុខនារី។ ផ្ទះក្នុងច្បាប់ក្លាយជាទីស្រឡាញ់ ហើយញាតិសន្តានខ្លួនក្លាយដូចជាសត្រូវ។ ស្តេចទាំងឡាយស្មើគ្នានឹងបាប ហើយគ្មានធម៌ទេ ដោយការដាក់ទោស និងការរំខាន ពួកគេធ្វើទុក្ខបុគ្គលជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ អ្នកមាន និងអ្នកកើតក្នុងគ្រួសារខ្ពស់មានកាយខូចខាតក្នុងខ្លួន ខ្សែស្បែកពិសិដ្ឋត្រូវបង្ហាញជាសញ្ញាតែប៉ុនណោះ។ អ្នកដែលមិនគោរពទាំងបុរាណទាំងវេទ ត្រូវគេរាប់ថាជាអ្នកបរិសុទ្ធនៅក្នុងកលីយុគ ជាអ្នកបម្រើព្រះហរី។ កវីទាំងឡាយមិនត្រូវបានស្តាប់ទេ ហើយអ្នកមានគុណមិនក្រោធ�នឹងអ្នករកទោសទាំងនោះទេ។ ទុរ្ភិក្សធ្លាក់មកវិញទៀត និងវិញនៅក្នុងកលីយុគ ដោយគ្មានស្រូវ មនុស្សទាំងអស់ទទួលទុក្ខ និងស្លាប់។

Verse 212 (दोहा/सोरठा)

सुनु खगेस कलि कपट हठ दंभ द्वेष पाषंड। मान मोह मारादि मद ब्यापि रहे ब्रह्मंड।।101(क)।। तामस धर्म करहिं नर जप तप ब्रत मख दान। देव न बरषहिं धरनीं बए न जामहिं धान।।101(ख)।।

sunu khagesa kali kapaṭ haṭha daṁbha dveṣa pāṣaṇḍa | māna moha mārādi mada byāpi rahe brahmaṁḍa ||101(ka)|| tāmasa dharma karahiṁ nara japa tapa brata makha dāna | deva na baraṣahiṁ dharaṇīṁ bae na jāmahiṁ dhāna ||101(kha)||

សូមស្តាប់ ហៃគ្រុឌៈ នៅក្នុងកលីយុគ ការបោកប្រាស់ ភាពរឹងរូស ការ лицемер សេចក្តីស្អប់ និងការបន្លំ មានទាំងមោហៈ សេចក្តីវង្វេង និងសេចក្តីគ្រប់គ្រងចាប់ផ្តើមដោយតណ្ហា ហូរហៀរទូទាំងលោកទាំងមូល។ មនុស្សធ្វើពិធីក្នុងស្មារតីតាមសៈ គឺជប់ តបៈ សីល យញ្ញ និងទាន ប៉ុន្តែទេវតាមិនបញ្ជូនភ្លៀងទេ ផែនដីមិនឲ្យកម្លាំងទេ និងស្រូវមិនលូតលាស់ទេ។

Verse 213 (छंद)

अबला कच भूषन भूरि छुधा। धनहीन दुखी ममता बहुधा।। सुख चाहहिं मूढ़ न धर्म रता। मति थोरि कठोरि न कोमलता।।1।। नर पीड़ित रोग न भोग कहीं। अभिमान बिरोध अकारनहीं।। लघु जीवन संबतु पंच दसा। कलपांत न नास गुमानु असा।।2।। कलिकाल बिहाल किए मनुजा। नहिं मानत क्वौ अनुजा तनुजा। नहिं तोष बिचार न सीतलता। सब जाति कुजाति भए मगता।।3।। इरिषा परुषाच्छर लोलुपता। भरि पूरि रही समता बिगता।। सब लोग बियोग बिसोक हुए। बरनाश्रम धर्म अचार गए।।4।। दम दान दया नहिं जानपनी। जड़ता परबंचनताति घनी।। तनु पोषक नारि नरा सगरे। परनिंदक जे जग मो बगरे।।5।।

abalā kaca bhūṣana bhūri chudhā | dhanahīna dukhī mamatā bahudhā || sukha cāhahĩ mūṛha na dharma-ratā | mati thori kaṭhori na komalatā ||1|| nara pīṛita roga na bhoga kahĩ | abhimāna birodha akāranahĩ || laghu jīvana saṃbatu pañca dasā | kalapānta na nāsa gumānu asā ||2|| kalikāla bihāla kiē manujā | nahĩ mānata kvau anujā tanujā | nahĩ toṣa bicāra na sītalatā | saba jāti kujāti bhae magatā ||3|| iriṣā paruṣācchara lolupatā | bhari pūri rahī samatā bigatā || saba loga biyoga bisoka huē | baranāśrama dharma acāra gaē ||4|| dama dāna dayā nahĩ jānapanī | jaṛatā parabañcanatāti ghanī || tanu-poṣaka nāri narā sagare | paranindaka je jaga mo bagare ||5||

នៅក្នុងយុគនេះ អ្នកអន់ថាយរាប់ទាំងសក់របស់ពួកគេជាគ្រឿងតុបតែង ហើយភាពអត់ឃ្លានមានច្រើន អ្នកក្រជាអ្នកទុក្ខ ហើយតណ្ហាកាន់កាប់មានទំរង់រាប់មិនអស់។ អ្នកល្ងង់ស្វែងរកសេចក្តីសុខប៉ុន្តែមិនប្រកាន់ធម៌ទេ ការយល់ដឹងរបស់ពួកគេតិចតួច ចិត្តរបស់ពួកគរឹង ហើយភាពទន់ភ្លន់បាត់បង់។ (១) មនុស្សទទួលរងទុក្ខដោយរោគ ហើយមិនឃើញសេចក្តីត្រេកអរពិតប្រាកដទេ មានមោហៈ និងសេចក្តីប្រឆាំងកើតឡើងដោយគ្មានហេតុផល។ ជីវិតខ្លី គិតតែប៉ុន្មានឆ្នាំទេ ប៉ុន្តែពួកគេមានសេចក្តីថ្លើមដូចជាចុងយុគនឹងមិនមកដល់ទេ។ (២) កលីយុគបានធ្វើឲ្យមនុស្សទុក្ខពេក ពួកគេមិនគោរពទាំងប្អូនប្រុសក្មេងទេ ហើយក៏មិនគោរពកូនរបស់ខ្លួនដែរ។ គ្មានសេចក្តីពេញចិត្ត គ្មានការពិចារណា គ្មានភាពត្រជាក់ក្នុងចិត្តទេ វណ្ណៈទាំងអស់ធ្លាក់ទៅក្នុងអាការប្រព្រឹត្តទាប និងការពឹងផ្អែកដូចជាអ្នកសុំទាន។ (៣) ការច្រណែន ពាក្យសំដីអាក្រក់ និងលោភលន់ហូរហៀរ ការមើលឃើញស្មើគ្នាបាត់បង់។ មនុស្សគ្រប់ទីកន្លែងបែកបាក់ និងទុក្ខព្រួយ វិន័យនៃវណ្ណៈ និងអាស្រម ធម៌ និងអាការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវបានចាកចេញទៅ។ (៤) ការសង្រ្កោតខ្លួនឯង ការធ្វើទាន និងការអាណិតអាសូរមិនត្រូវបានយល់ទេ ភាពរលឹង និងការបោកប្រាស់ជាច្រើនគ្របដណ្តប់។ ស្ត្រី និងបុរសស្មើគ្នាក្នុងការបំពេញតម្រូវការរាងកាយ ហើយអ្នកនិន្ទារាបរាយពេញទៅដោយលោក។ (៥)

Verse 214 (दोहा/सोरठा)

सुनु ब्यालारि काल कलि मल अवगुन आगार। गुनउँ बहुत कलिजुग कर बिनु प्रयास निस्तार।।102(क)।।

sunu byālārī kāla kali mala avaguna āgāra | gunaü̃ bahuta kalijuga kara binu prayāsa nistāra ||102(ka)||

សូមស្តាប់ ហៃគ្រុឌៈ សត្រូវនៃពស់ យុគកលីគឺជាដុំនៃភាពសៅហ្មង ជាឃ្លាំងនៃទោស។ ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹងនិយាយពីគុណសម្បត្តិជាច្រើននៃកលីយុគ ដ្បិតក្នុងនោះការរួចរំដោះបានដោយគ្មានការខំប្រឹងខ្លាំង។

Verse 215 (चौपाई)

कृतजुग त्रेता द्वापर पूजा मख अरु जोग। जो गति होइ सो कलि हरि नाम ते पावहिं लोग।।102(ख)।।

kṛtajuga tretā dvāpara pūjā makha aru joga | jo gati hoi so kali hari nāma te pāvahĩ loga ||102(kha)||

នៅក្នុងក្រិតយុគ ត្រេតយុគ និងទ្វាបរយុគ មធ្យោបាយគឺការគោរព យញ្ញ និងយោគ។ ការទទួលបានកម្រិតខ្ពស់ដូចគ្នានោះ មនុស្សទទួលបាននៅក្នុងកលីយុគតាមរយៈព្រះនាមរបស់ព្រះហរី។

Verse 216 (दोहा/सोरठा)

कृतजुग सब जोगी बिग्यानी। करि हरि ध्यान तरहिं भव प्रानी।। त्रेताँ बिबिध जग्य नर करहीं। प्रभुहि समर्पि कर्म भव तरहीं।। द्वापर करि रघुपति पद पूजा। नर भव तरहिं उपाय न दूजा।। कलिजुग केवल हरि गुन गाहा। गावत नर पावहिं भव थाहा।। कलिजुग जोग न जग्य न ग्याना। एक अधार राम गुन गाना।। सब भरोस तजि जो भज रामहि। प्रेम समेत गाव गुन ग्रामहि।। सोइ भव तर कछु संसय नाहीं। नाम प्रताप प्रगट कलि माहीं।। कलि कर एक पुनीत प्रतापा। मानस पुन्य होहिं नहिं पापा।।

kṛtajuga saba jogī bigyānī | kari hari dhyāna tarahĩ bhava prānī || tretā̃ bibidha jagya nara karahĩ | prabhuhĩ samarpi karma bhava tarahĩ || dvāpara kari raghupati pada pūjā | nara bhava tarahĩ upāya na dūjā || kalijuga kevala hari guna gāhā | gāvata nara pāvahĩ bhava thāhā || kalijuga joga na jagya na gyānā | eka adhāra rāma guna gānā || saba bharosa taji jo bhaja rāmahi | prema sameta gāva guna grāmahi || soi bhava tara kachu saṃsaya nāhĩ | nāma pratāpa pragaṭa kali māhĩ || kali kara eka punīta pratāpā | mānasa punya hohĩ nahĩ pāpā ||

នៅក្នុងក្រិតយុគ មនុស្សទាំងអស់ជាអ្នកយោគី និងមានការយល់ដឹង ដោយធ្វើសមាធិលើព្រះហរី សត្វលោកឆ្លងកាត់សមុទ្រនៃការកើត។ នៅក្នុងត្រេតយុគ មនុស្សធ្វើយញ្ញជាច្រើនប្រភេទ ដោយបូជាកិរិយារបស់ពួកគេដល់ព្រះអម្ចាស់ ពួកគេឆ្លងកាត់លោក។ នៅក្នុងទ្វាបរយុគ ដោយគោរពព្រះបាទរបស់រឃុបតី មនុស្សឆ្លង គ្មានមធ្យោបាយផ្សេងទៀតទេ។ នៅក្នុងកលីយុគ មានតែការច្រៀងគុណធម៌របស់ព្រះហរីប៉ុណ្ណោះ ដោយការច្រៀង មនុស្សទៅដល់ច្រាំងឆ្ងាយនៃការកើត។ នៅក្នុងកលីយុគ គ្មានយោគ គ្មានយញ្ញ គ្មានចំណេះដឹងល្អិតល្អន់ទេ គ្រឿងសម្រាប់តែមួយគត់គឺការច្រៀងគុណធម៌របស់ព្រះរាម។ អ្នកដែលបោះបង់គ្រឿងពឹងផ្អែកផ្សេងទៀតទាំងអស់ ហើយគោរពព្រះរាម ដែលច្រៀងគុណធម៌ជាច្រើនដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ អ្នកនោះឆ្លងបានពិតប្រាកដ គ្មានការសង្ស័យទេ នៅក្នុងកលីយុគ រុទ្ធិនៃព្រះនាមបានបង្ហាញឱ្យឃើញ។ កលីយុគមានអំណាចបរិសុទ្ធមួយ គឺចិត្តបែរទៅរកបុណ្យ ហើយបាបមិនអាចគង់វង្សបានទេ។

Verse 217 (चौपाई)

कलिजुग सम जुग आन नहिं जौं नर कर बिस्वास। गाइ राम गुन गन बिमलँ भव तर बिनहिं प्रयास।।103(क)।।

kalijuga sama juga āna nahĩ jau nara kara bisvāsa | gāi rāma guna gana bimalã bhava tara binahĩ prayāsa ||103(ka)||

គ្មានយុគណាស្មើនឹងកលីយុគទេ ប្រសិនបើមនុស្សមានជំនឿ។ ដោយច្រៀងគុណធម៌ដ៏ស្អាតជាច្រើនរបស់ព្រះរាម មនុស្សឆ្លងកាត់លោកដោយគ្មានការលំបាក។

Verse 218 (दोहा/सोरठा)

हरि माया कृत दोष गुन बिनु हरि भजन न जाहिं। भजिअ राम तजि काम सब अस बिचारि मन माहिं।।104(क)।। तेहि कलिकाल बरष बहु बसेउँ अवध बिहगेस। परेउ दुकाल बिपति बस तब मैं गयउँ बिदेस।।104(ख)।।

hari māyā kṛta doṣa guna binu hari bhajana na jāhiṃ | bhaji-a rāma taji kāma saba asa bicāri mana māhiṃ ||104(ka)|| tahi kali-kāla baraṣ bahu baseuṁ avadha bihageśa | pareu dukāla bipati basa taba maiṃ gayauṁ bidesa ||104(kha)||

ដោយគ្មានទោស និងគុណធម៌ដែលបង្កើតដោយមាយារបស់ព្រះហរី ការគោរពព្រះហរីមិនកើតឡើងទេ។ ដូច្នេះ សូមពិចារណានេះក្នុងចិត្តរបស់អ្នក គោរពព្រះរាម ដោយបោះបង់តណ្ហាទាំងអស់។ នៅក្នុងកលីយុគនោះ ហៃម្ចាស់នៃបក្សី ខ្ញុំបានគង់នៅអយុធ្យាអស់ជាច្រើនឆ្នាំ។ នៅពេលដែលទុរ្ភិក្សមកដល់ ហើយវិបត្តិចុះធ្ងន់ នោះខ្ញុំបានទៅកាន់ប្រទេសក្រៅ។

Verse 219 (चौपाई)

गयउँ उजेनी सुनु उरगारी। दीन मलीन दरिद्र दुखारी।। गएँ काल कछु संपति पाई। तहँ पुनि करउँ संभु सेवकाई।। बिप्र एक बैदिक सिव पूजा। करइ सदा तेहि काजु न दूजा।। परम साधु परमारथ बिंदक। संभु उपासक नहिं हरि निंदक।। तेहि सेवउँ मैं कपट समेता। द्विज दयाल अति नीति निकेता।। बाहिज नम्र देखि मोहि साईं। बिप्र पढ़ाव पुत्र की नाईं।। संभु मंत्र मोहि द्विजबर दीन्हा। सुभ उपदेस बिबिध बिधि कीन्हा।। जपउँ मंत्र सिव मंदिर जाई। हृदयँ दंभ अहमिति अधिकाई।।

gayauṁ ujenī sunu uragārī | dīna malīna daridra dukhārī || gaeṁ kāla kachu sampati pāī | tahaṁ puni karauṁ sambhu sevakāī || bipra eka baidika siva pūjā | karai sadā tehi kāju na dūjā || param sādhū paramāratha bindaka | sambhu upāsaka nahiṃ hari nindaka || tehi sevauṁ maiṃ kapaṭa sametā | dvija dayāla ati nīti niketā || bāhija namra dekhi mohi sāīṃ | bipra paṛhāva putra kī nāīṃ || sambhu mantra mohi dvijabara dīnhā | subha upadesa bibidha bidhi kīnhā || japauṁ mantra siva mandira jāī | hṛdayaṁ dambha ahamiti adhikāī ||

ខ្ញុំបានទៅកាន់ឧជ្ជយិនី សូមស្តាប់ចុះ ហៃគ្រុឌអើយ ក្រណាស់ ស្រពិចស្រពិល ក្រីក្រ និងទុក្ខវេទនា។ នៅពេលកន្លះទៅ ខ្ញុំបានទទួលទ្រព្យសម្បត្តិបន្តិចនៅទីនោះ ហើយម្តងទៀត ខ្ញុំបានបម្រើព្រះសម្ភ។ ព្រាហ្មណ៍មួយអង្គ ដែលបានរៀនគម្ពីរវេទ គោរពបូជាព្រះសិវៈ គាត់បានធ្វើកិច្ចនោះជានិច្ច មិនធ្វើកិច្ចផ្សេងទៀតទេ។ ជាអ្នកបរិសុទ្ធបំផុត ប្រាថ្នានូវប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុត ជាអ្នកបូជាព្រះសិវៈ ប៉ុន្តែមិនដែលនិន្ទាព្រះហរិ។ ខ្ញុំបានបម្រើគាត់ ទោះបីជាការបន្លំស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំក៏ដោយ។ ព្រាហ្មណ៍នោះមានចិត្តអាណិតអាសូរ ជាលំនៅនៃសីលធម៌។ ឃើញខ្ញុំមានចិត្តធ្មើងទៅក្រៅ គាត់បានបង្រៀនខ្ញុំដូចជាកូនប្រុសរបស់គាត់។ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរនោះបានផ្តល់មន្ត្រព្រះសិវៈឱ្យខ្ញុំ និងបានណែនាំខ្ញុំឱ្យដឹងដោយគ្រប់វិធីច្រើនយ៉ាង ប៉ុន្តែនៅពេលខ្ញុំទៅវិហារព្រះសិវៈដើម្បីសូត្រមន្ត្រ ចិត្តរបស់ខ្ញុំបានហើមឡើងដោយការបន្លំ និងអំនួត។

Verse 220 (दोहा/सोरठा)

मैं खल मल संकुल मति नीच जाति बस मोह। हरि जन द्विज देखें जरउँ करउँ बिष्नु कर द्रोह।।105(क)।। गुर नित मोहि प्रबोध दुखित देखि आचरन मम। मोहि उपजइ अति क्रोध दंभिहि नीति कि भावई।।105(ख)।।

maiṃ khala mala saṅkula mati nīca jāti basa moha | hari jana dvija dekheṃ jarauṁ karauṁ biṣṇu kara droha ||105(ka)|| gura nita mohi prabodha dukhita dekhi ācarana mama | mohi upajai ati krodha dambhihi nīti ki bhāvaī ||105(kha)||

ខ្ញុំជាមនុស្សអាក្រក់ ចិត្តពេញដោយសារស្អី កើតក្នុងត្រកូលទាប ស្ថិតក្រោមអំណាចនៃមោហៈ។ នៅពេលឃើញអ្នកភក្តីព្រះហរិ និងព្រាហ្មណ៍ ខ្ញុំក្តៅក្នុងចិត្ត ហើយខ្ញុំមានចិត្តប្រទូសរ៉ាយចំពោះព្រះវិស្ណុ។ គ្រូបានបង្រៀនខ្ញុំជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដោយទុក្ខព្រួយចំពោះអាកប្បកិរិយារបស់ខ្ញុំ ប៉ុន្តែនៅក្នុងខ្ញុំបានកើតកំហឹងខ្លាំង ដ្បិតក្នុងអ្នកបន្លំ តើអាចមានសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះដំបូន្មានល្អបានដោយរបៀបណា?

Verse 221 (चौपाई)

एक बार गुर लीन्ह बोलाई। मोहि नीति बहु भाँति सिखाई।। सिव सेवा कर फल सुत सोई। अबिरल भगति राम पद होई।। रामहि भजहिं तात सिव धाता। नर पावँर कै केतिक बाता।। जासु चरन अज सिव अनुरागी। तातु द्रोहँ सुख चहसि अभागी।। हर कहुँ हरि सेवक गुर कहेऊ। सुनि खगनाथ हृदय मम दहेऊ।। अधम जाति मैं बिद्या पाएँ। भयउँ जथा अहि दूध पिआएँ।। मानी कुटिल कुभाग्य कुजाती। गुर कर द्रोह करउँ दिनु राती।। अति दयाल गुर स्वल्प न क्रोधा। पुनि पुनि मोहि सिखाव सुबोधा।। जेहि ते नीच बड़ाई पावा। सो प्रथमहिं हति ताहि नसावा।। धूम अनल संभव सुनु भाई। तेहि बुझाव घन पदवी पाई।। रज मग परी निरादर रहई। सब कर पद प्रहार नित सहई।। मरुत उड़ाव प्रथम तेहि भरई। पुनि नृप नयन किरीटन्हि परई।। सुनु खगपति अस समुझि प्रसंगा। बुध नहिं करहिं अधम कर संगा।। कबि कोबिद गावहिं असि नीती। खल सन कलह न भल नहिं प्रीती।। उदासीन नित रहिअ गोसाईं। खल परिहरिअ स्वान की नाईं।। मैं खल हृदयँ कपट कुटिलाई। गुर हित कहइ न मोहि सोहाई।।

eka bāra gura līnha bolāī | mohi nīti bahu bhā̃ti sikhāī || siva sevā kara phala suta soī | abirala bhagati rāma pada hoī || rāmahi bhajahiṃ tāta siva dhātā | nara pāvãra kai ketika bātā || jāsu carana aja siva anurāgī | tātu drohã sukha cahasi abhāgī || hara kahũ hari sevaka gura kaheū | suni khaganātha hṛdaya mama daheū || adhama jāti maiṃ bidyā pāẽ | bhayau jathā ahi dūdha piāẽ || mānī kuṭila kubhāgya kujātī | gura kara droha karaũ dinu rātī || ati dayāla gura swalpa na krodhā | puni puni mohi sikhāva subodhā || jehi te nīca baṛāī pāvā | so prathamahiṃ hati tāhi nasāvā || dhūma anala sambhava sunu bhāī | tehi bujhāva ghana padavī pāī || raja maga parī nirādara rahī | saba kara pada prahāra nita sahī || maruta uḍāva prathama tehi bharī | puni nṛpa nayana kirīṭanha parī || sunu khagapati asa samujhi prasaṅgā | budha nahiṃ karahiṃ adhama kara saṅgā || kabi kobida gāvahiṃ asi nītī | khala sana kalah na bhala nahiṃ prītī || udāsīna nita rahia gosāīṃ | khala pariharia swāna kī nāīṃ || maiṃ khala hṛdayaṁ kapaṭa kuṭilāī | gura hita kahai na mohi sohāī ||

ម្តងៗ គ្រូបានហៅខ្ញុំ និងបានបង្រៀនខ្ញុំនូវសីលធម៌ដោយវិធីជាច្រើន: ហៃកូនសំឡាញ់ នេះគឺជាផលនៃការបម្រើព្រះសិវៈ គឺភក្តីមិនដាច់ដាចនៅបាទព្រះរាម។ ព្រះសិវៈ ដែលជាអ្នកបង្កើត គោរពបូជាព្រះរាម តើនឹងនិយាយអ្វីអំពីមនុស្សទាបថោកទៀត? ព្រះអង្គដែលព្រះព្រហ្ម និងព្រះសិវៈសូម្បីតែគោរពបាទព្រះអង្គ ហៃអ្នកអាក្រក់ អ្នកស្វែងរកសេចក្តីសុខដោយមានចិត្តប្រទូសរ៉ាយចំពោះព្រះអង្គ! គ្រូបាននិយាយថា ព្រះសិវៈជាអ្នកបម្រើព្រះហរិគ្រប់វិធី។ ឮដូច្នេះ ហៃអ្នកជាធំលើបក្សី ចិត្តរបស់ខ្ញុំក្តៅក្រហាយ។ ខ្ញុំ ដែលមានស្ថានៈទាប បានទទួលការរៀនសូត្រ ក្លាយទៅជាដូចពស់ដែលត្រូវបានឱ្យផឹកទឹកដោះ។ មានអំនួត ក្បិលក្បង អ្នកអាក្រក់កម្រៃ កើតក្នុងត្រកូលអាក្រក់ ខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តការប្រទូសរ៉ាយចំពោះគ្រូទាំងថ្ងៃទាំងយប់។ គ្រូមានចិត្តអាណិតអាសូរខ្លាំងណាស់ មិនសូវមានកំហឹង បានបង្រៀនខ្ញុំម្តងទៀតដោយប្រាជ្ញា។ ព្រះអង្គដែលតាមរយៈព្រះអង្គ មនុស្សទាបទទួលបានភាពអស្ចារ្យ នៅដំបូងបំផុត ព្រះអង្គបំផ្លាញគាត់។ ក烟កើតពីភ្លើង ហៃប្អូនប្រុស ប៉ុន្តែវាបិទភ្លើង និងទទួលបានឋានៈជាពពក។ ធូលីដែលស្ថិតនៅលើផ្លូវត្រូវបានមើលងាយ ទទួលរងការទាត់ពីគ្រប់គ្នា ប៉ុន្តែខ្យល់បំពេញខ្លួនវាដោយធូលីនោះជាមុនសិន ហើយក្រោយមកវាធ្លាក់លើភ្នែក និងក្បាលរបស់ស្តេច។ ដូច្នេះសូមយល់ពីរឿងនេះ ហៃអ្នកជាធំលើបក្សី: អ្នកមានប្រាជ្ញាមិនសហការជាមួយអ្នកអាក្រក់ទេ។ កវី និងអ្នកប្រាជ្ញបានច្រៀងនូវគោលការណ៍នេះ: ជាមួយអ្នកអាក្រក់ ទាំងការឈ្លោះមិនល្អ ទាំងមិត្តភាពក៏មិនល្អដែរ។ សូមនៅឱ្យឆ្ងាយជានិច្ច ហៃអ្នកជាធំ ចៀសវាងអ្នកអាក្រក់ដូចជាចៀសវាងសត្វឆ្កែ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំ ដែលមានចិត្តអាក្រក់ ពេញដោយការបន្លំ និងភាពក្បិលក្បង ពាក្យដ៏ល្អរបស់គ្រូមិនធ្វើឱ្យខ្ញុំពេញចិត្តទេ។

Verse 222 (दोहा/सोरठा)

एक बार हर मंदिर जपत रहेउँ सिव नाम। गुर आयउ अभिमान तें उठि नहिं कीन्ह प्रनाम।।106(क)।। सो दयाल नहिं कहेउ कछु उर न रोष लवलेस। अति अघ गुर अपमानता सहि नहिं सके महेस।।106(ख)।।

eka bāra hara mandira japata raheuṁ siva nāma | gura āyu abhimāna teṃ uṭhi nahiṃ kīnha pranāma ||106(ka)|| so dayāla nahiṃ kaheu kachu ura na roṣa lavalesa | ati agha gura apamānatā sahi nahiṃ sake mahesa ||106(kha)||

ម្តងៗ នៅក្នុងវិហារព្រះសិវៈ ខ្ញុំអង្គុយសូត្រនាមព្រះសិវៈ។ គ្រូបានមកដល់ ដោយអំនួត ខ្ញុំមិនក្រោកឡើងទេ ហើយក៏មិនថ្វាយបង្គំដែរ។ អ្នកដែលមានចិត្តអាណិតអាសូរនោះមិនបាននិយាយអ្វីទេ នៅក្នុងព្រះហឫទ័យព្រះអង្គមិនមានកំហឹងសូម្បីតែបន្តិចឡើយ។ ប៉ុន្តែអំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរនៃការមិនគោរពគ្រូ សូម្បីតែព្រះមហេសក៏មិនអាចទ្រាំបានដែរ។

Verse 223 (चौपाई)

मंदिर माझ भई नभ बानी। रे हतभाग्य अग्य अभिमानी।। जद्यपि तव गुर कें नहिं क्रोधा। अति कृपाल चित सम्यक बोधा।। तदपि साप सठ दैहउँ तोही। नीति बिरोध सोहाइ न मोही।। जौं नहिं दंड करौं खल तोरा। भ्रष्ट होइ श्रुतिमारग मोरा।। जे सठ गुर सन इरिषा करहीं। रौरव नरक कोटि जुग परहीं।। त्रिजग जोनि पुनि धरहिं सरीरा। अयुत जन्म भरि पावहिं पीरा।। बैठ रहेसि अजगर इव पापी। सर्प होहि खल मल मति ब्यापी।। महा बिटप कोटर महुँ जाई।।रहु अधमाधम अधगति पाई।।

mandira mājha bhaī nabha-bānī | re hatabhāgya agya abhimānī || yadyapi tava gura keṁ nahiṁ krodhā | ati kṛpāla cita samyaka bodhā || tadapi sāpa saṭha daihauṁ tohī | nīti birodha sohāi na mohī || jauṁ nahiṁ daṇḍa karauṁ khala torā | bhraṣṭa hoi śruti-māraga morā || je saṭha gura sana iriṣā karahīṁ | raurava naraka koṭi juga parahīṁ || tri-jaga joni puni dharahīṁ sarīrā | ayuta janma bhari pāvahīṁ pīrā || baiṭha rahesi ajagara iva pāpī | sarpa hohi khala mala mati byāpī || mahā biṭapa koṭara mahuṁ jāī | rahu adhamādham adha-gati pāī ||

នៅក្នុងវិហារ សំឡេងមួយបានលាន់ឮពីមេឃ: ហៃអ្នកអាក្រក់វាសនា អ្នកមិនដឹង និងមានអំនួត! ទោះបីជាគ្រូរបស់អ្នកមិនមានកំហឹងក៏ដោយ ព្រះហឫទ័យព្រះអង្គមានចិត្តអាណិតអាសូរខ្លាំង និងបានត្រាស់ដឹងត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណា ហៃអ្នកហឹងហាច ខ្ញុំត្រូវដាក់បណ្តាសាលើអ្នក ការធ្វើបែបផ្សេងទៀតមិនសមស្របនឹងសីលធម៌ទេ។ បើខ្ញុំមិនដាក់ទោសលើអាកប្បកិរិយាអាក្រក់របស់អ្នកទេ ផ្លូវវេទរបស់ខ្ញុំនឹងត្រូវបានបំផ្លាញ។ អ្នកអាក្រក់ទាំងឡាយដែលមានចិត្តច្រណែនចំពោះគ្រូរបស់ខ្លួន នឹងធ្លាក�ទៅកាន់នរករៅរវៈរាប់សិនកប្ប បន្ទាប់មក កើតជាកើតជានានាក្នុងត្រីភព ទទួលទុក្ខវេទនារាប់ម៉ឺនជាតិ។ អ្នកនឹងអង្គុយដូចពសងពស់អាក្រក់ អ្នកនឹងក្លាយជាពស់ ចិត្តស្អីរបស់អ្នកពេញដោយអាក្រក់។ ចូលទៅក្នុងរន្ធដើមឈើធំណាមួយ និងនៅទីនោះ ជាអ្នកទាបបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកទាប ដោយធ្លាក់ទៅក្នុងស្ថានៈទាបថោក។

Verse 224 (दोहा/सोरठा)

हाहाकार कीन्ह गुर दारुन सुनि सिव साप।। कंपित मोहि बिलोकि अति उर उपजा परिताप।।107(क)।। करि दंडवत सप्रेम द्विज सिव सन्मुख कर जोरि। बिनय करत गदगद स्वर समुझि घोर गति मोरि।।107(ख)।।

hāhākāra kīnha gura dāruna suni siva sāpa | kaṁpita mohi biloki ati ura upajā paritāpa ||107(ka)|| kari daṇḍavata saprema dvija siva sanmukha kara jori | binaya karata gadagada svara samujhi ghora gati mori ||107(kha)||

ឮបណ្តាសាដ៏គួរឱ្យខ្លាចរបស់ព្រះសិវៈ គ្រូបានស្រែកយំដោយទុក្ខព្រួយ ឃើញខ្ញុំ ព្រះអង្គកន្ត្រាក់ខ្លាំងណាស់ ហើយទុក្ខព្រួយដ៏ខ្លាំងបានកើតឡើងក្នុងព្រះហឫទ័យព្រះអង្គ។ បន្ទាប់មក ព្រាហ្មណ៍នោះ ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ បានថ្វាយបង្គំព្រះសិវៈដោយដៃប្រណម្រ សំឡេងព្រះអង្គខ្ទរខ្ទាបដោយអារម្មណ៍ ព្រះអង្គបានអង្វរករ ដោយដឹងពីវាសនាអាក្រក់របស់ខ្ញុំ។

Verse 225 (छंद)

नमामीशमीशान निर्वाणरूपं। विंभुं ब्यापकं ब्रह्म वेदस्वरूपं। निजं निर्गुणं निर्विकल्पं निरींह। चिदाकाशमाकाशवासं भजेऽहं।। निराकारमोंकारमूलं तुरीयं। गिरा ग्यान गोतीतमीशं गिरीशं।। करालं महाकाल कालं कृपालं। गुणागार संसारपारं नतोऽहं।। तुषाराद्रि संकाश गौरं गभीरं। मनोभूत कोटि प्रभा श्री शरीरं।। स्फुरन्मौलि कल्लोलिनी चारु गंगा। लसद्भालबालेन्दु कंठे भुजंगा।। चलत्कुंडलं भ्रू सुनेत्रं विशालं। प्रसन्नाननं नीलकंठं दयालं।। मृगाधीशचर्माम्बरं मुण्डमालं। प्रियं शंकरं सर्वनाथं भजामि।। प्रचंडं प्रकृष्टं प्रगल्भं परेशं। अखंडं अजं भानुकोटिप्रकाशं।। त्रयःशूल निर्मूलनं शूलपाणिं। भजेऽहं भवानीपतिं भावगम्यं।। कलातीत कल्याण कल्पान्तकारी। सदा सज्जनान्ददाता पुरारी।। चिदानंदसंदोह मोहापहारी। प्रसीद प्रसीद प्रभो मन्मथारी।। न यावद् उमानाथ पादारविन्दं। भजंतीह लोके परे वा नराणां।। न तावत्सुखं शान्ति सन्तापनाशं। प्रसीद प्रभो सर्वभूताधिवासं।। न जानामि योगं जपं नैव पूजां। नतोऽहं सदा सर्वदा शंभु तुभ्यं।। जरा जन्म दुःखौघ तातप्यमानं। प्रभो पाहि आपन्नमामीश शंभो।।

namāmīśam īśāna nirvāṇarūpaṁ | vibhuṁ vyāpakaṁ brahma veda-svarūpaṁ | nijaṁ nirguṇaṁ nirvikalpaṁ nirīhaṁ | cidākāśam ākāśavāsaṁ bhaje’ham || nirākāram oṁkāramūlaṁ turīyaṁ | girā jñāna gotītam īśaṁ girīśaṁ || karālaṁ mahākāla kālaṁ kṛpālaṁ | guṇāgāra saṁsārapāraṁ nato’ham || tuṣārādri saṅkāśa gauraṁ gabhīraṁ | manobhūta koṭi prabhā śrīśarīraṁ || sphuranmauli kallolinī cāru gaṅgā | lasadbhāla bālendu kaṇṭhe bhujaṅgā || calatkuṇḍalaṁ bhrū sunetraṁ viśālaṁ | prasannānanaṁ nīlakaṇṭhaṁ dayālaṁ || mṛgādhīśacarmāmbaraṁ muṇḍamālaṁ | priyaṁ śaṅkaraṁ sarvanāthaṁ bhajāmi || pracaṇḍaṁ prakṛṣṭaṁ pragalbhaṁ pareśaṁ | akhaṇḍaṁ ajaṁ bhānukoṭiprakāśaṁ || trayaḥśūla nirmūlanaṁ śūlapāṇiṁ | bhaje’haṁ bhavānīpatiṁ bhāvagamyaṁ || kalātīta kalyāṇa kalpāntakārī | sadā sajjanānandadātā purārī || cidānandasaṁdoha mohāpahārī | prasīda prasīda prabho manmathārī || na yāvad umānātha pādāravindaṁ | bhajantīha loke pare vā narāṇāṁ || na tāvatsukhaṁ śānti santāpanāśaṁ | prasīda prabho sarvabhūtādhivāsaṁ || na jānāmi yogaṁ japaṁ naiva pūjāṁ | nato’haṁ sadā sarvadā śambhu tubhyaṁ || jarā janma duḥkhaugha tātapyamānaṁ | prabho pāhi āpannam āmīśa śambho ||

ខ្ញុំថ្វាយបង្គំព្រះអង្គ ព្រះអធិបតីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ដែលព្រះធម្មជាតិគឺជាមោក្ខ អ្នកមានអំណាចទាំងពួង ព្រះព្រហ្មដែលពេញលេញគ្រប់ទីកន្លែង ជារូបភាពរស់នៃគម្ពីរវេទ។ ខ្ញុំគោរពបូជាព្រះអង្គដែលលើសពីគុណធម៌ទាំងបី មិនមានការគិតក្បិលក្បង មិនមានតម្រេក ជាមហាវិញ្ញាណ ស្ថិតនៅក្នុងអាកាសគ្មានព្រំដែន។ គ្មានរូបរាង ស្ថាបនាឡើងពីឱមការ ជាទីបួនលើសពីស្ថានៈទាំងបី លើសពីវាចា និងចំណេះដឹង ហៃព្រះអធិបតីនៃភ្នំទាំងឡាយ! គួរឱ្យខ្លាច ប៉ុន្តែមានចិត្តអាណិតអាសូរ មហាកាល កាលនៃកាលទាំងឡាយ ឃ្លាំងនៃគុណធម៌ អ្នកនាំសត្វលោកឆ្លងកាត់លោកីយ៍ ខ្ញុំថ្វាយបង្គំព្រះអង្គ។ ស ដូចកំពូលភ្នំព្រិល ជ្រៅ និងមិនអាចវាស់បាន ព្រះកាយដ៏មង្គលរបស់ព្រះអង្គភ្លឺលើសពីកាមទេពរាប់លាន នៅលើមកុដដ៏ភ្លឺរបស់ព្រះអង្គ គង្គាដ៏ស្រស់ស្អាតហូរច្របាច់ នៅលើថ្ងាស្វាយរបស់ព្រះអង្គ ព្រះចន្ទ័រន្ទះភ្លឺ ពស់នៅលើបំពង់កព្រះអង្គ គ្រឿងតុបតែងត្រចៀករំភើប ភ្នែកទូលាយ និងស្រស់ស្អាត ព្រះភក្ត្រស្ងប់ស្ងាត់ បំពង់កខៀវ មានចិត្តអាណិតអាសូរ ស្លៀកពាក់ស្បែកខ្លាខ្លា ពាក់ខ្សែកដោយក្បាលឆ្អឹង ហៃព្រះសង្ករជាទីស្រឡាញ់ ព្រះអធិបតីនៃទាំងអស់ ខ្ញុំគោរពបូជា។ ខ្លាំងក្លា ឧត្តម ក្លាហាន ជាអធិបតី មិនអាចបំបែកបាន មិនកើត ភ្លឺដូចព្រះអាទិត្យរាប់លាន ទ្រង់ត្រីសូល័រ ដកឫសនៃទុក្ខទាំងបី ខ្ញុំគោរពបូជាព្រះអធិបតីនៃព្រះនាងភវានី ដែលទទួលបានដោយភក្តី។ លើសពីរង្វាស់ទាំងអស់ មង្គល អ្នកបញ្ចប់កប្ប ជាអ្នកផ្តល់សេចក្តីរីករាយដល់អ្នកស្មោះត្រង់ជានិច្ច អ្នកសម្លាប់ទ្រីបុរា ជាបាចនៃវិញ្ញាណ-បុព្វសុខ អ្នកដកចោលមោហៈ សូមមេត្តាករុណា សូមមេត្តាករុណា ហៃសត្រូវនៃតម្រេក! រហូតដល់មនុស្សមិនទាន់គោរពបូជា ទីនេះឬក្នុងលោកខាងមុខ បាទផ្កាឈូករបស់ព្រះអធិបតីនៃព្រះនាងឧមា រហូតដល់ពេលនោះ ពួកគេមិនរកឃើញនូវសេចក្តីសុខ សន្តិភាព ឬការធូរស្រាលពីទុក្ខព្រួយដែលកំពុងឆេះឡើយ សូមមេត្តាករុណា ហៃព្រះអធិបតីដែលស្ថិតនៅក្នុងសត្វលោកទាំងអស់! ខ្ញុំមិនដឹងយោគ មិនដឹងជប់ ឬក៏គោរពបូជាទេ ខ្ញុំថ្វាយបង្គំព្រះអង្គជានិច្ច រហូតទៅ ហៃព្រះសម្ភ! រងទុក្ខវេទនាដោយជរា កំណើត និងជំនូននៃទុក្ខព្រួយ ហៃព្រះអង្គ សូមការពារខ្ញុំ ខ្ញុំបានសុំជ្រកក្នុងព្រះអង្គ ហៃព្រះសិវៈ!

Verse 226 (श्लोक)

रुद्राष्टकमिदं प्रोक्तं विप्रेण हरतोषये। ये पठन्ति नरा भक्त्या तेषां शम्भुः प्रसीदति।।9।।

rudrāṣṭakam idaṁ proktaṁ vipreṇa haratoṣaye | ye paṭhanti narā bhaktyā teṣāṁ śambhuḥ prasīdati ||9||

រុទ្រាដ្ឋកនេះត្រូវបាននិយាយដោយព្រាហ្មណ៍ដើម្បីធ្វើឱ្យព្រះហរៈពេញព្រះហឫទ័យ។ អ្នកដែលសូត្រវាដោយភក្តី ព្រះសម្ភនឹងប្រោសប្រណីពួកគេ។

Verse 227 (दोहा/सोरठा)

सुनि बिनती सर्बग्य सिव देखि ब्रिप्र अनुरागु। पुनि मंदिर नभबानी भइ द्विजबर बर मागु।।108(क)।। जौं प्रसन्न प्रभु मो पर नाथ दीन पर नेहु। निज पद भगति देइ प्रभु पुनि दूसर बर देहु।।108(ख)।। तव माया बस जीव जड़ संतत फिरइ भुलान। तेहि पर क्रोध न करिअ प्रभु कृपा सिंधु भगवान।।108(ग)।। संकर दीनदयाल अब एहि पर होहु कृपाल। साप अनुग्रह होइ जेहिं नाथ थोरेहीं काल।।108(घ)।।

suni binatī sarabagya siva dekhi bripra anurāgu | phuni mandira nabha-bānī bhaī dvijabara bara māgu ||108(ka)|| jauṁ prasanna prabhu mo para nātha dīna para nehu | nija pada bhagati dei prabhu phuni dūsara bara dehu ||108(kha)|| tava māyā basa jīva jaṛa santata phirai bhulāna | tehi para krodha na kari-a prabhu kṛpā siṁdhu bhagavāna ||108(ga)|| saṅkara dīnadayāla aba ehi para hohu kṛpāla | sāpa anugraha hoi jehiṁ nātha thorehīṁ kāla ||108(gha)||

ឮសេចក្តីអង្វរ ព្រះសិវៈដែលជ្រាបច្បាស់នូវទាំងអស់ ឃើញភក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រាហ្មណ៍ ម្តងទៀតសំឡេងមួយបានកើតឡើងក្នុងវិហារ ឱ្យព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុតសុំពរ។ បើព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យចំពោះខ្ញុំ ហៃអធិបតី ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះអ្នកទាបថោក សូមព្រះអង្គផ្តល់ភក្តីចំពោះបាទព្រះអង្គឱ្យខ្ញុំ ហៃព្រះអង្គ ហើយបន្ទាប់មកផ្តល់ពរទីពីរឱ្យខ្ញុំទៀត។ នៅក្រោមអំណាចនៃមាយារបស់ព្រះអង្គ វិញ្ញាណរលើងងងឹតតែងតែវង្វេង សូមកុំមានកំហឹងចំពោះគាត់ ហៃព្រះអង្គ មហាសមុទ្រនៃការអាណិតអាសូរ ហៃព្រះអង្គ។ ហៃព្រះសង្ករ អ្នកអាណិតអាសូរចំពោះអ្នកក្រីក្រ ឥឡូវនេះសូមមេត្តាចំពោះអ្នកនេះ: សូមឱ្យបណ្តាសាក្លាយជាអនុគ្រោះ ហៃអធិបតី ហើយនោះក្នុងរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ។

Verse 228 (दोहा/सोरठा)

-बारंबार सकोप मुनि करइ निरुपन ग्यान। मैं अपनें मन बैठ तब करउँ बिबिध अनुमान।।111(क)।। क्रोध कि द्वेतबुद्धि बिनु द्वैत कि बिनु अग्यान। मायाबस परिछिन्न जड़ जीव कि ईस समान।।111(ख)।।

bāraṃbāra sakopa muni karai nirūpana gyāna | maiṁ apaneṁ mana baiṭha taba karauṁ bibidha anumāna ||111(ka)|| krodha ki dvaita-buddhi binu dvaita ki binu agyāna | māyābasa parichinna jaṛa jīva ki īsa samāna ||111(kha)||

ម្តងទៀតៗ ដោយកំហឹង អ្នកសិក្សាបានបង្រៀនពីចំណេះដឹង ប៉ុន្តែខ្ញុំ ដោយបិទជិតក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំ បានបន្តស្រមៃគំនិតផ្សេងៗគ្នា។ តើអាចមានកំហឹងដោយគ្មានចិត្តទ្វេភាគីទេឬ? តើទ្វេភាគីអាចកើតមានដោយគ្មានអវិជ្ជាទេឬ? វិញ្ញាណដែលជាប់នៅក្រោមមាយា មានដែនកំណត់ និងរលើងងងឹត តើអាចស្មើនឹងព្រះអធិបតីបានដោយរបៀបណា?

Verse 229 (चौपाई)

कबहुँ कि दुख सब कर हित ताकें। तेहि कि दरिद्र परस मनि जाकें।। परद्रोही की होहिं निसंका। कामी पुनि कि रहहिं अकलंका।। बंस कि रह द्विज अनहित कीन्हें। कर्म कि होहिं स्वरूपहि चीन्हें।। काहू सुमति कि खल सँग जामी। सुभ गति पाव कि परत्रिय गामी।। भव कि परहिं परमात्मा बिंदक। सुखी कि होहिं कबहुँ हरिनिंदक।। राजु कि रहइ नीति बिनु जानें। अघ कि रहहिं हरिचरित बखानें।। पावन जस कि पुन्य बिनु होई। बिनु अघ अजस कि पावइ कोई।। लाभु कि किछु हरि भगति समाना। जेहि गावहिं श्रुति संत पुराना।। हानि कि जग एहि सम किछु भाई। भजिअ न रामहि नर तनु पाई।। अघ कि पिसुनता सम कछु आना। धर्म कि दया सरिस हरिजाना।। एहि बिधि अमिति जुगुति मन गुनऊँ। मुनि उपदेस न सादर सुनऊँ।। पुनि पुनि सगुन पच्छ मैं रोपा। तब मुनि बोलेउ बचन सकोपा।। मूढ़ परम सिख देउँ न मानसि। उत्तर प्रतिउत्तर बहु आनसि।। सत्य बचन बिस्वास न करही। बायस इव सबही ते डरही।। सठ स्वपच्छ तब हृदयँ बिसाला। सपदि होहि पच्छी चंडाला।। लीन्ह श्राप मैं सीस चढ़ाई। नहिं कछु भय न दीनता आई।।

kabahuṁ ki dukha saba kara hita tākeṁ | tehi ki daridra parasa mani jākeṁ || paradrohī kī hohiṁ nisaṅkā | kāmī puni ki rahahiṁ akalaṅkā || baṃsa ki raha dvija anahita kīnhẽ | karma ki hohiṁ svarūpahi cīnhẽ || kāhū sumati ki khala saṅga jāmī | subha gati pāva ki paratriya gāmī || bhava ki parahiṁ paramātmā biṃdaka | sukhī ki hohiṁ kabahuṁ hariniṃdaka || rāju ki rahai nīti binu jānẽ | agha ki rahahiṁ haricarita bakhānẽ || pāvana jasa ki puṇya binu hoī | binu agha ajasa ki pāvai koī || lābhu ki kichu hari bhagati samānā | jehi gāvahiṁ śruti santa purānā || hāni ki jaga ehi sama kichu bhāī | bhaji-a na rāmahi nara tanu pāī || agha ki pisunatā sama kachu ānā | dharma ki dayā sarisa harijānā || ehi bidhi amiti juguti mana gunūṁ | muni upadesa na sādara sunūṁ || puni puni saguna pachcha maiṁ ropā | taba muni boleu bacana sakopā || mūṛha parama sikha deuṁ na mānasī | uttara pratiuttara bahu ānasī || satya bacana bisvāsa na karahī | bāyasa iva sabahī te ḍarahī || saṭha svapachcha taba hṛdayaṁ bisālā | sapadi hohi pachchī caṇḍālā || līnh śrāpa maiṁ sīsa caṛhāī | nahiṁ kachu bhaya na dīnatā āī ||

តើទុក្ខអាចកើតឡើងដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់គ្រប់គ្នាទេ? តើអ្នកដែលកាន់ថ្មវិច្ឆយន៍អាចក្រទេ? តើអ្នកក្បត់អ្នកដទៃអាចគ្មានការភ័យទេ? តើអ្នកមានតម្រេកអាចនៅគ្មានមន្ទិលទេ? តើពូជពង្សអាចរស់នៅពេលបព្វជិតបានប្រព្រឹត្តអាក្រក់ទេ? តើកម្មអាចនៅមិនបានស្គាល់ទេ? តើប្រាជ្ញាល្អអាចកើតឡើងក្នុងអ្នកដែលសហការជាមួយអ្នកអាក្រក់ទេ? តើអ្នកលួចប្រពន្ធអ្នកដទៃអាចទទួលបានគតិល្អទេ? តើពិភពលោកអាចទ្រាំនឹងអ្នកដែលជេរប្រមាថព្រះអាត្មាខ្ពស់ទេ? តើអ្នកជេរប្រមាថព្រះហរីអាចមានសេចក្តីសុខទេ? តើអំណាចអាចឈរនៅដោយគ្មានគោលនយោបាយទេ? តើបាបអាចនៅទីដែលគេរាយការណ៍ពីកិរិយារបស់ព្រះហរីទេ? តើកិត្តិយសបរិសុទ្ធអាចមានដោយគ្មានគុណទេ? តើអាចទទួលបានកិត្តិយសអាក្រក់ដោយគ្មានការប្រព្រឹត្តអាក្រក់ទេ? តើមានផលប្រយោជន៍ណាដូចជាភក្កតិចំពោះព្រះហរី ដែលត្រូវបានសរសើរដោយវេទ សន្ត និងបុរាណទេ? តើមានការបាត់បង់ណាក្នុងលោកដូចជាការនេះទេ - ដែលបានទទួលរាងកាយមនុស្សហើយមិនគោរពព្រះរាម? តើមានបាបណាដូចជាការនិយាយអាក្រក់អំពីអ្នកដទៃទេ? តើមានធម៌ណាដូចជាការអាណិតអាសូរទេ? ដូច្នេះខ្ញុំបានរាប់អាគumentsគ្មានទីបញ្ចប់ក្នុងចិត្ត ហើយមិនបានស្តាប់ដំបូន្មានរបស់សាស្ត្រាចារ្យដោយគោរព។ ម្តងហើយម្តងទៀតខ្ញុំបានដាក់ការយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួនអំពីភាគីខ្ញុំនៃសគុណ; បន្ទាប់មកសាស្ត្រាចារ្យបាននិយាយដោយកំហឹង: 'អ្នកល្ងង់ខ្លៅ! ខ្ញុំមិនបង្រៀនអ្នកដែលតែងតែបង្កើតចម្លើយលើចម្លើយទេ។ អ្នកមិនជឿលើពាក្យពិតទេ; ដូចជាក្អែក អ្នកត្រូវគេខ្លាចដោយគ្រប់គ្នា។ អ្នកអាក្រក់ - ចិត្តរបស់អ្នកហើមឡើងដោយការយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួន; នៅពេលនេះអ្នកនឹងក្លាយជាបក្សីមួយដែលសៅហ្មង។' ខ្ញុំបានទទួលស្គាល់បណ្តាសាលើក្បាលរបស់ខ្ញុំ; គ្មានការភ័យកើតឡើងក្នុងខ្ញុំទេ ហើយក៏គ្មានការត្រ humble ដែរ។