កល្ហិន

នៅចុងកាលកលិ កាលដែលផែនដីពេញដោយមនុស្សដូចម្លេច្ឆ ហើយបាបធំធេងរីករាលដាល ខ្ញុំនឹងកើតជាកល្គី ហើយជិះសេះសួគ៌លីហែរទៅ នឹងកម្ចាត់ពួកគេចេញ។

បន្ទាប់មក, នៅក្នុងមុំភ្លើង (ទិសអាគ្នេយ៍), គប្បីតម្កល់កល្កិននិងបរសុរាម។ នៅទីនោះកល្កិនកាន់ព្រះខ័ន្ធក្នុងព្រះហស្ត, ហើយអ្នកទៀងមួយទៀតកាន់ព្រះទុន្នង។

ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះវិṣṇu ក្នុងអវតារនារាសിംហៈ វាមនៈ ជាមទគ្ន្យៈ (បរśុរាម) និងរាឃវៈ (រាម)។ ខ្ញុំសូមគោរពបលភទ្រ និងក្រឹṣṇa ហើយក៏ដល់កល్కិផងដែរ—ខ្ញុំសូមនមស្ការ​ព្រះវិṣṇu។

សូមក្រាបនមស្ការ​ម្តងទៀត​ដល់​ព្រះកល្កី អ្នកបំផ្លាញ​ម្លេច្ឆៈ ហើយសូមក្រាបនមស្ការ​ម្តងទៀត​ដល់​ព្រះអង្គ​ដែលទ្រង់ព្រះកាយ​វរាហៈ (ជ្រូកព្រៃដ៏បរិសុទ្ធ)។ ដើម្បីសេចក្តីសុខសាន្តនៃលោក ក្នុងយុគមួយៗ ព្រះអង្គទ្រង់យករូប ដើម្បីឲ្យអសុរៈទទួលវិនាស។

ពេលបាបបានសន្សំកកកុញដូច្នេះហើយ នោះម្ដងទៀត—ដើម្បីបំផ្លាញពួកម្លេច្ឆៈ—ព្រះអម្ចាស់ដោយព្រះអង្គផ្ទាល់ នឹងក្លាយជាកល្គី; មិនមានសង្ស័យឡើយ។

នមោដល់ព្រះវរាហទេវ ពិតណាស់ នមោដល់នរសិង្ហ។ នមោដល់ព្រះពុទ្ធទេវ ហើយសារជាថ្មីទៀត នមោនមោដល់កល្កិ។

ដោយការជំរុញរបស់កាលៈ (ពេលវេលា) កល្កី—ទ្វិជៈនាម វិષ્ણុយសៈ—នឹងកើតមាន ជាវីរបុរសដ៏មហិមា មានប្រាជ្ញាធំ និងកម្លាំងក្លាហានដ៏អស្ចារ្យ។

ដោយត្រូវបានសរសើរដោយព្រះព្រាហ្មណ៍ជាន់ខ្ពស់ និងគោរពកិត្តិយសដល់ទ្វិជជនដ៏ប្រសើរ កល្កីនឹងធ្វើដំណើរជុំវិញផែនដី ដោយតែងតែឧស្សាហ៍ក្នុងការបង្ក្រាបពួកដស្ស្យុ—ចោរប្លន់ និងអំពើហិង្សាប្រមាថ។

ព្រះអង្គនឹងប្រសូតនៅភូមិសំភលា ក្នុងគេហដ្ឋានព្រាហ្មណ៍ដ៏ជាមង្គល។ ដោយអานุភាពនៃសង្គల్పក្នុងចិត្តរបស់ព្រះអង្គ យានយន្ត និងអាវុធទាំងអស់នឹងមកបង្ហាញខ្លួនដោយខ្លួនឯង—រួមទាំងយោធា សស្ត្រាវុធ និងអាវុធការពារ។

ព្រះវរាហៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មត្ស្យៈ កូរមៈ និងវរាហៈ; នរ​សിംហៈ បន្ទាប់មក វាមនៈ; រាមៈ និង(បរ​សុ)រាមៈ; ក្រឹෂ್ಣៈ; ពុទ្ធៈ; និងកល్కី—ទាំងនេះជាទសាវតារៈរបស់ព្រះអង្គ»។

ដើម្បីដកចេញនូវភ័យដែលកើតពីអំនួតរបស់សត្រូវដូចជា ចាណូរ កំស និងអសុរ ហើយដើម្បីផ្តល់អភ័យដល់ទេវតាដែលភ័យខ្លាច ព្រះដ៏ទេវៈបានក្លាយជាវាសុទេវ ក្នុងគ្រប់យុគ; ក្នុងគ្រប់កល្បៈ ព្រះអង្គទទួលយករូបអស្ចារ្យជាច្រើន។ ម្តងហើយម្តងទៀត ជាព្រះមហាត្មា មាននាមថា កល్కិ…

សូមនមស្ការ​ដល់​កល្កិន—ចំពោះ​ព្រះបាទ; ដល់​ហ្រឹសីកេឝ—ចំពោះ​ចង្កេះ; ដល់​អ្នកបំផ្លាញ​ម្លេច្ឆៈ—ហើយ​ដូចគ្នា​នមស្ការ​ចំពោះ​ព្រះឧदर​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​មាន​រូបជាសកលលោក។