ទេវី in the Linga Purana

នាងអធិរាជនី—អេស្វរី—ប្រកបដោយគុណទេវៈ៣២ ប្រឈមមុខទៅគ្រប់ទិស ត្រូវបានអ្នកមានពន្លឺធំ (ព្រះព្រហ្មា) ឃើញ។ ពេលបានឃើញនាង ព្រះអង្គទទួលស្គាល់នាងថា មហាទេវី មហេស្វរីដ៏អធិបតី—ជាសក្តិរបស់ព្រះអម្ចាស់ ដែលគ្រប់គ្រងសព្វគ្រប់។

“មក មក ឱ មហាទេវី!”—ដូច្នេះ ព្រះអង្គឈរដោយប្រណម្យដៃមុខព្រះអម្ចាស់ដ៏ពេញលេញ ហើយទូលថា៖ “ដោយយោគៈ សូមគ្របដណ្តប់សកលលោក និងធ្វើឱ្យពិភពលោកទាំងមូលស្ថិតក្រោមអំណាចទេវីរបស់ព្រះនាង។”

ព្រះព្រហ្ម បានធ្វើជបៈ (japa) នៃ មហាទេវី—ព្រះនាងដែលលោកទាំងមូលគោរពបូជា។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានសុំជ្រកកោននៅ មហាទេវ ដោយចិត្តភ្ជាប់ជាមួយសមាធិ។

សូមនមស្ការ​ដល់អម្ចាស់អំបិកា (Ambikā) និងដល់ស្វាមីរបស់ឧមា (Umā)។ សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គមានដៃមាស (Hiraṇyabāhu); សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គមានពូជមាស (Hemaretas)—ព្រះសិវៈ បតិ (Pati) ដែលលើសលប់គ្រប់ចំណង។

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក នៅក្នុងលោកទាំងឡាយ ការបូជាលិង្គត្រូវបានបង្កើតឲ្យរឹងមាំ។ វេទីឡិង្គ (លិង្គវេទី) គឺជាព្រះមហាទេវីផ្ទាល់ ហើយលិង្គគឺជាព្រះមហេស្វរៈ ដោយការបង្ហាញជាក់ស្តែងនៅមុខភ្នែក។

«ឱ វិភូ រុទ្រ! ឱ មហាមាយា! ដោយព្រះឆន្ទៈរបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គបានបង្កើតពួកយើងទាំងពីរ។» ព្រះអង្គបានស្តាប់ពាក្យនោះ ហើយទទួលដោយការអនុមោទនា និងគោរពកិត្តិយសដល់ពួកគេ។

ដូច្នេះ ព្រះព្រហ្មា បានកើតឡើង; ហើយពីព្រះមហាទេវី (សក្តិ) ផងដែរ។ ហរិ (វិષ્ણុ) ក៏កើតឡើងជាផ្នែកមួយនៃការបង្ហាញ។ គេក៏ហៅថា «កើតពីពងសកល» និង «កើតពីផ្កាឈូក»—ពិតប្រាកដ ជាអ្នកកើតពីរាងកាយរបស់ភវៈ (ព្រះសិវៈ)។

ខ្ញុំអំពាវនាវដល់ឥទ្ធិពលវាមា (Vāmā) ដល់រោទ្រី (Raudrī) អំណាចរុទ្រាដ៏កាច, ដល់មហាមាយា (Mahāmāyā) អ្នកល្បួងដ៏អស្ចារ្យ, ដល់វៃષ્ણវី (Vaiṣṇavī) អំណាចវិស្ណុដ៏ពេញលេញ មានភ្នែកដូចផ្កាឈូក; ដល់កលា (Kalā) ភាគអំណាចភ្លឺរលោង បញ្ចេញកាំរស្មីគ្រប់ទិស, និងកាលី…

បន្ទាប់មក យក្ខៈនោះបានលង់បាត់ពីទិដ្ឋភាព។ នៅពេលនោះឯង អំបិកា—ហៃមវតី អុម៉ា មុខស្រស់—បានបង្ហាញខ្លួន ពោរពេញដោយអលង្ការសុភមង្គលជាច្រើន រុងរឿងភ្លឺថ្លា ដូចជាព្រះសក្តិដែលតែងតែអមជាមួយអាថ៌កំបាំងនៃព្រះសិវៈ។

ពេលបានឮថា យក្ខៈនោះមិនមែនអ្វីផ្សេងទេ គឺអុម៉ា អំបិកា ហើយព្រះនាងលើសពីការចាប់យល់ដោយអារម្មណ៍ ទេវតាទាំងឡាយជាមួយព្រះឥន្ទ្រា បានក្រាបបង្គំចំពោះព្រះនាង—អុម៉ា មាតាអជៈ ដើរដូចសីហិនី រុងរឿងក្នុងពណ៌ក្រហម ស និងខ្មៅ។

ដោយត្រូវកំហឹងគ្រប់គ្រង មហាមាយា អ្នកមានអង្គល្អ បានបង្កើតកងពួករាក្សស; ហើយដូចគ្នានោះ នាងក៏បង្កើតកងពួករុទ្រាផងដែរ—ដោយបង្ហាញជារូបគោ និង ក្របីញី នៃទេវីដ៏ប្រសើរ។

ព្រះអង្គមានកម្លាំងធំ និងពន្លឺតេជៈអស្ចារ្យ; ពិតប្រាកដព្រះអង្គជាអន្តរាត្មា។ ព្រះអង្គជាអ្នកមានទីស្ថិតក្នុងចំណោមសត្វទាំងឡាយ ជាព្រះម្ចាស់នៃសត្វទាំងអស់។ មានបបូរមាត់ទម្លាក់ ឈរមាំមួនមិនរអិល—ព្រះអង្គជាមហាមាយា និងជាសមុទ្រធំដែលអ្វីៗទាំងអស់ហូរចេញ។

មហាទេវីដែលបាននិយាយពីមុននោះឯង នៅទីនេះបានក្លាយជាស្ត្រី “សតី” ពិតប្រាកដ។ ដើម្បីសុខមង្គលនៃលោកទាំងឡាយ ព្រះទេវីត្រូវបានទក្ខសា គោរពបូជាមកពីបុរាណ។

នាងគឺ កេរ្តិ៍ឈ្មោះ និង ប្រាជ្ញាភ្លឺថ្លា; ជាព្រះនាងមានពរច្រើន ដែលលោកស្គាល់ថា គោរី។ នាងគឺ មាតានៃគណៈ (Gaṇa) ជាមហាទេវី—នន្ទិនី និង ជាតវេទសី អ្នកដឹងគ្រប់យ៉ាងដែលកើតពីភ្លើង; ជាសក្តិដែលធ្វើឲ្យព្រះអម្ចាស់ (បតិ) បង្ហាញ និង ធ្វើឲ្យការបូជាមានផល។

នៅចំណុចបែងចែកនៅចុងយុគទ្វាបរា ឱ អ្នកមានវត្ដសក្ការៈ នាមទាំងនេះជានាមរបស់នាង៖ កាលរាត្រី មហាមាយា រេវតី និង ភូតនាយិកា—ម្ចាស់ និងមេដឹកនាំក្រុមសត្វមានជីវិតទាំងឡាយ។

ក្នុងកលា (kalā) នៃមហាទេវី មានពីរផ្នែកសំខាន់ គឺ ប្រាជ្ញា (Prajñā) និង ស្រី (Śrī)។ ដោយទាំងពីរនេះ ទេវីរាប់ពាន់រាប់ម៉ឺនទម្រង់ បានពាសពេញលោកទាំងមូល។

ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏ពេញលេញទាំងអស់, ដោយតែព្រះនេត្រមើលតែម្តង ព្រះអង្គអាចដុតឲ្យឆេះទីក្រុងបី (ត្រីបុរ) និងសូម្បីតែលោកទាំងបី។ ពិតប្រាកដណាស់ ក្នុងមួយខណៈ អំបិកា—ដោយរីករាយលេងល្បីឡីឡា—បានដុតព្រួញ; ហើយបន្ទាប់មកវាត្រូវបានបាញ់ចេញ។

លើសពីរុទ្រ មានព្រះមហាទេវ—សទាសិវៈ ដែលល្បីថា ជាព្រណវ (អោម)។ ហើយព្រះមហាទេវី ជាវេទី (ជើងទ្រលិង្គ) នៃលិង្គ; នាងជាត្រីគុណទាំងបីផ្ទាល់ ជាមាតាដែលពេញលេញក្នុងត្រីភាគ។

នៅខាងមុខ ត្រូវដាក់ការបង្ហាញដែលមានរូបតាមសភាពតមសៈ; នៅកណ្ដាល ដាក់ទេវី អំបិកា ផ្ទាល់។ នៅខាងស្តាំ ត្រូវរៀបចំធាតុធំទាំងប្រាំ និងក្រុមតន្មាត្រាប្រាំផងដែរ។

សូមឲ្យព្រះមហាទេវី ដែលបង្ហាញជាក់ស្តែង—ជាព្រះដ៏ទេវី អ្នកប្រទានទាំងភុក្តិ (សុខសម្បទាលោកិយ) និងមុក្តិ (សេរីភាព)—ដែលប្រទានដល់អ្នកមានភក្តិ ទោះមិនចាំបាច់ខិតខំខ្លាំង—សូមដកបាបរបស់ខ្ញុំឲ្យរហ័ស។