នាង​មណ្ឌោលគីរី

ពេលមណ្ឌោទរីឃើញទសគ្រីវ (រាវណ) ជាប្តី ត្រូវព្រះរាម—អ្នកមានកិច្ចការអស្ចារ្យលើសការគិត—សម្លាប់ នាងក៏សោកស្តាយយ៉ាងខ្លាំង ហើយយំរំលែកប្តីនៅទីនោះ។

ពានរ​បានឃើញនាងមន្ទោទរីនៅទីនោះ កំពុងដេកលក់—ភ្លឺរលោង មានពណ៌មាស និងតុបតែងយ៉ាងប្រណិតដោយគ្រឿងអលង្ការមុត្ដា និងរតនៈ ដូចជាសោភ័ណភាពរបស់នាងឯងកំពុងលម្អវិមានដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។ នាងជាមហេសីជាទីពេញចិត្តក្នុងវាំងខាងក្នុង។

មន្ទោទរីបាននិយាយដោយសំឡេងផ្អែមល្ហែម ទោះគេត្រូវកាមរាគៈរំខានក៏ដោយថា «ឱ អ្នកមានវីរភាពស្មើមហេន្ទ្រា តើអ្នកត្រូវការសីតាធ្វើអ្វី?»

ពេលមណ្ឌោទរីឃើញក្បាលប្តីរបស់នាង នាងសន្លប់ដោយទុក្ខសោកហើយធ្លាក់ចុះទៅដី ពួកស្រីក្រមុំទាំងឡាយក្រោកឡើងយំហើយរត់ទៅរកនាង លើកនាងឡើងហើយនាំទៅរករាពណ៌ ឃើញស្ថានភាពនៃព្រះម្ចាស់របស់ខ្លួន ពួកនាងក៏ស្រែកយំ សក់បានរលុង ហើយពួកនាងមិនអាចគ្រប់គ្រងរាងកាយបាន…

ព្រះព្រហ្មប្រទានពរដល់ពួកគេហើយចាកចោល ពួកគេត្រឡប់ទៅកាន់ទីលំនៅរបស់ខ្លួនដោយអំណររីករាយ នាងមាយាមានបុត្រីឈ្មោះមណ្ឌោទរី ជាស្ត្រីដ៏ស្រស់ស្អាតបំផុត ជារតនៈនៃពួកស្ត្រី មាយានាំនាងមកប្រគល់ឲ្យរាពណ៍ ដោយដឹងថាទ្រង់នឹងក្លាយជាអ្នកគ្រប់គ្រងពួកអសុរ…

ហនុមានលាក់ខ្លួននៅក្នុងស្លឹកឈើ ហើយគិតថា "បងប្អូនអើយ តើអញគួរធ្វើយ៉ាងណា?" ក្នុងពេលនោះ រាពណ៍បានមកដល់ទីនោះ ដោយមានស្ត្រីច្រើននាក់ដែលតុបតែងលម្អយ៉ាងវិចិត្រ។ អ្នកអាក្រក់បានព្យាយាមបញ្ចុះបញ្ចូលសីតាដោយវិធីផ្សេងៗ បង្ហាញទាំងការផ្អែមល្ហែម ការឲ្យរង្វាន់…

វ្យាសៈ បានពោលថា៖ កាលបានឮពាក្យរបស់គេហើយ ព្រះនាងសីតាដែលជាបុត្រីនៃវិទេហៈ ដោយយល់ច្រឡំថាស្វាមីរបស់មណ្ឌោទរីជាអ្នកបួសដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិ ក៏បានតបទៅវិញដូច្នេះ។

ឱនាងដែលមានរាងស្លីមអើយ ដូចជាមណ្ឌោទរីដែលបានបដិសេធស្តេចដ៏រុងរឿងនិងស្វាមីដ៏ល្អ ហើយក្រោយមកបានយកស្វាមីដ៏បោកប្រាស់ នៅពេលដែលនាងត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយកามរាគ ហើយចិត្តរបស់នាងត្រូវបានវង្វេងដោយមោហៈ។

មន្តោទរី កោសល្យា សុភទ្រា កៅរវី រេវតី សត្យភាមា កាលិនទី និងលក្សមណា។

បន្ទាប់មក ក្នុងព្រៃដ៏រីករាយ និងតាមច្រាំងខ្សាច់នៃទន្លេ គាត់បានលេងសប្បាយជាមួយនាង—ដូចរាវណៈជាមួយមន្ទោទរី។

នាងល្បីឈ្មោះថា «មន្ទោទរី»; ដោយហេតុចង់បានស្វាមី នាងបំពេញតបៈ។ នាងអារាធនាដោយភក្តិ ដោយយកព្រះអង្គដ៏មង្គល ជាព្រះស្វាមីដែលជាទីស្រឡាញ់របស់អុមា (ព្រះសិវៈ)។

មនុស្សបាបនោះត្រូវបានទប់ស្កាត់ម្តងហើយម្តងទៀត—ដោយកុម្ភករណៈ ដោយវិភីษណៈ ហើយដោយមន្ទោទរីជាញឹកញាប់—(ថា) «ដោះលែងសីតា ដោះលែងទៅ!»