Adhyaya 51

Verse 1

अतिथिरुवाच । यदेतत्परलोकस्य स्वरूपं व्याहृतं त्वया । आगमं समुपाश्रित्य तत्तथैव न संशयः

アティティは言った。「アーガマに拠って汝が説き明かした来世の真の相は、まさにそのとおりである。疑いはない。」

Verse 2

किंत्वत्र नास्तिकाः पापाः सन्दिह्यन्तेऽल्पचेतनाः । तेषां निःसंशयकृते वद कर्मफलं हि यत्

しかしここでも、罪ある不信の者、浅き知の者はなお疑う。その疑いを断つために、業（カルマ）の果報が真に何であるかを明らかに説きなさい。

Verse 3

इहैव कस्य कस्यैव कर्मणः पापकस्य च । प्रभावात्कीदृशो जायेत्कमठैतद्वदास्ति चेत्

またこの世において、いかなる特定の罪業の力によって、人はどのような身体の状態として生まれるのか。おおカマタよ、知り得るならばそれを語りなさい。

Verse 4

कमठ उवाच । सर्वमेतत्प्रवक्ष्यामि स्थिरो भूत्वा शृणुष्व तत् । यथा मम गुरुः प्राह यन्मे चेतसि संस्थितम्

カマタは言った。「これらすべてを説き明かそう。心を定めて聞きなさい。わが師が語ったとおりに、わが心に堅く宿ることをそのまま語ろう。」

Verse 5

ब्रह्महा क्षयरोगी स्यात्सुरापः श्यावदंतकः । सुवर्णचौरः कुनखी दुश्चर्मा गुरुतल्पगः

婆羅門を殺す者は肺病に悩まされ、酒を飲む者は歯が黒ずみ、黄金を盗む者は爪が歪み、師の床を汚す者は皮膚の病を得る。

Verse 6

संसर्गी सर्वरोगी स्यात्पंचपातकिनस्त्वमी । निंदामाकर्ण्य साधूनां बधिरः संप्रजायते

かかる罪人に交わる者は万病に悩まされる。これが五つの大罪である。また聖者をそしる言葉を聞く者は、聾として生まれる。

Verse 7

स्वयं प्रकीर्तयेच्चापि मूकः पापोऽभिजायते । आज्ञालोपी गुरूणां च अपस्मारी भवेन्नरः

みずからを称賛する者は、罪ある唖として生まれる。師（グル）の命に背く者は、癲癇の患いを受ける。

Verse 8

अवज्ञाकारकस्तेषां कृमिरेवाभिजायते । उपेक्षतः पूज्यकार्यं दुष्प्रज्ञत्वं च जायते

彼らを侮る者は、虫として生まれる。尊ぶべき方々に為すべき務めを怠れば、愚鈍が生じる。

Verse 9

चौर्याय साधुद्रव्याणां दद्याद्यावत्पदानि च । तावद्वर्षाणि पंगुत्वं स प्राप्नोति नराधमः

聖者の財を盗む者は、踏み出した歩みの数に応じて、その年数だけ、卑しき者として跛（びっこ）の報いを受ける。

Verse 10

दत्त्वा हरति तद्भूयो जायते कृकलासकः । कुपितानप्रसाद्यैव पूज्यान्स्याच्छीर्षरोगवान्

与えたのちに再び取り返す者は、蜥蜴として生まれる。和解を求めず、尊ぶべき人々を不快のままにする者は、頭の病に悩まされる。

Verse 11

रजस्वलामभिगच्छंश्च चंडालः संप्रजायते । वस्त्रापहारी चित्री स्यात्कृष्णकुष्ठी तथाग्निदः

月経中の女に近づく者は、チャンダーラ（賤民・被差別の者）として生まれる。衣を盗む者は斑の皮膚病に罹り、また放火する者は黒い癩病に苦しむ。

Verse 12

दर्दुरो रूप्यहारी स्यात्कूटसाक्षी मुखारुजः । परदारांश्च कामेन द्रष्टा स्यादक्षिरोगवान्

銀を盗む者は蛙として生まれる。偽りの証人は口の病に苦しむ。他人の妻を欲心もって見つめる者は眼の病に悩まされる。

Verse 13

प्रतिज्ञायाप्रयच्छन्यो ह्यल्पायुर्जायते नरः । विप्रवृत्त्यपहारी स्यादजीर्णी सर्वदाऽधमः

誓っておきながら施さぬ者は、短命の人として生まれる。バラモンの生計を奪う者は、常に消化不良に苦しみ、卑しき者と見なされる。

Verse 14

नैष्ठिकान्नाशनाद्भूयो निवृत्तो रोगवान्सदा । पत्नीबहुत्वे त्वेकस्यां रेतोमोक्षः क्षयी भवेत्

堅固な誓戒を守る出家者に施食することを幾度も避ける者は、常に病を得る。さらに、多くの妻を持ちながら一人にのみ精を放つ者は、消耗し衰退する。

Verse 15

स्वामिना धर्मयुक्तो यस्त्वन्यायेन समाचरेत् । स्वयं वा भक्षयेद्द्रव्यं स मूढः स्याज्जलोदरी

たとえ法にかなう主に仕えていても、不正を行う者、あるいは預かった財を自ら食い尽くす者は、迷妄の人となり、水腫（むくみ）の病に罹る。

Verse 16

दुर्बलं पीड्यमानं यो बलवान्समुपेक्षते । अंगहीनः स च भवेदन्नहृत्क्षुधितो भवेत्

強き者が、虐げられる弱き者を顧みないなら、肢体を欠く者となる。食を盗む者は、常に飢えに苦しむ。

Verse 17

व्यवहारे पक्षपाती जिह्वारोगी भवेन्नरः । धर्मप्रवृत्तिं सञ्चार्य पत्न्यादीष्टवियोगकृत्

裁きにおいて偏りを示す者は、舌の病を得る。さらに、ダルマの実践を乱す者は、妻をはじめ愛する者たちとの別離の因となる。

Verse 18

स्वयं पाकाग्रभोजी यो गलरोगमवाप्नुयात् । पंचयज्ञानकृत्वैव भुञ्जानो ग्रामशूकरः

炊き上がりの食を他者に供する前に自ら先に口にする者は、喉の病を得る。さらに、日々の五つの供犠（パンチャ・ヤジュニャ）を行わずに食する者は、村の豚のごとし。

Verse 19

पर्वमैथुन कृन्मेही परित्यज्य स्वगेहिनीम् । वेश्यादिरक्तो मूढात्मा खल्वाटो जायते नरः

禁じられた時に交わりをなす者は、尿や性の病を得る。自らの妻を捨て、遊女などに執着する迷える者は、禿頭として生まれる。

Verse 20

परिक्षीणान्मित्रबन्धून्स्वामिनं दयितानुगान् । अवमन्य निवृत्तात्मा क्लिष्टवृत्तिः सदा भवेत्

心を背け、衰えた友や親族を侮り、また主君と篤く従う者たちをも軽んじる者は、常に悩み苦しむ生を送る。

Verse 21

छद्मनोपचरेद्यस्तु पितरौ स्वामिनं गुरून् । प्राप्तव्यार्थस्यातिकष्टात्परिभ्रंशोर्थजो भवेत्

父母・主君・師に対して欺きの振る舞いをする者は、たとえ繁栄を得ようと甚だしく苦労しても、その不義ゆえに、得た財そのものが崩れ失われる。

Verse 22

विश्रब्धस्यापहारी तु दुःखानां भाजनं भवेत् । धार्मिके क्षुद्रकारी यो नरः स वामनो भवेत्

信を寄せる者から盗む者は、苦しみの器となる。さらに、法（ダルマ）ある正しき人に卑劣に振る舞う男は、来世において小人として生まれ変わる。

Verse 23

दुर्बलवृषवाही यः कटिलूती भवेत्स च

弱き牡牛を駆り立て、あるいは過重を負わせる者は、来世においてカティルーティー（卑しい這い回る寄生のごとき存在）として生まれ変わる。

Verse 24

जात्यंधश्चापि यो गोघ्नो निःपशुर्दुःखकृद्गवाम् । निर्दयो गोषु घाताद्यैः सदा सोध्वसु कष्टगः

牛を殺し、他者から牛畜を奪い、牛の群れに苦しみを与える者――慈悲なく種々に傷つける者――は、生まれながらに盲となり、旅路と人生の道すべてにおいて常に艱難に遭う。

Verse 25

निस्तेजकः सभायां यो गलगण्डी स जायते । सदा क्रोधी च चंडालः पूतिवक्त्रश्च सूचकः

会座において他者の威徳を損なう者は、来世に甲状腺腫（こぶ）をもって生まれる。常に怒りに燃える者はチャンダーラとなり、密告する者は口臭き、穢れた口をもって生まれる。

Verse 26

अजविक्रयकृद्व्याधः कुण्डाशी भृतको भवेत् । नास्तिकस्तिल पिंडी स्यादश्रद्धो गीतजीवनः

山羊を売って生計を立てる屠者は、来世にクンダーシー（不浄の食を食らう者）となり、また雇われの下僕として生まれる。無神論者はティラ・ピンディー（哀れに小さく衰えた身）となる。信なき者は、内なる確信なく歌で糊口する者となる。

Verse 27

अभक्ष्यादो गण्डमाली स्त्रीखादी चाऽसुतस्य कृत् । अन्यायतो ज्ञानग्राही मूर्खो भवति मानवः

禁じられた食を口にする者は病に伏し、腫れた腺が腫瘍の花輪のごとく現れる。女を犯す者は不妊の因となる。さらに、不義の手段で知を奪い取る者は、ついに愚者となる。

Verse 28

शास्त्रचौरः केकराक्षः कथां पुण्यां च द्वेष्टि यः । कृमिवक्त्रः स च भवेद्विभ्रष्टो नरकात्कुधीः

聖典（シャーストラ）を盗む者は斜視となる。功徳ある清浄な法話を憎む者は、虫に蝕まれた口をもって生まれる。悪しき心の者は、たとえ地獄より離れても、その苦相を帯びて現れる。

Verse 29

देवद्विजगवां वृत्तिहारको वांतभक्षकृत् । तडागारामभेत्ता यो भवेद्विकलपाणिकः

神々・バラモン・牛の生業を奪う者、嘔吐物を食する者、池や園を破壊する者は、手の不具・不自由をもって生まれる。

Verse 30

व्यवहारे च्छलग्राही भृत्यग्रस्तो भवेन्नरः । सदा पुरुषरोगी स्यात्परदाररतो नरः

取引や争いごとにおいて欺きに頼る者は、召使いや扶養する者に悩まされ圧される。他人の妻に溺れる者は、常に激しい病に苦しむ。

Verse 31

वात रोगी कुवैद्यः स्याद्दुश्चर्मा गुरुतल्पगः । मधुमेही खरीगामी गोत्रस्त्रीमैथुनोऽप्रसूः

ヴァータ（風）の病に悩む者は、やがて偽医となる。師（グル）の床を犯す者は、皮膚の悪疾をもって生まれる。雌驢馬と交わる者は消渇（糖尿）の病を得る。自らの同族の女と交わる者は子を得ない——これらは罪の外なる徴と説かれる。

Verse 32

स्वसारं मातरं पुत्रवधूं गच्छन्नबीजवान् । कृतघ्नः सर्व कार्याणां वैफल्यं समुपाश्नुते

自らの姉妹、母、あるいは息子の妻に近づく者は、「種子なき者」（不能・不妊）となる。さらに恩を知らぬ者は、あらゆる企てにおいて失敗を受ける。

Verse 33

इत्येष लक्षणोद्देशः पापिनां परिकीर्तितः । चित्रगुप्तोऽपि मुह्येत सकलस्यानुवर्णने

かくして、罪人の徴（しるし）の概略が説き示された。これらすべてを余すところなく述べようとすれば、チトラグプタ（Citragupta）でさえ惑うであろう。

Verse 34

एते नरक विभ्रष्टा भुक्त्वा योनीः सहस्रशः । एवंविधैश्चिह्निताश्च जायंते लक्षणैर्नराः

これらの者は、地獄より離れ落ち、幾千もの生を味わったのち、人間界において、かかる徴と相を帯びて生まれてくる。

Verse 35

ये हि धर्मं न मन्यंते तथा ये व्यसनैर्जिताः । अनुमानेन बोद्धव्यं यदेते शेषपापिनः

ダルマを尊ばぬ者、また嗜癖と悪習に打ち負かされた者については、推し量って知るべきである――彼らはなお罪の残滓を宿す罪人である。

Verse 36

येषां त्वंतगतं पापं स्वर्गाद्वा ये समागताः । सर्वव्यसननिर्मुक्ता धर्ममेकं भजन्ति ते

しかし、罪が尽きた者、あるいは天界より帰来した者は――一切の悪習を離れ――ただダルマのみを敬い、これに帰依する。

Verse 37

भवंति चात्र श्लोकाः । धर्मादनवमं सौख्यमधर्माद्दुःखसम्भवः । तस्माद्धर्मं सुखार्थाय कुर्यात्पापं विवर्जयेत्

ここに偈がある。ダルマより衰えぬ安楽が生じ、アダルマより苦が生まれる。ゆえに安楽のためにダルマを修し、罪を避けよ。

Verse 38

लोकद्वयेऽपि यत्सौख्यं तद्धर्मात्प्रोच्यते यतः । धर्ममेकमतः कुर्यात्सर्वकार्यार्थसिद्धये

二つの世界におけるいかなる安楽も、ダルマから生ずると説かれる。ゆえに一切の目的と事業成就のため、ただダルマのみを修せよ。

Verse 39

मुहूर्तमपि जीवेत नरः शुक्लेन कर्मणा । न कल्पमपि जीवेत लोकद्वयविरोधिना

人は清らかで光明なる行いによって、たとえ一瞬でも生きよ。両界に背く行いによっては、たとえ一劫でも生きるな。

Verse 40

इति पृष्टं त्वया विप्र यथाशक्त्या मयेरितम् । असूक्तं सूक्तमथवा क्षंतव्यं किं वदामि च

かくして、婆羅門よ、汝の問いに我は力の及ぶ限り答えた。善く語れたか拙かったか、どうか赦してほしい—これ以上何を言えよう。

Verse 41

नारद उवाच । कमठस्यैतदाकर्ण्य अष्टवर्षस्य भाषितम् । भगवान्भास्करः प्रीतो बभूवातीव विस्मितः

ナーラダは言った。八歳の童子カマタが語ったこの言葉を聞いて、福徳なる日神バースカラは大いに歓喜し、甚だしく驚嘆した。

Verse 42

प्रशशंस च तान्विप्रान्हारीतप्रमुखांस्तदा । अहो वसुमती धन्या द्विजैरेवंविधोत्तमैः

そのとき彼は、ハーリタを筆頭とするそのバラモンたちを称賛して言った。「ああ、かくも優れた二度生まれ（ドヴィジャ）によって飾られる大地は、まことに福徳に満ちている！」

Verse 43

अथ प्रजापतिर्धन्यो यन्मर्यादाभिपाल्यते । अमीभिर्ब्राह्मणवरैर्धन्या वेदाश्च संप्रति

まことにプラジャーパティは福徳に満ちている。なぜなら、ダルマの聖なる規範の境界が守られているからである。さらに、この優れたバラモンたちによって、今日、ヴェーダさえも祝福され支えられている。

Verse 44

येषां मध्ये बालबुद्धिरियमेतादृशी स्फुटा । हारीतप्रमुखानां हि का वै बुद्धिर्भविष्यति

もし彼らの中で、幼子の理解でさえこれほど明晰に言い表されるのなら、ましてハーリタを先頭とする人々の智慧はいかばかりか——その識別は実にどれほどであろう！

Verse 45

असंशयं त्रिलोकस्थमेषामविदितं न हि । यथैतान्नारदः प्राह भूयस्तस्मादमी बहु

疑いなく、三界に存在するもののうち、彼らに知られぬものはない。ナーラダが彼らについて語ったとおり、これらの聖仙は知と徳とを豊かに具えている。

Verse 46

इति प्रशस्य तान्विप्रान्प्रहृष्टो रविरव्रवीत् । अहं सूर्यो विप्रमुख्या युष्माकं दर्शनात्कृते

かくして彼らを讃え終えると、ラヴィ（太陽）は歓喜して語った。「バラモンの中の最上の方々よ、我はスーリヤである。汝らを拝見するために来たのだ。」

Verse 47

समागतः सूर्यलोकात्प्राप्तं नेत्रफलं च मे । भवद्विधैर्विप्रमुख्यैः संजल्पनसहासनात्

私はスーリヤローカより来たり、汝らのごとき最勝のバラモンと語らい、共に座すことによって、見ることの報いなる「眼の果」を得た、汝ら最上の者よ。

Verse 48

अंत्यजा अपि पूयन्ते किं पुनर्मादृशा द्विजाः । सर्वथा नारदो धन्यो योऽसौ त्रैलोक्यतत्त्ववित्

たとえ卑しき生まれの者でさえ聖なる交わりにより清められる。まして我らのごとき二度生まれ（ドヴィジャ）はなおさらである。あらゆる意味でナーラダは幸いなる者、三界の真理を知るゆえに。

Verse 49

युष्माभिर्बध्यते श्रेयो यस्य वै धूतकिल्विषैः । प्रणमामि च वः सर्वान्मनोबुद्धिसमाधिभिः । तपो विद्या च वृत्तं च यतो वार्द्धक्यकारणम्

罪垢を振り落とした汝らによって、安寧は確かに結ばれ、堅く立てられる。われは心と知と、帰一の三昧の信によって、汝らすべてに礼拝する。苦行（タパス）と聖なる学知と高き行いこそ、真の円熟—尊ぶべき老成—の因である。

Verse 50

वरं मत्तो वृणीध्वं च दुर्लभं यं हृदीच्छत । यूयं स्वयं हि वरदा मत्संगो मास्तु निष्फलः

われより願いを選べ。心に望む稀なる賜物を。汝ら自身こそ願いを授ける者である。ゆえに、汝らとの交わりが空しく終わらぬように。

Verse 51

देवतानां हि संसर्गो निष्फलो नोपजायते । तस्मान्मत्तो वरं किंचिद्वृणुध्वं प्रददामि वः

神々との交わりは、決して果なくして起こらぬ。ゆえに、われより何らかの願いを選べ。われは汝らにそれを授けよう。

Verse 52

श्रीनारद उवाच । इति सूर्यवचः श्रुत्वा प्रहृष्टास्ते द्विजोत्तमाः

聖なるナーラダは言った。「スーリヤのこの御言葉を聞いて、最勝の二度生まれの聖仙たちは歓喜に満たされた。」

Verse 53

संपूज्य परया भक्त्या पाद्यार्घ्यस्तुतिवंदनैः । मंडलादीन्महाजप्यान्गृणंतः प्रोचिरे रविम्

彼らは至上のバクティをもって礼拝し、足洗いの水（パーディヤ）とアルギャを捧げ、讃歌と恭敬の礼拝を尽くし、マンḍラの讃頌に始まる大真言を誦して、ついにラヴィ（太陽神）に申し上げた。

Verse 54

जयादित्य जय स्वामिञ्जय भानो जयामल । जय वेदपते शश्वत्तारयास्मानहर्पते

勝利あれ、ジャヤーディティヤよ！勝利あれ、主よ！勝利あれ、バーヌよ！勝利あれ、無垢なる御方よ！勝利あれ、ヴェーダの主よ——常に我らを渡し救いたまえ、昼の主よ！

Verse 55

विप्राणां त्वं परो देवो विप्रसर्गोऽपि त्वन्मयः । नितरां पूतमेतन्नः स्थानं देव त्वयेक्षितम्

バラモンたちにとって、あなたは至上の神であり、バラモンの共同体そのものもまたあなたに遍満されております。神よ、あなたの御眼差しにより、我らのこの地はことのほか清められました。

Verse 56

अद्य नः सफला वेदा अद्य नः सफलाः क्रियाः । अद्य नः सफलं गेहं त्वया संगम्य गोपते

今日、我らのヴェーダは実りを得、今日、我らの諸儀礼もまた実りを得ました。今日、あなたにまみえたことにより、我らの家さえも成就の場となりました。主にして護り手よ。

Verse 57

वरं यदि प्रदातासि तदेनं प्रवृणीमहे । आस्माकीनमिदं स्थानं न हि त्याज्यं कथंचन

もし御恵みを授けてくださるなら、私たちはこれを願います。われらのこの地は、いかなる形でも決して捨て去られませんように。

Verse 58

श्रीसूर्य उवाच । यस्माद्भवद्भिः पूर्वं हि जयादित्येति चोदितम् । जयादित्य इति ख्यातस्तस्मात्स्थास्येऽत्र सर्वदा

聖なるスーリヤは言われた。「汝らが先に我を『ジャヤーディティヤ』と称えて呼んだゆえ、我は『ジャヤーディティヤ』として世に知られよう。ゆえに我は常にここに住まう。」

Verse 59

यावन्मही समुद्राश्च पर्वता नगराणि च । तावत्स्थानमिदं विप्रा न हि त्यक्ष्यामि कर्हिचित्

大地が海と山々と諸都市を伴って存続するかぎり、婆羅門たちよ、この地もまた存続する。われはいついかなる時も、これを捨て去らぬ。

Verse 60

दारिद्र्यरोगसंघातान्दद्रवो मंडलानि च । कुष्ठादीन्नाशयिष्यामि भजतामत्र संस्थितः

われはここに住し、礼拝する者のために滅し尽くそう。貧窮と病の群れを打ち砕き、たむしのような発疹から、癩（らい）などに至るまで除き去る。

Verse 61

यो मामत्र स्थितं चापि पूजयिष्यति मानवः । सूर्यलोकमिवागम्य पूजां तस्य भजाम्यहम्

人として、ここに安置されたわれを礼拝する者は、あたかも太陽の世界に至ったかのようである。われ自ら、その者の供養を受け取り、享受する。

Verse 62

श्रीनारद उवाच । एवमुक्ते भगवता हारीताद्या द्विजोत्तमाः । मूर्तिं संस्थापयामासुर्वेदोदितविधानतः

聖なるナーラダは言った。「主がこのようにお告げになると、ハーリタら最勝の二度生まれの聖賢たちは、ヴェーダに説かれた作法に従って、御像を安置した。」

Verse 63

ततो द्विजाः प्राहुरेवं कमठं त्वत्कृते रविः । अत्र स्वामी स्थितस्तस्मात्प्रथमं स्तुहि त्वं रविम्

そのとき婆羅門たちはカマタに言った。「汝のために、ラヴィ（太陽）は主としてここにおわす。ゆえにまず太陽を讃えよ。」

Verse 64

इत्युक्तो ब्राह्मणैः सर्वैः कमठो वाग्ग्मिनां वरः । प्रणिपत्य जयादित्यं महास्तोत्रमिदं जगौ

すべての婆羅門にそう告げられると、雄弁の第一たるカマタは、勝利のアーディティヤに伏して礼拝し、この大讃歌を唱えた。

Verse 65

न त्वं कृतः केवलसंश्रुतश्च यजुष्येवं व्याहरत्यादिदेव । चतुर्विधा भारती दूरदूरं धृष्टः स्तौमि स्वार्थकामः क्षमैतत्

ああ原初の神よ。あなたは造られたものではなく、ただ聞き伝えられるだけのものでもない。されどヤジュス・ヴェーダはこのようにあなたを語る。言葉は四つの相においても遠くにしか及ばぬが、それでも我が私欲の求めに駆られて、あえてあなたを讃える—どうかお赦しください。

Verse 66

मार्तंडसूर्यांशुरविस्तथेन्द्रो भानुर्भगश्चार्यमा स्वर्णरेताः

あなたはマールタンḍa、スーリヤ、アṃśu、ラヴィ、そしてまたインドラ。あなたはバーヌ、バガ、アリヤマン、さらに金の種子を宿す輝ける御方である。

Verse 67

दिवाकरो मित्रविष्णुश्च देव ख्यातस्त्वं वै द्वादशात्मा नमस्ते । लोकत्रयं वै तव गर्भगेहं जलाधारः प्रोच्यसे खं समग्रम्

おお神よ、あなたはディヴァーカラ、ミトラ、そしてヴィシュヌとして名高い。まことにあなたは十二の本性を具える—あなたに礼拝いたします。三界はまさしくあなたの胎内の御殿であり、あなたは諸水の支えと称され、全き天空はあなたの遍く包む広大そのものです。

Verse 68

नक्षत्रमाला कुसुमाभिमाला तस्मै नमो व्योमलिंगाय तुभ्यम्

星宿の花鬘をまとい、花の輪で飾られたかのようなあなたに—天空のリンガ（ヴ्योーマ・リンガ）よ、礼拝いたします。

Verse 69

त्वं देवदेवस्त्वमनाथनाथस्त्वं प्राप्यपालः कृपणे कृपालुः । त्वं नेत्रनेत्रं जनबुद्धिबुद्धिराकाशकाशो जय जीवजीवः

あなたは神々の神、拠り所なき者の拠り所。あなたに帰依する者を守り、無力なる者に慈悲を垂れる。あなたは眼の中の眼、人々の बुद्धि の中の बुद्धि。あなたは虚空の光輝—勝利あれ、あらゆる生きものの命そのものであるあなたに。

Verse 70

दारिद्र्यदारिद्र्य निधे निधीनाममंगलामंगल शर्मशर्म । रोगप्ररोगः प्रथितः पृथिव्यां चिरं जयादित्य जयाप्रमेय

宝の中の宝よ—貧しさを、さらには「貧しさの貧しさ」さえも除きたもう。吉祥の中の吉祥、安らぎの中の安らぎよ。地上の病を癒すと名高い霊薬よ—勝利あれ、アーディティヤよ。勝利あれ、測り知れぬ御方よ、久遠にわたり。

Verse 71

व्याधिग्रस्तं कुष्ठरोगाभिभूतं भग्न प्राणं शीर्णदेहं विसंज्ञम् । माता पिता बांधवाः संत्यजंति सर्वैस्त्यक्तं पासि कोस्ति त्वदन्यः

病に苦しみ、癩病に圧され、息は絶えかけ、身は衰え、意識も失われた者—母も父も親族も見捨てるとき、見捨てられた者を守るのはただあなたのみ。あなたのほかに誰がありましょう。

Verse 72

त्वं मे पिता त्वं जननी त्वमेव त्वं मे गुरुर्बान्धवाश्च त्वमेव । त्वं मे धर्मस्त्वं च मे मोक्षमार्गो दासस्तुभ्यं त्यज वा रक्ष देव

あなたは我が父、あなたは我が母—ただあなたのみ。あなたは我が師であり、また我が縁者でもある。あなたは我がダルマであり、解脱（モークシャ）への道である。私はあなたの僕—おおデーヴァよ、御心のままに捨てるも護るもなさってください。

Verse 73

पापोऽस्मि मूढोऽस्मि महोग्रकर्मा रौद्रोऽस्मि नाचारनिधानमस्मि । तथापि तुभ्यं प्रणिपत्य पादयोर्जयं भक्तानामर्पय श्रीजयार्क

私は罪深く、迷妄に沈み、行いは猛々しく恐ろしい。私は粗暴で、正しい行いの蔵ではない。それでもなお、あなたの御足にひれ伏して—栄光あるジャヤールカよ、あなたの帰依者たちに勝利と安寧を授けたまえ。

Verse 74

नारद उवाच । एवं स्तुतो जयादित्यः कमठेन महात्मना । स्निग्धगंभीरया वाचा प्राह तं प्रहसन्निव

ナーラダは言った。かくして大心のカマタに讃えられたジャヤーディティヤは、柔らかくも深い声で、まるで微笑むかのように彼に語りかけた。

Verse 75

जयादित्याष्टकमिदं यत्त्वया परिकीर्तितम् । अनेन स्तोष्यते यो मां भुवि तस्य न दुर्लभम्

あなたが唱えたこの「ジャヤーディティヤーシュタカ」をもって、地上の誰であれ我を讃える者には、得がたいものは何一つない。

Verse 76

रविवारे विशेषेण मां समभ्यर्च्य यः पठेत् । तस्य रोगा न शिष्यंति दारिद्र्यं च न संशयः

とりわけ日曜日に、正しく我を供養しこの詩を誦する者は、その病は留まらず、貧しさもまた去る—疑いない。

Verse 77

त्वया च तोषितो वत्स तव दद्मि वरंत्वमुम् । सर्वज्ञो भुवि भूत्वा त्वं ततो मुक्तिमवाप्स्यसि

愛しき子よ、汝は我を満悦させた。ゆえにこの恩寵を授けよう。地上にて全知となり、その後に解脱（モークシャ）を得るであろう。

Verse 78

त्वत्पिता स्मृतिकारश्च भविष्यति द्विजार्चितः । स्थानस्यास्य न नाशश्च कदाचित्प्रभविष्यति

汝の父もまたスムリティ（Smṛti）の編者となり、二度生まれし者（ドヴィジャ）に尊ばれよう。さらに、この聖地の滅びは、いかなる時にも起こらぬ。

Verse 79

न चैतत्स्थानकं वत्स परित्यक्ष्यामि कर्हिचित् । एवमुक्ता स भगवान्ब्राह्मणैरर्चितः स्तुतः

そして愛しき子よ、我はこの聖なる住処を決して捨てぬ。かく語り終えると、その福徳なる主はバラモンたちに礼拝され、讃えられた。

Verse 80

अनुज्ञाप्य द्विजेद्रांस्तांस्तत्रैवांतर्दधे प्रभुः । एवं पार्थ समुत्पन्नो जयादित्योऽत्र भूतले

かの最勝のドヴィジャたちに許しを請い別れを告げると、主はその場で姿を隠された。かくして、パールタよ、ジャヤーディティヤはこの地上に現れ出た。

Verse 81

आश्विने मासि संप्राप्ते रविवारे च सुव्रत । आश्विने भानुवारेण यो जयादित्यमर्चयेत्

善き誓願を保つ者よ、アーシュヴィナ月（Āśvina）が到来し、しかも日曜日であるとき—アーシュヴィナ月の日曜日に、勝利の太陽ジャヤーディティヤ（Jayāditya）を礼拝する者は…

Verse 82

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्महत्यां व्यपोहति । पूजनाद्रक्तमाल्यैश्च रक्तचंदनकुंकुमैः

コーティティールタにて沐浴する者は、婆羅門殺しの大罪さえも洗い清める。さらに礼拝により—赤き花鬘、赤檀の塗香、そしてクンクマ（聖なる紅粉）をもって—

Verse 83

लेपनाद्गंधधूपाद्यै नैवेद्येर्घृतपायसैः । ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च स्तेयी च गुरुतल्पगः

神像への塗香、香料・薫香など、またギーや甘い乳粥（パーヤサ）といった供物によって—婆羅門殺し、酒飲み、盗人、師の床を汚す者という重罪人でさえ—

Verse 84

मुच्यते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं च गच्छति । पुत्रदारधनान्यायुः प्राप्य सां सारिकं सुखम्

…一切の罪より解き放たれ、太陽の世界へと至る。子、伴侶、財、長寿を得て、世間の生活においてもまた幸福を味わう。

Verse 85

इष्टकामैः समायुक्तः सूर्यलोके चिरं वसेत्

望みのままの願いを具え、太陽の世界に久しく住まう。

Verse 86

सर्वेषु रविवारेषु जयादित्यस्य दर्शनम् । कीर्तनं स्मरणं वापि सर्व रोगोपशांतिदम्

すべての日曜日に、ジャヤーディティヤを拝観し、また讃歌して称え、あるいはただ憶念するだけでも、あらゆる病は鎮まる。

Verse 87

अनादिनिधनं देवमव्यक्तं तेजसां निधिम् । ये भक्तास्ते च लीयंते सौरस्थाने निरामये

その神は始まりも終わりもなく、未顕現（アヴィヤクタ）にして、光輝の宝蔵である。信愛の者たちは、病患なき太陽の住処に溶け入り合一する。

Verse 88

सूर्योपरागे संप्राप्ते रविकूपे समाहितः । स्नानं यः कुरुते पार्थ होमं कुर्यात्प्रयत्नतः

日食が到来したとき、パールタよ、ラヴィクーパにて心を統一し沐浴を行う者は、努めてホーマ（火供）をも修すべきである。

Verse 89

दानं चैव यथाशक्त्या जयादित्याग्रतः स्थितः । तस्य पुण्यस्य माहात्म्यं शृणुष्वैकमना जय

また、ジャヤーディティヤの御前に立ち、力に応じて布施をなすべきである。ジャヤよ、一心にその功徳の偉大さを聴け。

Verse 90

कुरुक्षेत्रेषु यत्पुण्यं प्रभासे पुष्करेषु च । वाराणस्यां च यत्पुण्यं प्रयागे नैमिषेऽपि वा । तत्पुण्यं लभते मर्त्यो जयादित्यप्रसादतः

クルクシェートラ、プラバーサ、プシュカラにおける功徳、またヴァーラーナシー、プラヤーガ、さらにはナイミシャにおける功徳——その同じ功徳を、人はジャヤーディティヤの恩寵によって得る。