Adhyaya 68: Dharma Across the Four Yugas, the Disruption of Social Conduct, and Ritual Purification from Varṇa-Mixing Transgressions

Verse 1

भद्राश्व उवाच । योऽसौ परापरो देवो विष्णुः सर्वगतो मुने । चतुर्युगे त्वसौ कीदृग् विज्ञेयः परमेश्वरः ॥ ६८.१ ॥

Bhadrāśva sprach: „O Weiser, wie ist jener Viṣṇu—zugleich transzendent und immanent, allgegenwärtig—im Kreislauf der vier Yugas als der höchste Herr zu erkennen?“

Verse 2

युगे युगे क आचारो वर्णानां भविता मुने । कथं च शुद्धिर्विप्राणामन्यस्त्रीसङ्करैर्मुने ॥ ६८.२ ॥

„O Weiser, welches wird in jeder Yuga der rechte Ācāra, die angemessene Lebensführung, der Varṇas sein? Und, o Weiser, wie ist die Reinheit (Śuddhi) der Brahmanen zu verstehen im Hinblick auf Vermischung der Abstammung durch Verbindungen mit anderen Frauen?“

Verse 3

अगस्त्य उवाच । कृते युगे मही देवैर्भुज्यते वेदकर्मणा । यजद्भिरसुरैस्त्रेतां तद्वद् देवैश्च सत्तम ॥ ६८.३ ॥

Agastya sprach: „Im Kṛta-Yuga wird die Erde von den Göttern durch vedische Riten getragen und zur Fülle gebracht. Im Tretā-Yuga geschieht es durch die opfernden Asuras—und ebenso auch durch die Götter, o Bester der Guten.“

Verse 4

द्वापरे सत्त्वराजसी बहुले नृपसत्तम । यावद् धर्मसुतो राजा भविष्यति महामते ॥ ६८.४ ॥

„Im Dvāpara-Yuga, o Bester der Könige, werden die Guṇas Sattva und Rajas vorherrschend, bis ein König—aus Dharma geboren—erscheint, o Weiser.“

Verse 5

ततस्तमः प्रभविता कलिरूपो नरेश्वर । तस्मिन्कलौ वर्तमानॆ स्वमार्गाच्छ्यवते द्विजः ॥ ६८.५ ॥

Dann, o Herr der Menschen, wird die Finsternis vorherrschend und nimmt die Gestalt des Kali an; und wenn das Kali-Zeitalter waltet, weicht der Zweimalgeborene (dvija) von seinem eigenen rechten Pfad (Zucht und Pflicht) ab.

Verse 6

rAjAno vaishyashUdrAshcha prAyasho hInajAtayaH | bhaviShyanti nRRipashreShTha satyashauchavivarjitAH || 68.6 ||

O Bester unter den Königen: Die Könige sowie Vaiśyas und Śūdras werden zumeist von niedriger Geburt sein; sie werden der Wahrheit (satya) und der Reinheit (śauca) beraubt sein.

Verse 7

अगम्यागमनं तत्र करिष्यन्ति द्विजातयः । अनृतं च वदिष्यन्ति वेदमर्गबहिष्कृताः । विवाहांश्च करिष्यन्ति सगोत्रानसमांस्तथा ॥ ६८.७ ॥

Dort werden die Zweimalgeborenen (dvija) verbotene Verbindungen eingehen; vom Pfad der Veden ausgeschlossen, werden sie auch Unwahrheit sprechen. Ferner werden sie Ehen innerhalb derselben Abstammung (sagotra) und mit als unpassend geltenden Partnern (anasamā) schließen.

Verse 8

राजानो ब्राह्मणान् हिंस्युर्वित्तलोभान्विताः शठाः । अन्त्यजा अपि वैश्यत्वं करिष्यन्ति पणॆ रताः । अभिमानिनो भविष्यन्ति शूद्रजातिषु गर्विताः ॥ ६८.८ ॥

Die Könige — trügerisch und von Gier nach Reichtum getrieben — werden Gewalt gegen die Brāhmaṇas verüben. Selbst Menschen aus marginalisierten Gemeinschaften werden die Rolle der Vaiśyas übernehmen, dem Handel und Feilschen ergeben. Unter den Śūdras werden die Leute hochmütig und vom Ego beherrscht sein.

Verse 9

सर्वाशिनो भविष्यन्ति ब्राह्मणाः शौचवर्जिताः । सुरा पेयमिति प्राहुः सत्यशौचविवर्जिताः ॥ ६८.९ ॥

Die Brāhmaṇas werden zu wahllosen Essern werden, ohne śauca (Reinheit). Sie werden sagen: „Sura ist ein Getränk“, der Wahrheit und Reinheit beraubt.

Verse 10

ततो विनश्यते लोको वर्णधर्मश्च नश्यते ॥ ६८.१० ॥

Daraufhin stürzt die Welt ins Verderben, und auch das auf den Varṇas beruhende Dharma-System (varṇa-dharma) geht zugrunde.

Verse 11

भद्राश्व उवाच । अगम्यागमनं कृत्वा ब्राह्मणः क्षत्रियोऽपि वा । शूद्रोऽपि शुद्ध्यते केन किं वा अगम्यं तु शंस मे ॥ ६८.११ ॥

Bhadrāśva sprach: „Wenn man agamyāgamana (Beischlaf mit einer Verbotenen) begangen hat, wodurch wird ein Brāhmaṇa, oder auch ein Kṣatriya, oder auch ein Śūdra gereinigt? Und was ist denn eigentlich das ‚Verbotene‘? Sage es mir.“

Verse 12

अगस्त्य उवाच । चातुर्गामी भवेद्विप्रस् त्रिगामी क्षत्रियो भवेत् । द्विगामी तु भवेद्वैश्यः शूद्र एकगमः स्मृतः ॥ ६८.१२ ॥

Agastya sprach: „Ein Brāhmaṇa gilt als ‘cātur-gāmī’ (vierfach in der Bewegung); ein Kṣatriya als ‘tri-gāmī’ (dreifach); ein Vaiśya als ‘dvi-gāmī’ (zweifach); und ein Śūdra wird der Überlieferung nach als ‘eka-gama’ (einfach in der Bewegung) erinnert.“

Verse 13

अगम्यां ब्राह्मणीं प्राहुः क्षत्रियस्य नरेश्वर । क्षत्राणीं चैव वैश्यस्य वैश्यां शूद्रस्य पार्थिव । अधमस्योत्तमा नारी अगम्या मनुरब्रवीत् ॥ ६८.१३ ॥

Man erklärt, dass eine Brāhmaṇa-Frau für einen Kṣatriya ‘agamyā’ (nicht zu nahen) sei, o Herr der Menschen; ebenso eine Kṣatriya-Frau für einen Vaiśya und eine Vaiśya-Frau für einen Śūdra, o König. Manu sagte, dass eine Frau höheren Standes für einen Mann niedrigeren Standes nicht zu nahen ist.

Verse 14

माता मातृर्‌ऋष्वसा श्वश्रूर्भातृपत्नी च पार्थिव । स्नुषा च दुहिता चैव मित्रपत्नी स्वगोत्रजा ॥ ६८.१४ ॥

„(Die eigene) Mutter, die Tante mütterlicherseits, die Schwiegermutter und die Frau des Bruders, o König; ebenso die Schwiegertochter und die Tochter, ferner die Frau eines Freundes und eine Frau aus der eigenen Gotra (Sippenlinie).“

Verse 15

राजजाया आत्मजा चैव अगम्या मुख्यतः स्त्रियः । रजकादिषु चान्याश्च स्त्रियोऽगम्याः प्रकीर्तिताः । अगम्यागमनं चैतत् कृतं पापाय जायते ॥ ६८.१५ ॥

Vor allem die Gemahlin des Königs und die eigene Tochter werden als Frauen bezeichnet, denen man sich sexuell nicht nähern darf. Auch andere Frauen, etwa solche, die mit Wäscherleuten und ähnlichen Gruppen verbunden sind, gelten als verboten. Der Beischlaf mit einer Verbotenen—diese Tat bringt, wenn sie begangen wird, Sünde (pāpa) hervor.

Verse 16

वियोनिगमनायाशु ब्राह्मणाय भवत्यलम् । शेषस्य शुद्धिरेषैव प्राणायामशतं भवेत् ॥ ६८.१६ ॥

Für den Brāhmaṇa genügt dies, um die mit Samenerguss verbundene Unreinheit rasch zu beseitigen; für die Übrigen ist dies allein die Reinigung, nämlich hundert Übungen der Atemlenkung (prāṇāyāma).

Verse 17

बहुनाऽपि हि कालेन यत् पापं समुपार्जितम् । वर्णसङ्करसङ्गत्या ब्राह्मणेन नरर्षभ ॥ ६८.१७ ॥

O Bester der Menschen: Welches auch immer an Sünde über lange Zeit angesammelt wurde—bei einem Brāhmaṇa entsteht es durch Umgang, der mit der Vermischung der Varṇas (varṇa-saṅkara) verbunden ist.

Verse 18

दशप्रणवगायत्रीं प्राणायामशतैस्त्रिभिः । मुच्यते ब्रह्महत्यायाः किं पुनः शेषपातकैः ॥ ६८.१८ ॥

Durch dreihundert prāṇāyāmas, während man die Gāyatrī rezitiert, der das zehnsilbige Praṇava vorangeht, wird man von der Sünde der brahma-hatyā (Tötung eines Brāhmaṇa) befreit; wie viel mehr dann von den übrigen geringeren Verfehlungen!

Verse 19

अथवा पररूपं यो वेद ब्राह्मणपुङ्गवः । वेदाध्यायी पापशतैः कृतैरपि न लिप्यते ॥ ६८.१९ ॥

Oder auch: Jener Vortrefflichste unter den Brāhmaṇas, der die höchste Gestalt (pararūpa) kennt und dem Vedenstudium ergeben ist, wird nicht befleckt—selbst nicht durch Hunderte von Sünden, selbst wenn sie begangen wurden.

Verse 20

स्मरन् विष्णुं पठन् वेदं ददद् दानं यजन् हरिम् । ब्राह्मणः शुद्ध एवास्ते विरुद्धमपि तारयेत् ॥ ६८.२० ॥

Indem er Viṣṇu gedenkt, den Veda rezitiert, Gaben spendet und Hari verehrt, bleibt ein solcher Brāhmaṇa rein; er vermag sogar das Widerstreitende (Übertretende) zu erlösen.

Verse 21

एतत् ते सर्वमाख्यातं यत् पृष्टोऽहं त्वया नृप । मन्वादिर्भिर्विस्तरशः कथ्यते येन पार्थिव । समासस्तेन मया कथितं ते नृपोत्तम ॥ ६८.२१ ॥

O König, ich habe dir alles dargelegt, wonach du mich gefragt hast. O Herrscher der Erde, das Thema, das von den Manus an ausführlich entfaltet wird, habe ich dir hier in Kürze berichtet, o bester der Könige.