Adhyaya 19: The Glory of Lunar Days: The Pratipadā Observance and the Merit of Hearing Agni’s Origin

Verse 1

महातपा उवाच । विष्णोर्विभूतिमाहात्म्यं कथितं ते प्रसङ्गतः । तिथीनां शृणु माहात्म्यं कथ्यमानं मया नृप ॥ १९.१ ॥

قال مَهَاتَپَا: «لقد بُيِّنَ لك في سياق حديثنا مجدُ تجلّياتِ ڤِشنو (ڤِبهوُتي). والآن، أيها الملك، فاستمع إلى عظمةِ الأيام القمرية (تِثي) كما سأقصّها عليك».

Verse 2

इत्तम्भूतो महानग्निर्ब्रह्मक्रोधोद्भवो महान् । उवाच देवं ब्रह्माणं तिथिर्मे दीयतां विभो । यस्यामहं समस्तस्य जगतः ख्यातिमाप्नुयाम् ॥ १९.२ ॥

وهكذا خاطبَتِ النارُ العُظمى—الجليلةُ القوّة، المولودةُ من غضبِ براهما—الإلهَ براهما قائلةً: «يا ذا السلطان، امنحني تسميةً وتعيينًا (تِثي) أبلغُ بهما صيتًا في العالم كلّه».

Verse 3

ब्रह्मोवाच । देवानामथ यक्षाणां गन्धर्वाणां च सत्तम । आदौ प्रतिपदा येन त्वमुत्पन्नोऽसि पावक ॥ १९.३ ॥

قال براهما: «يا خيرَ من بين الدِّيوات والياكشا والگندهرفا، أخبرني عن البدء الأوّل الذي به وُجدتَ أنتَ، يا پاڤَكا (النار).»

Verse 4

त्वत्पदात् प्रतिपदं चान्या संभविश्यन्ति देवताः । अतस्ते प्रतिपन्नामा तिथिरेषा भविष्यति ॥ १९.४ ॥

من أثرِ قدمِكَ المقدّس ستنبثق آلهةٌ أُخَر خطوةً بعد خطوة. لذلك ستُعرَف هذه التِّثي (اليوم القمري) باسم «براتيباد» أي «الخطوة الأولى».

Verse 5

तस्यां तिथौ हविष्येण प्राजापत्येन मूर्तिना । होष्यन्ति तेषां प्रीताः स्युः पितरः सर्वदेवताः ॥ १९.५ ॥

في ذلك التِّثي، وبقربانٍ من هَفِشْيَة (haviṣya) على هيئةِ برَاجَابَتْيَة (prājāpatya)، سيؤدّون الإراقةَ القربانية؛ فتَرضى أسلافُهم (Pitṛ) مع جميع الآلهة.

Verse 6

चतुर्विधानि भूतानि मनुष्याः पशवोऽसुराः । देवाḥ सर्वे सगन्धर्वाः प्रीताः स्युस्तर्पिते त्वयि ॥ १९.६ ॥

إن أصناف الكائنات الأربعة—البشر والبهائم والأسورا، وجميع الدِّيفا مع الغندهرفا—يَسعدون ويرضون حين تُرضى أنتَ (تُغذّى/تُسترضى على الوجه الصحيح).

Verse 7

यश्चोपवासं कुर्वीत त्वद्भक्तः प्रतिपद्दिने । क्षीराशनो वा वर्त्तेत शृणु तस्य फलं महत् ॥ १९.७ ॥

ومن كان من عبادك المخلصين فليقم بالأوبافاسا (upavāsa: الصوم) في يوم براتيبادا، أو ليقتصر على اللبن غذاءً؛ فاسمعوا الثمرة العظيمة لتلك العبادة.

Verse 8

चतुर्युगानि षट्त्रिंशत् स्वर्लोकेऽसौ महीयते । तेजस्वी रूपसंपन्नो द्रव्यवान् जायते नरः ॥ १९.८ ॥

لمدّة ستةٍ وثلاثين تشاتوريُغا (caturyuga) يُكرَّم ذلك الشخص في سفارغا-لوكا (Svarga-loka). ثم يُولَد إنسانًا ذا بهاءٍ ونور، كاملَ الهيئة والجمال، موفورَ المال.

Verse 9

इह जन्मन्यसौ राजा प्रेत्य स्वर्गे महीयते । तूष्णीं बभूव सोऽप्यग्निर्ब्रह्मदत्ताश्रयं ययौ ॥ १९.९ ॥

في هذه الحياة نفسها، ذلك الملك بعد موته مُجِّد في السماء. وأما أغني أيضًا فصمت، ومضى يلتمس الملجأ عند برهماداتّا.

Verse 10

य इदं शृणुयान्नित्यं प्रातरुत्थाय मानवः । अग्नेर् जन्म स पापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः ॥ १९.१० ॥

من ينهض باكرًا كل صباح ويستمع دائمًا إلى خبر مولد أغني هذا، يتحرر من الآثام—ولا شك في ذلك.