Adhyaya 22

Verse 1

सूत उवाच । एवं शिवतमः पंथाः शिवेनैव प्रदर्शितः । नृणां संसृतिबद्धानां सद्योमुक्तिकरः परः

苏多说道：如是，最充满湿婆之道由湿婆亲自开示；对被轮回（saṃsāra）系缚之人，此道至上，能赐即刻解脱。

Verse 2

अथ दुर्मेधसां पुंसां वेदेष्वनधिकारिणाम् । स्त्रीणां द्विजातिबंधूनां सर्वेषां च शरीरिणाम्

其次，对于智慧迟钝而无缘受持吠陀者，对于妇女，对于与二次生者相关却不具吠陀资格者，乃至一切具身众生——

Verse 3

एष साधारणः पंथाः साक्षात्कैवल्यसाधनः । महामुनिजनैः सेव्यो देवैरपि सुपूजितः

此乃普遍之道，直达凯瓦利亚（解脱之孤绝）。为大圣贤众所奉行，亦为诸天神所深敬礼赞。

Verse 4

यत्कथाश्रवणं शंभोः संसारभयनाशनम् । सद्योमुक्तिकरं श्लाघ्यं पवित्रं सर्वदेहिनाम्

聆听商婆（湿婆）之圣传，能灭除对轮回（saṃsāra）的恐惧。它赐予即刻解脱，堪称赞叹，并净化一切有身之众生。

Verse 5

अज्ञानतिमिरांधानां दीपोऽयं ज्ञानसिद्धिदः । भवरोगनिबद्धानां सुसेव्यं परमौषधम्

对被无明黑暗所盲者，此为明灯，能成就真知。对被生死流转之病所缚者，此为至上良药，最宜恒常依止。

Verse 6

महापातकशैलानां वज्रघातसुदारुणम् । भर्जनं कर्मबीजानां साधनं सर्व संपदाम्

此如雷霆金刚之击，凶猛摧裂大罪之山；又焚尽业（karma）之种子，成为成就一切吉祥福德之方便。

Verse 7

ये शृण्वंति सदा शम्भोः कथां भुवनपावनीम् । ते वै मनुष्या लोकेस्मिन्रुद्रा एव न संशयः

凡恒常聆听商婆（湿婆）那净化诸界之圣传者，此世之人实为鲁陀罗（Rudra），对此毫无疑惑。

Verse 8

शृण्वतां शूलिनो गाथां तथा कीर्तयतां सताम् । तेषां पादरजांस्येव तीर्थानि मुनयो जगुः

对于聆听持三叉戟者之圣传并同声歌咏的善人，诸牟尼宣说：连他们足下之尘亦成圣地（tīrtha），为清净的渡口。

Verse 9

तस्मान्निश्रेयसं गन्तुं येभिवांछंति देहिनः । ते शृण्वंतु सदा भक्त्या शैवीं पौराणिकीं कथाम्

因此，凡具身而希求至上善（niḥśreyasa）者，当恒以虔敬聆听湿婆派的《往世书》圣传。

Verse 10

यद्यशक्तः सदा श्रोतुं कथां पौराणिकीं नरः । मुहूर्तं वापि शृणुयान्नियतात्मा दिनेदिने

若有人不能时时聆听《往世书》之叙事，则当摄心自持，日日至少聆听一段 muhūrta（短暂而神圣的时分）。

Verse 11

अथ प्रतिदिनं श्रोतुमशक्तो यदि मानवः । पुण्यमासेषु वा पुण्ये दिने पुण्यतिथिष्वपि

若有人不能每日聆听，则当于圣月之中，或于吉祥之日，亦于具功德的月相日（tithi）来聆听。

Verse 12

यः शृणोति कथां रम्यां पुराणैः समुदीरिताम् । स निस्तरति संसारं दग्ध्वा कर्ममहाटवीम्

凡聆听诸《往世书》所宣说的美妙圣传者，皆能越度轮回（saṃsāra），焚尽业力的广大森林。

Verse 13

मुहूर्त्तं वा तदर्द्धं वा क्षणं वा पावनीं कथाम् । ये शृण्वंति सदा भक्त्या न तेषामस्ति दुर्गतिः

无论听闻一整段牟呼尔多（muhūrta）、半段，乃至仅一刹那；凡以恒常虔敬聆听这净化的圣传者，终不堕入恶趣。

Verse 14

यत्फलं सर्वयज्ञेषु सर्वदानेषु यत्फलम् । सकृत्पुराणश्रवणात्तत्फलं विंदते नरः

一切祭祀（yajña）所得之果报，与一切布施所得之果报——人只要听闻一次《普罗那》（Purāṇa），便能获得同等之果。

Verse 15

कलौ युगे विशेषेण पुराणश्रवणादृते । नास्ति धर्मः परः पुंसां नास्ति मुक्तिपथः परः

尤其在迦梨时代（Kali Yuga），除听闻《普罗那》之外，人间再无更高之法（dharma），亦无更上之解脱（mokṣa）之道。

Verse 16

पुराणश्रवणाच्छंभोर्नास्ति संकीर्तनं परम् । अत एव मनुष्याणां कल्पद्रुममहाफलम्

对商婆（Śambhu，湿婆）而言，听闻《普罗那》无有更胜的赞颂；因此它于人类成为大果报，如同如意树（kalpadruma）之硕果。

Verse 17

कलौ हीनायुषो मर्त्या दुर्बलाः श्रमपीडिताः । दुर्मेधसो दुःखभाजो धर्माचारविवर्जिताः

在迦梨瑜伽（Kali Yuga），众生寿命短促，羸弱而为劳苦所逼；慧识昏钝，分受诸苦，且远离依正法而行的生活。

Verse 18

इति संचिंत्य कृपया भगवान्बादरायणः । हिताय तेषां विदधे पुराणाख्यं सुधारसम्

如是以慈悲深思后，圣者婆陀罗衍那（毗耶娑）为众生之利益，撰成《往世书》——其精髓甘如甘露。

Verse 19

पिबन्नेवामृतं यत्नादेतत्स्यादजरामरः । शम्भोः कथामृतं कुर्यात्कुलमेवाजरामरम्

勤勉饮服甘露者，得离衰老与死亡；同样，饮受商婆（湿婆）圣传之甘露，亦令一族皆离老死。

Verse 20

बालो युवा दरिद्रो वा वृद्धो वा दुर्बलोऽपि वा । पुराणज्ञः सदा वन्द्यः पूज्यश्च सुकृतार्थिभिः

无论是孩童、青年、贫者、老者，乃至羸弱之人；凡通晓《往世书》者，常应为求福德者所礼敬供养。

Verse 21

नीचबुद्धिं न कुर्वीत पुराणज्ञे कदाचन । यस्य वक्त्रांबुजाद्वाणी कामधेनुः शरीरिणाम्

切莫对通晓《往世书》者生卑劣之见；因其口如莲华，言语流出，犹如如意神牛迦摩提奴，饶益一切有身众生。

Verse 22

गुरवः संति लोकेषु जन्मतो गुणतस्तथा । तेषामपि च सर्वेषां पुराणज्ञः परो गुरुः

世间有诸师，或因出身，或因德行；然而在一切师中，通晓《往世书》者为至上之师。

Verse 23

भवकोटिसहस्रेषु भूत्वाभूत्वावसीदति । यो ददात्यपुनर्वृत्तिं कोऽन्यस्तस्मात्परो गुरुः

在成千上万亿次的生死轮回中，众生一再出生又一再死去，终至疲惫沉沦。能赐予“无复返”（脱离再生之解脱）者，除此之外，还有谁能高于他而为上师？

Verse 24

पुराणज्ञः शुचिर्दांतः शांतो विजितमत्सरः । साधुः कारुण्यवान्वाग्मी वदेत्पुण्यकथां सुधी

智者应宣说功德的圣传：通晓《往世书》，清净自持，安宁寂静，离于嫉妒，品行端正，怀慈悲心，且善于言辞。

Verse 25

व्यासासनं समारूढो यदा पौराणिको द्विजः । असमाप्तप्रसंगश्च नमस्कुर्यान्न कस्य चित्

当诵说《往世书》的两次生者登上毗耶娑之座，而讲说尚未终了时，他不应起身向任何人行礼致敬。

Verse 26

ये धूर्ता ये च दुर्वृत्ता ये चान्ये विजिगीषवः । तेषां कुटिलवृत्तीनामग्रे नैव वदेत्कथाम्

在狡诈之徒、恶行之人，以及被争胜之欲驱使的其他人面前，不应宣说圣法之谈；尤其不可在行径乖曲者之前讲述。

Verse 27

न दुर्जनसमाकीर्णे न शूद्रश्वापदावृते । देशे न द्यूतसदने वदेत्पुण्यकथां सुधीः

智者不应在恶人拥挤之处宣说功德圣传；也不应在被贱民与野兽充斥之地，或在赌馆之中讲述。

Verse 28

सद्ग्रामे सुजनाकीर्णे सुक्षेत्रे देवतालये । पुण्ये नदनदीतीरे वदेत्पुण्यकथां सुधीः

智者应在善村、贤众云集之处，在圣地与净域，在诸神之庙中，并在吉祥的江河溪流之岸，宣说这功德的圣妙法 कथा。

Verse 29

शिवभक्तिसमायुक्ता नान्यकार्येषु लालसा । वाग्यताः सुश्रवोऽव्यग्राः श्रोतारः पुण्यभागिनः

具足对湿婆（Śiva）之 भक्त、于他事无贪，言语自持，听闻专注而不散乱者——如是听众，实为功德之同分。

Verse 30

अभक्ता ये कथां पुण्यां शृण्वंति मनुजाधमाः । तेषां पुण्यफलं नास्ति दुःखं स्याज्जन्मजन्मनि

无信之人、为人中下劣者，虽听闻此功德圣 कथा，亦不得丝毫福果；忧苦将随其生生世世。

Verse 31

पुराणं ये त्वसंपूज्य तांबूलाद्यैरुपायनैः । शृण्वंति च कथां भक्त्या दरिद्राः स्युर्न पापिनः

纵使不能以槟榔等供品礼敬《普罗那》（Purāṇa），凡以 भक्त之心听闻开示者，或贫而不罪。

Verse 32

कथायां कीर्त्यमानायां ये गच्छंत्यन्यतो नराः । भोगांतरे प्रणश्यंति तेषां दाराश्च संपदः

当圣妙法 कथा正在宣说之时，若有人起身他往；在其享乐之间，其妻与财产终将败落。

Verse 33

सोष्णीषमस्तका ये च कथां शृण्वंति पावनीम् । ते बलाकाः प्रजायन्ते पापिनो मनुजाधमाः

那些罪人、卑劣之人，听闻净化的圣传时仍以头巾覆首、失于恭敬者，将再生为 balākā 之鸟——鹤或苍鹭。

Verse 34

तांबूलं भक्षयन्तो ये कथां शृण्वंति पावनीम् । स्वविष्ठां खादयंत्येतान्नरके यमकिंकराः

凡听闻净化的圣法谈论时仍嚼食 tāmbūla（槟榔）者，在地狱中将被阎摩的使者逼迫吞食自己的粪秽。

Verse 35

ये च तुंगासनारूढाः कथां शृण्वंति दांभिकाः । अक्षयान्नरकान्भुक्त्वा ते भवंत्येव वायसाः

那些虚伪之人，坐于高座而听圣法者，受尽“无尽”诸地狱之后，必定再生为乌鸦。

Verse 36

ये च वीरासनारूढा ये च मंचकसंस्थिताः । शृण्वंति सत्कथां ते वै भवंत्यनृजुपादपाः

凡以 vīrāsana 之坐姿，或坐卧于床榻而听圣善法语者，将化为“曲足之树”——树干枝条歪斜不齐。

Verse 37

असंप्रणम्य शृण्वंतो विषवृक्षा भवंति ते । कथां शयानाः शृण्वन्तो भवंत्यजगरा नराः

不先礼拜而听闻者，将成毒树；而卧听此法谈论之人，将化为 ajagara 之蛇——巨大的蟒。

Verse 38

यः शृणोति कथां वक्तुः समानासनमाश्रितः । गुरुतल्पसमं पापं संप्राप्य नरकं व्रजेत्

若有人听闻圣法故事时，坐在与讲者同等的座位上，便得与亵渎上师床榻同等之罪；受此罪业，终将堕入地狱。

Verse 39

ये निंदंति पुराणज्ञं कथां वा पापहारिणीम् । ते वै जन्मशतं मर्त्याः शुनका संभवंति च

凡诋毁通晓《往世书》之人，或诋毁那能灭罪的圣法讲述者与其法语者，此等凡夫将百生转为犬身。

Verse 40

कथायां वर्तमानायां ये वदंति नराधमाः । ते गर्दभाः प्रजायन्ते कृकलासास्ततः परम्

在圣法故事宣说之时仍喧言妄语的卑劣之人，将生为驴；其后更复转生为蜥蜴。

Verse 41

कदाचिदपि ये पुण्यां न शृण्वंति कथां नराः । ते भुक्त्वा नरकान्घोरान्भ वंति वनसूकराः

凡人若从不、甚至一次也不听闻功德圣法之讲述，受尽可怖地狱之苦后，便转生为野猪。

Verse 42

ये कथामनुमोदन्ते कीर्त्यमानां नरोत्तमाः । अशृण्वंतोऽपि ते यांति शाश्वतं परमं पदम्

至善之人于圣法故事诵说之时心生随喜、赞同之念，即便未能亲闻其声，亦得证永恒至上的境界。

Verse 43

कथायां कीर्त्यमानायां विघ्नं कुर्वंति ये शठाः । कोट्यब्दान्नरकान्भुक्त्वा भवंति ग्रामसूकराः

那些在诵讲神圣的《往世书》法语时故意制造障碍的奸诈之人，受尽地狱之苦一俱胝年后，必再生为村中的猪。

Verse 44

ये श्रावयंति मनुजान्पुण्यां पौराणिकीं कथाम् । कल्पकोटिशतं साग्रं तिष्ठंति ब्रह्मणः पदम्

凡令众人得闻清净的《往世书》圣传者，圆满一百俱胝劫之久，安住于梵天之境。

Verse 45

आसनार्थं प्रयच्छंति पुराणज्ञस्य ये नराः । कम्बलाजिनवासांसि मञ्चं फलकमेव च

凡为通晓《往世书》者备置坐席，供奉毯褥、鹿皮、衣服、卧榻，乃至一块木板者，皆得广大福德。

Verse 46

स्वर्गलोकं समासाद्य भुक्त्वा भोगान्यथेप्सितान् । स्थित्वा ब्रह्मादिलोकेषु पदं यांति निरामयम्

得生天界，享受所愿诸乐；继而住于梵天等诸世界，终至无垢无病、离忧的至上境界。

Verse 47

पुराणज्ञस्य यच्छंति ये सूत्रवसनं नवम् । भोगिनो ज्ञानसंपन्नास्ते भवंति भवेभवे

凡以新衣净布供养通晓《往世书》者，生生世世富足享乐，并具足智慧。

Verse 48

ये महापातकैर्युक्ता उपपातकिनश्च ये । पुराणश्रवणादेव ते यांति परमं पदम्

即使背负重罪之人，乃至犯轻罪者，仅凭聆听《普拉那》之功德，亦能到达至高境界。

Verse 49

अत्र वक्ष्ये महापुण्यमितिहासं द्विजोत्तमाः । शृण्वतां सर्वपापघ्नं विचित्रं सुमनोहरम्

在此我将宣说一段至为殊胜的圣传，噢最尊贵的二次生者；凡聆听者皆能灭尽诸罪，奇妙而悦心。

Verse 50

दक्षिणापथमध्ये वै ग्रामो बाष्कलसंज्ञितः । तत्र संति जनाः सर्वे मूढाः कर्मविवर्जिताः

在南方道（Dakṣiṇāpatha）之中，有一村名为婆湿迦罗（Bāṣkala）。彼处众人皆迷妄，缺失应行之宗教义务。

Verse 51

न तत्र ब्राह्मणाचाराः श्रुतिस्मृतिपराङ्मुखाः । जपस्वाध्यायरहिताः परस्त्री विषयातुराः

彼处不见婆罗门之行持；他们背离《闻典》（Śruti）与《忆典》（Smṛti），缺少持咒（japa）与自修诵习，并为贪恋他人妻与诸欲境而苦恼。

Verse 52

कृषीवलाः शस्त्रधरा निर्देवा जिह्मवृत्तयः । न जानंति परं धर्मं ज्ञानवैराग्यलक्षणम्

他们不过是耕作者与执兵者，无神敬而行止乖曲；不知那以智慧与离欲为相的上乘正法（dharma）。

Verse 53

स्त्रियश्च पापनिरताः स्वैरि ण्यः कामलालसाः । दुर्बुद्धयः कुटिलगाः सद्गताचारवर्जिताः

亦有女子沉溺罪行：恣意任性，贪恋欲乐；心智乖谬，行径曲折，远离正行与善道之戒律。

Verse 54

तत्रैको विदुरो नाम दुरात्मा ब्राह्मणाधमः । आसीद्वेश्यापतिर्योऽसौ सदारोऽपि कुमार्गगः

彼处有一人名维杜罗，心性邪恶，为婆罗门中之下劣者。他竟为娼妓之主，虽有妻室，仍行于邪道。

Verse 55

स्वपत्नीं बंदुलां नाम हित्वा प्रतिनिशं तथा । वेश्याभवनमासाद्य रमते स्मरपीडितः

他舍弃自己的妻子班杜拉，夜夜前往妓馆，在那里纵情取乐；为爱欲之神迦摩所折磨、所驱使。

Verse 56

सापि तस्यांगना रात्रौ वियुक्ता नवयौवना । असहंती स्मरावेशं रेमे जारेण संगता

那年轻的妻子夜间与他分离，难忍欲念的冲击，便与情夫相会而取乐。

Verse 57

तां कदाचिद्दुराचारां जारेण सह संगताम् । दृष्ट्वा तस्याः पतिः क्रोधादभि दुद्राव सत्वरः

有一次，他看见那行为不端的女子与情夫相偎相合，她的丈夫怒火攻心，立刻疾奔而去。

Verse 58

जारे पलायिते पत्नीं गृहीत्वा स दुराशयः । संताड्य मुष्टिबंधेन मुहुर्मुहुरताडयत्

情夫逃跑后，那个恶毒的男人抓住他的妻子，握紧拳头，一次又一次地殴打她。

Verse 59

सा नारी पीडिता भर्त्रा कुपिता प्राह निर्भया । भवान्प्रतिनिशं वेश्यां रमते का गतिर्मम

那妇人虽受丈夫折磨，却愤怒而无畏地说道：“你夜夜与妓女寻欢作乐，那我又该何去何从呢？”

Verse 60

अहं रूपवती योषा नवयौवनशालिनी । कथं सहिष्ये कामार्ता तव संगतिवर्जिता

我是一个美丽的女子，正值青春年华。当我被剥夺了你的陪伴，受欲望折磨时，我该如何忍受？

Verse 61

इत्युक्तः स तया तन्व्या प्रोवाच ब्राह्मणाधमः । युक्तमेव त्वयोक्तं हि तस्माद्वक्ष्यामि ते हितम्

听了那苗条少妇的话，那个卑鄙的婆罗门回答道：“确实，你说得有理；因此，我要告诉你什么对你有益。”

Verse 62

जारेभ्यो धनमाकृष्य तेभ्यो देहि परां रतिम् । तद्धनं देहि मे सर्वं पण्यस्त्रीणां ददामि तत्

你从那些情夫那里获取钱财后，给予他们极大的感官快乐。然后把所有的钱财都交给我，我会把它交给那些妓女。

Verse 63

एवं संपूर्यते कामो ममापि च वरानने । तथेति भर्तृवचनं प्रतिजग्राह सा वधूः

“如此，我的心愿也将圆满，容颜姝丽者啊。”听闻夫君之言，新娘欣然领受，答曰：“如是，愿成。”

Verse 64

एवं तयोस्तु दंपत्योर्दुराचारप्रवृत्तयोः । कालेन निधनंप्राप्तः स विप्रो वृषलीपतिः

如是，那对夫妇沉溺于邪行不止；时日推移，那位婆罗门——娶了卑贱女子为妻者——终于命终。

Verse 65

मृते भर्तरि सा नारी पुत्रैः सह निजालये । उवास सुचिरं कालं किंचिदुत्क्रांतयौवना

夫亡之后，那女子与诸子同住于自家宅第，久居岁月，青春亦已稍稍逝去。

Verse 66

एकदा दैवयोगेन संप्राप्ते पुण्यपर्वणि । सा नारी बंधुभिः सार्धं गोकर्णं क्षेत्र माययौ

一日，因缘际会，适逢吉祥圣节之日，那女子与亲族同往圣地果迦那（Gokarṇa）之净域。

Verse 67

तत्र तीर्थजले स्नात्वा कस्मिंश्चिद्देवतालये । शुश्राव देवमुख्यानां पुण्यां पौराणिकीं कथाम्

彼处，她沐浴于圣渡（tīrtha）之水，复入一处神庙，聆听关于诸天之最胜者的清净《往世书》圣传。

Verse 68

योषितां जारसक्तानां नरके यमकिंकराः । संतप्तलोहपरिघं क्षिपंति स्मरमंदिरे

在地狱中，阎摩的使者把烧得通红的铁杵掷向沉溺于私通情人的女子——在“迦摩之室”，即由欲火所生的苦狱。

Verse 69

इति पौराणिकेनोक्तां सा श्रुत्वा धर्मसंहिताम् । तमुवाच रहस्येषा भीता ब्राह्मणपुंगवम्

她听完那位诵说《往世书》者所宣讲的法义总集后，心生恐惧，便私下对那位最尊贵的婆罗门开口。

Verse 70

ब्रह्मन्पापमजानंत्या मयाचरितमुल्बणम् । यौवने कामचारेण कौटिल्येन प्रवर्तितम्

“婆罗门啊，我不知那是罪，在青春年少时竟造下重恶；被欲行所驱，又以诡诈而行。”

Verse 71

इदं त्वद्वचनं श्रुत्वापुराणार्थविजृंभि तम् । भीतिर्मे महती जाता शरीरं वेपते मुहुः

“听了你这阐发《往世书》义理的话语，我心中生起极大恐惧；我的身体一次又一次地颤抖。”

Verse 72

धिङ्मां दुरिंद्रियासक्तां पापां स्मरविमोहिताम् । अल्पस्य यत्सुखस्यार्थे घोरां यास्यामि दुर्गतिम्

“惭愧于我——罪人，执著于恶劣诸根，被情欲迷惑！只为些许乐受，我将堕入可怖的败亡。”

Verse 73

कथं पश्यामि मरणे यमदूतान्भयंकरान् । कथं पाशैर्बलात्कंठे बध्यमाना धृतिं लभे

我在临终之时，如何得见那可怖的阎摩使者？当他们以绳索强力套住我的喉颈时，我又如何还能得心神安定？

Verse 74

कथं सहिष्ये नरके खंडशो देहकृंतनम । पुनः कथं पतिष्यामि संतप्ता क्षारकर्दमे

我在地狱中如何忍受身体被剁成碎块？又当我被灼烧煎熬之时，如何还要被投入那腐蚀性的碱盐泥沼？

Verse 75

कथं च योनिलक्षेषु क्रिमिकीटखगादिषु । परिभ्रमामि दुःखौघात्पीड्यमाना निरंतरम्

我又如何在数十万次生死轮回中漂泊——投生为虫、蚁、鸟等诸类——被苦海洪流不断压迫而不得停息？

Verse 76

कथं च रोचते मह्यमद्यप्रभृति भोजनम् । रात्रौ कथं च सेविष्ये निद्रां दुःखपरिप्लुता

从今以后，食物怎还能令我欢喜？夜里我又怎能入睡，当我被忧苦所淹没？

Verse 77

हाहा हतास्मि दग्धास्मि विदीर्णहृदयास्मि च । हा विधे मां महापापे दत्त्वा बुद्धिमपातयः

哀哉！我已毁灭，我已被焚灼，我的心也已裂碎。噫，命运啊，你既赐我明悟，为何又将我抛入大罪之中？

Verse 78

पततस्तुंगशैलाग्राच्छूलाक्रांतस्य देहिनः । यद्दुःखं जायते घोरं तस्मात्कोटिगुणं मम

众生自高山之巅坠落，又被长矛贯穿时所生的可怖痛苦——我的苦楚，比那还要千万倍、更甚无量。

Verse 79

अश्वमेधायुतं कृत्वा गंगां स्नात्वा शतं समाः । न शुद्धिर्जायते प्रायो मत्पापस्य गरीयसः

纵使我行一万次马祭（Aśvamedha），又在圣恒河中沐浴百年，我这沉重之罪的清净也几乎难以生起。

Verse 80

किं करोमि क्व गच्छामि कं वा शरणमाश्रये । को वा मां त्रायते लोके पतंती नरकार्णवे

我当如何？我将往何处去？我又当依止谁为归依？当我沉入地狱之海时，世间有谁能救我？

Verse 81

त्वमेव मे गुरुर्ब्रह्मंस्त्वं माता त्वं पितासि च । उद्धरोद्धर मां दीनां त्वामेव शरणं गताम्

唯你是我的上师，婆罗门啊；唯你是我的母亲，你亦是我的父亲。请救拔我、救拔我这可怜之人——我唯独归依于你。

Verse 82

इति तां जातनिर्वेदां पतितां चरणद्वये । उत्थाप्य कृपया धीमान्बभाषे द्विजपुंगवः

见她生起深深悔意，伏倒在自己双足之前，那位睿智的婆罗门之最便以慈悲将她扶起，并开口说道。

Verse 83

ब्राह्मण उवाच । दिष्ट्या काले प्रबुद्धासि श्रुत्वेमां महतीं कथाम् । मा भैषीस्तव वक्ष्यामि गतिं चैव सुखावहाम्

婆罗门说道：“幸而你在适当之时醒悟，听闻了这宏大的神圣故事。莫要恐惧；我将为你宣说那通往安乐的道路与归宿。”

Verse 84

सत्कथाश्रवणादेव जाता ते मतिरीदृशी । इंद्रियार्थेषु वैराग्यं पश्चात्तापो महानभूत्

“仅仅听闻真实而神圣的法语，你便生起了如此的觉悟；对诸感官境界的离欲出现了，并且生出了深重的悔恨。”

Verse 85

पश्चात्तापो हि सर्वेषामघानां निष्कृतिः परा । तेनैव कुरुते सद्यः प्रायश्चित्तं सुधीर्नरः

“确实，悔恨乃是一切罪业最上的清净与赎除。凭此悔恨，智者当下便能成就真实的忏悔与补赎。”

Verse 86

प्रायश्चित्तानि सर्वाणि कृत्वा च विधिवत्पुनः । अपश्चात्तापिनो नार्या न यांति गतिमुत्तमाम्

“即便依仪轨圆满行持一切规定的赎罪法，若心中无悔恨之人，亦不能到达至上的境界。”

Verse 87

सत्कथाश्रवणान्नित्यं संयाति परमां गतिम् । पुण्यक्षेत्रनिवासाच्च चित्तशुद्धिः प्रजायते

“恒常聆听圣法之谈，便能趋至无上的归宿；居住于福德圣地（puṇya-kṣetra），则心识清净由此而生。”

Verse 88

यथा सत्कथया नित्यं संयाति परमां गतिम् । तथान्यैः सद्व्रतैर्जंतोर्नभवेन्मतिरुत्तमा

正如恒常聆听圣善法语能趋至至上归宿，同样，仅凭其他善誓，众生之心智并不能以同等方式真正升华。

Verse 89

यथा मुहुः शोध्यमानो दर्पणो निर्मलो भवेत् । तथा सत्कथया चेतो विशुद्धिं परमां व्रजेत्

如同镜子反复拭擦便成澄澈无垢，心亦因圣善法语而趋入至上的清净。

Verse 90

विशुद्धे चेतसि नृणां ध्यानं सिध्यत्युमापतेः । ध्यानेन सर्वं मलिनं मनोवाक्कायसंभृतम्

当众人之心已得清净，对乌玛之主乌玛帕提（湿婆）的禅观便能成就；由禅观，心、语、身所积一切垢染皆得除灭。

Verse 91

सद्यो विधूय कृतिनो यांति शम्भोः परं पदम् । अतः संन्यस्तपुण्यानां सत्कथा साधनं परम्

福德具足者顿然抖落诸垢，往诣商婆（湿婆）之至上境界；是故，对不再仅凭功德自恃者而言，圣善法语乃最胜之修持。

Verse 92

कथया सिध्यति ध्यानं ध्यानात्कैवल्यमुत्तमम् । असिद्धपरमध्यानः कथामेतां शृणोति यः । सोऽन्यजन्मनि संप्राप्य ध्यानं याति परां गतिम्

由圣善法语，禅观得以成就；由禅观，生起最胜的开伐利耶（Kaivalya，解脱之独存）。纵使尚未证得至上禅定者，若聆听此圣传，来世得其果报，亦将成就禅观而至于最高归宿。

Verse 93

नामोच्चारणमात्रेण जप्त्वा मंत्रमजामिलः । पश्चात्तापसमायुक्तस्त्ववाप परमां गतिम्

仅凭称念圣名，阿阇弥罗便如同持诵真言；继而怀抱忏悔，得至无上境界。

Verse 94

सर्वेषां श्रेयसां बीजं सत्कथाश्रवणं नृणाम् । यस्तद्विहीनः स पशुः कथं मुच्येत बन्धनात्

对世人而言，一切真实福祉之种子，在于聆听圣法妙谈；缺此者如同禽兽，怎能从系缚中得解脱？

Verse 95

अतस्त्वमपि सर्वेभ्यो विषयेभ्यो निवृत्तधीः । भक्तिं परां समाधाय सत्कथां शृणु सर्वदा । शृण्वंत्याः सत्कथां नित्यं चेतस्ते शुद्धिमेष्यति

因此你也当令心远离诸境，安住于至上虔敬，恒常聆听圣法妙谈；日日听闻圣传，你的心识必得清净。

Verse 96

तेन ध्यायसि विश्वेशं ततो मुक्तिमवाप्स्यसि । ध्यायतः शिवपादाब्जं मुक्तिरेकेन जन्मना

由此你将观想毗湿韦沙——宇宙之主——继而得解脱；凡观修湿婆莲华足者，解脱可于一生之内成就。

Verse 97

भविष्यति न सन्देहः सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । इत्युक्ता तेन विप्रेण सा नारी बाष्पसंकुला

“必将如是，毫无疑惑；真实，真实，我所言不虚。”那婆罗门如此说罢，那女子泪如泉涌。

Verse 98

पतित्वा पादयोस्तस्य कृतार्थास्मीत्यभाषत । तस्मिन्नेव महाक्षेत्रे तस्मादेव द्विजोत्तमात्

她俯伏于其足下，说：“我已达成所愿。”就在那同一广大圣地中，她又从那位最胜婆罗门处得受进一步的开示。

Verse 99

शुश्राव सत्कथां साध्वीं कैवल्यफल दायिनी । स उवाच द्विजस्तस्यै कथां वैराग्यबृंहिताम्

她聆听了清净善妙的圣传，能赐予解脱之果——凯瓦利亚（绝对解脱）。随后，那位婆罗门对她宣说了一段由离欲（vairāgya）所增上之法语。

Verse 100

यां श्रुत्वा मनुजः सद्यस्त्यजेद्विषयवासनाम् । तस्याश्चित्तं यथा शुद्धं वैराग्यरसगं यथा

闻此法语，人便会立刻舍离对世间境欲的执著；她的心亦随之清净，仿佛沉浸在离欲（vairāgya）之甘露滋味中。

Verse 110

इत्थं प्रतिदिनं भक्त्या प्रार्थयंती महेश्वरम् । शृण्वंती सत्कथां सम्यक्कर्मबंधं समाच्छिनत्

如是她日日以虔敬祈祷大自在天（Maheśvara），又专心聆听圣法善说，遂彻底斩断业（karma）之系缚。

Verse 120

देव्युवाच । सोऽस्मत्कथां महापुण्यां कदाचिच्छृणुयाद्यदि । निस्तीर्य दुर्गतिं सर्वामिमं लोकं प्रयास्यति

女神说道：“若有人于任何时候得闻我等这极具功德的圣传，便能越度一切厄难与恶趣，终将到达此吉祥之界。”

Verse 130

विमानमारुह्य स दिव्यरूपधृक्स तुंबुरुः पार्श्वगतः स्वकांतया । गायन्महेशस्य गुणान्मनोरमाञ्जगाम कैवल्यपदं सनातनम्

登上天界的飞车（vimāna），天鼓罗（Tumburu）以神圣光辉之身，与爱侣相伴而行。吟唱大自在天摩诃湿婆（Maheśa/Śiva）可喜的功德，他证得永恒的开瓦利耶（kaivalya），究竟解脱之境。

Verse 136

विविधगुणविभेदैर्नित्यमस्पृष्टरूपं जगति च बहिरंतर्वा समानं महिम्ना । स्वमहसि विहरंतं वाङ्मनोवृत्तिदूरं परमशिवमनंतानंदसांद्रं प्रपद्ये

我皈依至上湿婆（Paramaśiva）：其体性恒常不为诸般德性差别（guṇa）所染；其威德于世间内外同一无二；其游于自性光明之中，超越言语与心念之动，凝聚无尽大乐。