
萨那迦对那罗陀叙述:跋呼之二后侍奉圣者奥尔瓦;长后欲下毒,然因善士侍奉(sādhu-sevā)之功,幼后得护而生娑伽罗(Sagara,因毒“gara”被消化而得名)。奥尔瓦为其行诸净礼(saṁskāra),并授以王法(rāja-dharma)与咒力武器。娑伽罗寻其宗统,誓讨篡夺者,往见婆悉吒(Vasiṣṭha);婆悉吒既调伏悖逆部族,又开示业力之定与我(Ātman)不可侵犯,使其嗔怒冷却。即位后,娑伽罗行马祭(Aśvamedha);因陀罗盗马,藏于地下界(Pātāla)迦毗罗(Kapila)近旁。娑伽罗诸子掘地而至,触犯迦毗罗,被其火焰目光焚为灰烬。阿姆舒曼(Aṁśumān)以谦卑赞颂得赐:将由薄伽罗他(Bhagīratha)引降恒河(Gaṅgā),其水能净化并解脱祖先。章末追述至薄伽罗他之世系,并言恒河亦能解除诅咒(Saudāsa)。
Verse 1
सनक उवाच । एवमौर्वाश्रमे ते द्वे बाहुभार्ये मुनीश्वर । चक्राते भक्तिभावेन शुश्रूषां प्रतिवासरम् 1. ॥ १ ॥
萨那迦说道:“如是,噢,诸牟尼之主!在奥尔瓦的道场中,婆呼的两位妻子以奉爱(bhakti)之心,日日行侍奉之事。”
Verse 2
गते वर्षार्द्धके काले ज्येष्ठा राज्ञी तु या द्विज । तस्याः पापमतिर्जाता सपत्न्याः सम्पदं प्रति ॥ २ ॥
雨季过半之时,噢婆罗门,那位年长的王后心生恶念,欲加害同侍之妃的兴盛福泽。
Verse 3
ततस्तया गरो दत्तः कनिष्ठायै तु पापया । न स्वप्रभावं चक्रे वै गरो मुनिनिषेवया ॥ ३ ॥
随后那罪妇将毒药给了最年轻的王妃;然而毒并未显其效力,因为她因侍奉与亲近圣贤牟尼而受护持。
Verse 4
भूलेपनादिभिः सम्यग्यतः सानुदिनं मुनेः । चकार सेवां तेनासौ जीर्णपुण्येन कर्मणा ॥ ४ ॥
因其质朴与诸般谦卑德行,他变得端正自持;并且日日侍奉那位牟尼。凭借往昔久积之福业所生的此行,他献上了虔敬的奉事。
Verse 5
ततो मासत्रयेऽतीते गरेण सहितं सुतम् । सुषाव सुशुभे काले शुश्रूषानष्टकिल्बिषा ॥ ५ ॥
其后三月既过,于吉祥之时,她诞下一子并连同胎衣;她因勤于奉事而罪垢消除。
Verse 6
अहो सत्सङ्गतिर्लोके किं पापं न विनाशयेत् । न तदातिसुखं किं वा नराणां पुण्यकर्मणाम् ॥ ६ ॥
啊!在此世间,有何罪业不为圣贤相伴之善会(satsaṅga)所摧灭?对世人而言,又有何乐能胜过由正行所生的福德?
Verse 7
ज्ञानाज्ञानकृतं पापं यच्चान्यत्कारितं परैः । तत्सर्वं नाशयत्याशु परिचर्या महात्मनाम् ॥ ७ ॥
无论明知或不知而造作的罪业,乃至因他人之作用而致的诸般过失,皆能由恭敬奉事大心圣贤而迅速消灭。
Verse 8
जडोऽपि याति पूज्यत्वं सत्सङ्गाज्जगतीतले । कलामात्रोऽपि शीतांशुः शम्भुना स्वीकृतो यथा ॥ ८ ॥
即使愚钝之人,因亲近善士之圣会(satsanga),亦能在世间成就可敬之位;正如月亮虽仅一分光轮(kalā),亦为商婆(湿婆)所摄受。
Verse 9
सत्सङ्गतिः परामृद्धिं ददाति हि नृणां सदा । इहामुत्र च विप्रेन्द्र सन्तः पूज्यतमास्ततः ॥ ९ ॥
诚然,亲近善士之圣会(satsanga)常赐众人无上兴盛,今世与来世皆然。是故,婆罗门中之最胜者啊,圣贤最堪礼敬。
Verse 10
अहो महद्गुणान्वक्तुं कः समर्थो मुनीश्वर । गर्भं प्राप्तो गरो जीर्णो मासत्रयमहोऽदभुतम् ॥ १० ॥
啊!圣仙之主啊,谁能尽述如此广大之德?致命之毒既入胎藏,竟在其中被消化三月——何等奇异!
Verse 11
गरेण सहितं पुत्रं दृष्ट्वा तेजोनिधिर्मुनिः । जातकर्म चकारासौ तन्नाम सगरेति च ॥ ११ ॥
见那儿子与毒(gara)相伴而生,具灵辉之圣者遂行诞生仪式(jātakarma),并为其命名为“娑伽罗”(Sagara)。
Verse 12
पुपोष सगरं बालं तन्माता प्रीतिपूर्वकम् । चौलोपवीतकर्माणि तथा चक्रे मुनीश्वरः ॥ १२ ॥
母亲以深厚慈爱抚育幼子萨伽罗;而那位尊贵的牟尼亦为他举行剃发礼(cūḍā/caula)与授圣线礼(upanayana)。
Verse 13
शास्त्राण्यध्यापयामास राजयोग्यानि मन्त्रवित् । समर्थं सगरं दृष्ट्वा किंचिदुद्भिन्नशैशवम् ॥ १३ ॥
通晓圣咒者遂教导萨伽罗适合王者之道的诸论典;见他资质堪任、童年方始绽放,便随其根器而加以训诲。
Verse 14
मन्त्रवत्सर्वशस्त्रास्त्रं दत्तवान्स मुनीश्वरः । सगरः शिक्षितस्तेन सम्यगौर्वर्षिणा मुने ॥ १४ ॥
那位尊贵的牟尼赐予他一切兵器与神兵(astra),皆以真言加持而具威力。于是,萨伽罗便由奥尔瓦仙人正法训练,噢,圣者。
Verse 15
बभूव बलवान्धर्मी कृतज्ञो गुणवान्सुधीः । धर्मज्ञः सोऽपि सगरो मुनेरमिततेजसः । समित्कुशाम्बुपुष्पादि प्रत्यहं समुपानयत् ॥ १५ ॥
萨伽罗也变得强健、守法、知恩、具德而明慧——通达达摩之人。并且他每日向那位光辉无量的圣者奉上供品,如柴薪、库沙草、水、花等诸物。
Verse 16
स कदाचिद्गुणनिधिः प्रणिपत्य स्वमातरम् । उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा सगरो विनयान्वितः ॥ १६ ॥
有一次,萨伽罗——德行之宝藏——向自己的母亲顶礼;随后合掌而立,满怀谦恭,对她开口说道。
Verse 17
सगर उवाच । मातर्गतः पिता कुत्र किं नामा कस्य वंशजः । तत्सर्वं मे समाचक्ष्व श्रोतुं कौतूहलं मम ॥ १७ ॥
萨伽罗说道:“我父亲去了何处?他的名号是什么?出自哪一族系?请将这一切详尽告知于我,我心中渴望聆听。”
Verse 18
पित्रा विहीना ये लोके जीवन्तोऽपि मृतोपमाः ॥ १८ ॥
世间凡失去父亲的人,纵然尚活,也如同死者一般。
Verse 19
दरिद्रो ऽपि पिता यस्य ह्यास्ते स धनदोपमः । यस्य माता पिता नास्ति सुखं तस्य न विद्यते ॥ १९ ॥
纵使父亲贫困,只要父亲尚在,那人也如同富有之人;而既无母又无父者,便无从得见安乐。
Verse 20
धर्महीनो यथा मूर्खः परत्रेह च निन्दितः । मातापितृविहीनस्य अज्ञस्याप्यविवेकिनः । अपुत्रस्य वृथा जन्म ऋणग्रस्तस्य चैव हि ॥ २० ॥
无有达摩之人如同愚者,今世与来世皆受讥毁。亦如那失却父母、无明而无辨慧之人。同样地,无子之人的出生徒然;为债所压之人的生命亦复如是。
Verse 21
चन्द्र हीना यथा रात्रिः पद्महीनं यथा सरः । पतिहीना यथा नारी पितृहीनस्तथा शिशुः ॥ २१ ॥
如无月之夜,如无莲之池,如无夫之女,失父之子亦复如是。
Verse 22
धर्महीनो यथा जन्तुः कर्महीनो यथा गृही । पशुहीनो यथा वैश्यस्तथा पित्रा विनार्भकः ॥ २२ ॥
正如无有法(dharma)的众生毫无价值,正如居家者无有应行之业(karma)便空虚,正如吠舍(Vaiśya)无牛畜便失其生计——同样,孩童若无父亲,便成无依。
Verse 23
सत्यहीनं यथा वाक्यं साधुहीना यथा सभा । तपो यथा दयाहीनं तथा पित्रा विनार्भकः ॥ २३ ॥
无有真实的言语毫无价值;无有贤善之人的集会徒然空虚。无有慈悲的苦行亦是枯槁——同样,孩童若无父亲,便成无依。
Verse 24
वृक्षहीनं यथारण्यं जलहीना यथा नदी । वेगहीनो यथा वाजी तथा पित्रा विनार्भकः ॥ २४ ॥
如无树之林,如无水之河,如无疾驰之马——孩童若无父亲,亦复如是,失其依怙。
Verse 25
यथा लघुतरो लोके मातर्याच्ञापरो नरः । तथा पित्रा विहीनस्तु बहुदुःखान्वितःसुतः ॥ २५ ॥
世间之人,若违逆母命,便被视为卑下;同样,失去父亲的儿子,将被种种忧苦所缠绕。
Verse 26
इतीरितं सुतेनैषा श्रुत्वा निःश्वस्य दुःखिता । संपृष्टं तद्यथावृत्तं सर्वं तस्मै न्यवेदयत् ॥ २६ ॥
她听见儿子如此言说,便在悲苦中长叹;及至被问起,便将一切经过,如实尽告于他。
Verse 27
तच्छ्रुत्वा सगरः क्रुद्धः कोपसंरक्तलोचनः । हनिष्यामीत्यरातीन्स प्रतिज्ञामकरोत्तदा ॥ २७ ॥
闻此,萨伽罗王大怒,双目因嗔而赤;当即立誓曰:“我必诛灭诸敌。”
Verse 28
प्रदक्षिणीकृत्य मुनिं जननीं च प्रणम्य सः । प्रस्थापितः प्रतस्थे च तेनैव मुनिना तदा ॥ २८ ॥
他绕圣仙右行一周,复向圣仙与母亲顶礼;随后启程——正是当时由那位圣仙亲自郑重遣行。
Verse 29
और्वाश्रमाद्विनिष्क्रान्तः सगरः सत्यवाक् शुचिः । वसिष्ठं स्वकुलाचार्यं प्राप्तः प्रीतिसमन्वितः ॥ २९ ॥
离开奥尔瓦仙人的道场后,萨伽罗——言语真实、身心清净——怀着敬爱之情,前往拜见本族王统之师婆悉吒。
Verse 30
प्रणम्य गुरवे तस्मै वशिष्ठाय महात्मने । सर्वं विज्ञापयामास ज्ञानदृष्ट्या विजानते ॥ ३० ॥
他顶礼那位大德导师婆悉吒,将一切详尽禀告——而婆悉吒以灵知之慧眼,本已洞悉诸事。
Verse 31
एन्द्रा स्त्रं वारुणं ब्राह्ममाग्नेयं सगरो नृपः । तेनैव मुनिनाऽवाप खड्गं वज्रोपमं धनुः ॥ ३१ ॥
萨伽罗王得到了因陀罗之武、伐楼那之武、梵天之武与阿耆尼之武;又从那位圣仙处领受一柄宝剑与一张如金刚雷霆般的神弓。
Verse 32
ततस्तेनाभ्यनुज्ञातः सगरः सौमनस्यवान् । आशीर्भिरर्चितः सद्यः प्रतस्थे प्रणिपत्य तम् ॥ ३२ ॥
随后,萨伽罗得其允诺,心怀欢喜;以祝福之辞恭敬礼赞,并俯首顶礼于彼,随即启程而行。
Verse 33
एकेनैव तु चापेन स शूरः परिपन्थिनः । सपुत्रपौत्रान्सगणानकरोत्स्वर्गवासिनः ॥ ३३ ॥
然而那位英雄仅凭一张弓,便将拦路之徒——连同其子孙与党羽——尽皆送作天界之居者。
Verse 34
तच्चापमुक्तबाणाग्निसंतप्तास्तदरातयः । केचिद्विनष्टा संत्रस्तास्तथा चान्ये प्रदुद्रुवुः ॥ ३४ ॥
那些仇敌被那弓所放火焰之箭灼烧,顿时大乱:有的被灭,有的惊惧,有的四散奔逃。
Verse 35
केचिद्विशीर्णकेशाश्च वल्मीकोपरि संस्थिताः । तृणान्यभक्षयन्केचिन्नग्नाश्च विविशुर्जलम् ॥ ३५ ॥
有的披头散发,坐在蚁丘之上;有的只啃食青草;还有的赤身裸体,投入水中。
Verse 36
शकाश्च यवनाश्चैव तथा चान्ये महीभृतः । सत्वरं शरणं जग्मुर्वशिष्ठं प्राणलोलुपाः ॥ ३६ ॥
娑迦人与夜婆那人,以及其他诸地上君王,为求保全性命,急速前往婆悉吒仙人处求庇护。
Verse 37
जितक्षितिर्बाहुपुत्रो रिपून्गुरुसमीपगान् । चारैर्विज्ञातवान्सद्यः प्राप्तश्चाचार्यसन्निधिम् ॥ ३७ ॥
婆呼之子吉多克悉底,立刻从密探得知仇敌已逼近其师尊身旁,便即刻赶到导师面前。
Verse 38
तमागतं बाहुसुतं निशम्य मुनिर्वशिष्ठः शरणागतांस्तान् । त्रातुं च शिष्याभिहितं च कर्तुं विचारयामास तदा क्षणेन ॥ ३८ ॥
听闻婆呼之子已至,圣者婆悉吒见诸人前来投依,刹那间思量:当如何护佑他们,又当如何成就弟子所请。
Verse 39
चकार मुण्डाञ्शबरान्यवनांल्लम्बमूर्द्धजान् । अन्धांश्च श्मश्रुलान्सर्वान्मुण्डान्वेदबहिष्कृतान् ॥ ३९ ॥
他令舍婆罗与夜婆那剃尽其发,仅在头顶留长发;其余众人则被使为盲目、蓄须、剃发,并被逐出吠陀之法。
Verse 40
वसिष्ठमुनिना तेन हतप्रायान्निरीक्ष्य सः । प्रहसन्प्राह सगरः स्वगुरुं तपसो निधिम् ॥ ४० ॥
萨伽罗王见他们几近被圣者婆悉吒所灭,便含笑对自己的上师——婆悉吒,这位苦行功德之宝——开口说道。
Verse 41
सगर उवाच । भो भो गुरो दुराचारानेतान्ररक्षसि तान्वृथा । सर्वथाहं हनिष्यामि मत्पितुर्देशहारकान् ॥ ४१ ॥
萨伽罗说道:“噢,尊敬的上师,你徒然护持这些恶行之人。无论如何,我必定诛灭这些夺取我父王国土的篡夺者。”
Verse 42
उपेक्षेत समर्थः सन्धर्मस्य परिपन्थिनः । स एव सर्वनाशाय हेतुभूतो न संशयः ॥ ४२ ॥
有能力之人若对阻碍正法者置之不理,便会亲自成为彻底毁灭之因——毫无疑问。
Verse 43
बान्धवं प्रथमं मत्वा दुर्जनाः सकलं जगत् । त एव बलहीनाश्चेद्भजन्तेऽत्यन्तसाधुताम् ॥ ४३ ॥
恶人先把自家亲族看作第一,由此对待整个世界;而当他们自身失势无力时,却又装出极端的圣善。
Verse 44
अहो मायाकृतं कर्म खलाः कश्मलचेतसः । तावत्कुर्वन्ति कार्याणि यावत्स्यात्प्रबलं बलम् ॥ ४४ ॥
唉!这便是心染垢秽之恶人受幻力(māyā)驱使的行径:他们只在势力强盛之时才不断施行其计谋。
Verse 45
दासभावं च शत्रूणां वारस्त्रीणां च सौहृदम् । साधुभावं च सर्पाणां श्रेयस्कामो न विश्वसेत् ॥ ४५ ॥
求真实福祉者,不应信赖敌人假作卑顺、娼妓的柔情,或蛇所显现的温驯。
Verse 46
प्रहासं कुर्वते नित्यं यान्दन्तान्दर्शयन्खलाः । तानेव दर्शयन्त्याशु स्वसामर्थ्यविपर्यये ॥ ४६ ॥
恶人常以露齿之笑讥诮他人;但当自身势力反转衰败时,很快就被迫露出同样的牙齿,显出无助。
Verse 47
पिशुना जिह्वया पूर्वं परुषं प्रवदन्ति च । अतीव करुणं वाक्यं वदन्त्येव तथाबलाः ॥ ४७ ॥
他们先以诽谤之舌说出刻薄之言;继而因品性软弱,又说出听来极其慈悲的言辞。
Verse 48
श्रेयस्कामो भवेद्यस्तु नीतिशास्त्रार्थकोविदः । साधुत्वं समभावं च खलानां नैव विश्वसेत् ॥ ४८ ॥
欲求真实福祉者,应善解伦理与治国之论的旨趣;对恶人所显现的“善良”与“平等心”,切莫轻信。
Verse 49
दुर्जनं प्रणतिं यान्तं मित्रं कैतवशीलिनम् । दुष्टां भार्यां च विश्वस्तो मृत एव न संशयः ॥ ४९ ॥
信任恶人即便他俯首来投,信任天性欺诈的朋友,信任败坏的妻子——此人等同已死,毫无疑问。
Verse 50
मा रक्ष तस्मादेतान्वै गोरूपव्याघ्रकर्मिणः । हत्वैतानखिलान् दुष्टांस्त्वत्प्रसादान्महीं भजे ॥ ५० ॥
因此,切莫庇护这些人——外貌似牛,行径如虎。请诛尽一切恶徒;蒙你恩泽,我将享有并统御大地。
Verse 51
वशिष्ठस्तद्वचः श्रुत्वा सुप्रीतो मुनिसत्तमः । कराभ्यां सगरस्याङ्गं स्पृशन्निदमुवाच ह ॥ ५१ ॥
听到这些话,婆悉吒——诸牟尼中最胜者——大为欢喜。他以双手触及萨伽罗之身,随即说道如下。
Verse 52
वसिष्ठ उवाच । साधु साधु महाभाग सत्यं वदसि सुव्रत । तथापि मद्वचः श्रुत्वा परां शान्तिं लभिष्यसि ॥ ५२ ॥
瓦西什塔说道:“善哉,善哉,大福之人啊;你所言极是,坚守誓言者啊。即便如此,听我一言,你将获得无上的安宁。”
Verse 53
मयैते निहताः पूर्वं त्वत्प्रतिज्ञाविरोधिनः । हतानां हनने कीर्तिः का समुत्पद्यते वद ॥ ५३ ॥
那些违背你誓言的对手早已被我诛杀。告诉我——再次杀戮那些已死之人,又能产生什么声名呢?
Verse 54
भूमीश जन्तवः सर्वे कर्मपाशेन यन्त्रिताः । तथापि पापैर्निहताः किमर्थं हंसि तान्पुनः ॥ ५४ ॥
大地之主啊,众生皆被自身业力的枷锁所束缚与驱使。既然他们早已被罪业击倒,你为何还要再次杀戮他们呢?
Verse 55
देहस्तु पापजनितः पूर्वमेवैनसा हतः । आत्मा ह्यभेद्यः पूर्णत्वाच्छास्त्राणामेष निश्चयः ॥ ५५ ॥
肉身生于罪孽,且确实已被那罪过所击倒。但自性(灵魂)确是不可破灭的;因其圆满具足,这是经典中既定的结论。
Verse 56
स्वकर्मफलभोगानां हेतुमात्रा हि जन्तवः । कर्माणि दैवमूलानि दैवाधीनमिदं जगत् ॥ ५६ ॥
众生仅仅是体验自身业果的工具性因由。行动本身植根于天命,而这整个世界皆由天命所主宰。
Verse 57
यस्माद् दैवं हि साधुनां रक्षिता दुष्टशिक्षिता । ततो नरैरस्वतन्त्रैः किं कार्यं साध्यते वद ॥ ५७ ॥
既然天意(daiva)护持善人、惩戒恶者,请告诉我:那些并非真正自主的人,能成就什么事业呢?
Verse 58
शरीरं पापसंभूतं पापेनैव प्रवर्तते । पापमूलमिदं ज्ञात्वा कथं हन्तुं समुद्यतः ॥ ५८ ॥
此身由罪而生,也唯由罪所驱。既知这系于身体的生存以罪为根,怎还能起意去杀害他人?
Verse 59
आत्मा शुद्धोऽपि देहस्थो देहीति प्रोच्यते बुधैः । तस्मादिदं वपुर्भूप पापमूलं न संशयः ॥ ५९ ॥
自我(Ātman)虽本清净,然住于身中,智者称之为“具身者”。因此,国王啊,此身确为罪之根本,毫无疑问。
Verse 60
पापमूलवपुर्हन्तुः का कीर्तिस्तव बाहुज । भविष्यतीति निश्चित्य नैतान्हिंसीस्ततः सुत ॥ ६० ॥
噢,臂力雄强者!若你成为屠戮众生之人——那些其身性本以罪为根——你还能得何等名声?既知必将招致如此名声,故而,吾子,切莫伤害他们。
Verse 61
इति श्रुत्वा गुरोर्वाक्यं विरराम स कोपतः । स्पृशन्करेण सगरं नन्दनं मुनयस्तदा ॥ ६१ ॥
如此听闻上师之言,他便止息了怒火。随后,诸位牟尼以手触及难陀那的罐。
Verse 62
अथाथर्वनिधिस्तस्य सगरस्य महात्मनः । राज्याभिषेकं कृतवान्मुनिभिः सह सुव्रतैः ॥ ६२ ॥
于是,阿闼婆那尼提与持清净誓戒的诸圣仙同在,为大心王萨伽罗举行王权灌顶(加冕)之礼。
Verse 63
भार्याद्वयं च तस्यासीत्केशिनी सुमतिस्तथा । काश्यपस्य विदर्भस्य तनये मुनिसत्तम ॥ ६३ ॥
噢,最胜圣仙啊!那位国王有两位王后——计尸尼与苏摩提——二人皆为毗达婆的迦叶波之女。
Verse 64
राज्ये प्रतिष्ठिते दृष्ट्वा मुनिरौर्वस्तपोनिधिः । वनादागत्य राजानं संभाष्य स्वाश्रमं ययौ ॥ ६४ ॥
见国度已稳固安立,苦行威德如海的圣仙奥尔瓦自林中而来,与国王言谈后,复归其自家道场。
Verse 65
कदाचित्तस्य भूपस्य भार्याभ्यां प्रार्थितो मुनिः । वरं ददावपत्यार्थमौर्वो भार्गवमन्त्रवित् ॥ ६५ ॥
有一次,那位国王的两位王后恳求圣仙奥尔瓦——通晓婆尔伽瓦真言者——赐予得子之恩。
Verse 66
क्षणं ध्यानस्थितो भूत्वा त्रिकालज्ञो मुनीश्वरः । केशिनीं सुमतिं चैव इदमाह प्रहर्षयन् ॥ ६६ ॥
圣仙之主、洞知三世者,刹那入定,继而欢喜地对计尸尼与苏摩提说道如下。
Verse 67
और्व उवाच । एका वंशधरं चैकमन्या षडयुतानि च । अपत्यार्थं महाभागे वृणुतां च यथेप्सितम् ॥ ६७ ॥
奥尔瓦仙人说道:“有福的夫人啊,一头(母牛)将赐你一位继嗣以续家族血脉;另一头将赐你六千子嗣。为求后代,随你所愿而择。”
Verse 68
अथ श्रुत्वा वचस्तस्य मुनेरौर्वस्य नारद । केशिन्येकं सुतं वव्रे वंशसन्तानकारणम् ॥ ६८ ॥
那罗陀啊,听闻奥尔瓦圣者之言后,凯希妮祈求只得一子,好使家族血脉得以延续。
Verse 69
तथा षष्टिसहस्राणि सुमत्या ह्यभवन्सुताः । नाम्नासमंजाः केशिन्यास्तनयो मुनिसत्तम ॥ ६९ ॥
同样地,苏玛蒂生下六万子;而凯希妮之子名为萨曼迦——噢,诸圣中最胜者。
Verse 70
असमंजास्तु कर्माणि चकारोन्मत्तचेष्टितः । तं दृष्ट्वा सागराः सर्वे ह्यासन्दुर्वृत्तचेतसः ॥ ७० ॥
然而阿萨曼迦行事卑劣可耻,举止如狂。见到他后,萨伽罗的众子也都心性趋于邪恶。
Verse 71
तद्बालभावं संदुष्टं ज्ञात्वा बाहुसुतो नृपः । चिन्तयामास विधिवत्पुत्रकर्म विगर्हितम् ॥ ७१ ॥
得知那孩子的天性已然败坏后,国王——婆呼之子——依正法礼制深思该如何处置其子,虽此事令人非议。
Verse 72
अहो कष्टतरा लोके दुर्जनानां हि संगतिः । कारुकैस्ताड्यते वह्निरयः संयोगमात्रतः ॥ ७२ ॥
唉!在此世间,与恶人相交极其痛苦;因为火仅因与铁相触,便被工匠击打锤炼。
Verse 73
अंशुमान्नाम तनयो बभूव ह्यसमंजसः । शास्त्रज्ञो गुणवान्धर्मी पितामहहिते रतः ॥ ७३ ॥
阿萨曼贾萨有一子名阿ṃ舒曼——通晓圣典(śāstra),具足德行,行持正法,并致力于祖父的福祉。
Verse 74
दुर्वृत्ताः सागराः सर्वे लोकोपद्र वकारिणः । अनुष्ठानवतां नित्यमन्तराया भवन्ति ते ॥ ७४ ॥
诸海皆性情桀骜,常为世间作扰;对恒常奉行法仪之人而言,它们不断成为修行道路上的障碍。
Verse 75
हुतानि यानि यज्ञेषु हवींषि विधिवद् द्विजैः । बुभुजे तानि सर्वाणि निराकृत्य दिवौकसः ॥ ७५ ॥
凡由二次生者依仪轨在祭祀(yajña)中所献的一切供品,他尽皆吞食,并将居于天界的诸神推开。
Verse 76
स्वर्गादाहृत्य सततं रम्भाद्या देवयोषितः । भजन्ति सागरास्ता वै कचग्रहबलात्कृताः ॥ ७६ ॥
诸海不断将天界的天女——如蓝婆(Rambhā)等——带下人间;它们确与这些天女相伴,皆因被卡恰格拉哈(Kacagraha)之力所迫。
Verse 77
पारिजातादिवृक्षाणां पुष्पाण्याहृत्य ते खलाः । भूषयन्ति स्वदेहानि मद्यपानपरायणाः ॥ ७७ ॥
那些沉溺于酒饮的恶人,采折如意树如波利阇多(Pārijāta)之花,只用来装饰自己的身体。
Verse 78
साधुवृत्तीः समाजह्रुः सदाचाराननाशयन् । मित्रैश्च योद्धुमारब्धा बलिनोऽत्यन्तपापिनः ॥ ७८ ॥
那些强横而极其罪恶之人夺取善人的生计,毁坏正行,并与同党一起发动战争。
Verse 79
एतद् दृष्ट्वातितुःखार्ता देवा इन्द्र पुरोगमाः । विचारं परमं चक्रुरेतेषां नाशहेतवे ॥ ७९ ॥
见此情形,诸天神极度悲痛,以因陀罗为首,作最上思量,寻求毁灭那些敌对者的办法。
Verse 80
निश्चित्य विबुधाः सर्वे पातालान्तरगोचरम् । कपिलं देवदेवेशं ययुः प्रच्छन्नरूपिणः ॥ ८० ॥
诸天神既已断定迦毗罗(Kapila)——诸神之主——行于钵多罗(Pātāla)内层幽域,便都化作隐秘之形前往拜见。
Verse 81
ध्यायन्तमात्मनात्मानं परानन्दैकविग्रहम् । प्रणम्य दण्डवद् भूमौ तुष्टुवुस्त्रिदशास्ततः ॥ ८१ ॥
于是诸天神见祂安住禅定,观照自性之我;其形体唯是清净、至上的大乐,便如杖般伏地顶礼,开始颂赞祂。
Verse 82
देवा ऊचुः । नमस्ते योगिने तुभ्यं सांख्ययोगरताय च । नररूपप्रतिच्छन्नजिष्णवे विष्णवे नमः ॥ ८२ ॥
诸天说道:顶礼于您,至上的瑜伽行者;顶礼于您,乐住于数论与瑜伽之道者。顶礼于毗湿奴,常胜的主宰,虽现人形而内藏神威。
Verse 83
नमः परेशभक्ताय लोकानुग्रहहेतवे । संसारारण्यदावाग्ने धर्मपालनसेतवे ॥ ८३ ॥
顶礼于至上主的奉爱者,为诸世界的慈悲利益而行——如同轮回荒林中的野火——又如护持正法的桥梁。
Verse 84
महते वीतरागाय तुभ्यं भूयो नमो नमः । सागरैः पीडितानस्मांस्त्रायस्व शरणागतान् ॥ ८४ ॥
我们再三顶礼于您——伟大者,离一切执著。我们被诸海所逼迫,今来归依;愿您护佑并救度我们这些投靠者。
Verse 85
कपिल उवाच । ये तु नाशमिहेच्छंतिं यशोबलधनायुषाम् । त एव लोकान्बाधन्ते नात्राश्चर्यं सुरोत्तमाः ॥ ८५ ॥
迦毗罗说道:在此世间,凡希求名声、力量、财富与寿命之毁灭者——唯有此等人扰乱并折磨诸世界。诸天中最胜者啊,此事并不稀奇。
Verse 86
यस्तु बाधितुमिच्छेत जनान्निरपराधिनः । तं विद्यात्सर्वलोकेषु पापभोगरतं सुराः ॥ ८६ ॥
然而,凡欲加害无辜之人者——诸天啊,当知此人在一切世界中,乃乐于“受用”(经历)罪业之果者。
Verse 87
कर्मणा मनसा वाचा यस्त्वन्यान्बाधते सदा । तं हन्ति दैवमेवाशु नात्र कार्या विचारणा ॥ ८७ ॥
凡以身行、心念或言语恒常伤害他人者,命运与业报自会迅速击倒其人;对此不必再作思量。
Verse 88
अल्पैरहोभिरेवैते नाशमेष्यन्ति सागराः । इत्युक्ते मुनिना तेन कपिलेन महात्मना । प्रणम्य तं यथान्यायं गता नाकं दिवौकसः ॥ ८८ ॥
当大德圣者迦毗罗宣告:“不出数日,这些大海将走向毁灭。”天界诸神依礼顶礼于他,遂返归天界(Svarga)。
Verse 89
अत्रान्तरे तु सगरो वसिष्ठाद्यैर्महर्षिभिः । आरेभे हयमेधाख्यं यज्ञं कर्त्तुमनुत्तमम् ॥ ८९ ॥
与此同时,娑伽罗王与以婆悉吒为首的诸大圣仙一同,开始举行无上之祭——马祀(Aśvamedha)。
Verse 90
तद्यज्ञे योजितं सप्तिमपहृत्य सुरेश्वरः । पाताले स्थापयामास कपिलो यत्र तिष्ठति ॥ ९० ॥
天神之主盗走为祭仪所指定的祭马,并将其安置于地下界帕塔拉(Pātāla),即迦毗罗所居之处。
Verse 91
गूढविग्रहशक्रेण हृतमश्वं तु सागराः । अन्वेष्टुं बभ्रमुर्लोकान् भूरादींश्च सुविस्मिताः ॥ ९१ ॥
当因陀罗(释迦)隐匿形相盗走祭马时,娑伽罗之子们惊异万分,遂自地界 Bhū 起,遍历诸世界寻觅其踪。
Verse 92
अदृष्टसप्तयस्ते च पातालं गन्तुमुद्यताः । चख्नुर्महीतलं सर्वमेकैको योजनं पृथक् ॥ ९२ ॥
那七人已隐没于视线之外,决意前往帕塔拉(Pātāla),便凿穿大地的整个表层;每人各自独立掘进,一人一由旬之广。
Verse 93
मृत्तिकां खनितां ते चोदधितीरे समाकिरन् । तद्द्वारेण गताः सर्वे पातालं सगरात्मजाः ॥ ९३ ॥
他们把掘出的泥土堆在海岸边;并由那道洞口,萨伽罗(Sagara)之子们尽皆进入帕塔拉(地下界)。
Verse 94
विचिन्वन्ति हयं तत्र मदोन्मत्ता विचेतसः ॥ ९४ ॥
在那里他们搜寻那匹马;然而因傲慢之醉而心神迷乱,已失去一切辨别之明。
Verse 95
तत्रापश्यन्महात्मानं कोटिसूर्यसमप्रभम् । कपिलं ध्याननिरतं वाजिनं च तदन्तिके ॥ ९५ ॥
在那里他看见大圣迦毗罗(Kapila),光辉如千万日轮,安住禅定;在他近旁,也见到一匹马。
Verse 96
ततः सर्वे तु संरब्धा मुनिं दृष्ट्वाऽतिवेगतः । हन्तुमुद्युक्तमनसो विद्र वन्तः समासदन् ॥ ९६ ॥
于是众人见到那位牟尼便怒火炽盛,疾速冲上前去;心怀杀意,奔至近前,将他团团围住。
Verse 97
हन्यतां हन्यतामेष वध्यतां वध्यतामयम् । गृह्यतां गृह्यतामाशु इत्यूचुस्ते परस्परम् ॥ ९७ ॥
“杀了他!杀了他!让他被处死!快抓住他!”他们就这样互相大声喊叫。
Verse 98
हृताश्वं साधुभावेन बकवद्ध्य्नातत्परम् । सन्ति चाहो खला लोके कुर्वन्त्याडम्बरं महत् ॥ ९८ ॥
他像鹤一样假装圣洁,欺骗了Hṛtāśva。唉,世上有恶人假装虔诚,大肆炫耀。
Verse 99
इत्युच्चरन्तो जहसुः कपिलं ते मुनीश्वरम् । समस्तेन्द्रि यसन्दोहं नियम्यात्मानमात्मनि ॥ ९९ ॥
说完这些,他们嘲笑圣人中的主宰迦毗罗。但他控制了所有的感官,将自我安住在真我之中。
Verse 100
आस्थितः कपिलस्तेषां तत्कर्म ज्ञातवान्नहि ॥ १०० ॥
迦毗罗虽然身在其中,却完全没有意识到那行为。
Verse 101
आसन्नमृत्यवस्ते तु विनष्टमतयो मुनिम् । पद्भिः संताडयामासुर्बाहूं च जगृहुः परे ॥ १०१ ॥
那些心智败坏的人,见圣人处于濒死般的定境,便用脚踢他,抓住他的手臂。
Verse 102
ततस्त्यक्तसमाधिस्तु स मुनिर्विस्मितस्तदा । उवाच भावगम्भीरं लोकोपद्र वकारिणः ॥ १०२ ॥
随后,那位牟尼从三摩地中收摄而出,当下惊异,便以深沉的内在情怀宣说言辞,旨在除去世间诸苦恼。
Verse 103
एश्वर्यमदमत्तानां क्षुधितानां च कामिनाम् । अहंकारविमूढानां विवेको नैव जायते ॥ १०३ ॥
在沉醉于权势与富贵者、被饥渴驱使者、为欲爱所役者之中——因我慢而迷乱——真正的辨别智慧并不生起。
Verse 104
निधेराधारमात्रेण मही ज्वलति सर्वदा । तदेव मानवा भुक्त्वा ज्वलन्तीति किमद्भुतम् ॥ १०४ ॥
大地仅仅依托于地下炽热的火藏便恒常灼燃;因此人若吞食那同样之物而自焚般炽热,又有何可惊异?
Verse 105
किमत्र चित्रं सुजनं बाधन्ते यदि दुर्जनाः । महीरुहांश्चानुतटे पातयन्ति नदीरयाः ॥ १०५ ॥
若恶人侵扰善人,此中有何可奇?就连沿岸奔流的河水,也能使参天大树倾倒。
Verse 106
यत्र श्रीर्यौवनं वापि शारदा वापि तिष्ठति । तत्राश्रीर्वृद्धता नित्यं मूर्खत्वं चापि जायते ॥ १०६ ॥
凡有室利(吉祥与富饶)、青春与沙罗达(学问女神)安住之处;若其缺失,则不幸、恒久衰老,乃至愚昧亦随之而生。
Verse 107
अहो कनकमाहात्म्यमाख्यातुं केन शक्यते । नामसाम्यदहो चित्रं धत्तूरोऽपि मदप्रदः ॥ १०७ ॥
啊!谁能尽述黄金的伟大威德?同名之奇,实在惊异——连达图罗(曼陀罗)亦能赐人迷醉。
Verse 108
भवेद्यदि खलस्य श्रीः सैव लोकविनाशिनी । यथा सखाग्नेः पवनः पन्नगस्य यथा विषम् ॥ १०८ ॥
若富贵临于恶人,那富贵本身便成毁世之因——如风为火之助,如毒为蛇之本性。
Verse 109
अहो धनमदान्धस्तु पश्यन्नपि न पश्यति । यदि पश्यत्यात्महितं स पश्यति न संशयः ॥ १०९ ॥
嗟乎!为财富之傲慢所盲者,纵然注视亦不真见;惟能洞察自我之利益者,方是真见者,毫无疑惑。
Verse 110
इत्युक्त्वा कपिलः क्रुद्धो नेत्राभ्यां ससृजेऽनलम् । स वह्निः सागरान्सर्वान्भस्मसादकरोत्क्षणात् ॥ ११० ॥
言毕,迦毗罗忿怒,从双目放出烈火;那火刹那间将娑伽罗诸子尽化为灰烬。
Verse 111
यन्नेत्रजानलं दृष्ट्वा पातालतलवासिनः । अकालप्रलयं मत्वा च्रुकुशुः शोकलालसाः ॥ १११ ॥
见那由双目所生之火,住于波多罗的众生惊呼哀号,以为不合时的劫坏已至,悲惶交迫。
Verse 112
तदग्नितापिताः सर्वे दन्दशूकाश्च राक्षसाः । सागरं विविशुः शीघ्रं सतां कोपो हि दुःसहः ॥ ११२ ॥
被那火焰灼烧,诸蛇与罗刹众皆疾速投入大海;因为圣贤之怒,确实难以承受。
Verse 113
अथ तस्य महीपस्य समागम्याध्वरं तदा । देवदूत उवाचेदं सर्वं वृत्तं हि यक्षते ॥ ११३ ॥
于是当时,一位天界使者来到国王的祭祀仪式前说道:“我将把所发生的一切经过,尽数禀告于你。”
Verse 114
एतत्समाकर्ण्य वचः सगरःसर्ववित्प्रभुः । दैवेन शिक्षिता दुष्टा इत्युवाचातिहर्षितः ॥ ११४ ॥
听了这番话,萨伽罗王——强盛而洞悉一切的君主——大喜说道:“此恶徒已被天命亲自惩戒。”
Verse 115
माता वा जनको वापि भ्राता वा तनयोऽपि वा । अधर्मं कुरुते यस्तु स एव रिपुरिष्यते ॥ ११५ ॥
无论是母亲或父亲,兄弟或甚至儿子——凡行不义(adharma)者,即当视之为仇敌。
Verse 116
यस्त्वधर्मेषु निरतः सर्वलोकविरोधकृत् । तं रिपुं परमं विद्याच्छास्त्राणामेष निर्णयः ॥ ११६ ॥
然而,若有人沉溺于不义(adharma),并与世人皆为敌——当知此人乃至上之敌;此乃诸论典(śāstra)之定论。
Verse 117
सगरः पुत्रनाशेऽपि न शुशोच मुनीश्वरः । दुर्वृत्तनिधनं यस्मात्सतामुत्साहकारणम् ॥ ११७ ॥
即便失去诸子,具圣者风范的萨伽罗王亦不悲恸;因为恶人之覆灭,实为善者再起精进与勇气之因。
Verse 118
यज्ञेष्वनधिकारत्वादपुत्राणामिति स्मृतेः । पौत्रं तमंशुमन्तं हि पुत्रत्वे कृतवान्प्रभुः ॥ ११८ ॥
由于《斯摩利提》宣说无子者于祭祀无分,故主宰便收那孙子阿姆舒曼为子。
Verse 119
असमञ्जस्सुतं तं तु सुधियं वाग्विदां वरम् । युयोज सारविद् भूयो ह्यश्वानयनकर्मणि ॥ ११९ ॥
然而阿萨曼贾之子——聪慧过人、言辞之学最胜者——又被精通御车之人再度任命,承担寻回并统御马匹之事。
Verse 120
स गतस्तद्बिलद्वारे दृष्ट्वा तं मुनिपुङ्गवम् । कपिलं तेजसां राशिं साष्टाङ्गं प्रणनाम ह ॥ १२० ॥
他来到那洞穴之门,见到仙中最胜迦毗罗——宛如灵光威德之聚——便以八支投地之礼恭敬顶礼。
Verse 121
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा विनयेनाग्रतः स्थितः । उवाच शान्तमनसं देवदेवं सनातनम् ॥ १२१ ॥
他合掌恭立于前,以谦恭之心启白那永恒的天中之天、心境澄然的古老主宰。
Verse 122
अंशुमानुवाच । दौःशील्यं यत्कृतं ब्रह्मन्मत्पितृव्यैः क्षमस्व तत् । परोपकारनिरताः क्षमासारा हि साधवः ॥ १२२ ॥
阿ṁśumān说道:“噢婆罗门,请宽恕我父系诸叔所犯的不善。因为贤圣恒常致力于利益他人,而宽恕确是他们的本质。”
Verse 123
दुर्जनेष्वपि सत्वेषु दयां कुर्वन्ति साधवः । नहि संहरते ज्योत्स्नां चन्द्र श्चाण्डालवेश्मनः ॥ १२३ ॥
即使面对恶人,贤圣也施以慈悲;因为月亮并不因是旃陀罗之屋而收回月光。
Verse 124
बाध्यमानोऽपि सुजनः सर्वेषां सुखकृद् भवेत् । ददाति परमां तुष्टिं भक्ष्यमाणोऽमरैः शशी ॥ १२४ ॥
即便受压迫,善人也应成为众生安乐的创造者;正如月亮在月食时虽被不死者“吞噬”,仍赐予至上的欢悦。
Verse 125
दारितश्छिन्न एवापि ह्यामोदेनैव चन्दनः । सौरभं कुरुते सर्वं तथैव सुजनो जनः ॥ १२५ ॥
檀香木纵被劈裂砍断,仍以其本性散发芬芳;同样,善人即使遭受伤害与艰难,也把善德遍施于众。
Verse 126
क्षान्त्या च तपसाचारैस्तद्गुणज्ञा मुनीश्वराः । सञ्जातं शासितुं लोकांस्त्वां विदुः पुरुषोत्तम ॥ १२६ ॥
凭借你的忍辱,以及苦行与正行的修持,那些洞悉你神圣德性的诸大牟尼认知你,噢至上人格(Puruṣottama),乃为护持并统御诸世界而示现者。
Verse 127
नमो ब्रह्मन्मुने तुभ्यं नमस्ते ब्रह्ममूर्त्तये । नमो ब्रह्मण्यशीलाय ब्रह्मध्यानपराय च ॥ १२७ ॥
顶礼于你,安住于梵(Brahman)的圣牟尼;顶礼于你,其形体即是梵。顶礼于你,行持归依于梵,且全心专注于对梵的禅观。
Verse 128
इति स्तुतो मुनिस्तेन प्रसन्नवदनस्तदा । वरं वरय चेत्याह प्रसन्नोऽस्मि तवानघ ॥ १२८ ॥
他如此赞颂之后,那位圣者面容安然欢悦,便说道:“你可选择一项恩赐;无罪者啊,我已欢喜于你。”
Verse 129
एवमुक्ते तु मुनिना ह्यंशुमान्प्रणिपत्य तम् । प्रापयास्मत्पितॄन्ब्राह्मं लोकमित्यभ्यभाषत ॥ १२९ ॥
圣者如此说罢,阿ṁ舒曼俯伏顶礼而祈请道:“愿您引领我们的祖先往生梵界——梵天世界(Brahmaloka)。”
Verse 130
ततस्तस्यातिसंतुष्टो मुनिः प्रोवाच सादरम् । गङ्गामानीय पौत्रस्ते नयिष्यति पितॄन्दिवम् ॥ १३० ॥
于是圣者对他极为欢喜,郑重说道:“待你的孙子迎请恒河(Gaṅgā)降临之时,他将引领诸祖升往天界。”
Verse 131
त्वत्पौत्रेण समानीता गङ्गा पुण्यजला नदी । कृत्वैतान्धूतपापान्वै नयिष्यति परं पदम् ॥ १३१ ॥
由你的孙子迎请而下的恒河——这条圣水之河——必将洗净他们的罪垢,并引领这些祖先抵达至上的归宿。
Verse 132
प्रापयैनं हयं वत्स यतः स्यात्पूर्णमध्वरम् । पितामहान्तिकं प्राप्य साश्वं वृत्तं न्यवेदयत् ॥ १३२ ॥
“孩子啊,把这匹祭马继续送行,使阿德瓦拉(祭仪)得以圆满完成。”他来到祖父(梵天 Brahmā)面前,连同那匹马,将事情经过一一禀告。
Verse 133
सगरस्तेन पशुना तं यज्ञं ब्राह्मणैः सह । विधाय तपसा विष्णुमाराध्याप पदं हरेः ॥ १३३ ॥
凭着那同一祭牲,娑伽罗与诸婆罗门一同完成了祭祀;又以苦行礼敬毗湿奴,证得哈利的吉祥境界。
Verse 134
जज्ञे ह्यंशुमतः पुत्रो दिलीप इति विश्रुतः । तस्माद्भगीरथो जातो यो गङ्गामानयद्दिवः ॥ १३४ ॥
确实,阿ंश摩特生下一子,名闻于世曰帝利波。由他又生婆祇罗陀——那位把恒河从天界引下的人。
Verse 135
भगीरथस्य तपसा तुष्टो ब्रह्मा ददौ मुने । गङ्गां भगीरथायाथ चिन्तयामास धारणे ॥ १३५ ॥
梵天因婆祇罗陀的苦行而欢喜,便将恒河赐予他,噢圣者;随后婆祇罗陀思惟:如何使她在大地上得以承载并约束。
Verse 136
ततश्च शिवमाराध्य तद्द्वारा स्वर्णदीं भुवम् । आनीय तज्जलैः स्पृष्ट्वा पूतान्निन्ये दिवं पितॄन् ॥ १३६ ॥
随后他礼敬大自在天湿婆;凭湿婆之恩,他将娑伐尔那底(Svarṇadī)引至大地。以其水触及祖先,便净化诸祖灵(Pitṛ),并引领他们升入天界。
Verse 137
भगीरथान्वये जातः सुदासो नाम भूपतिः । तस्य पुत्रो मित्रसहः सर्वलोकेषु विश्रुतः ॥ १३७ ॥
在婆伽罗陀(Bhagiratha)的族系中,诞生了一位名为苏达萨(Sudāsa)的国王;其子名弥特罗萨诃(Mitrasaha),声名遍满诸世界。
Verse 138
वसिष्ठशापात्प्राप्तः स सौदासौ राक्षसीं तनुम् । गङ्गाबिन्दुनिषेकेण पुनर्मुक्तो नृपोऽभवत् ॥ १३८ ॥
因婆悉吒(Vasiṣṭha)的诅咒,苏达萨王(Saudāsa)得了罗刹之身;然而以恒河(Gaṅgā)一滴圣水洒灌,便再度解脱,复归为王。
Verse 139
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे गङ्गामाहात्म्यं नाम अष्टमोऽध्यायः ॥ ८ ॥
至此,《圣大那罗陀往世书》(Śrī Bṛhan-Nāradīya Purāṇa)前分(Pūrva-bhāga)第一品(Pada)中,名为“恒河功德”(Gaṅgā-māhātmya)的第八章圆满结束。
It establishes a core dharma-axiom: devoted service (sevā) and association with a saint (sādhu-saṅga) can neutralize even extreme pāpa and physical danger. The narrative uses ‘poison digested in the womb’ as a theological proof-text for the purifying efficacy of holy association.
Vasiṣṭha reframes vengeance through karma and daiva: beings experience the fruits of their own actions, the body is already ‘struck down’ by demerit, while the Self is unbreakable. Therefore, renown from killing the already-doomed is empty, and kingship must be governed by discernment rather than rage.
Gaṅgā is presented as a tīrtha that washes sin and elevates pitṛs to the supreme state; however, her descent requires tapas (Bhagīratha) and cosmic regulation (Śiva bearing/containing her force), integrating devotion, austerity, and divine cooperation.
It triggers the descent-to-Pātāla motif that reveals the danger of pride and misrecognition of sanctity (Kapila in meditation). The theft also reframes sacrificial success as dependent on dharma and humility, not merely royal power.