Nirvana

Verse 1

अथ निर्वाणोपनिषदं व्याख्यास्यामः । परमहंसः सोऽहम् । परिव्राजकाः पश्चिमलिङ्गाः । मन्मथः क्षेत्रपालः । गगनसिद्धान्तः अमृतकल्लोलनदी । अक्षयं निरञ्जनम् । निःसंशय ऋषिः । निर्वाणो देवता । निष्कुलप्रवृत्तिः ...

Ngayon ay ipaliliwanag namin ang Nirvāṇa Upaniṣad. Ang paksa nito ay ang Paramahaṃsa—“Ako Siya”. Ang mga tumalikod sa daigdig ay mga naglalakbay na pulubing-asceta; ang panlabas na tanda ay ang sagisag ng Kanluran. Si Manmatha ang tagapagbantay ng bukirin. Ang aral ay gaya ng kalangitan; ang ilog ay amṛta na may mga alon. Di-nasisira, walang dungis. Si Niḥsaṃśaya ang rishi na nakakakita. Ang Nirvāṇa ang diyos na sinasamba. Ang gawain ay lampas sa angkan at lahi. Ang kaalaman ay ganap na jñāna na hindi-dalawa.

Verse 2

अथ निर्वाणोपनिषदं व्याख्यास्यामः । परमहंसः सोऽहम् । परिव्राजकाः पश्चिमलिङ्गाः । मन्मथः क्षेत्रपालः । गगनसिद्धान्तः अमृतकल्लोलनदी । अक्षयं निरञ्जनम् । निःसंशय ऋषिः । निर्वाणो देवता । निष्कुलप्रवृत्तिः ...

Ngayon ay ipaliliwanag namin ang Nirvāṇa Upaniṣad. Ang paksa nito ay ang Paramahaṃsa—“Ako Siya”. Ang mga tumalikod sa daigdig ay mga naglalakbay na pulubing-asceta; ang panlabas na tanda ay ang sagisag ng Kanluran. Si Manmatha ang tagapagbantay ng bukirin. Ang aral ay gaya ng kalangitan; ang ilog ay amṛta na may mga alon. Di-nasisira, walang dungis. Si Niḥsaṃśaya ang rishi na nakakakita. Ang Nirvāṇa ang diyos na sinasamba. Ang gawain ay lampas sa angkan at lahi. Ang kaalaman ay ganap na jñāna na hindi-dalawa.

Verse 3

अथ निर्वाणोपनिषदं व्याख्यास्यामः । परमहंसः सोऽहम् । परिव्राजकाः पश्चिमलिङ्गाः । मन्मथः क्षेत्रपालः । गगनसिद्धान्तः अमृतकल्लोलनदी । अक्षयं निरञ्जनम् । निःसंशय ऋषिः । निर्वाणो देवता । निष्कुलप्रवृत्तिः ...

Ngayon ay ipaliliwanag namin ang Nirvāṇa Upaniṣad. Ang paksa nito ay ang Paramahaṃsa—“Ako Siya”. Ang mga tumalikod sa daigdig ay mga naglalakbay na pulubing-asceta; ang panlabas na tanda ay ang sagisag ng Kanluran. Si Manmatha ang tagapagbantay ng bukirin. Ang aral ay gaya ng kalangitan; ang ilog ay amṛta na may mga alon. Di-nasisira, walang dungis. Si Niḥsaṃśaya ang rishi na nakakakita. Ang Nirvāṇa ang diyos na sinasamba. Ang gawain ay lampas sa angkan at lahi. Ang kaalaman ay ganap na jñāna na hindi-dalawa.

Verse 4

अथ निर्वाणोपनिषदं व्याख्यास्यामः । परमहंसः सोऽहम् । परिव्राजकाः पश्चिमलिङ्गाः । मन्मथः क्षेत्रपालः । गगनसिद्धान्तः अमृतकल्लोलनदी । अक्षयं निरञ्जनम् । निःसंशय ऋषिः । निर्वाणो देवता । निष्कुलप्रवृत्तिः ...

Ngayon ay ipaliliwanag namin ang Nirvāṇa Upaniṣad. “Ako ang Paramahaṃsa.” Ang mga naglalagalag na renunciate (parivrājaka) ang ‘mga tanda ng Kanluran’ (liṅga). Si Manmatha ang tagapagbantay ng banal na pook. Ang aral ay ‘wakas na pasya ng kalangitan’; ang ilog ay ‘ilog ng amṛta na may mga alon’. (Ang layon) ay ang di-nasisira, ang walang dungis. Ang ṛṣi ay ‘Walang Pag-aalinlangan’. Ang diyos ay Nirvāṇa. Ang gawain ay ‘walang angkan o lahi’. Ang kaalaman ay ‘ganap na jñāna, di-dalawa’.

Verse 5

अथ निर्वाणोपनिषदं व्याख्यास्यामः । परमहंसः सोऽहम् । परिव्राजकाः पश्चिमलिङ्गाः । मन्मथः क्षेत्रपालः । गगनसिद्धान्तः अमृतकल्लोलनदी । अक्षयं निरञ्जनम् । निःसंशय ऋषिः । निर्वाणो देवता । निष्कुलप्रवृत्तिः ...

Ngayon ay ipaliliwanag namin ang Nirvāṇa Upaniṣad. “Ako ang Paramahaṃsa.” Ang mga naglalagalag na renunciate (parivrājaka) ang ‘mga tanda ng Kanluran’ (liṅga). Si Manmatha ang tagapagbantay ng banal na pook. Ang aral ay ‘wakas na pasya ng kalangitan’; ang ilog ay ‘ilog ng amṛta na may mga alon’. (Ang layon) ay ang di-nasisira, ang walang dungis. Ang ṛṣi ay ‘Walang Pag-aalinlangan’. Ang diyos ay Nirvāṇa. Ang gawain ay ‘walang angkan o lahi’. Ang kaalaman ay ‘ganap na jñāna, di-dalawa’.

Verse 6

अथ निर्वाणोपनिषदं व्याख्यास्यामः । परमहंसः सोऽहम् । परिव्राजकाः पश्चिमलिङ्गाः । मन्मथः क्षेत्रपालः । गगनसिद्धान्तः अमृतकल्लोलनदी । अक्षयं निरञ्जनम् । निःसंशय ऋषिः । निर्वाणो देवता । निष्कुलप्रवृत्तिः ...

Ngayon ay ipaliliwanag namin ang Nirvāṇa Upaniṣad. “Ako ang Paramahaṃsa.” Ang mga naglalagalag na renunciate (parivrājaka) ang ‘mga tanda ng Kanluran’ (liṅga). Si Manmatha ang tagapagbantay ng banal na pook. Ang aral ay ‘wakas na pasya ng kalangitan’; ang ilog ay ‘ilog ng amṛta na may mga alon’. (Ang layon) ay ang di-nasisira, ang walang dungis. Ang ṛṣi ay ‘Walang Pag-aalinlangan’. Ang diyos ay Nirvāṇa. Ang gawain ay ‘walang angkan o lahi’. Ang kaalaman ay ‘ganap na jñāna, di-dalawa’.

Verse 7

अथ निर्वाणोपनिषदं व्याख्यास्यामः । परमहंसः सोऽहम् । परिव्राजकाः पश्चिमलिङ्गाः । मन्मथः क्षेत्रपालः । गगनसिद्धान्तः अमृतकल्लोलनदी । अक्षयं निरञ्जनम् । निःसंशय ऋषिः । निर्वाणो देवता । निष्कुलप्रवृत्तिः ...

Ngayon ay ipaliliwanag namin ang Nirvāṇa Upaniṣad. “Ako ang Paramahaṃsa.” Ang mga naglalakbay na renunciate ay ang tinatawag na “mga tanda ng Kanluran.” Si Manmatha ang tagapagbantay ng banal na pook. Ang aral ay ang “kalangitan” (gagana‑siddhānta); ang ilog ay ilog ng amṛta na may umaalon na mga bugso. Ito ang di‑nasisira, ang dalisay na walang dungis. Si Niḥsaṃśaya ang ṛṣi, ang nakakakita. Ang Nirvāṇa ang diyos na sinasamba. Ang gawain ay “walang angkan” (niṣkula‑pravṛtti). Ang kaalaman ay “hindi‑eksklusibo, di‑dalawa” (niṣkevala‑jñāna).

Verse 8

अथ निर्वाणोपनिषदं व्याख्यास्यामः । परमहंसः सोऽहम् । परिव्राजकाः पश्चिमलिङ्गाः । मन्मथः क्षेत्रपालः । गगनसिद्धान्तः अमृतकल्लोलनदी । अक्षयं निरञ्जनम् । निःसंशय ऋषिः । निर्वाणो देवता । निष्कुलप्रवृत्तिः ...

Ngayon ay ipaliliwanag namin ang Nirvāṇa Upaniṣad. “Ako ang Paramahaṃsa.” Ang mga naglalakbay na renunciate ay ang “mga tanda ng Kanluran.” Si Manmatha ang tagapagbantay ng banal na pook. Ang aral ay ang “kalangitan”; ang ilog ay ilog ng amṛta na may umaalon na mga bugso. Ito ang di‑nasisira, ang dalisay na walang dungis. Si Niḥsaṃśaya ang nakakakita. Ang Nirvāṇa ang diyos na sinasamba. Ang gawain ay “walang angkan.” Ang kaalaman ay “hindi‑eksklusibo, di‑dalawa.”

Verse 9

अथ निर्वाणोपनिषदं व्याख्यास्यामः । परमहंसः सोऽहम् । परिव्राजकाः पश्चिमलिङ्गाः । मन्मथः क्षेत्रपालः । गगनसिद्धान्तः अमृतकल्लोलनदी । अक्षयं निरञ्जनम् । निःसंशय ऋषिः । निर्वाणो देवता । निष्कुलप्रवृत्तिः ...

Ngayon ay ipaliliwanag namin ang Nirvāṇa Upaniṣad. “Ako ang Paramahaṃsa.” Ang mga naglalakbay na renunciate ay “mga tanda ng Kanluran.” Si Manmatha ang tagapagbantay ng pook. Ang aral ay ang “kalangitan”; ang ilog ay ilog ng amṛta na may mga alon na sumisiklab. Ito ay di‑nasisira, walang dungis. Si Niḥsaṃśaya ang nakakakita. Ang Nirvāṇa ang diyos. Ang gawain ay walang angkan. Ang kaalaman ay di‑dalawa.

Verse 10

अथ निर्वाणोपनिषदं व्याख्यास्यामः । परमहंसः सोऽहम् । परिव्राजकाः पश्चिमलिङ्गाः । मन्मथः क्षेत्रपालः । गगनसिद्धान्तः अमृतकल्लोलनदी । अक्षयं निरञ्जनम् । निःसंशय ऋषिः । निर्वाणो देवता । निष्कुलप्रवृत्तिः ...

Ngayon ay ipaliliwanag namin ang Nirvāṇa Upaniṣad. “Ako ang Paramahaṃsa.” Ang mga naglalakbay na renunsiyante ang mga tandang ‘kanluranin’. Si Manmatha ang tagapagbantay ng banal na pook. Ang aral ay nakabatay sa ‘kalangitan’ (gagana); ang ilog ay agos ng amṛta na may munting alon. Ang layon ay ang di-nasisira, ang walang dungis. Ang rishi ay si Niḥsaṃśaya, yaong walang pag-aalinlangan. Ang diyos ay Nirvāṇa. Ang gawain nito’y lampas sa angkan (niṣkula). Ang kaalaman nito’y di-dalawa at dalisay (niṣkevala).

Verse 11

अथ निर्वाणोपनिषदं व्याख्यास्यामः । परमहंसः सोऽहम् । परिव्राजकाः पश्चिमलिङ्गाः । मन्मथः क्षेत्रपालः । गगनसिद्धान्तः अमृतकल्लोलनदी । अक्षयं निरञ्जनम् । निःसंशय ऋषिः । निर्वाणो देवता । निष्कुलप्रवृत्तिः ...

Ngayon ay ipaliliwanag namin ang Nirvāṇa Upaniṣad. “Ako ang Paramahaṃsa.” Ang mga naglalakbay na renunsiyante ang mga tandang ‘kanluranin’. Si Manmatha ang tagapagbantay ng banal na pook. Ang aral ay nakabatay sa ‘kalangitan’ (gagana); ang ilog ay agos ng amṛta na may munting alon. Ang layon ay ang di-nasisira, ang walang dungis. Ang rishi ay si Niḥsaṃśaya, yaong walang pag-aalinlangan. Ang diyos ay Nirvāṇa. Ang gawain nito’y lampas sa angkan (niṣkula). Ang kaalaman nito’y di-dalawa at dalisay (niṣkevala).

Verse 12

ऊर्ध्वाम्नायः । निरालम्बपीठः । संयोगदीक्षा । वियोगोपदेशः । दीक्षासन्तोषपानं च । द्वादशादित्यावलोकनम् । विवेकरक्षा । करुणैव केलिः । आनन्दमाला । एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी । अकल्पितभिक्षाशी । हंसाच...

Ang ‘pataas’ na paghahatid (ūrdhvāmnāya). Ang luklukan na walang sandigan (nirālamba-pīṭha). Ang pagsisimula sa pag-iisa (saṃyoga-dīkṣā). Ang turo tungkol sa paghiwalay (viyoga-upadeśa). At ang pag-inom ng kasiyahang-loob bilang dīkṣā. Ang pagninilay sa labindalawang Āditya (labindalawang araw). Pag-iingat sa pamamagitan ng viveka, ang paghiwatig ng tama. Ang habag lamang ang banal na paglalaro. Isang kuwintas ng kaligayahan. Sa nag-iisang yungib, pagtitipon ng ginhawa sa pustura ng paglaya. Pagkain ng limos na di-pinagplanuhan. Ang asal ng Haṃsa. Pagpapatibay na ang Haṃsa ay nananahan sa loob ng lahat ng nilalang.

Verse 13

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशादित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभू...

(Ito ang mga katangian/pagsasanay:) ang ‘itaas’ na transmisyon (ūrdhvāmnāya); ang luklukan na walang sandigan (nirālamba-pīṭha); pagsisimula sa pag-iisa (saṃyoga-dīkṣā); aral ng paghiwalay at pagkalas (viyoga-upadeśa); at pag-inom sa kasiyahang dulot ng diksha; pagninilay sa labindalawang Āditya; pag-iingat sa viveka, ang malinaw na paghiwatig; habag lamang bilang banal na paglalaro; kuwintas ng kaligayahan; sa nag-iisang yungib, masayang pagtitipon sa pustura ng paglaya; kumakain ng limos na di pinagplanuhan; asal ng Haṃsa; at pagtuturo na ang Haṃsa ay nananahan sa loob ng lahat ng nilalang.

Verse 14

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशादित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभू...

(Ito ang mga katangian/pagsasanay:) ang ‘itaas’ na transmisyon; ang luklukan na walang sandigan; pagsisimula sa pag-iisa; aral ng pagkalas; at pag-inom sa kasiyahang dulot ng diksha; pagninilay sa labindalawang Āditya; pag-iingat sa viveka; habag bilang banal na paglalaro; kuwintas ng ligaya; sa nag-iisang yungib, masayang pagtitipon sa pustura ng paglaya; kumakain ng limos na di sinadya; asal ng Haṃsa; at aral na ang Haṃsa ay nasa loob ng lahat ng nilalang.

Verse 15

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशादित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभू...

(Ito ang mga katangian/pagsasanay:) ang transmisyong ‘itaas’; ang luklukan na walang sandigan; pagsisimula sa pag-iisa; aral ng pagkalas; at pag-inom sa kasiyahang dulot ng diksha; pagninilay sa labindalawang Āditya; pag-iingat sa pamamagitan ng viveka; habag lamang bilang banal na paglalaro; kuwintas ng kaligayahan; sa nag-iisang yungib, masayang pagtitipon sa pustura ng paglaya; kumakain ng limos na hindi ginagawang artipisyal; asal ng Haṃsa; at pagpapaliwanag na ang Haṃsa ay nananahan sa loob ng lahat ng nilalang.

Verse 16

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशादित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभू...

[Siya ay nakikilala sa:] pataas na paghahatid ng tradisyon (ūrdhvāmnāya); luklukang walang sandigan (nirālamba-pīṭha); diksha tungo sa pag-iisa (saṃyoga-dīkṣā); aral ng paghiwalay at di-pagkapit (viyoga-upadeśa); at pag-inom ng kasiyahang siyang diksha; pagninilay sa labindalawang Āditya; pag-iingat sa viveka, ang malinaw na paghiwatig; habag bilang tanging lila; kuwintas ng ānanda; sa nag-iisang yungib, pagtitipon ng ligaya ng pinalayang luklukan; nabubuhay sa limos na di pinagplanuhan; asal ng Haṃsa; at pagtatatag na ang Haṃsa ay nananahan sa loob ng lahat ng nilalang.

Verse 17

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशादित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभू...

Pataas na tradisyon; luklukang walang sandigan; diksha ng pag-iisa; turo ng di-pagkapit; pag-inom ng kasiyahang siyang diksha; pagninilay sa labindalawang Āditya; pagprotekta sa viveka; habag bilang lila; kuwintas ng ānanda; sa nag-iisang yungib, pagtitipon ng ligaya ng pinalayang luklukan; nabubuhay sa limos na di pinagplanuhan; asal ng Haṃsa; at pagpapatunay na ang Haṃsa ay nananahan sa lahat ng nilalang.

Verse 18

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशादित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभू...

Ang pataas na tradisyon; luklukang walang sandigan; diksha ng pag-iisa; pagtuturo ng pagbitaw at di-pagkapit; at pag-inom ng kasiyahan bilang diksha; pagninilay sa labindalawang Āditya; pag-iingat sa viveka; habag lamang bilang lila; kuwintas ng ligaya; sa nag-iisang yungib, ang masuyong pagtitipon ng tuwa ng pinalayang luklukan; nabubuhay sa limos na di ginagawan ng pakana; asal ng Haṃsa; at pahayag na ang Haṃsa ay nananahan sa loob ng lahat ng nilalang.

Verse 19

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशावदित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभ...

Ang mataas na paghahatid (ūrdhvāmnāya) ay ito: ang pīṭha na walang sandigan; ang diksha tungo sa pag-iisa; ang aral ng paghiwalay—ang pagbitaw sa pagkakapit; at ang pag-inom sa kasiyahang dulot ng diksha; ang pagtanaw sa araw bilang labindalawang anyo; ang pag-iingat sa viveka, ang malinaw na pag-unawa; ang habag lamang bilang banal na lila; ang kuwintas ng kaligayahan; sa nag-iisang yungib, ang pagtitipon ng ligaya ng asana/ulukang malaya; ang kumakain ng limos na di sinasadya o dinisenyo; ang asal ng Haṃsa; at ang pagtitibay na ang Haṃsa ay nananahan sa loob ng lahat ng nilalang.

Verse 20

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशावदित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभ...

Ang mataas na paghahatid (ūrdhvāmnāya) ay ito: ang pīṭha na walang sandigan; ang diksha tungo sa pag-iisa; ang aral ng paghiwalay—ang pagbitaw sa pagkakapit; at ang pag-inom sa kasiyahang dulot ng diksha; ang pagtanaw sa araw bilang labindalawang anyo; ang pag-iingat sa viveka, ang malinaw na pag-unawa; ang habag lamang bilang banal na lila; ang kuwintas ng kaligayahan; sa nag-iisang yungib, ang pagtitipon ng ligaya ng asana/ulukang malaya; ang kumakain ng limos na di sinasadya o dinisenyo; ang asal ng Haṃsa; at ang pagtitibay na ang Haṃsa ay nananahan sa loob ng lahat ng nilalang.

Verse 21

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशावदित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभ...

Ang mataas na paghahatid (ūrdhvāmnāya) ay ito: ang pīṭha na walang sandigan; ang diksha tungo sa pag-iisa; ang aral ng paghiwalay—ang pagbitaw sa pagkakapit; at ang pag-inom sa kasiyahang dulot ng diksha; ang pagtanaw sa araw bilang labindalawang anyo; ang pag-iingat sa viveka, ang malinaw na pag-unawa; ang habag lamang bilang banal na lila; ang kuwintas ng kaligayahan; sa nag-iisang yungib, ang pagtitipon ng ligaya ng asana/ulukang malaya; ang kumakain ng limos na di sinasadya o dinisenyo; ang asal ng Haṃsa; at ang pagtitibay na ang Haṃsa ay nananahan sa loob ng lahat ng nilalang.

Verse 22

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशादित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभू...

Ang pataas na paghahatid (ūrdhvāmnāya); ang luklukang walang sandigan (nirālamba-pīṭha); ang diksha ng pag-iisa (saṃyoga-dīkṣā); ang aral ng pagkalas at di-pagkapit (viyoga-upadeśa); at ang pag-inom ng kasiyahang-loob bilang mismong pagsisimula; ang pagninilay sa labindalawang Āditya; ang pag-iingat sa viveka, ang malinaw na paghiwalay; ang habag lamang bilang banal na laro; kuwintas ng kaligayahan; sa nag-iisang yungib, pagtitipon ng ligaya ng malayang pag-upo; yaong kumakain ng limos na di pinagplanuhan; ang asal ng Haṃsa; at ang pagtuturo na ang Haṃsa ay nananahan sa loob ng lahat ng nilalang.

Verse 23

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशादित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभू...

Ang pataas na paghahatid; ang luklukang walang sandigan; ang diksha ng pag-iisa; ang aral ng pagkalas at di-pagkapit; at ang pag-inom ng kasiyahang-loob bilang mismong diksha; ang pagninilay sa labindalawang Āditya; ang pag-iingat sa viveka; ang habag lamang bilang banal na laro; kuwintas ng kaligayahan; sa nag-iisang yungib, pagtitipon ng ligaya ng malayang pag-upo; yaong kumakain ng limos na di pinagplanuhan; ang asal ng Haṃsa; at ang aral na ang Haṃsa ay nananahan sa lahat ng nilalang.

Verse 24

ऊर्ध्वाम्नायः। निरालम्बपीठः। संयोगदीक्षा। वियोगोपदेशः। दीक्षासन्तोषपानं च। द्वादशादित्यावलोकनम्। विवेकरक्षा। करुणैव केलिः। आनन्दमाला। एकान्तगुहायां मुक्तासनसुखगोष्ठी। अकल्पितभिक्षाशी। हंसाचारः। सर्वभू...

Ang pataas na paghahatid; ang luklukang walang sandigan; ang diksha ng pag-iisa; ang aral ng pagkalas; at ang pag-inom ng kasiyahang-loob bilang diksha; ang pagninilay sa labindalawang Āditya; ang pag-iingat sa viveka; ang habag lamang bilang banal na laro; kuwintas ng kaligayahan; sa nag-iisang yungib, pagtitipon ng ligaya ng malayang pag-upo; yaong kumakain ng limos na di pinagplanuhan; ang asal ng Haṃsa; at ang pagpapatunay na ang Haṃsa ay nasa loob ng lahat ng nilalang.

Verse 25

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay walang-pagkiling na paglayo sa pagnanasa; ang tungkod ay pag-unawa at paghiwalay (viveka). Ang sinturong yogiko ay pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay Śrī, ang biyaya at kasaganaan. Ang “paglakad” ay ayon sa kalooban ng Kataas-taasan. Ang “pagbigkis” ay pagpipigil sa Kuṇḍalinī. Malaya sa sukdulang paninisi, ang tao’y jīvanmukta—pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang pag-idlip ng Śiva-yoga at ang khecarī-mudrā. Namamalagi sa sukdulang Ananda, lampas sa tatlong guṇa; natatamo sa pamamagitan ng pagdidisiplina ng pag-unawa, lampas sa isip at salita. Ang mundong nalikha ay di-mananatili—gaya ng mundong panaginip, gaya ng ulap, gaya ng elepanteng nakikita sa ulap, at iba pa. Gayundin, ang kabuuang pagkabuo mula sa katawan, hinabing lambat ng mapanlinlang na mga katangian, ay guniguni lamang—gaya ng lubid na napagkakamalang ahas. Ang layon ay Yaong tinatawag sa daan-daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Kaalaman”. Ang pang-udyok ay ang landas. Ang “kawalan” ay hindi palatandaan. Ang tunay na realidad ay ang pag-iral ng Kataas-taasang Panginoon. Ang monasteryo ay ang yogang totoo at ganap. Ang kalagayang walang-kamatayan ay ang Kanyang sariling likas. Ang sariling-malay ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Pagbulayan ang tungkod ng pagbabago (vikāra).

Verse 26

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay walang-pagkiling na paglayo sa pagnanasa; ang tungkod ay pag-unawa at paghiwalay (viveka). Ang sinturong yogiko ay pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay Śrī, ang biyaya at kasaganaan. Ang “paglakad” ay ayon sa kalooban ng Kataas-taasan. Ang “pagbigkis” ay pagpipigil sa Kuṇḍalinī. Malaya sa sukdulang paninisi, ang tao’y jīvanmukta—pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang pag-idlip ng Śiva-yoga at ang khecarī-mudrā. Namamalagi sa sukdulang Ananda, lampas sa tatlong guṇa; natatamo sa pamamagitan ng pagdidisiplina ng pag-unawa, lampas sa isip at salita. Ang mundong nalikha ay di-mananatili—gaya ng mundong panaginip, gaya ng ulap, gaya ng elepanteng nakikita sa ulap, at iba pa. Gayundin, ang kabuuang pagkabuo mula sa katawan, hinabing lambat ng mapanlinlang na mga katangian, ay guniguni lamang—gaya ng lubid na napagkakamalang ahas. Ang layon ay Yaong tinatawag sa daan-daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Kaalaman”. Ang pang-udyok ay ang landas. Ang “kawalan” ay hindi palatandaan. Ang tunay na realidad ay ang pag-iral ng Kataas-taasang Panginoon. Ang monasteryo ay ang yogang totoo at ganap. Ang kalagayang walang-kamatayan ay ang Kanyang sariling likas. Ang sariling-malay ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Pagbulayan ang tungkod ng pagbabago (vikāra).

Verse 27

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay walang-pagkiling na paglayo sa pagnanasa; ang tungkod ay pag-unawa at paghiwalay (viveka). Ang sinturong yogiko ay pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay Śrī, ang biyaya at kasaganaan. Ang “paglakad” ay ayon sa kalooban ng Kataas-taasan. Ang “pagbigkis” ay pagpipigil sa Kuṇḍalinī. Malaya sa sukdulang paninisi, ang tao’y jīvanmukta—pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang pag-idlip ng Śiva-yoga at ang khecarī-mudrā. Namamalagi sa sukdulang Ananda, lampas sa tatlong guṇa; natatamo sa pamamagitan ng pagdidisiplina ng pag-unawa, lampas sa isip at salita. Ang mundong nalikha ay di-mananatili—gaya ng mundong panaginip, gaya ng ulap, gaya ng elepanteng nakikita sa ulap, at iba pa. Gayundin, ang kabuuang pagkabuo mula sa katawan, hinabing lambat ng mapanlinlang na mga katangian, ay guniguni lamang—gaya ng lubid na napagkakamalang ahas. Ang layon ay Yaong tinatawag sa daan-daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Kaalaman”. Ang pang-udyok ay ang landas. Ang “kawalan” ay hindi palatandaan. Ang tunay na realidad ay ang pag-iral ng Kataas-taasang Panginoon. Ang monasteryo ay ang yogang totoo at ganap. Ang kalagayang walang-kamatayan ay ang Kanyang sariling likas. Ang sariling-malay ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Pagbulayan ang tungkod ng pagbabago (vikāra).

Verse 28

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay pagwawalang‑kinikilingan (udāsīna); ang tungkod ay pag‑uuri at pag‑unawa (viveka); ang sinturon ay yoga ng pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay kasaganaan; ang asal ay pagsunod sa Kalooban ng Kataas‑taasan; ang pagpipigil ay ang pagbigkis ng Kuṇḍalinī. Malaya sa sisi at ganting‑sisi, siya’y jīvanmukta, pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang yogikong pagtulog ni Śiva at ang khecarī‑mudrā. Nakatatag sa sukdulang kaligayahan, lampas sa tatlong guṇa—naabot sa pamamagitan ng malinaw na pag‑uuri, di‑masasaklaw ng isip at salita. Ang mundong nalilikha ay di‑nagmamana, gaya ng mundong panaginip, gaya ng elepanteng ulap at iba pa. Gayundin, ang kalipunang nagsisimula sa katawan, hinabi ng lambat ng mapanlinlang na katangian, ay guniguni lamang na gaya ng lubid na napagkakamalang ahas. Ang layon ay Yaong tinutukoy ng daan‑daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Vidyā”. Ang panggabay na pang‑udyok ay ang landas; ang “kawalan” ay hindi tanda. Ang katotohanan ay ang pag‑iral ng Kataas‑taasang Panginoon (Parameśvara). Ang monasteryo ay ang yoga ng katotohanan at ganap na pagsasakatuparan. Ang kalagayang di‑namamatay ay ang Kanyang likas na anyo: ang sariling‑nagliliwanag na kamalayan ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Ang tungkod na nag‑aalis ng mga pagbabago (vikāra) ang dapat pagnilayan.

Verse 29

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay pagwawalang‑kinikilingan (udāsīna); ang tungkod ay pag‑uuri at pag‑unawa (viveka); ang sinturon ay yoga ng pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay kasaganaan; ang asal ay pagsunod sa Kalooban ng Kataas‑taasan; ang pagpipigil ay ang pagbigkis ng Kuṇḍalinī. Malaya sa sisi at ganting‑sisi, siya’y jīvanmukta, pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang yogikong pagtulog ni Śiva at ang khecarī‑mudrā. Nakatatag sa sukdulang kaligayahan, lampas sa tatlong guṇa—naabot sa pamamagitan ng malinaw na pag‑uuri, di‑masasaklaw ng isip at salita. Ang mundong nalilikha ay di‑nagmamana, gaya ng mundong panaginip, gaya ng elepanteng ulap at iba pa. Gayundin, ang kalipunang nagsisimula sa katawan, hinabi ng lambat ng mapanlinlang na katangian, ay guniguni lamang na gaya ng lubid na napagkakamalang ahas. Ang layon ay Yaong tinutukoy ng daan‑daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Vidyā”. Ang panggabay na pang‑udyok ay ang landas; ang “kawalan” ay hindi tanda. Ang katotohanan ay ang pag‑iral ng Kataas‑taasang Panginoon (Parameśvara). Ang monasteryo ay ang yoga ng katotohanan at ganap na pagsasakatuparan. Ang kalagayang di‑namamatay ay ang Kanyang likas na anyo: ang sariling‑nagliliwanag na kamalayan ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Ang tungkod na nag‑aalis ng mga pagbabago (vikāra) ang dapat pagnilayan.

Verse 30

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay pagwawalang‑kinikilingan (udāsīna); ang tungkod ay pag‑uuri at pag‑unawa (viveka); ang sinturon ay yoga ng pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay kasaganaan; ang asal ay pagsunod sa Kalooban ng Kataas‑taasan; ang pagpipigil ay ang pagbigkis ng Kuṇḍalinī. Malaya sa sisi at ganting‑sisi, siya’y jīvanmukta, pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang yogikong pagtulog ni Śiva at ang khecarī‑mudrā. Nakatatag sa sukdulang kaligayahan, lampas sa tatlong guṇa—naabot sa pamamagitan ng malinaw na pag‑uuri, di‑masasaklaw ng isip at salita. Ang mundong nalilikha ay di‑nagmamana, gaya ng mundong panaginip, gaya ng elepanteng ulap at iba pa. Gayundin, ang kalipunang nagsisimula sa katawan, hinabi ng lambat ng mapanlinlang na katangian, ay guniguni lamang na gaya ng lubid na napagkakamalang ahas. Ang layon ay Yaong tinutukoy ng daan‑daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Vidyā”. Ang panggabay na pang‑udyok ay ang landas; ang “kawalan” ay hindi tanda. Ang katotohanan ay ang pag‑iral ng Kataas‑taasang Panginoon (Parameśvara). Ang monasteryo ay ang yoga ng katotohanan at ganap na pagsasakatuparan. Ang kalagayang di‑namamatay ay ang Kanyang likas na anyo: ang sariling‑nagliliwanag na kamalayan ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Ang tungkod na nag‑aalis ng mga pagbabago (vikāra) ang dapat pagnilayan.

Verse 31

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay pagwawalang‑pagkakapit; ang tungkod ay masusing pagsisiyasat (vicāra). Ang sinturong‑yoga ay pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay banal na kasaganaan (Śrī). Ang asal‑kilos ay ayon sa kalooban ng Kataas‑taasan. Ang pagbibigkis ay ang pagpigil/pag-angat ng Kuṇḍalinī. Malaya sa panunuligsa ng iba, siya’y jīvanmukta—pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang pag-idlip ng Śiva‑yoga at ang khecarī‑mudrā. Siya’y nasa sukdulang kaligayahan, lampas sa tatlong guṇa; naaabot sa pamamagitan ng viveka, lampas sa isip at salita. Ang mundong nalilikha ay di‑pananatili, gaya ng mundong panaginip, gaya ng elepanteng ulap at iba pa. Gayundin, ang kabuuang pagkatao mula sa katawan, hinabing lambat ng mapanlinlang na katangian, ay guniguni lamang—gaya ng ahas sa lubid. Ang pinatutungkulan ay ang Katotohanang tinatawag sa daan‑daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Vidyā”. Ang panggabay na pang-udyok ay ang landas; ang “kawalan” ay hindi palatandaan. Ang tunay na realidad ay ang pag-iral ng Kataas‑taasang Panginoon. Ang monasteryo ay ang yogang totoo at ganap. Ang likas nitong anyo ay ang kalagayang walang‑kamatayan. Ito ang sariling kamalayan ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Ang tungkod ng pagbabago ay dapat pagnilayan upang malampasan.

Verse 32

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay pagwawalang‑pagkakapit; ang tungkod ay masusing pagsisiyasat (vicāra). Ang sinturong‑yoga ay pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay banal na kasaganaan (Śrī). Ang asal‑kilos ay ayon sa kalooban ng Kataas‑taasan. Ang pagbibigkis ay ang pagpigil/pag-angat ng Kuṇḍalinī. Malaya sa panunuligsa ng iba, siya’y jīvanmukta—pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang pag-idlip ng Śiva‑yoga at ang khecarī‑mudrā. Siya’y nasa sukdulang kaligayahan, lampas sa tatlong guṇa; naaabot sa pamamagitan ng viveka, lampas sa isip at salita. Ang mundong nalilikha ay di‑pananatili, gaya ng mundong panaginip, gaya ng elepanteng ulap at iba pa. Gayundin, ang kabuuang pagkatao mula sa katawan, hinabing lambat ng mapanlinlang na katangian, ay guniguni lamang—gaya ng ahas sa lubid. Ang pinatutungkulan ay ang Katotohanang tinatawag sa daan‑daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Vidyā”. Ang panggabay na pang-udyok ay ang landas; ang “kawalan” ay hindi palatandaan. Ang tunay na realidad ay ang pag-iral ng Kataas‑taasang Panginoon. Ang monasteryo ay ang yogang totoo at ganap. Ang likas nitong anyo ay ang kalagayang walang‑kamatayan. Ito ang sariling kamalayan ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Ang tungkod ng pagbabago ay dapat pagnilayan upang malampasan.

Verse 33

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay pagwawalang‑pagkakapit; ang tungkod ay masusing pagsisiyasat (vicāra). Ang sinturong‑yoga ay pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay banal na kasaganaan (Śrī). Ang asal‑kilos ay ayon sa kalooban ng Kataas‑taasan. Ang pagbibigkis ay ang pagpigil/pag-angat ng Kuṇḍalinī. Malaya sa panunuligsa ng iba, siya’y jīvanmukta—pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang pag-idlip ng Śiva‑yoga at ang khecarī‑mudrā. Siya’y nasa sukdulang kaligayahan, lampas sa tatlong guṇa; naaabot sa pamamagitan ng viveka, lampas sa isip at salita. Ang mundong nalilikha ay di‑pananatili, gaya ng mundong panaginip, gaya ng elepanteng ulap at iba pa. Gayundin, ang kabuuang pagkatao mula sa katawan, hinabing lambat ng mapanlinlang na katangian, ay guniguni lamang—gaya ng ahas sa lubid. Ang pinatutungkulan ay ang Katotohanang tinatawag sa daan‑daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Vidyā”. Ang panggabay na pang-udyok ay ang landas; ang “kawalan” ay hindi palatandaan. Ang tunay na realidad ay ang pag-iral ng Kataas‑taasang Panginoon. Ang monasteryo ay ang yogang totoo at ganap. Ang likas nitong anyo ay ang kalagayang walang‑kamatayan. Ito ang sariling kamalayan ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Ang tungkod ng pagbabago ay dapat pagnilayan upang malampasan.

Verse 34

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay pagwawalang‑pagkakapit; ang tungkod ay mapanuring pagsisiyasat (vicāra); ang bigkis ng yoga ay ang pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay kasaganaan; ang asal ay ayon sa Kalooban ng Kataas‑taasan; ang pagpipigil ay ang pagbubuklod (pagkontrol) sa Kuṇḍalinī. Malaya sa sukdulang paninisi, ang tao’y jīvanmukta—pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang pag-idlip ng Śiva‑yoga at ang khecarī‑mudrā. Siya’y nasa sukdulang kaligayahan, lampas sa tatlong guṇa—naabot sa pamamagitan ng viveka, di-maabot ng isip at salita. Ang mundong nalilikha ay di‑panatag, gaya ng mundong panaginip, gaya ng elepanteng ulap at iba pa. Gayundin, ang kalipunang nagsisimula sa katawan, hinabing lambat ng guṇa ng pagkalito, ay guniguni lamang—gaya ng ahas sa lubid. Ang layon ay yaong tinatawag sa daan-daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Kaalaman”. Ang panggabay (aṅkuśa) ay ang landas; ang “kawalan” ay hindi tanda. Ang katotohanan ay ang pag-iral ng Kataas‑taasang Panginoon. Ang monasteryo ay ang yoga na totoo at ganap. Ang mismong likas na iyon ang kalagayang walang-kamatayan. Iyon ang sariling kamalayan ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Pagbulayan ang tungkod ng pagbabago (vikāra‑daṇḍa).

Verse 35

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay pagwawalang‑pagkakapit; ang tungkod ay mapanuring pagsisiyasat (vicāra); ang bigkis ng yoga ay ang pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay kasaganaan; ang asal ay ayon sa Kalooban ng Kataas‑taasan; ang pagpipigil ay ang pagbubuklod (pagkontrol) sa Kuṇḍalinī. Malaya sa sukdulang paninisi, ang tao’y jīvanmukta—pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang pag-idlip ng Śiva‑yoga at ang khecarī‑mudrā. Siya’y nasa sukdulang kaligayahan, lampas sa tatlong guṇa—naabot sa pamamagitan ng viveka, di-maabot ng isip at salita. Ang mundong nalilikha ay di‑panatag, gaya ng mundong panaginip, gaya ng elepanteng ulap at iba pa. Gayundin, ang kalipunang nagsisimula sa katawan, hinabing lambat ng guṇa ng pagkalito, ay guniguni lamang—gaya ng ahas sa lubid. Ang layon ay yaong tinatawag sa daan-daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Kaalaman”. Ang panggabay (aṅkuśa) ay ang landas; ang “kawalan” ay hindi tanda. Ang katotohanan ay ang pag-iral ng Kataas‑taasang Panginoon. Ang monasteryo ay ang yoga na totoo at ganap. Ang mismong likas na iyon ang kalagayang walang-kamatayan. Iyon ang sariling kamalayan ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Pagbulayan ang tungkod ng pagbabago (vikāra‑daṇḍa).

Verse 36

धैर्यकन्था। उदासीनकौपीनम्। विचारदण्डः। ब्रह्मावलोकयोगपट्टः। श्रियां पादुका। परेच्छाचरणम्। कुण्डलिनीबन्धः। परापवादमुक्तो जीवन्मुक्तः। शिवयोगनिद्रा च। खेचरीमुद्रा च। परमानन्दी। निर्गतगुणत्रयम्। विवेकलभ्...

Ang balabal ay katatagan; ang bahag ay pagwawalang‑pagkakapit; ang tungkod ay mapanuring pagsisiyasat (vicāra); ang bigkis ng yoga ay ang pagtanaw sa Brahman; ang sandalyas ay kasaganaan; ang asal ay ayon sa Kalooban ng Kataas‑taasan; ang pagpipigil ay ang pagbubuklod (pagkontrol) sa Kuṇḍalinī. Malaya sa sukdulang paninisi, ang tao’y jīvanmukta—pinalaya habang nabubuhay. Naroon ang pag-idlip ng Śiva‑yoga at ang khecarī‑mudrā. Siya’y nasa sukdulang kaligayahan, lampas sa tatlong guṇa—naabot sa pamamagitan ng viveka, di-maabot ng isip at salita. Ang mundong nalilikha ay di‑panatag, gaya ng mundong panaginip, gaya ng elepanteng ulap at iba pa. Gayundin, ang kalipunang nagsisimula sa katawan, hinabing lambat ng guṇa ng pagkalito, ay guniguni lamang—gaya ng ahas sa lubid. Ang layon ay yaong tinatawag sa daan-daang pangalan gaya ng “Viṣṇu” at “Kaalaman”. Ang panggabay (aṅkuśa) ay ang landas; ang “kawalan” ay hindi tanda. Ang katotohanan ay ang pag-iral ng Kataas‑taasang Panginoon. Ang monasteryo ay ang yoga na totoo at ganap. Ang mismong likas na iyon ang kalagayang walang-kamatayan. Iyon ang sariling kamalayan ng sinaunang Brahman. Ang ajapā ang Gāyatrī. Pagbulayan ang tungkod ng pagbabago (vikāra‑daṇḍa).

Verse 37

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, ang pagtanaw sa Anyo na ang likas ay walang-hanggang kaligayahan. Siya na nabubuhay sa limos ng kaligayahan. Kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, nananahan sa gubat ng kaligayahan. Isang liblib na lugar. Monasteryo ng kaligayahan. Kalagayang unmanī—lampas sa isip. Kilos ni Śāradā—Karunungan. Pag-usad ng unmanī. Katawang dalisay. Luklukan na walang sandigan. Gawang-mapagmuni na kaligayahang gaya ng mga alon ng amṛta. Puting langit na dalisay. Dakilang aral. Husay sa “bukid” at “sisidlan”—ang pagsasanay ng banal na kapangyarihan mula sa katahimikan at pagpipigil-sa-sarili. Pagkakaugnay ng mataas at mababa. Mga tāraka-upadeśa na tumatawid sa paglaya. Ang Diyos ay di-dalawa, laging-kaligayahan.

Verse 38

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, ang pagtanaw sa Anyo na ang likas ay walang-hanggang kaligayahan. Siya na nabubuhay sa limos ng kaligayahan. Kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, nananahan sa gubat ng kaligayahan. Isang liblib na lugar. Monasteryo ng kaligayahan. Kalagayang unmanī—lampas sa isip. Kilos ni Śāradā—Karunungan. Pag-usad ng unmanī. Katawang dalisay. Luklukan na walang sandigan. Gawang-mapagmuni na kaligayahang gaya ng mga alon ng amṛta. Puting langit na dalisay. Dakilang aral. Husay sa “bukid” at “sisidlan”—ang pagsasanay ng banal na kapangyarihan mula sa katahimikan at pagpipigil-sa-sarili. Pagkakaugnay ng mataas at mababa. Mga tāraka-upadeśa na tumatawid sa paglaya. Ang Diyos ay di-dalawa, laging-kaligayahan.

Verse 39

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, ang pagtanaw sa Anyo na ang likas ay walang-hanggang kaligayahan. Siya na nabubuhay sa limos ng kaligayahan. Kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, nananahan sa gubat ng kaligayahan. Isang liblib na lugar. Monasteryo ng kaligayahan. Kalagayang unmanī—lampas sa isip. Kilos ni Śāradā—Karunungan. Pag-usad ng unmanī. Katawang dalisay. Luklukan na walang sandigan. Gawang-mapagmuni na kaligayahang gaya ng mga alon ng amṛta. Puting langit na dalisay. Dakilang aral. Husay sa “bukid” at “sisidlan”—ang pagsasanay ng banal na kapangyarihan mula sa katahimikan at pagpipigil-sa-sarili. Pagkakaugnay ng mataas at mababa. Mga tāraka-upadeśa na tumatawid sa paglaya. Ang Diyos ay di-dalawa, laging-kaligayahan.

Verse 40

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, ang pagtanaw sa anyong ang likas ay walang-hanggang Kaligayahan. Yaong kumakain ng limos ng kaligayahan. Paninirahan, kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, sa gubat ng Kaligayahan. Isang nag-iisang pook. Monasteryo ng Kaligayahan. Kalagayang unmanī (lampas-isip). Kilos ni Śāradā. Pag-usad tungo sa unmanī. Katawang dalisay. Upuang walang sandigan. Mapagpalang gawain na tila mga alon ng amṛta. Maputing langit. Dakilang doktrina. Husay sa “bukid” at “sisidlan”—ang pagsasanay ng banal na kapangyarihan gaya ng śama at dama. Pagkakaugnay ng mataas at mababa. Mga turo ng tāraka. Ang Diyos ay di-dalawang walang-hanggang Kaligayahan.

Verse 41

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, ang pagtanaw sa anyong ang likas ay walang-hanggang Kaligayahan. Yaong kumakain ng limos ng kaligayahan. Paninirahan, kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, sa gubat ng Kaligayahan. Isang nag-iisang pook. Monasteryo ng Kaligayahan. Kalagayang unmanī (lampas-isip). Kilos ni Śāradā. Pag-usad tungo sa unmanī. Katawang dalisay. Upuang walang sandigan. Mapagpalang gawain na tila mga alon ng amṛta. Maputing langit. Dakilang doktrina. Husay sa “bukid” at “sisidlan”—ang pagsasanay ng banal na kapangyarihan gaya ng śama at dama. Pagkakaugnay ng mataas at mababa. Mga turo ng tāraka. Ang Diyos ay di-dalawang walang-hanggang Kaligayahan.

Verse 42

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, ang pagtanaw sa anyong ang likas ay walang-hanggang Kaligayahan. Yaong kumakain ng limos ng kaligayahan. Paninirahan, kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, sa gubat ng Kaligayahan. Isang nag-iisang pook. Monasteryo ng Kaligayahan. Kalagayang unmanī. Kilos ni Śāradā. Pag-usad tungo sa unmanī. Katawang dalisay. Upuang walang sandigan. Mapagpalang gawain na tila mga alon ng amṛta. Maputlang langit. Dakilang doktrina. Husay sa pagsasanay ng banal na kapangyarihan, simula sa śama at dama, ayon sa “bukid” at “sisidlan”. Pagkakaugnay ng mataas at mababa. Mga aral ng tāraka. Ang Diyos ay di-dalawang walang-hanggang Kaligayahan.

Verse 43

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal (kanthā) na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, namamasdan ang likas na anyo na laging kaligayahan. Nabubuhay sa limos ng kaligayahan. Kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, nananahan sa gubat ng kaligayahan. Isang liblib na lugar. Monasteryo ng kaligayahan. Kalagayang unmanī. Kilos ni Śāradā. Landas ng unmanī. Katawang dalisay. Upuang walang sandigan. Gawang mapagpala na tila mga alon ng amṛta. Maputing langit na dalisay. Dakilang aral. Kahusayan bilang bukid at sisidlan sa pagsasagawa ng mga banal na kapangyarihan, mula sa śama at dama. Pagkakaugnay ng mataas at mababa. Mga turo ng tāraka. Ang Diyos ay di-dalawa, walang hanggang kaligayahan.

Verse 44

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal na pumipigil sa isip. Sa yoga, namamasdan ang likas na anyo na laging kaligayahan. Nabubuhay sa limos ng kaligayahan. Kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, nananahan sa gubat ng kaligayahan. Liblib na lugar. Monasteryo ng kaligayahan. Kalagayang unmanī. Gawain ni Śāradā. Paggalaw ng unmanī. Katawang nilinis. Upuang walang sandigan. Gawang mapagpala na tila mga alon ng amṛta. Maputing langit. Dakilang aral. Kahusayan bilang bukid at sisidlan sa pagsasagawa ng mga banal na kapangyarihan, mula sa śama at dama. Pagkakaugnay ng mataas at mababa. Mga tagubilin ng tāraka. Ang Diyos ay di-dalawa, walang hanggang kaligayahan.

Verse 45

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, nakikita ang likas na anyo na laging kaligayahan. Kumakain mula sa limos ng kaligayahan. Kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, nananahan sa gubat ng kaligayahan. Pag-iisa. Monasteryo ng kaligayahan. Kalagayang unmanī. Kilos ni Śāradā. Landas ng unmanī. Katawang walang dungis. Upuang walang sandigan. Gawang mapagpala na tila mga alon ng amṛta. Maputlang/maputing langit. Dakilang aral. Kaangkupan bilang bukid at sisidlan sa pagsasagawa ng mga banal na kapangyarihan, mula sa katahimikan at pagpipigil (śama, dama). Pagkakaisa ng mataas at mababa. Mga turo ng tāraka. Ang Diyos ay di-dalawa, walang hanggang kaligayahan.

Verse 46

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, ang pagtanaw sa sariling-likas na laging kaligayahan. Yaong kumakain ng limos na kaligayahan. Kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, nananahan sa gubat ng kaligayahan. Isang mapag-isa na lugar. Monasteryo ng kaligayahan. Kalagayang unmanī—lampas sa isip. Kilos ni Śāradā—Karunungan. Pag-usad tungo sa unmanī. Katawang dalisay. Luklukan na walang sandigan. Mapagmuning gawaing kaligayahan na tila mga alon ng amṛta. Maputlang-puting kalangitan. Dakilang aral. Husay sa “bukid” at “sisidlan”—ang pagsasanay ng banal na kapangyarihan gaya ng katahimikan at pagpipigil-sa-sarili. Pagsasanib ng mataas at mababa. Mga turo ng tāraka. Ang Diyos ay di-dalawa, walang-hanggang kaligayahan.

Verse 47

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, ang pagtanaw sa sariling-likas na laging kaligayahan. Yaong kumakain ng limos na kaligayahan. Kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, nananahan sa gubat ng kaligayahan. Isang mapag-isa na lugar. Monasteryo ng kaligayahan. Kalagayang unmanī—lampas sa isip. Kilos ni Śāradā—Karunungan. Pag-usad tungo sa unmanī. Katawang dalisay. Luklukan na walang sandigan. Mapagmuning gawaing kaligayahan na tila mga alon ng amṛta. Maputlang-puting kalangitan. Dakilang aral. Husay sa “bukid” at “sisidlan”—ang pagsasanay ng banal na kapangyarihan gaya ng katahimikan at pagpipigil-sa-sarili. Pagsasanib ng mataas at mababa. Mga turo ng tāraka. Ang Diyos ay di-dalawa, walang-hanggang kaligayahan.

Verse 48

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलान...

Balabal na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, ang pagtanaw sa sariling-likas na laging kaligayahan. Yaong kumakain ng limos na kaligayahan. Kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, nananahan sa gubat ng kaligayahan. Isang mapag-isa na lugar. Monasteryo ng kaligayahan. Kalagayang unmanī—lampas sa isip. Kilos ni Śāradā—Karunungan. Pag-usad tungo sa unmanī. Katawang dalisay. Luklukan na walang sandigan. Mapagmuning gawaing kaligayahan na tila mga alon ng amṛta. Maputlang-puting kalangitan. Dakilang aral. Husay sa “bukid” at “sisidlan”—ang pagsasanay ng banal na kapangyarihan gaya ng katahimikan at pagpipigil-sa-sarili. Pagsasanib ng mataas at mababa. Mga turo ng tāraka. Ang Diyos ay di-dalawa, walang-hanggang kaligayahan.

Verse 49

नियमः स्वात्मेन्द्रियनिग्रहः। भयमोहशोकक्रोधत्यागस्त्यागः। अनियामकत्वनिर्मलशक्तिः। स्वप्रकाशब्रह्मतत्त्वे शिवशक्तिसम्पुटितप्रपञ्चच्छेदनम्। तथा पत्राक्षाक्षिकमण्डलुः। भवाभावदहनम्। बिभ्रत्याकाशाधारम्। शि...

Ang ‘Niyama’ ay pagpipigil sa sariling pagkatao at sa mga pandama. Ang pagtalikod (tyāga) ay pag-iwan sa takot, pagkalito, dalamhati, at galit. Ang dalisay na lakas ng pagiging hindi pinamamahalaan ng panlabas na utos—iyan ang niyama. Sa sariling-liwanag na katotohanan ng Brahman, pinuputol ang daigdig, na nakapaloob sa Śiva at Śakti—iyan ang niyama. Ang banga ng tubig (maṇḍalu) ay ang “bilog ng mga mata” na tila talulot. Ang pagsunog sa pag-iral at di-pag-iral—iyan ang niyama. Ang pagdadala sa sandigan ng kalawakan—iyan ang niyama. Ang sagradong sinulid ay si Śiva, ang Turīya (Ikaapat). Ang bunot ng buhok ay pagkalusaw sa Yaon. Ang tungkod na itinapon ay gawa sa Kamalayan. Ang laging naroroon na banga ay ang tuluy-tuloy na “bilog ng mata”—ang di-napapatid na pagkamalay. Ang balabal ay pag-ugat-pagputol sa karma. Ang pagsunog sa māyā, di-pag-aangkin, at pagkamakasarili—iyan ang niyama. Sa libingan ng abo, ang katawan ay “di-natamaan” (anāhata). Ang ‘samaya’ ay pagsisiyasat sa likas na lampas sa tatlong guṇa. Ang pag-alis ng maling akala—iyan ang niyama. Ang pagsunog sa mga pag-ikot ng isip na nagsisimula sa pagnanasa—iyan ang niyama. Ang bahag ay tigas at tibay. Ang paninirahan sa basahan at balat—iyan ang niyama. Ang mantra ay ang “anāhata”. Tanging sa kawalang-gawa ito nalalasap. Ang kalayaan (mokṣa) ay sariling likas—malayang pagkilos ayon sa tunay na kalooban; ito ang Kataas-taasang Brahman. Ang asal ay parang balsang pantawid. Pagtipon ng kapayapaan sa brahmacarya; matapos mag-aral sa brahmacarya-āśrama, tinatahak ang saṃnyāsa bilang pagtalikod sa lahat ng pagkakakilanlang pangkamalayan. Sa wakas, nananahan bilang Brahman na di-nahahati; laging winawasak ang lahat ng pag-aalinlangan.

Verse 50

नियमः स्वात्मेन्द्रियनिग्रहः। भयमोहशोकक्रोधत्यागस्त्यागः। अनियामकत्वनिर्मलशक्तिः। स्वप्रकाशब्रह्मतत्त्वे शिवशक्तिसम्पुटितप्रपञ्चच्छेदनम्। तथा पत्राक्षाक्षिकमण्डलुः। भवाभावदहनम्। बिभ्रत्याकाशाधारम्। शि...

Ang ‘Niyama’ ay pagpipigil sa sariling pagkatao at sa mga pandama. Ang pagtalikod (tyāga) ay pag-iwan sa takot, pagkalito, dalamhati, at galit. Ang dalisay na lakas ng pagiging hindi pinamamahalaan ng panlabas na utos—iyan ang niyama. Sa sariling-liwanag na katotohanan ng Brahman, pinuputol ang daigdig, na nakapaloob sa Śiva at Śakti—iyan ang niyama. Ang banga ng tubig (maṇḍalu) ay ang “bilog ng mga mata” na tila talulot. Ang pagsunog sa pag-iral at di-pag-iral—iyan ang niyama. Ang pagdadala sa sandigan ng kalawakan—iyan ang niyama. Ang sagradong sinulid ay si Śiva, ang Turīya (Ikaapat). Ang bunot ng buhok ay pagkalusaw sa Yaon. Ang tungkod na itinapon ay gawa sa Kamalayan. Ang laging naroroon na banga ay ang tuluy-tuloy na “bilog ng mata”—ang di-napapatid na pagkamalay. Ang balabal ay pag-ugat-pagputol sa karma. Ang pagsunog sa māyā, di-pag-aangkin, at pagkamakasarili—iyan ang niyama. Sa libingan ng abo, ang katawan ay “di-natamaan” (anāhata). Ang ‘samaya’ ay pagsisiyasat sa likas na lampas sa tatlong guṇa. Ang pag-alis ng maling akala—iyan ang niyama. Ang pagsunog sa mga pag-ikot ng isip na nagsisimula sa pagnanasa—iyan ang niyama. Ang bahag ay tigas at tibay. Ang paninirahan sa basahan at balat—iyan ang niyama. Ang mantra ay ang “anāhata”. Tanging sa kawalang-gawa ito nalalasap. Ang kalayaan (mokṣa) ay sariling likas—malayang pagkilos ayon sa tunay na kalooban; ito ang Kataas-taasang Brahman. Ang asal ay parang balsang pantawid. Pagtipon ng kapayapaan sa brahmacarya; matapos mag-aral sa brahmacarya-āśrama, tinatahak ang saṃnyāsa bilang pagtalikod sa lahat ng pagkakakilanlang pangkamalayan. Sa wakas, nananahan bilang Brahman na di-nahahati; laging winawasak ang lahat ng pag-aalinlangan.