HomeUpanishadsNirvanaVerse 47
Previous Verse
Next Verse

Verse 47

Nirvana

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलानन्दक्रिया। पाण्डरगगनम्। महासिद्धान्तः। शमदमादिदिव्यशक्त्याचरणे क्षेत्रपात्रपटुता। परावरसंयोगः। तारकोपदेशाः। अद्वैतसदानन्दो देवता॥

मनः-निरोधिनी । कन्था । योगेन । सदा-आनन्द-स्वरूप-दर्शनम् । आनन्द-भिक्ष-आशी । महा-श्मशाने अपि । आनन्द-वने । वासः । एकान्त-स्थानम् । आनन्द-मठम् । उन्मनी-अवस्था । शारदा । चेष्टा । उन्मनी । गतिः । निर्मल-गात्रम् । निरालम्ब-पीठम् । अमृत-कल्लोल-आनन्द-क्रिया । पाण्डर-गगनम् । महा-सिद्धान्तः । शम-दम-आदि-दिव्य-शक्ति-आचरणे । क्षेत्र-पात्र-पटुता । पर-अवर-संयोगः । तारक-उपदेशाः । अद्वैत-सदा-आनन्दः । देवता ।

mano-nirodhinī kanthā | yogena sadānandasvarūpadarśanam | ānanda-bhikṣāśī | mahāśmaśāne 'py ānandavane vāsaḥ | ekāntasthānam | ānandamaṭham | unmanyavasthā | śāradā ceṣṭā | unmanī gatiḥ | nirmalagātram | nirālambapīṭham | amṛtakallolānandakriyā | pāṇḍaragaganam | mahāsiddhāntaḥ | śama-damādi-divyaśakty-ācaraṇe kṣetra-pātra-paṭutā | parāvara-saṃyogaḥ | tārakopadeśāḥ | advaita-sadānando devatā ||

Balabal na pumipigil sa isip. Sa pamamagitan ng yoga, ang pagtanaw sa sariling-likas na laging kaligayahan. Yaong kumakain ng limos na kaligayahan. Kahit sa dakilang pook ng pagsusunog, nananahan sa gubat ng kaligayahan. Isang mapag-isa na lugar. Monasteryo ng kaligayahan. Kalagayang unmanī—lampas sa isip. Kilos ni Śāradā—Karunungan. Pag-usad tungo sa unmanī. Katawang dalisay. Luklukan na walang sandigan. Mapagmuning gawaing kaligayahan na tila mga alon ng amṛta. Maputlang-puting kalangitan. Dakilang aral. Husay sa “bukid” at “sisidlan”—ang pagsasanay ng banal na kapangyarihan gaya ng katahimikan at pagpipigil-sa-sarili. Pagsasanib ng mataas at mababa. Mga turo ng tāraka. Ang Diyos ay di-dalawa, walang-hanggang kaligayahan.

A cloak that restrains the mind. By yoga, the vision of the ever-blissful essential nature. One who eats alms of bliss. Dwelling, even in the great cremation-ground, in the grove of bliss. A solitary place. A monastery of bliss. The state of unmanī (mind-transcendence). The activity of Śāradā (wisdom). The movement into unmanī. A purified body. A seat without support. The blissful activity of waves of nectar. The pale/white sky. The great doctrine. Skill in the field and vessel—i.e., in the practice of divine powers such as tranquility and self-control. The conjunction of the higher and the lower. The tāraka instructions. The deity is non-dual ever-bliss.

Advaita Brahman as Sadānanda (ever-bliss) realized through mind-restraintMahavakya: Implicitly aligns with ‘प्रज्ञानं ब्रह्म’ (Prajñānam Brahma) by identifying wisdom/Śāradā and direct ‘darśana’ of the bliss-nature with Brahman-consciousness; not a direct Mahāvākya citation.AtharvaChandas: Prose (gadyātmaka)