Sukta 144

Mantra 1

अयं हि ते अमर्त्य इन्दुरत्यो न पत्यते । दक्षो विश्वायुर्वेधसे ॥

แท้จริงนี้เป็นของท่าน โอ ผู้เป็นอมฤตะ: หยดอินทุ (โสมะ) นี้ดุจม้าอันรวดเร็ว พุ่งไปข้างหน้า; มันคือพลังแห่งปรีชาญาณ ค้ำจุนสรรพชีวิต เพื่อเวธัสะ—ผู้เห็นและผู้กระทำพิธี.

Mantra 2

अयमस्मासु काव्य ऋभुर्वज्रो दास्वते । अयं बिभर्त्यूर्ध्वकृशनं मदमृभुर्न कृत्व्यं मदम् ॥

พลังแห่งฤภุ (R̥bhu) อันมีแรงบันดาลใจของกวีนี้สถิตอยู่ในเรา; สำหรับผู้ให้แล้ว มันดุจวัชระแห่งอสนีบาต. มันชูสูงซึ่งความปีติอันพุ่งขึ้นเบื้องบน—ความรื่นรมย์ของฤภุ มิใช่ความรื่นรมย์ที่ประดิษฐ์หรือฝืนบังคับ.

Mantra 3

घृषुः श्येनाय कृत्वन आसु स्वासु वंसगः । अव दीधेदहीशुवः ॥

ผู้เร่าร้อนนั้น เพื่อการกระทำจึงกลายเป็นเหยี่ยว; ในกระแสอันรวดเร็วของตนเอง เขาขับให้ “ผู้ยิงงู” ตกลงเบื้องล่าง—ทำให้พวกนั้นร่วงหลุดไป.

Mantra 4

यं सुपर्णः परावतः श्येनस्य पुत्र आभरत् । शतचक्रं योऽह्यो वर्तनिः ॥

สิ่งนั้นซึ่งผู้มีปีกงามนำมาจากแดนไกลโพ้น—บุตรแห่งเหยี่ยวเป็นผู้อัญเชิญมา: พลังอันมีล้อร้อยวง, หนทางซึ่งแล่นแซงพลังแห่งอสรพิษ.

Mantra 5

यं ते श्येनश्चारुमवृकं पदाभरदरुणं मानमन्धसः । एना वयो वि तार्यायुर्जीवस एना जागार बन्धुता ॥

สิ่งที่เหยี่ยวได้นำมาถวายแก่ท่านด้วยย่างก้าวของมัน—งดงาม มิใช่ดุร้ายดั่งหมาป่า เป็น “มาตรา” สีแดงเรื่อแห่งอันธัส (andhas) อันคั้นแล้ว—ด้วยสิ่งนี้ พลังแห่งชีวิตย่อมถูกพาข้ามพ้น; ด้วยสิ่งนี้ อายุของผู้มีชีวิตย่อมแผ่กว้าง; ด้วยสิ่งนี้ สายสัมพันธ์แห่งเครือญาติย่อมตื่นขึ้น.

Mantra 6

एवा तदिन्द्र इन्दुना देवेषु चिद्धारयाते महि त्यजः । क्रत्वा वयो वि तार्यायुः सुक्रतो क्रत्वायमस्मदा सुतः ॥

ดังนี้เอง อินทรา ด้วยหยดโสมะ (indu) ย่อมทรงค้ำจุนพลังอันยิ่งใหญ่ผู้มีชัยนั้น แม้อยู่ท่ามกลางเหล่าเทพ. ด้วยกรตุ (kratu) คือเจตจำนง พระองค์ทรงพาพลังแห่งชีวิตให้ข้ามพ้น และทรงแผ่ขยายอายุ—โอ้ผู้สมบูรณ์ด้วยกรตุ—ด้วยกรตุนี้เอง โสมะที่คั้นแล้วจึงมาถึงเรา.