Deity · Ramcharitmanas

พระสตี in the Ramcharitmanas

सतीNamed in 35 verses

Speaks in 7 verses

In this book

Named as
Sati, Primary: Parvati; Secondary: the ongoing Shiva-Parvati samvada as received in later tellings, Primary frame-listener: Parvati as interlocutor to Shiva in the broader dialogue, Dakshayani
  1. Kanda 133
  2. Kanda 72

Key chapters

The chapters where พระสตี matters most.

  1. सोपान-१: ‘भक्ति का बीज’, जगत् की पीड़ा, अपमान, वैराग्य और शरणागति से मन की भूमि तैयार होती है। इस खंड-खंड कथा में सती का संकट, यज्ञ-ध्वंस, और पार्वती-जन्म दिखाकर तुलसीदास यह स्थापित करते हैं कि ईश्वर-स

    Ramcharitmanas 1.7 · 8 verses

Every verse that names พระสตี

35 verses

  1. 1.5.95

    ครั้งหนึ่งในเทรตายุค ศัมภูเสด็จไปยังฤาษีอคัสตยะผู้เกิดแต่เหยือก นางสตี ภวานี มารดาแห่งโลกติดตามไปด้วย ฤาษีบูชาทั้งสองด้วยทราบว่าเป็นองค์อธิบดีแห่งจักรวาลทั้งปวง ฤาษีผู้ใหญ่เล่าเรื่องราวของพระราม พระมเหศวรทรงฟังแล้วทรงพบความสุขอันยิ่งใหญ่…

  2. 1.5.96

    ขณะที่ทรงเสด็จไป พระหระทรงตรึกตรองในพระหฤทัยว่าจะทรงได้เห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยวิธีใด พระผู้เป็นเจ้าทรงอวตารมาในรูปลักษณ์ที่ซ่อนเร้น หากเราไปเฝ้าพระองค์ ทุกคนจะรู้จักพระองค์ ความวิตกกังวลอย่างยิ่งบังเกิดในพระหฤทัยของพระศังกระ…

  3. 1.6.99

    ในเวลานั้น ศมภูทองพระราม แล้วความปีติอันยิ่งใหญ่เกิดขึ้นในพระหฤทัย ทรงจ้องมองมหาสมุทรแห่งความงามด้วยสายพระเนตรเปี่ยม แต่ทรงทราบว่ายังไม่เป็นเวลาอันสมควร จึงมิได้สำแดงตน "ชัยแด่พระผู้เป็นสัจ จิต และอานันท์ ผู้ชำระโลก" ตรัสเช่นนี้แล้ว…

  4. 1.6.101

    พระวิษณุผู้ทรงรับกายมนุษย์เพื่อประโยชน์แก่ทวยเทพ ทรงรอบรู้ทุกสิ่งดังเดียวกับพระศิวะผู้ทำลายตรีปุระ พระองค์ผู้เป็นแหล่งแห่งปัญญา พระสวามีของพระลักษมี และศัตรูของอสูร จะทรงค้นหาดังคนที่ไม่รู้อะไรเช่นสตรีกระนั้นหรือ…

  5. 1.6.104

    หากในจิตใจของเจ้ามีความสงสัยอย่างยิ่ง แล้วเหตุใดจึงไม่ไปทดสอบด้วยตนเอง จนกว่านั้นเราจะนั่งอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไทร จนกว่าเจ้าจะกลับมาหาเรา จงไปเถิด และเมื่อเจ้าขจัดความหลงและความผิดพลาดอันหนักหนานี้ได้ จงทำความพยายามด้วยความคิดอันเฉลียวฉลาด…

  6. 1.6.106

    ลักษมณะเห็นการปลอมตัวของอุมาแล้วก็ตกตะลึง ความสับสนอย่างยิ่งเกิดขึ้นในใจของพระองค์ ผู้มีจิตใจมั่นคงและสงบเสงี่ยมไม่อาจกล่าวสิ่งใดได้ เพราะทรงรู้ซึ้งถึงพระอานุภาพขององค์พระผู้เป็นเจ้า…

  7. 1.6.107

    เมื่อได้ยินพระวจนะของพระราม อ่อนโยนในวาจาแต่ลึกซึ้งในความหมาย ความสงสัยอย่างยิ่งได้บังเกิดขึ้น นางสตีซึ่งหวาดกลัวแล้วจึงเสด็จไปยังพระมเหศวร ในหัวใจของนางมีความกังวลหนักแน่น

  8. 1.6.108

    ข้าพเจ้ามิได้เชื่อฟังพระดำรัสของพระศังกระ และได้ระบุความไม่รู้ของตนเองไปยังพระราม จะให้คำตอบอันใดเมื่อกลับไป ความเจ็บปวดอันรุนแรงได้เกิดขึ้นในหทัยของนาง พระรามทรงทราบว่าพระสตีทรงได้รับความทุกข์…

  9. 1.6.109

    สตีทรงเห็นศักติทั้งหลายอันไม่อาจประมาณและไม่มีสิ่งใดเปรียบได้ คือพระสรัสวดี พระลักษมีและอื่นๆ ในรูปลักษณะใดที่พระพรหมและทวยเทพอื่นๆ ทรงปรากฏ ในกายนั้นๆ แต่ละพระองค์ก็ทรงมีพระวรกายที่สมกับรูปลักษณะของพระองค์

  10. 1.6.110

    มองไปทางใดก็เห็นพระรามเท่าใด พร้อมด้วยเทพทั้งปวงพร้อมกำลังของพระองค์ และทรงเห็นสรรพสัตว์ในโลกทั้งเคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว มากมายหลายประเภท เทพทั้งหลายในรูปลักษณ์ต่างๆ ก็เคารพบูชาพระเจ้า แต่นางไม่เห็นรูปแบบที่สองของพระราม…

  11. 1.6.111

    ครั้งนั้น พระสตีเสด็จเข้าใกล้พระมเหศ แล้วพระองค์ทรงยิ้มทรงถามถึงความเป็นอยู่ว่า จงเล่าความจริงทั้งหมดว่า ท่านทดสอบพระองค์ด้วยวิธีใด

  12. 1.6.112

    นางสตี ทรงระลึกถึงพระบารมีของพระราม วีรบุรุษแห่งราชวงศ์รคู จึงถูกความหวาดกลัวครอบงำ และปิดบังความจริงจากพระศิวะ นางกล่าวว่า ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า หม่อมฉันมิได้ทดสอบแต่ประการใด หม่อมฉันเพียงถวายบังคม ดังที่พระองค์ได้ทรงทำเช่นกัน…

  13. 1.6.114

    แล้วพระศังกระทรงก้มพระเศียรลงยังพระบาทขององค์พระผู้เป็นเจ้า ขณะทรงระลึกถึงพระราม ความคิดนี้ได้เกิดขึ้นในพระหฤทัยของพระองค์ว่า ในร่างกายนี้ข้าพระพุทธเจ้าจะไม่พบนางสตีอีก พระศิวะจึงทรงตั้งคำปฏิญาณในพระทัยเช่นนั้น…

  14. 1.6.115

    สตีครุ่นคิดในหัวใจว่า พระศิวะผู้รู้ทั้งปวงได้ทรงเข้าใจทุกสิ่งแล้ว: ข้าได้กระทำการหลอกลวงต่อพระศมภู; สตรีนั้นย่อมโง่เขลาและไม่รู้โดยธรรมชาติ จงดูว่าวิถีแห่งความรักนั้นงดงามเพียงใด: น้ำถูกขายเสมือนนมเมื่อผสมเข้ากับนม…

  15. 1.6.116

    ในดวงใจนางเศร้าโศกเมื่อทบทวนการกระทำของตน ความวิตกกังวลของนางนั้นหาที่สุดมิได้ กล่าวอธิบายมิได้ พระศิวะทรงเป็นมหาสมุทรแห่งความเมตตา ห้วงลึกยิ่งใหญ่ แต่มิได้ตรัสบอกความผิดของหม่อมฉันออกมาอย่างเปิดเผย…

  16. 1.6.117

    ครั้งนั้นนางสตีประทับอยู่ ณ เขาไกลาส พระหฤทัยของพระนางแบกความวิตกกังวลอันลึกซึ้ง ไม่มีใครอาจหยั่งรู้ความลับในใจของพระนางได้ วันเวลาผ่านไป แต่ละวันช่างยาวนานดั่งยุคสมัย

  17. 1.6.118

    ทุกวันความวิตกกังวลใหม่ๆ หนักอึ้งอยู่ในใจของนางสตี ว่าเมื่อใดจึงจะข้ามมหาสมุทรแห่งความทุกข์นี้ได้ ข้าได้ดูหมิ่นพระราม องค์แห่งราชวงศ์ราฆุ แล้วยังถือวาจาของสวามีเป็นเท็จ พระผู้สรรค์ได้ประทานผลแห่งกรรมนั้นแก่ข้า สิ่งใดเป็นการสมควร…

  18. 1.6.119

    ดังนั้น ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเห็นทุกสิ่ง ขอทรงโปรดรับฟังด้วยพระกรุณา ขอทรงจัดหาทางแก้ไขนั้นโดยเร็ว ด้วยวิธีซึ่งโดยปราศจากความพยายามอันหนัก ความวิบัติอันทนไม่ได้นี้อาจถูกขจัดไป แม้จะจบลงด้วยความตายก็ตาม

  19. 1.7.120

    ด้วยประการฉะนี้ นางสตี ธิดาแห่งพระชาปติ ยังคงเป็นทุกข์ แบกรับทุกข์อันหนักอึ้งและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าจะพรรณนา เมื่อล่วงพ้นไปแปดหมื่นเจ็ดพันปี พระศมภูผู้ไม่สูญสิ้นได้ออกจากสมาธิ พระศิวะทรงเริ่มระลึกถึงพระนามราม…

  20. 1.7.122

    กินนร นาค สิทธะ และคันธรวะ พร้อมเทพทั้งหลายพาภรรยาเสด็จไปด้วยกัน โดยที่พระวิษณุ พระพรหม และพระมเหศวรมิได้เสด็จ เทพทั้งปวงจัดเตรียมพาหนะทิพย์แล้วเสด็จไป นางสตีทอดพระเนตรเห็นยานทิพย์ในท้องฟ้าอันงดงามหลายประการผ่านไป นางสวรรคีร้องเพลงไพเราะ…