เทวี in the Devi Bhagavatam

ॐ। เราขอทำสมาธิถึงพระอาทิวิทยา ผู้เป็นรูปแห่งสรรพเจตจำนงสากล ขอพระองค์ทรงดลบันดาลสติปัญญาแก่เรา

โอ้ เหล่าพราหมณ์! หลังจากที่ได้น้อมกราบแทบพระบาทดอกบัวอันงดงามของพระองค์ ซึ่งประทานความหลุดพ้นแก่เหล่าโยคี เป็นที่รับใช้ของพระพรหมและเทพองค์อื่นๆ และเป็นที่ตั้งแห่งสมาธิของเหล่ามุนีผู้ยิ่งใหญ่เสมอ…

ขอพระภควตีนั้นโปรดประทานความสำเร็จแก่เราเสมอ—พระองค์ผู้ทรงได้รับการขนานนามว่า 'วิทยา' ในพระเวท ทรงเป็นพลังต้นกำเนิดสูงสุดอันเป็นนิรันดร์ (อาทิศักติ) ทรงรอบรู้ทุกสรรพสิ่ง ทรงเชี่ยวชาญในการตัดพันธนาการแห่งโลกียะ ทรงสถิตอยู่ในหัวใจทั้งปวง…

โปรดเปิดเผยปุราณะที่มีพระนามของภควตี ซึ่งเป็นที่รวมแห่งคุณธรรมทั้งปวง อันบริสุทธิ์ อันน่าอัศจรรย์ดุจการร่ายรำของพระแม่แห่งสากลโลก ผู้ทำลายความมัวหมองทั้งปวง และเป็นรากเหง้าแห่งการสมปรารถนา

แม้แต่คนบาปผู้ปราศจากเวทธรรมและขาดความประพฤติอันดี หากได้สดับพระศรีมัทปุราณะอันประเสริฐนี้แม้เพียงด้วยข้ออ้าง ย่อมจะได้รับความสุขสำราญอันมากมายในโลกนี้ และเมื่อสิ้นอายุขัย ย่อมบรรลุถึงสภาวะอันงดงามและมั่นคงซึ่งประทับด้วยพระนามแห่งพระภควตี…

โอ้ เทพเจ้า! ทานพผู้ชั่วร้ายและลำพองในอำนาจทั้งสองที่เกิดจากขี้หูของข้า คือมธุและไกฏภะ ในที่สุดก็ถูกสังหารได้ด้วยความเมตตาของพระแม่เท่านั้น

...จงบูชาพระบาทดอกบัวของพระเทวีในดอกบัวแห่งดวงใจของท่านโดยปราศจากความสงสัย พระเทวีองค์นั้นจะประทานทุกสิ่ง ตามแต่ที่ท่านปรารถนา

จงบำเพ็ญสมาธิถึงมหามายา พระเทวีแห่งวิทยาอันเป็นนิรันดร์ พระองค์ผู้เป็นปรมประกฤติอันไร้คุณลักษณะ จะทรงกระทำกิจของเราให้สำเร็จ

พระพรหมตรัสว่า: "จงสรรเสริญพระเทวีผู้สูงสุด พรหมวิทยาอันเป็นนิรันดร์ มหามายาผู้เร้นลับ ผู้ทรงทำให้กิจและภารกิจทั้งปวงสำเร็จลุล่วง"

เมื่อได้สดับคำนั้น พระเวททั้งหลายผู้มีรูปกายอันงดงาม ก็ได้สรรเสริญมหามายาพระองค์นั้น ผู้เป็นที่พึ่งแห่งจักรวาลและพึงบรรลุได้ด้วยญาณเท่านั้น

พระเวททั้งหลายกล่าวว่า: "ขอนอบน้อมแด่พระองค์ โอ้มหามายาเทวี ผู้สร้างจักรวาลอันเป็นมงคล! ข้าแต่มารดาผู้ไร้คุณลักษณะ เจ้าแห่งสรรพสัตว์ ผู้ทรงประทานตามความปรารถนาของพระศังกร!"

ข้าแต่พระภควตี! ในหมู่เทพทั้งหลาย ไม่มีแม้แต่ผู้เดียวที่ล่วงรู้ถึงความรุ่งเรืองอันหาที่สุดมิได้ของพระองค์ พระองค์เพียงผู้เดียวทรงเป็นมารดาแห่งจักรวาลนี้ เป็นไปได้อย่างไรที่พระองค์เพียงผู้เดียวทรงสร้างจักรวาลทั้งหมดนี้ซึ่งในที่สุดแล้วเป็นสิ่…

พระองค์ทรงปราศจากความปรารถนา แต่ทรงเป็นเหตุแห่งโลกทั้งปวง! โอ้! พระจริยวัตรของพระองค์ช่างน่าอัศจรรย์ ข้าแต่พระภควตี และมันทำให้จิตใจของพวกเรางุนงง พระเกียรติคุณและคุณลักษณะของพระองค์ซึ่งอยู่เหนือขอบเขตแห่งพระเวททั้งปวงจะบรรยายได้อย่างไร…

โอ้ภควตี! หรือว่าเหล่าไทตยะผู้พ่ายแพ้ได้บำเพ็ญตบะและได้รับพรจากพระองค์ จนทำให้เศียรของพระวิษณุหายไป? หรือเป็นเพียงความสำราญของพระองค์ที่ได้เห็นพระวาสุเทพไร้เศียร?

เมื่อนั้น เราจึงจำแลงกายในรูปตามสิกะตามที่เขาได้ทำสมาธิไว้ และปรากฏกายต่อหน้าเขาเพื่อให้เขาได้เห็น

เราประทับบนหลังสิงโตด้วยความเมตตา และกล่าวแก่เขาว่า: โอ้ ผู้มีโชคอันยิ่งใหญ่! จงขอพรเถิด โอ้อัครสาวกผู้ถือศีลอันดี เราจะประทานพรนั้นแก่เจ้า

เมื่อได้ยินคำของพระแม่ อสูรผู้นั้นก็เปี่ยมด้วยความรัก จึงรีบทำประทักษิณและกราบไหว้พระนางในทันที

เมื่อได้เห็นรูปกายของเรา ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความภักดีและเอ่อล้นด้วยน้ำตาแห่งความปิติ แล้วเขาก็ได้สรรเสริญเรา

หัยครีพกล่าวว่า: ขอนอบน้อมแด่พระแม่มหามายา ผู้เป็นเหตุแห่งการสร้าง การรักษา และการทำลาย! โอ้นางผู้ชาญฉลาดในการประทานพรแก่สาวก ผู้ประทานความปรารถนาและการหลุดพ้น โอ้อารยันชีวา!

พระแม่ตรัสว่า: พรที่เจ้าปรารถนาคืออะไร? จงบอกสิ่งที่เจ้าต้องการ แล้วเราจะมอบให้ เราพอใจอย่างยิ่งในความภักดีและการบำเพ็ญตบะอันน่าอัศจรรย์ของเจ้า