Sukta 66

Mantra 1

तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये । बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम् ॥

జయకరమైన ప్రేరణలతో మా ఊతి (సహాయం) కొరకు ధనదాత ఇంద్రుని మీరు కనుగొనండి; బృహత్‌ను గానంచేస్తూ, సుతసోమ అధ్వరంలో నేను ఆయనను—హవిర్వాహకునివలె—ఆహ్వానిస్తున్నాను; బలం వచ్చి కార్యం చేయుగాక.

Mantra 2

न यं दुध्रा वरन्ते न स्थिरा मुरो मदे सुशिप्रमन्धसः । य आदृत्या शशमानाय सुन्वते दाता जरित्र उक्थ्यम् ॥

ఆయనను ఏ ప్రతిఘటించే శక్తులూ ఆపలేవు; స్థిరమైన అడ్డంకులూ కాదు—పిండిన సోమానంద మద్యంలో ఆయన ఉన్నప్పుడు; ఆ ఇంద్రుడు, జాగ్రత్తగా గమనించి, స్థిరంగా సోమం పిండే సున్వతేకు, స్తుతిచేసే జరిత్రకు, ఉక్థ్య (స్తుతివాక్య) బలాన్ని దాతగా ఇస్తాడు.

Mantra 3

यः शक्रो मृक्षो अश्व्यो यो वा कीजो हिरण्ययः । स ऊर्वस्य रेजयत्यपावृतिमिन्द्रो गव्यस्य वृत्रहा ॥

యెవడు శక్రుడు—బలవంతుడు, ఉగ్రవేగుడు; యెవడు అశ్వ్య (అశ్వజన్య) బలం; లేదా యెవడు స్వర్ణదీప్త శక్తి—ఆ వృత్రహా ఇంద్రుడు గవ్య (కిరణ-గోవులు) పొందుటకై ఆవరణపు తెరుచును కంపింపజేస్తాడు; అడ్డంకిని తొలగించి మార్గాన్ని విప్పుతాడు.

Mantra 4

निखातं चिद्यः पुरुसम्भृतं वसूदिद्वपति दाशुषे । वज्री सुशिप्रो हर्यश्व इत्करदिन्द्रः क्रत्वा यथा वशत् ॥

పాతిపెట్టబడినదైనా, అనేక పొరలుగా కూడబెట్టిన ధనమైనా—అదిని వెలికి తీసి దాశుష్ (దాత) కు ప్రసాదిస్తాడు. వజ్రధారి, సుశిప్ర (శక్తివాక్కు), హర్యశ్వ ఇంద్రుడు, తన క్రతు (ఇచ్ఛా-ప్రజ్ఞ) చేత, తనకు నచ్చినట్లుగా దానిని సిద్ధం చేస్తాడు.

Mantra 5

यद्वावन्थ पुरुष्टुत पुरा चिच्छूर नृणाम् । वयं तत्त इन्द्र सं भरामसि यज्ञमुक्थं तुरं वचः ॥

హే పురుష్టుత (బహు-స్తుత) వీరా! నరుల మధ్య నీవు పూర్వమే గెలిచినదంతా—అదే మేము ఇప్పుడు, హే ఇంద్రా, నీకోసం సమకూర్చుతున్నాం: యజ్ఞం, ఉక్థం (స్తుతిగానం), మరియు బలాన్ని ముందుకు నడిపించే వేగవంతమైన, ప్రేరణాత్మక వాక్కు।

Mantra 6

सचा सोमेषु पुरुहूत वज्रिवो मदाय द्युक्ष सोमपाः । त्वमिद्धि ब्रह्मकृते काम्यं वसु देष्ठः सुन्वते भुवः ॥

హే పురుహూత, వజ్రివో, ద్యుక్ష (దీప్తిమంత) సోమపా! సోమ-పీడనాల్లో మా వెంట సాగు—మద (పరవశం) కొరకు. ఎందుకంటే బ్రహ్మ-కృత (పవిత్ర వాక్య నిర్మాత) మరియు సున్వత (సోమం పిండేవాడు) కోసం నీవే కామ్య వసు (కోరికైన ధనం) యొక్క శ్రేష్ఠ దాతవై ఉంటావు.

Mantra 7

वयमेनमिदा ह्योऽपीपेमेह वज्रिणम् । तस्मा उ अद्य समना सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते ॥

మేము అతనిని—ఇక్కడే—నిన్న కూడా, ఈరోజు కూడా, నిశ్చయంగా బలపరిచాము: ఆ వజ్రిణ్ (వజ్రధారి) ను. కాబట్టి ఇప్పుడు, ఈ సమానా (సామూహిక సమాగమం) లో, అతనికి సుత (పిండిన) సోమాన్ని తెమ్ము; శ్రుతి (శ్రవణం/ప్రేరిత స్వీకారం) ఇప్పుడు భూషితమై పరిపూర్ణమగుగాక.

Mantra 8

वृकश्चिदस्य वारण उरामथिरा वयुनेषु भूषति । सेमं नः स्तोमं जुजुषाण आ गहीन्द्र प्र चित्रया धिया ॥

అతని ఆ వృక-సదృశ రక్షక-బలం—విస్తారమైన, కంపింపజేసే శక్తి—కార్యవిధానాలలోనే ఆనందిస్తుంది. కాబట్టి మా ఈ స్తోమాన్ని స్వీకరించు; రా, ఓ ఇంద్రా, చిత్రవర్ణ ధియా తో ముందుకు రా—మార్గాలను క్రమబద్ధం చేసే ఆ ప్రకాశమయ బుద్ధితో.

Mantra 9

कदू न्वस्याकृतमिन्द्रस्यास्ति पौंस्यम् । केनो नु कं श्रोमतेन न शुश्रुवे जनुषः परि वृत्रहा ॥

ఇంద్రుని ఏ కార్యం పౌంస్యము (పురుషవీర్యం) కాదు? ఏ శ్రవణంతో ఎవడూ—జన్మనుండి—వృత్రహా గురించి వినకుండా ఉన్నాడు? ఎందుకంటే అతని కృత్యాలే జాగృత శక్తికి పరంపరగా నిలుస్తాయి.

Mantra 10

कदू महीरधृष्टा अस्य तविषीः कदु वृत्रघ्नो अस्तृतम् । इन्द्रो विश्वान्बेकनाटाँ अहर्दृश उत क्रत्वा पणीँरभि ॥

ఎప్పుడు అతని మహత్తర, అప్రతిహత తవిషీలు పూర్తిగా విస్తరించాయి? ఎప్పుడు వృత్రఘ్నుడు కార్యపూర్ణతలో తనను విస్తరించాడు? ఇంద్రుడు, అహర్దృశా—దినదర్శనంతో—మరియు క్రతు (సచేత సంకల్పం) బలంతో, సమస్త పణీన్ (దాచిపెట్టే/సంగ్రహించే వారు) పైకి ఎదురెళ్లి వారిని ఒత్తిడి చేస్తాడు, దాగినదాన్ని తిరిగి పొందుటకు.

Mantra 11

वयं घा ते अपूर्व्येन्द्र ब्रह्माणि वृत्रहन् । पुरूतमासः पुरुहूत वज्रिवो भृतिं न प्र भरामसि ॥

హే ఇంద్రా, వృత్రహన్! నీకు మేము సదా-నూతనమైన, అపూర్వమైన బ్రహ్మ (స్తుతివచనాలు) సమర్పిస్తున్నాము. హే పురూతమా, పురుహూతా, వజ్రివన్! వాటిని ధారణశక్తినిచ్చే ‘భృతి’ వలె—ఆధారంలా—మేము అర్పిస్తున్నాము.

Mantra 12

पूर्वीश्चिद्धि त्वे तुविकूर्मिन्नाशसो हवन्त इन्द्रोतयः । तिरश्चिदर्यः सवना वसो गहि शविष्ठ श्रुधि मे हवम् ॥

హే తువికూర్మిన్ (విస్తృతగామి) ఇంద్రా! నీ ఇంద్ర-ఓతి (సహాయం) కోసం పిలిచే ప్రాచీన ఆశలు అనేకం. దూరం నుంచీ ఆర్యుడు (శ్రేష్ఠ సాధకుడు) సవనాలను (సోమ పీడనాలను) కోరుతాడు. హే వసో, హే శవిష్ఠ! రా; నా హవాన్ని విను; యజ్ఞంలో ప్రవేశించు.

Mantra 13

वयं घा ते त्वे इद्विन्द्र विप्रा अपि ष्मसि । नहि त्वदन्यः पुरुहूत कश्चन मघवन्नस्ति मर्डिता ॥

హే ఇంద్రా! మేము విప్రులు (ప్రేరిత ఋషి-సాధకులు) నిశ్చయంగా నీతోనే ఉన్నాము—నీలోనే స్థితులమై ఉన్నాము. ఎందుకంటే హే పురుహూతా, హే మఘవన్! నిన్ను తప్ప మరెవ్వరూ మా ‘మర్దితా’ (రక్షక-వేదననివారకుడు) కారు.

Mantra 14

त्वं नो अस्या अमतेरुत क्षुधोऽभिशस्तेरव स्पृधि । त्वं न ऊती तव चित्रया धिया शिक्षा शचिष्ठ गातुवित् ॥

హే (ఇంద్రా)! ఈ అసహాయస్థితి నుండి, ఆకలి నుండి, శత్రువుల నిందా-దాడి (అభిశస్తి) నుండి మమ్మల్ని రక్షించు. నీవే మా ఊతి (రక్షణ-సహాయం); నీ చిత్రమయమైన, ప్రకాశమయమైన ధియా (బుద్ధి) తో మాకు శిక్షణనివ్వు—హే శచిష్ఠ (అత్యంత సమర్థుడు), హే గాతువిత్ (మార్గజ్ఞుడు), మమ్మల్ని ఋత (సత్య-నియమ) యొక్క సన్మార్గంలో నడిపించు.

Mantra 15

सोम इद्वः सुतो अस्तु कलयो मा बिभीतन । अपेदेष ध्वस्मायति स्वयं घैषो अपायति ॥

హే చిన్నవారలారా! మీకోసం సోమమే నిశ్చయంగా పిండబడుగాక—భయపడకండి. ఈ క్షయకరమైన అంధకారం తొలగిపోతుంది; అది తానే వెనుదిరుగుతుంది, తానే వెనక్కి పడిపోతుంది. ఆనందం (సోమరసం) వ్యక్తమయ్యే వేళ, ధ్వంసశక్తులు నిలబడలేవు.