
Sukta 10.63
Likely a later mandala 10 family hymn; specific rishi attribution varies by Anukramaṇī for RV 10.63
Viśve Devāḥ (All-Gods) with ancestral-sacrificial framing (Vivasvat, Yayāti, Nahusha)
Triṣṭubh (probable)
ఋగ్వేదం 10.63 ఒక ఆలస్యకాలానికి చెందిన, విస్తృతమైన విశ్వదేవతల (Viśve Devāḥ) ఆహ్వానం. ప్రస్తుత యజ్ఞారాధనను ఆద్య మరియు రాజ-యజ్ఞ ఆదర్శులైన వివస్వత్, మనువు, యయాతి, నహుషుల వంశపారంపర్యంతో అనుసంధానిస్తూ స్థాపిస్తుంది. ఈ సూక్తం ఇంద్రుడు, అగ్ని, మిత్ర-వరుణులు, భగుడు, ద్యావాపృథివీ, మరుతులు, ఆదిత్యులు మొదలైన అనేక దేవతలను సమాహరించి—సంఘర్షణలో రక్షణ, సంపాదనలో విజయం, అలాగే యజమాని ఋతానికి అనుగుణంగా నిలిచేలా చేసే సరైన, ప్రేరిత స్తుతిని ప్రసాదించమని ప్రార్థిస్తుంది.
Mantra 1
परावतो ये दिधिषन्त आप्यं मनुप्रीतासो जनिमा विवस्वतः । ययातेर्ये नहुष्यस्य बर्हिषि देवा आसते ते अधि ब्रुवन्तु नः ॥
దూరం నుంచే ‘ఆప్యం’—అంతరంగ జలతత్త్వాన్ని—స్థాపించే దేవులు; వివస్వతుని సంతానమైన మనువులో ప్రీతిపొందేవారు; నహుష్య యయాతి యజ్ఞంలో బర్హిషి (పవిత్రాసనం) పై ఆసీనులైన వారు—ఆ దేవులు పై నుండి మాకు వాక్యమాడి, మా బోధను మార్గనిర్దేశం చేయుగాక.
Mantra 2
विश्वा हि वो नमस्यानि वन्द्या नामानि देवा उत यज्ञियानि वः । ये स्थ जाता अदितेरद्भ्यस्परि ये पृथिव्यास्ते म इह श्रुता हवम् ॥
ఓ దేవులారా, మీ కార్యాలన్నీ నమస్కారయోగ్యమైనవి; మీ నామాలు వందనీయమైనవి; మీ శక్తులు యజ్ఞయోగ్యమైనవి. అదితి నుండి జన్మించినవారూ, జలాల నుండి ఉద్భవించినవారూ, భూమికి చెందినవారూ—ఇక్కడ నా హవనాన్ని (ఆహ్వానాన్ని) వినండి.
Mantra 3
येभ्यो माता मधुमत्पिन्वते पयः पीयूषं द्यौरदितिरद्रिबर्हाः । उक्थशुष्मान्वृषभरान्त्स्वप्नसस्ताँ आदित्याँ अनु मदा स्वस्तये ॥
యారికోసం మాత మధుమయమైన పాలను—అమరత్వపు పీయూషాన్ని—పోసుతుందో; యారితో ద్యౌః మరియు అదితి కలిసి అడ్డంకి పర్వతశిలను నొక్కి తొలగిస్తారో—ఉక్త (స్తుతివాక్య) ఉష్మంతో బలవంతులు, వృషభ-వీర్యాన్ని ధరించినవారు, స్వప్నస (దీప్త దర్శన) అధిపతులైన ఆ ఆదిత్యులను మనం ఆనందంతో అనుసరిద్దాం; వారితోనే మనకు స్వస్తి కలుగుగాక.
Mantra 4
नृचक्षसो अनिमिषन्तो अर्हणा बृहद्देवासो अमृतत्वमानशुः । ज्योतीरथा अहिमाया अनागसो दिवो वर्ष्माणं वसते स्वस्तये ॥
ఆత్మదర్శనముగల, అనిమిషులైన, ఆరాధనీయులైన ఆ దేవులు ‘బృహత్’ (విశాలత) లో అమరత్వాన్ని పొందారు. జ్యోతి-రథాలపై ఆరూఢులై, అహి-మాయ నుండి విముక్తులై, నిర్దోషులై, వారు మన స్వస్తి కోసం ద్యౌః యొక్క ఉన్నత విస్తారాన్ని ధరించుకుంటారు.
Mantra 5
सम्राजो ये सुवृधो यज्ञमाययुरपरिह्वृता दधिरे दिवि क्षयम् । ताँ आ विवास नमसा सुवृक्तिभिर्महो आदित्याँ अदितिं स्वस्तये ॥
యజ్ఞానికి వచ్చిన, సువృద్ధులైన, అడ్డంకులేని వారై దివిలో తమ క్షయ (నివాసం) స్థాపించిన ఆ సమ్రాట్ శక్తులను—ఆ మహా ఆదిత్యులను మరియు అదితిని—నేను నమస్కారంతోను సువృక్తులతోను (సుసంస్కృత వాక్యాలతో) సేవిస్తాను; మన స్వస్తి కోసం.
Mantra 6
को वः स्तोमं राधति यं जुजोषथ विश्वे देवासो मनुषो यति ष्ठन । को वोऽध्वरं तुविजाता अरं करद्यो नः पर्षदत्यंहः स्वस्तये ॥
మీరు మనుష్య-యాచకునిలో స్థిరపడినప్పుడు, హే విశ్వే దేవాః, మీరు అనుగ్రహించి స్వీకరించే ఆ స్తోమాన్ని మీకోసం ఎవరు సిద్ధం చేస్తారు? హే తువిజాత (బహుజాత) శక్తులారా, మీ అధ్వరం (యజ్ఞం)ను యథావిధిగా ఎవరు ప్రవృత్తి చేస్తారు—అతడే మమ్మల్ని అంహస్ (విపత్తు/కష్టం) నుండి దాటించి, మా స్వస్తి (క్షేమం) కొరకు నడిపిస్తాడు.
Mantra 7
येभ्यो होत्रां प्रथमामायेजे मनुः समिद्धाग्निर्मनसा सप्त होतृभिः । त आदित्या अभयं शर्म यच्छत सुगा नः कर्त सुपथा स्वस्तये ॥
ఎవరికోసం మనువు మొదట హోత్రాం (హోతృత్వం/యాజకత్వం)ను యజించాడు—మనసుతో అగ్నిని సమిద్ధం చేసి, ఏడు హోతృలతో కలిసి—ఆ ఆదిత్యులు మాకు అభయం-శర్మ (నిర్భయ ఆశ్రయం/శాంతి) ప్రసాదించుగాక; మాకు సుగమనాన్ని కలిగించి, సుపథం (శుభ మార్గం)ను చేయుగాక, స్వస్తి కొరకు.
Mantra 8
य ईशिरे भुवनस्य प्रचेतसो विश्वस्य स्थातुर्जगतश्च मन्तवः । ते नः कृतादकृतादेनसस्पर्यद्या देवासः पिपृता स्वस्तये ॥
ప్రచేతస్ (జాగృత చైతన్యం)తో భువనాన్ని ఏలువారు, స్థావర-జగత్ (నిలిచినది, కదిలినది) అన్నిటికీ మంతవులు (చింతకులు) అయిన మీరు—హే దేవాః, ఈ రోజు కృత-అకృత (చేసినది, చేయనిది) ఎనస్/పాపం నుండి మమ్మల్ని అన్ని వైపులా కాపాడండి, స్వస్తి కొరకు.
Mantra 9
भरेष्विन्द्रं सुहवं हवामहेंऽहोमुचं सुकृतं दैव्यं जनम् । अग्निं मित्रं वरुणं सातये भगं द्यावापृथिवी मरुतः स्वस्तये ॥
యుద్ధాలలో మేము సులభంగా ఆహ్వానించదగిన (సుహవ) ఇంద్రుని పిలుస్తాము—ఆపదను విడిపించేవాడిని, సుకృతం చేయువాడిని, దైవిక జన-రక్షకుని. విజయార్థం అగ్ని, మిత్ర, వరుణులను; భగుని; ద్యావా-పృథివిని; మరియు మరుతులను—మా స్వస్తి కోసం—ఆహ్వానిస్తాము.
Mantra 10
सुत्रामाणं पृथिवीं द्यामनेहसं सुशर्माणमदितिं सुप्रणीतिम् । दैवीं नावं स्वरित्रामनागसमस्रवन्तीमा रुहेमा स्वस्तये ॥
సుత్రామాణ (సు-రక్షిణి) పృథివిని, అనేహస (అహింసక/అవిఘ్న) ద్యౌను; సుశర్మా (సు-ఆశ్రయదాత్రి), సుప్రణీతి (సు-మార్గనేత్రి) అయిన అదితిని—మంచి పడవలతో, నిర్దోషంగా, లీక్ కాని (అస్రవంతీ) ఆ దైవీ నావపై మేము స్వస్తి కోసం ఎక్కి, అధిరోహించుదుము గాక.
Mantra 11
विश्वे यजत्रा अधि वोचतोतये त्रायध्वं नो दुरेवाया अभिह्रुतः । सत्यया वो देवहूत्या हुवेम शृण्वतो देवा अवसे स्वस्तये ॥
హే విశ్వే యజత్ర (పూజ్య) దేవులారా, మా సహాయార్థం వాక్యాన్ని ప్రకటించండి; దుర్మార్గం నుండి, అలాగే దెబ్బతిని పడిపోవడం/వధ నుండి మమ్మల్ని రక్షించండి. సత్యమైన దేవహూతి (దేవ-ఆహ్వానం) తో మేము మిమ్మల్ని పిలుస్తాము—హే దేవులారా, వినండి; మా అవస్ (రక్ష/సహాయం) కోసం, మా స్వస్తి కోసం.
Mantra 12
अपामीवामप विश्वामनाहुतिमपारातिं दुर्विदत्रामघायतः । आरे देवा द्वेषो अस्मद्युयोतनोरु णः शर्म यच्छता स्वस्तये ॥
వ్యాధిని తొలగించండి; ఆహ్వానించబడని సమస్త అనిష్టాన్ని తొలగించండి; దుష్టాశయుడిచే పంపబడిన, తొలగించుటకు కఠినమైన దురదృష్టాన్ని కూడా తొలగించండి. ఓ దేవులారా, మా నుండి ద్వేషాన్ని దూరం చేయండి; మా స్వస్తి కొరకు విశాలమైన శాంతి, ఆశ్రయం అనుగ్రహించండి.
Mantra 13
अरिष्टः स मर्तो विश्व एधते प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्परि । यमादित्यासो नयथा सुनीतिभिरति विश्वानि दुरिता स्वस्तये ॥
అరిష్టుడై ఆ మానవుడు సమగ్రంగా వర్ధిల్లుతాడు; ధర్మం/ఋతం చుట్టుముట్టగా, తన ప్రజా-శక్తులతో ముందుకు ముందుకు జన్మించి వికసిస్తాడు. ఓ ఆదిత్యులారా, మీ సునీతులతో అతనిని సమస్త దురితాలను దాటి, స్వస్తి వైపు నడిపించండి.
Mantra 14
यं देवासोऽवथ वाजसातौ यं शूरसाता मरुतो हिते धने । प्रातर्यावाणं रथमिन्द्र सानसिमरिष्यन्तमा रुहेमा स्वस्तये ॥
ఎవరిని దేవులు వాజ-సాతి (సమృద్ధి-విజయం) పొందుటలో పోషిస్తారో, ఎవరిని మరుతులు ప్రియ ధనార్థం శౌర్యశక్తి సంపాదనలో సహాయపడతారో—ఓ ఇంద్రా, ప్రాతఃగామి, సిద్ధిదాయక, అరిష్యంత (అహింస్య) రథంపై మేము స్వస్తి కొరకు అధిరోహించుదుము.
Mantra 15
स्वस्ति नः पथ्यासु धन्वसु स्वस्त्यप्सु वृजने स्वर्वति । स्वस्ति नः पुत्रकृथेषु योनिषु स्वस्ति राये मरुतो दधातन ॥
మాకు మార్గాలలోను, దుర్గమమైన విశాల ప్రదేశాలలోను స్వస్తి కలుగుగాక; జలాలలో స్వస్తి కలుగుగాక; స్వర్ (ప్రకాశం) గెలుచుకొనబడే ఆ ఘర్షణలోను స్వస్తి కలుగుగాక. పుత్రాన్ని సృజించే యోనులలో మాకు స్వస్తి కలుగుగాక; హే మరుతులారా, మా రాయి (సంపద)కు స్వస్తి—దానిని మా లోన స్థాపించండి.
Mantra 16
स्वस्तिरिद्धि प्रपथे श्रेष्ठा रेक्णस्वत्यभि या वाममेति । सा नो अमा सो अरणे नि पातु स्वावेशा भवतु देवगोपा ॥
స్వస్తియే నిజంగా ప్రపథంలో శ్రేష్ఠమైనది—పూర్ణతతో సమృద్ధిగా, వాంఛిత మేలువైపు సాగేది. అది మమ్మల్ని ఇక్కడను దూరస్థలాలలోను కాపాడుగాక; అరణ్యంలోను రక్షించుగాక. అది మాకు సులభ నివాసమై ఉండుగాక—దేవగోపా, దేవులచే పరిరక్షితమై.
Mantra 17
एवा प्लतेः सूनुरवीवृधद्वो विश्व आदित्या अदिते मनीषी । ईशानासो नरो अमर्त्येनास्तावि जनो दिव्यो गयेन ॥
ఇలా ప్లతి యొక్క సూనుడు, మనీషా (ప్రేరిత బుద్ధి) ద్వారా, హే సమస్త ఆదిత్యులారా, హే అదితీ, మిమ్మల్ని వృద్ధి చేశాడు. హే ఈశానులారా, హే దివ్య నరులారా, అమర్త్య (అమర ప్రేరణ-శ్వాస) ద్వారా, దివ్య జనము గానంతో మిమ్మల్ని స్తుతించింది.
They are the ‘All-Gods’ invoked as a single divine assembly. The hymn treats many deities as coordinated powers who attend the sacrifice and protect the worshippers.
These names connect the present ritual to revered ancestral and primordial models of right worship and kingship. By recalling them, the poet asks the gods to support today’s community with the same sanctioned order and success.
It asks for help in struggles (including battle or competition), release from distress, and overall well-being (svasti). It also seeks right guidance and inspired speech so the community stays aligned with ṛta.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.