Sukta 108

Mantra 1

किमिच्छन्ती सरमा प्रेदमानड्दूरे ह्यध्वा जगुरिः पराचैः । कास्मेहितिः का परितक्म्यासीत्कथं रसाया अतरः पयांसि ॥

ఓ సరమా! నీవు ఇక్కడికి ఏడుస్తూ ఏమి వెదుకుతూ వచ్చావు? మార్గం నిజంగా చాలా దూరం; ఆ పరదిక్కు నుండి వచ్చే దారి కఠినమూ దాటలేనంత దుర్గమమూ. మా కోసం నీ ఉద్దేశ్యం ఏమిటి? నీ చుట్టూ తిరుగుతూ చేసిన అన్వేషణ ఏమిటి? రసా నదీ జలాలను నీవు ఎలా దాటివచ్చావు?

Mantra 2

इन्द्रस्य दूतीरिषिता चरामि मह इच्छन्ती पणयो निधीन्वः । अतिष्कदो भियसा तन्न आवत्तथा रसाया अतरं पयांसि ॥

నేను ఇంద్రుని దూతగా, ఆయన ఆజ్ఞచే ప్రేరితమై సంచరిస్తున్నాను; ఓ పణులారా, మీరు దాచిన మహా నిధిని వెదుకుతున్నాను. భయమధ్యలో ఒక సరిహద్దు దాటే దూకుడు నన్ను అక్కడికి చేర్చింది; అట్లానే నేను రసా జలాలను దాటాను.

Mantra 3

कीदृङ्ङिन्द्रः सरमे का दृशीका यस्येदं दूतीरसरः पराकात् । आ च गच्छान्मित्रमेना दधामाथा गवां गोपतिर्नो भवाति ॥

ఓ సరమా! నీవు దూరం నుండి దూతగా వచ్చిన ఆ ఇంద్రుడు ఎలాంటి వాడు? అతని దృష్టి (దర్శనం) ఎలాంటిది? రా, దీనివల్ల మేము నీతో మైత్రిని స్థాపిద్దాం; అప్పుడు అతడు మా కోసం గోసమూహాల గోపతి—ప్రకాశ-గోవుల రక్షకుడూ పాలకుడూ—అవుతాడు.

Mantra 4

नाहं तं वेद दभ्यं दभत्स यस्येदं दूतीरसरं पराकात् । न तं गूहन्ति स्रवतो गभीरा हता इन्द्रेण पणयः शयध्वे ॥

మోసపోయే వానిని నేను ఎరుగను; మోసం చేసే వానినీ ఎరుగను—అతని విషయమై ఈ దూత-వాక్యం దూరం నుండి ఇక్కడికి వచ్చింది. లోతుగా ప్రవహించే ప్రవాహాలూ అతనిని దాచలేవు. ఓ పణులారా, ఇంద్రుని చేత దెబ్బతిని మీరు నిస్సహాయంగా పడి ఉన్నారు.

Mantra 5

इमा गावः सरमे या ऐच्छः परि दिवो अन्तान्त्सुभगे पतन्ती । कस्त एना अव सृजादयुध्व्युतास्माकमायुधा सन्ति तिग्मा ॥

ఓ సరమా, ఇవే ఆ ‘గావః’ (కిరణ-గోవులు) — నీవు వెదికినవి; ఓ సుభగే, నీవు ఎగిరి వెళ్లి దివ్యలోకపు అతి దూర సరిహద్దుల వరకు చేరావు. ఇప్పుడు వీటిని నీకోసం ఎవరు విడిపిస్తారు? నీవు నిరాయుధవు; మా ఆయుధాలు మాత్రం పదునైనవి.

Mantra 6

असेन्या वः पणयो वचांस्यनिषव्यास्तन्वः सन्तु पापीः । अधृष्टो व एतवा अस्तु पन्था बृहस्पतिर्व उभया न मृळात् ॥

ఓ పణులారా, మీ వాక్యాలు సత్యసేనలేనివి; మీ శరీరాలు అశక్తమగునుగాక, మీ పాపం బహిర్గతమగునుగాక. మీరు ఎంచుకునే మార్గం (మాకు) అజేయమై ఉండుగాక—మీకు కాదు; మరియు బృహస్పతి మీకు ఇరువైపులా కూడా శరణం ఇవ్వకుండుగాక.

Mantra 7

अयं निधिः सरमे अद्रिबुध्नो गोभिरश्वेभिर्वसुभिर्न्यृष्टः । रक्षन्ति तं पणयो ये सुगोपा रेकु पदमलकमा जगन्थ ॥

ఓ సరమా, ఇదిగో ఈ నిధి—అద్రి (శిల) యొక్క లోతైన తళంలో నిలిపివేయబడినది; గో-రశ్ములతో, అశ్వ-శక్తులతో, వసువులతో (సంపదలతో) నిండినది. దీనిని పణులు కాపాడుతున్నారు—తమ అంధకారానికి సు-గోపా (మంచి కాపరులు). అయినా నీవు పాదచిహ్నం వరకు, గుర్తు వరకు, ఆ నివాసస్థానం వరకు వచ్చి చేరావు.

Mantra 8

एह गमन्नृषयः सोमशिता अयास्यो अङ्गिरसो नवग्वाः । त एतमूर्वं वि भजन्त गोनामथैतद्वचः पणयो वमन्नित् ॥

ఇక్కడికి ఋషులు వచ్చారు—సోమంతో తీక్ష్ణులైనవారు: అయాస్యుడు, అంగిరసులు, నవగ్వులు. వారు గో-రశ్ముల ఈ ఊర్వం (ఆవరణం/వేడి) ను విప్పి చీల్చి విభజించారు; అప్పుడు పణులు ద్వేషంతో ఈ వాక్యాన్ని ఉమ్మివేశారు.

Mantra 9

एवा च त्वं सरम आजगन्थ प्रबाधिता सहसा दैव्येन । स्वसारं त्वा कृणवै मा पुनर्गा अप ते गवां सुभगे भजाम ॥

అలాగే, ఓ సరమా, నీవు వచ్చి చేరావు—దైవ ‘సహసా’ (బలం) చేత ప్రేరితమై, ప్రబాధితమై. నేను నిన్ను సోదరిగా చేసుకుంటాను—మళ్లీ వెనుదిరిగి పోవద్దు. ఓ సుభగే, నీ నుండి గో-రశ్ములలో మా భాగాన్ని మేము పొందుతాము.

Mantra 10

नाहं वेद भ्रातृत्वं नो स्वसृत्वमिन्द्रो विदुरङ्गिरसश्च घोराः । गोकामा मे अच्छदयन्यदायमपात इत पणयो वरीयः ॥

నాకు భ్రాతృత్వమూ తెలియదు, స్వసృత్వమూ తెలియదు; దీనిని ఇంద్రుడు తెలుసును, భయంకరమైన అంగిరసులూ తెలుసురు. గోకామనతో ప్రేరితమైన ఈ శక్తులు నన్ను కప్పివేయ ప్రయత్నించాయి; అందుచేత, ఓ పణులారా, దూరంగా వెళ్లిపోండి—ఇంకా విశాలమైన దూరానికి తొలగిపోండి.

Mantra 11

दूरमित पणयो वरीय उद्गावो यन्तु मिनतीॠतेन । बृहस्पतिर्या अविन्दन्निगूळ्हाः सोमो ग्रावाण ऋषयश्च विप्राः ॥

దూరంగా పోండి, ఓ పణులారా—ఇంకా దూరంగా! ఋతం ద్వారా అడ్డంకులను ఛేదిస్తూ కిరణ-గావులు ముందుకు సాగనివ్వండి. బృహస్పతి గూఢంగా దాచబడినవాటిని కనుగొన్నాడు—సోమం, గ్రావాణాలు (పిండే రాళ్లు), మరియు ఋషులు, ఆ విప్రులు—ఆ లభ్యతతో వెలుగులో నిలువనివ్వండి.