Yajñamālī–Sumālī Upākhyāna: Merit-Transfer through Temple Plastering (Lepa) and the Redemption of a Sinner

Verse 1

सनक उवाच । वेदमालेः सुतौ प्रोक्तौ यावुभौ मुनिसत्तम । यज्ञमाली सुमाली च तयोः कर्माधुनोच्यत ॥ १ ॥

సనకుడు పలికెను—హే మునిశ్రేష్ఠా! వేదమాలా దేవి యొక్క ఇద్దరు కుమారులు—యజ్ఞమాలి మరియు సుమాలి—అని చెప్పబడినారు. ఇప్పుడు వారి కర్మములు వివరింపబడును.

Verse 2

तयोराद्यो यज्ञमाली विभेद पितृसंचितम् । धनं द्विधा कनिष्टस्य भागमेकं ददौ तदा ॥ २ ॥

వారిలో పెద్దవాడైన యజ్ఞమాలి తండ్రి సঞ্চిత ధనాన్ని రెండు భాగాలుగా విభజించి, అప్పుడు చిన్నవానికి ఒక భాగాన్ని ఇచ్చెను.

Verse 3

सुमाली च धनं सर्वं व्यसनाभिरकतः सदा । अपादाना दिभिश्चैव नाशयामास भो द्विज ॥ ३ ॥

సుమాలి మాత్రం ఎల్లప్పుడూ వ్యసనాలకు బానిసై, హే ద్విజా, దొంగతనం మొదలైన దుష్కర్మాలు మరియు అపహరణాది ద్వారా తన సమస్త ధనాన్ని నాశనం చేసుకున్నాడు.

Verse 4

गीतवाद्यरतो नित्यं मद्यपानरतोऽभवत् । वेश्याविभ्रमलुब्धोऽसौ परदारतोऽभवत् ॥ ४ ॥

అతడు నిత్యం సంగీత వాద్యాలలో మునిగి, మద్యపానానికి బానిసయ్యాడు. వేశ్యల విలాసాలకు లోబడి, పరస్త్రీల పట్ల ఆసక్తి పెంచుకున్నాడు.

Verse 5

सर्वस्मिन्नाशमायाते हिरण्ये पितृसंचिते । अपहृत्य परं द्रव्यं वारस्त्रीनिरतोऽभवत् ॥ ५ ॥

తండ్రి సంపాదించిన ధనమంతా నశించిన తరువాత, అతడు ఇతరుల ధనాన్ని అపహరించి వేశ్యల పట్ల ఆసక్తిని కొనసాగించాడు.

Verse 6

दृष्ट्वा सुमालिनः शूलं यज्ञमाली महामतिः । बभूव दुःखितोऽत्यर्थं भ्रातरं चदमब्रवीत् ॥ ६ ॥

సుమాలి చేతిలోని శూలాన్ని చూసి, మహా బుద్ధిమంతుడైన యజ్ఞమాలి అత్యంత దుఃఖితుడై తన సోదరునితో ఇలా అన్నాడు.

Verse 7

अलममत्यंतकष्टेन वृत्तेनास्मत्कुलेऽनुज । त्वमेक एव दुष्टात्मा महापापरतोऽभवः ॥ ७ ॥

ఓ తమ్ముడా! మన వంశంలో ఈ అత్యంత బాధాకరమైన ప్రవర్తన చాలు. నువ్వు ఒక్కడివే దుర్బుద్ధివై మహాపాపాలలో మునిగిపోయావు.

Verse 8

एवं निवारयंतं तं बहुशो ज्येष्टसोदरम् । हनिष्यामीति निश्चित्य खङ्गहस्तः कचेऽग्रहीत् ॥ ८ ॥

ఈ విధంగా అనేకసార్లు వారిస్తున్న అన్నగారిని, "నేను చంపేస్తాను" అని నిశ్చయించుకుని, చేతిలో కత్తి పట్టుకుని జుట్టు పట్టుకున్నాడు.

Verse 9

ततो महारवो जज्ञे नगरे भृशदारुणः । बबंधुर्नागराश्चैनं कुपितास्ते सुमालिनम् ॥ ९ ॥

అప్పుడు నగరంలో అత్యంత భయంకరమైన మహా కోలాహలం పుట్టింది; కోపించిన పౌరులు సుమాలిని పట్టుకొని బంధించారు।

Verse 10

यज्ञमाली ह्यमेयात्मा पौरान्संप्रार्थ्य दुःखितः । बंधनान्मोचयामास भ्रातृस्नेहविमोहितः ॥ १० ॥

యజ్ఞమాలి—అమేయాత్ముడైనప్పటికీ—దుఃఖించి పౌరులను వినయంగా వేడుకొని, అన్నపై స్నేహమోహంతో వారిని బంధనాల నుంచి విడిపించాడు।

Verse 11

यज्ञमाली पुनस्चापि बिभिदे स्वधनं द्विधा । आददे स्वयमर्द्धं च ददावर्द्धं यवीयसे ॥ ११ ॥

తర్వాత యజ్ఞమాలి మళ్లీ తన ధనాన్ని రెండు భాగాలుగా విభజించాడు; సగం తానే ఉంచుకొని, సగం తన తమ్ముడికి ఇచ్చాడు।

Verse 12

सुमाली त्वतिमूढात्मा तद्धनं चापि नारद । मूर्खैः पारंवडचंडालैर्बुभुजे च सहोद्धतः ॥ १२ ॥

ఓ నారదా, అత్యంత మూర్ఖమనస్సు గల సుమాలి ఆ ధనాన్ని కూడా వృథా చేశాడు; మూర్ఖమైన నీచ చండాలులతో కలిసి అహంకారోద్ధతంగా భోగించాడు।

Verse 13

असतामुपभो गाय दुर्जनानां विभूतयः । पिचुमंदः फलाढ्योऽपि काकैरेवोपभुज्यते ॥ १३ ॥

దుర్జనుల విభూతులు అసత్పురుషుల భోగానికే అవుతాయి; ఫలసమృద్ధిగల పిచుమంద వృక్షాన్ని కూడా కాకులే ఆస్వాదించినట్లే।

Verse 14

भ्रात्रा दत्तं धनं तञ्च सुमाली नाशयन्मुने । मद्यपानप्रमत्तश्च गोमांसा दीन्यभक्षयत् ॥ १४ ॥

ఓ మునీ, సుమాలీ అన్న ఇచ్చిన ధనమును కూడ వృథా చేశాడు; మద్యపానముతో మత్తుడై గోమాంసమును మరియు ఇతర నిషిద్ధ మాంసములను కూడా భక్షించాడు।

Verse 15

त्यक्तो बंधुजनैः सर्वैश्चांडालस्त्रीसमन्वितः । राज्ञापि बाधितो विप्रप्रपेदे निर्जनं वनम् ॥ १५ ॥

అన్ని బంధువులచే విడిచిపెట్టబడి, చాండాల స్త్రీతో కూడి, రాజుచేత కూడా బాధింపబడి, ఆ బ్రాహ్మణుడు నిర్జన వనమునకు వెళ్లిపోయాడు।

Verse 16

यज्ञमाली सुधीर्विप्र सदा धर्मरतोऽभवेत् । अवारितं ददावन्नं सत्सङ्गगतकल्मषः ॥ १६ ॥

యజ్ఞమాలితో అలంకృతుడైన వివేకవంత బ్రాహ్మణుడు సదా ధర్మరతుడై ఉండాలి; అడ్డు లేకుండా అన్నదానం చేయాలి, సత్సంగమువలన పాపమలినాలు క్షయమవుతాయి।

Verse 17

पित्रा कृतानि सर्वाणि तडागादीनि सत्तम । अपालयत्प्रयत्नेन सदा धर्मपरायणः ॥ १७ ॥

ఓ సత్తమా, తండ్రి నిర్మించిన తడాగములు మొదలైన సమస్త కార్యములను అతడు శ్రమతో కాపాడి పోషించాడు; సదా ధర్మపరాయణుడై ఉన్నాడు।

Verse 18

विश्राणितं धनं सर्वं यज्ञमालेर्महात्मनः । सत्पात्रदाननिष्टस्य धर्ममार्गप्रवर्तिनः ॥ १८ ॥

మహాత్ముడైన యజ్ఞమాలీ తన సమస్త ధనమును దానంగా విరజిమ్మాడు; సత్పాత్రదానంలో నిష్ఠగలవాడై ధర్మమార్గాన్ని ప్రవర్తింపజేసేవాడు।

Verse 19

अहो सदुपभोगाय सज्जनानां विभूतयः । कल्पवृक्षफलं सर्वममरैरेव भुज्यते ॥ १९ ॥

అహో! సజ్జనుల సదుపభోగార్థమైన విభూతులు, కల్పవృక్ష ఫలమంతటిలాగానే, నిజానికి అమర దేవులచేతనే భుజ్యమవుతున్నాయి.

Verse 20

धनं विश्राण्य धर्मार्थं यज्ञमाली महामतिः । नित्यं विष्णुगृहे सम्यक्परिचर्य्यापरोऽभवत् ॥ २० ॥

ధర్మార్థంగా తన ధనాన్ని విరజిమ్మి, మహామతి యజ్ఞమాలి నిత్యం విష్ణుగృహంలో సమ్యక్ పరిచర్యలో పరాయణుడయ్యాడు.

Verse 21

कालेन गच्छता तौ तु वृद्धभावमुपागतौ । यज्ञमाली सुमाली च ह्येककाले मृतावुभौ ॥ २१ ॥

కాలం గడిచేకొద్దీ వారు ఇద్దరూ వృద్ధభావాన్ని పొందారు; యజ్ఞమాలి మరియు సుమాలి ఇద్దరూ ఒకే సమయంలోనే మరణించారు.

Verse 22

हरिपूजारतस्यास्य यज्ञमालिमहात्मनः । हरिः संप्रेषयामास विमानं पार्षदा वृतम् ॥ २२ ॥

హరిపూజలో రతుడైన ఈ మహాత్మ యజ్ఞమాలికోసం స్వయంగా హరి, తన పార్షదులతో చుట్టుముట్టబడిన దివ్య విమానాన్ని పంపించాడు.

Verse 23

दिव्यं विमानमारुह्य यज्ञमाली महामतिः । पूज्यमानः सुरगणैः स्तूयमानो मुनीश्वरैः ॥ २३ ॥

దివ్య విమానాన్ని అధిరోహించిన మహామతి యజ్ఞమాలి, దేవగణాలచే పూజింపబడి, మునీశ్వరులచే స్తుతింపబడి, మహిమతో ముందుకు సాగాడు.

Verse 24

गंधर्वैर्गीयमानश्च सेवितश्चाप्सरोगणैः । कामधेन्वा पुष्यमाणश्चित्राभरणभूषितः ॥ २४ ॥

అతడు గంధర్వుల గానంతో స్తుతింపబడెను, అప్సరాగణముల సేవను పొందెను; కామధేనువలన పోషింపబడి, విచిత్రమైన దివ్యాభరణములతో అలంకృతుడై యుండెను।

Verse 25

कोमलैस्तुलसीमाल्यैर्भूषितस्तेजसां निधिः । गच्छन्विष्णुपदं दिव्यंमनुजं पथि दृष्टवान् ॥ २५ ॥

కోమల తులసీమాలలతో అలంకృతుడై, తేజస్సుల నిధియైన అతడు; విష్ణువు యొక్క దివ్యపదమునకు సాగుచుండగా మార్గమున ఒక మనుజుని చూచెను।

Verse 26

ताह्यमानं यमभटैः क्षुत्तृड्भ्यां परिपीडितम् । प्रेतभूतं विवस्त्रं च दुःखितं पाशवेष्टितम् । इतस्ततः प्राधावन्तं विलपंतमनाथवत् ॥ २६ ॥

యమభటులు అతనిని లాగుచుండగా, ఆకలి దాహములతో అతడు నలిగిపోయెను. ప్రేతభూతమై తిరుగుచు, నిర్వస్త్రుడై దుఃఖితుడై, పాశములతో బంధింపబడి—ఇటు అటు పరుగెత్తుచు అనాథునివలె విలపించుచుండెను।

Verse 27

क्रोशन्तं च सुदंतं च दृष्ट्वा मनसि विव्यथे ॥ २७ ॥

అతడు కేకలు వేయుచుండుటను, సుదంతుని కూడ చూచి, అతని హృదయం అత్యంతంగా వ్యథపడెను।

Verse 28

यज्ञमालीदयायुक्तो विष्णुदूतान्समीपगान् । कोऽयं भटैर्बाध्यमानं इत्यपृच्छत्कृतांजलिः ॥ २८ ॥

దయతో నిండిన యజ్ఞమాలి విష్ణుదూతుల సమీపమునకు వెళ్లి, అంజలి ఘటించి అడిగెను—“ఈయనెవరు? ఈ భటులు ఇతనిని ఎందుకు బాధించుచున్నారు?”

Verse 29

अथ ते हरिदूतास्तं यज्ञमालिमहौजसम् । असौ सुमाली भ्राता ते पापात्मेति समब्रुवन् ॥ २९ ॥

అప్పుడు హరి దూతలు మహాబలుడైన యజ్ఞమాలిని ఉద్దేశించి పలికిరి—“ఇతడు సుమాలి, నీ సహోదరుడు; స్వభావమంతా పాపమయుడు.”

Verse 30

यज्ञमाली समाकर्ण्य व्याख्यातं विष्णुकिंकरैः । मनसा दुःखमापन्नः पुनः पप्रच्छ नारद ॥ ३० ॥

విష్ణు కింకరులు వివరించిన మాటలు విని యజ్ఞమాలి మనసులో దుఃఖపడెను; అప్పుడు నారదుడు వారిని మళ్లీ ప్రశ్నించెను.

Verse 31

कथमस्य भवेन्मोक्षः सांचितैः पापसंचयैः । तदुपायंबदध्वं मे यूयं हि ममबांधवाः ॥ ३१ ॥

సంచితమైన పాపసంచయాలు ఉన్నప్పుడు ఇతనికి మోక్షం ఎలా కలుగును? దాని ఉపాయాన్ని నాకు చెప్పండి; మీరు నా బంధువులు, హితైషులు కదా.

Verse 32

सख्यं साप्तपदीनं स्यादित्याहुर्धर्मकोविदाः । सतां साप्तपदी मैत्री सत्सतां त्रिपदी तथा ॥ ३२ ॥

ధర్మనిపుణులు ఇలా అంటారు—సఖ్యం సప్తపదీతో స్థిరపడుతుంది. సజ్జనులలో ఏడు అడుగులతో మైత్రీ దృఢమవుతుంది; పరమ సత్పురుషులలో మూడు అడుగులే చాలును.

Verse 33

सत्सतामपि ये संतस्तेषां मैत्रघी पदे पदे ॥ ३३ ॥

సజ్జనులలోనూ నిజమైన సంతులు ఉన్నారు; వారి మైత్రీ అడుగడుగునా వెలుగుతుంది—ప్రతి అడుగులో సౌహార్దం ప్రసరిస్తుంది.

Verse 34

तस्मान्मे बांधवा यूयं मां नेतुं समुपागताः । यतोऽयं मम भ्रातापि मुच्यते तदिहोच्यताम् ॥ ३४ ॥

అందుచేత నా బంధువులారా, నన్ను తీసుకుపోవడానికి మీరు ఇక్కడికి వచ్చారు. నా ఈ సోదరుడుకూడా విముక్తి పొందునట్లు ఏమి చేయవలెనో ఇక్కడ చెప్పండి.

Verse 35

यज्ञमालिवचः श्रुत्वा विष्णुदूता दयालवः । पुनः स्मितामुखाः प्रोचुर्यज्ञमालिहरिप्रियम् ॥ ३५ ॥

యజ్ఞమాలి మాటలు విని దయామయులైన విష్ణుదూతలు మళ్లీ చిరునవ్వుతో పలికారు; హరికి ప్రియుడైన యజ్ఞమాలిని సంబోధించారు.

Verse 36

विष्णुदूता ऊचुः । यज्ञमालिन्महाभाग नारायणपरायण । उपायं तव वक्ष्यामः सुमालिप्रेममुक्तिदम् ॥ ३६ ॥

విష్ణుదూతలు పలికిరి—ఓ మహాభాగ యజ్ఞమాలిన్, నారాయణపరాయణా! సుమాలికి ప్రేమభక్తి మరియు ముక్తిని ప్రసాదించే ఉపాయాన్ని మేము నీకు చెప్పుదుము.

Verse 37

कृतं यत्सुमहत्कर्म त्वया प्राक्तनजन्मनि । प्रवक्ष्यामः समासेन तच्छ्रणुष्व समाहितः ॥ ३७ ॥

పూర్వజన్మలో నీవు చేసిన అత్యంత మహత్తర కర్మను మేము సంక్షేపంగా వివరిస్తాము; నీవు సమాహితచిత్తంతో వినుము.

Verse 38

पुरा त्वं वैश्यजातीयो नाम्ना विश्वंघभरः स्मृतः । त्वया कृतानि पापानि अहंत्यगणितानि वै ॥ ३८ ॥

పూర్వం నీవు వైశ్యజాతిలో జన్మించి ‘విశ్వంఘభర’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధుడవు. నీవు చేసిన పాపాలు నిజంగా లెక్కలేనన్ని, అత్యంత ఘోరమైనవే.

Verse 39

सुकर्मवासनाहीनो मातापित्रोर्विरोधकृत् । एकदा बंधुभिस्त्यक्तः शोकसंतापपीडितः ॥ ३९ ॥

సత్కర్మవాసనలేనివాడై, తల్లిదండ్రులకు విరోధం చేసిన అతడు ఒకసారి బంధువులచే విడిచిపెట్టబడి, శోకసంతాపాలతో బాధపడెను।

Verse 40

क्षुधाग्निनापि संतप्तः प्राप्तवान्हरिमंदिरम् । तदा वृष्टिरभूत्तत्र तत्स्थानं पंकिलं ह्यभूत ॥ ४० ॥

ఆకలియగ్ని చేత కూడా దగ్ధుడై అతడు హరి మందిరానికి చేరెను. అప్పుడు అక్కడ వర్షం కురిసి, ఆ స్థలం నిజంగా బురదమయమైంది।

Verse 41

दीरीकृतस्त्वया पंकस्तत्स्थाने स्थातुमिच्छया । उपलेपनतां प्राप्तं तत्स्थानं विष्णुमंदिरे ॥ ४१ ॥

ఆ స్థలంలో నిలవాలనే కోరికతో నీవు బురదను తొలగించితివి; విష్ణు మందిరంలో ఆ స్థలం లేపనానికి యోగ్యమై, శుద్ధమై పూజార్హమైంది।

Verse 42

त्वयोषितं तु तद्गात्रौ तस्मिन्देवालये द्विज । दंशितश्चैव सर्पेण प्राप्तं पञ्चत्वमेव च ॥ ४२ ॥

ఓ ద్విజా! ఆ దేవాలయంలో నీవు అతని దేహంపై కూర్చుండగా, అతడు సర్పదంశనకు గురై పంచత్వాన్ని, అనగా మరణాన్ని పొందెను।

Verse 43

तेन पुण्यप्रभावेन उपलेपकृतेन च । विप्रजन्म त्वया प्राप्तं हरि भक्तिस्तथाचला ॥ ४२ ॥

ఆ పుణ్యప్రభావంతోను, ఉపలేపనకర్మ ఫలంతోను నీవు బ్రాహ్మణజన్మను పొందితివి; హరిలో నీ భక్తి కూడా అచలమైంది।

Verse 44

कल्पकोटिशतं साग्रं संप्राप्य हरिसन्निधिम् । वसाद्य ज्ञानमासाद्य परं मोक्षं गमिष्यसि ॥ ४३ ॥

శతకోటికల్పాలకు మించిన కాలం హరి సన్నిధిని చేరి, అక్కడ నివసించి సమ్యగ్జ్ఞానాన్ని పొందిన తరువాత, నీవు పరమ మోక్షాన్ని పొందుదువు।

Verse 45

अनुजं पातकिश्रेष्टं त्वं समुद्धर्त्तमिच्छसि । उपायं तव वक्ष्यामस्तं निबोध महामते ॥ ४४ ॥

నీవు నీ అనుజుని—పాపులలో అగ్రుడిని—ఉద్ధరించదలచుకున్నావు. ఓ మహామతీ, దానికి ఉపాయాన్ని నేను చెబుతాను; శ్రద్ధగా గ్రహించు।

Verse 46

गोचर्ममात्रभूमेस्तु उपलेपनजं फलम् । दत्त्वोद्धर महाभाग भ्रातरं कृपयान्वितः ॥ ४५ ॥

గోచర్మమాత్రమైన భూమిని కూడా లేపనంతో శుద్ధి చేసినప్పుడు కలిగే పుణ్యఫలాన్ని, ఓ మహాభాగ, దానంగా ఇచ్చి కరుణతో నీ సోదరుణ్ని ఉద్ధరించు।

Verse 47

एवमुक्तो विष्णुदूतैर्यज्ञमाली महापतिः । तत्फलं प्रददौ तस्मै भ्रात्रे पापविमुक्तये ॥ ४६ ॥

విష్ణుదూతులు ఇలా చెప్పగా, మహాపతి యజ్ఞమాలి తన సోదరుని పాపవిముక్తి కోసం ఆ ఫలాన్ని అతనికి ప్రసాదించాడు।

Verse 48

सुमाली भ्रातृदत्तेन पुण्येन गतकल्मषः । बभूव यमदूतास्तु तं त्यक्त्वा प्रपलायिताः ॥ ४७ ॥

సోదరుడు ఇచ్చిన పుణ్యంతో సుమాలి పాపకల్మషరహితుడయ్యాడు; యమదూతలు అతన్ని విడిచి పారిపోయారు।

Verse 49

विमानं चागतं सद्यः सर्वभोगसमन्वितम् । तदा सुमाली स्वर्यानमारुह्य मुमुदे मुने ॥ ४८ ॥

తక్షణమే సమస్త భోగసంపదలతో కూడిన దివ్య విమానం వచ్చెను. అప్పుడు సుమాలీ ఆ స్వర్గీయ యానమును అధిరోహించి, ఓ మునీ, పరమానందమొందెను।

Verse 50

तावुभौ भ्रातरौ विप्र सुरवृंदनमस्कृतौ । अवापतुर्भृशं प्रीतिं समालिंग्य परस्परम् ॥ ४९ ॥

ఓ విప్రా, దేవవృందములచే నమస్కృతులైన ఆ ఇద్దరు సోదరులు పరస్పరం ఆలింగనం చేసుకొని అత్యంత ప్రీతిని పొందిరి।

Verse 51

यज्ञमाली सुमाली च स्तूयमानौ महर्षिभिः । गीयमानौ च गंधर्वैर्विष्णुलोकं प्रजग्मतुः ॥ ५० ॥

యజ్ఞమాలీ మరియు సుమాలీ—మహర్షులచే స్తుతింపబడి, గంధర్వులచే గానముచేయబడుతూ—ప్రయాణించి విష్ణులోకమును చేరిరి।

Verse 52

अवाप्य हरिसालोक्यं सुमाली मुनिसत्तम । यज्ञमाली चोषतुस्तौ कल्पमेकं मुदान्वितौ ॥ ५१ ॥

ఓ మునిశ్రేష్ఠా, సుమాలీ మరియు యజ్ఞమాలీ హరితో సమలోక నివాసమైన సాలోక్యమును పొందించి, అక్కడ ఒక కల్పకాలము ఆనందముతో నివసించిరి।

Verse 53

भुक्त्वा भोगान्बहूँस्तत्र यज्ञमाली महामतिः । तत्रैव ज्ञानसंपन्नः परं मोक्षमुपागतः ॥ ५२ ॥

అక్కడ అనేక భోగములను అనుభవించిన మహామతి యజ్ఞమాలీ, అక్కడే జ్ఞానసంపన్నుడై పరమ మోక్షమును పొందెను।

Verse 54

सुमाली तु महाभागो विष्णुलोके मुदान्वितः । स्थित्वा भूमिं पुनः प्राप्य विप्रत्वं समुपागतः ॥ ५३ ॥

మహాభాగుడైన సుమాలీ విష్ణులోకంలో ఆనందంతో నివసించాడు. అక్కడ ఉండి మళ్లీ భూమికి వచ్చి బ్రాహ్మణత్వాన్ని పొందాడు.

Verse 55

अतिशुद्धे कुले जातो गुणवान्वेदपारगः । सर्वसंपत्समोपेतो हरिभक्तिपरायणः ॥ ५४ ॥

అతిశుద్ధ వంశంలో జన్మించి, గుణవంతుడై వేదాలలో పారంగతుడయ్యాడు. సమస్త సంపదలతో కూడి, హరి-భక్తిలోనే పరాయణుడయ్యాడు.

Verse 56

व्याहरन्हरिनामानि प्रपेदे जाह्नवीतटम् । तत्र स्नातश्च गंगायां दृष्ट्वा विश्वेश्वरं प्रभुम् ॥ ५५ ॥

హరినామాలను ఉచ్చరిస్తూ అతడు జాహ్నవీ (గంగా) తీరానికి చేరాడు. అక్కడ గంగలో స్నానం చేసి ప్రభువైన విశ్వేశ్వరుని దర్శించాడు.

Verse 57

अवाप परमं स्थानं योगिनामपि दुर्लभम् । उपलेपनमाहात्म्यं कथितं ते मुनीश्वर ॥ ५६ ॥

అతడు పరమ స్థానాన్ని పొందాడు; అది యోగులకు కూడా దుర్లభం. ఓ మునీశ్వరా, ఈ విధంగా ఉపలేపన (లేపన-శుద్ధి) మహాత్మ్యాన్ని నీకు చెప్పితిని.

Verse 58

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन संपूज्यो जगतांपतिः । अकामादपि ये विष्णोः सकृत्पूजां प्रकुर्वते ॥ ५७ ॥

కాబట్టి సమస్త ప్రయత్నంతో జగద్పతిని సమ్యక్గా పూజించాలి. ఏ కోరిక లేకుండానే విష్ణువును ఒక్కసారి పూజించినవారికీ మహత్తర ఫలం కలుగుతుంది.

Verse 59

न तेषां भवबंधस्तु कदाचिदपि जायते । हरिभक्तिरतान्यस्तु हरिबुद्ध्या समर्चयेत् ॥ ५८ ॥

వారికి సంసారబంధము ఎప్పటికీ కలుగదు. అయితే హరిభక్తిలో రతుడైనవాడు సమస్తాన్ని హరిబుద్ధితో హరిస్వరూపమని భావించి సమర్చించాలి.

Verse 60

तस्य तुष्यंति विप्रेंद्र ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । हरिभक्तिपराणां तु संगिनां संगमात्रतः ॥ ५९ ॥

హే విప్రేంద్రా! అతనితో బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు సంతోషిస్తారు; హరిభక్తిపరులైన సఖుల సాంగత్యం మాత్రమేనైనా వారి ప్రసన్నతను కలిగిస్తుంది.

Verse 61

मुच्यते सर्वपापेभ्यो महापातकवानपि । हरिपूजापराणां च हरिनामरतात्मनाम् ॥ ६० ॥

మహాపాతకాలు కలవాడైనా సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు—ఇది హరిపూజాపరులకూ, హరినామంలో రతమైన ఆత్మలకూ సత్యం.

Verse 62

शुश्रूषानिरता यांति पापिनोऽपि परां गतिम् ॥ ६१ ॥

వినయసేవలోను శ్రద్ధతో శ్రవణంలోను నిమగ్నమైన పాపులుకూడా పరమగతిని పొందుతారు.