Pūrvabhāga
The First Part -- Narada's Bhakti Teachings
నారదపురాణపు పూర్వభాగం (పుస్తకం 1) నైమిషారణ్య సత్రంలో ప్రారంభమవుతుంది. అక్కడ సూత మహర్షి సమవేత ఋషులను ఉద్దేశించి ఈ పురాణం యొక్క ప్రామాణ్యం, మోక్షప్రదత్వం, శ్రవణ–కీర్తనల మహిమను స్థాపిస్తాడు. ఆరంభమే దీనిని కేవలం కథాగ్రంథం కాక, రక్షణమార్గంగా చూపిస్తుంది. తదుపరి బహుస్థాయి సంభాషణ పరంపర సాగుతుంది—సూత, నారదుని ప్రశ్నలను సనకునికి వినిపిస్తాడు; సనకుడు విష్ణుకేంద్రిత అద్వైత తత్త్వంతో సమాధానమిస్తాడు. నారాయణుడు సర్వవ్యాపి బ్రహ్మ; జగత్తుకు ఆధారం; బ్రహ్మ–రుద్రాది కార్యదేవతలు ఆయనపై ఆధారపడిన శక్తిరూపాలు. ఈ తత్త్వాధారంపై భారతఖండ మహిమ, లోక నిర్మాణం, తీర్థభావనలను ధర్మాచరణ–యాత్రాజీవనానికి మార్గపటంలా వివరిస్తుంది. తత్త్వం నుంచి ఆచరణకు వచ్చి గ్రంథం చెబుతుంది—శ్రద్ధే ధర్మమూలం, భక్తియే సమస్త సాధనలకు ప్రాణం; భక్తి లేక మహాయజ్ఞాలు, మహాదానాలు కూడా ఫలహీనమవుతాయి. మార్కండేయ చక్రం ద్వారా భక్తిధర్మ ఆదర్శం చూపి, తరువాత గంగామాహాత్మ్యం–భగీరథ ప్రసంగం విస్తారంగా ప్రవహిస్తుంది. బాహు–సగర–భగీరథ వంశకథ, శాపాలు, శుద్ధి, గంగావతరణం ద్వారా పాపనాశం, సదాచారం, తీర్థస్పర్శ, సాధుసేవ, హరిభక్తి పరమత్వం బోధించబడుతుంది; గంగా విష్ణుపాదోద్భవమని చెప్పి ఆమె తారకత్వాన్ని బలపరుస్తుంది. ధర్మరాజు (యముడు) ఉపదేశ భాగాల్లో ధర్మశాస్త్ర శైలి స్పష్టమవుతుంది—పుణ్యస్థాయులు, అశౌచ నియమాలు, పాపవర్గీకరణ, నరకనామాలు–యాతనలు, ప్రాయశ్చిత్త పరిమితి–అవసరం. అయినా తుదినిర్ణయం: ఇతర మార్గాలు దుర్బలమైనప్పుడు భక్తి మరియు గంగాశ్రయం పరమౌషధం. చివరగా వైష్ణవ వ్రతాచారాన్ని కాలగణనతో అనుసంధానించి ఆచరణయోగ్యంగా చేస్తుంది—మాసానుసార ద్వాదశీ వ్రతం, పూర్ణిమనాడు లక్ష్మీ–నారాయణ పూజ, ధ్వజారోపణ/ధారణ/గోపన విధులు. సుమతి–సత్యమతీ వంటి కథలు వీటి మహిమను చూపి, మహాదాన–తీర్థఫలాలకు సమానమో శ్రేష్ఠమోగా నిలిపి, సంవత్సరచక్రంలో స్థిరభక్తి, రక్షణ, పాపక్షయాన్ని ప్రసాదిస్తాయని తెలియజేస్తాయి.
Padas in Purva Bhaga
Purva Bhaga contains 4 Padas (quarters).