Adhyaya 77

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवमूर्तिप्रतिष्ठाफलकथनं नाम षट्सप्ततितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः लिङ्गप्रतिष्ठापुण्यं च लिङ्गस्थापनमेव च लिङ्गानां चैव भेदाश् च श्रुतं तव मुखादिह

ఇట్లు శ్రీలింగమహాపురాణ పూర్వభాగంలో ‘శివమూర్తి-ప్రతిష్ఠా-ఫలకథనం’ అనే డెబ్బైఆరవ అధ్యాయం. ఋషులు పలికిరి—మీ ముఖమునుండి ఇక్కడ లింగప్రతిష్ఠ పుణ్యమును, లింగస్థాపన విధిని, లింగముల భేదములను కూడా మేము విన్నాము।

Verse 2

मृदादिरत्नपर्यन्तैर् द्रव्यैः कृत्वा शिवालयम् यत्फलं लभते मर्त्यस् तत्फलं वक्तुमर्हसि

మట్టివంటి ద్రవ్యాలనుండి రత్నాలవరకు సామగ్రితో శివాలయాన్ని నిర్మించిన మానవుడు పొందే ఫలమేమిటో దయచేసి వివరించండి।

Verse 3

सूत उवाच यस्य भक्तो ऽपि लोके ऽस्मिन् पुत्रदारगृहादिभिः बाध्यते ज्ञानयुक्तश्चेन् न च तस्य गृहैस्तु किम्

సూతుడు పలికెను—ఈ లోకంలో భక్తుడైనప్పటికీ కుమారుడు, భార్య, గృహం మొదలైన వాటి బంధనాలతో బాధపడుతూ, (అయినా) జ్ఞానమున్నవాడినని భావిస్తే—అటువానికి ఆ ‘ఇళ్లు’ ఏ ప్రయోజనం?

Verse 4

तथापि भक्ताः परमेश्वरस्य कृत्वेष्टलोष्टैरपि रुद्रलोकम् प्रयान्ति दिव्यं हि विमानवर्यं सुरेन्द्रपद्मोद्भववन्दितस्य

అయినప్పటికీ పరమేశ్వరుని భక్తులు తమకు ఇష్టమైనదాన్ని—మట్టిగడ్డ మాత్రమే అయినా—అర్పించి రుద్రలోకాన్ని పొందుతారు. ఇంద్రుడు మరియు పద్మజ బ్రహ్మ వందించే ఆ ప్రభువుకు చెందిన ప్రకాశమయమైన శ్రేష్ఠ దివ్య విమానధామాన్ని వారు చేరుతారు.

Verse 5

बाल्यात्तु लोष्टेन च कृत्वा मृदापि वा पांसुभिर् आदिदेवम् /* गृहं च तादृग्विधमस्य शंभोः सम्पूज्य रुद्रत्वमवाप्नुवन्ति

బాల్యంనుంచే మట్టిగడ్డతో గానీ, మట్టితో గానీ, ధూళితో గానీ లింగాన్ని తయారు చేసి, శంభువుకు అలాగే చిన్న గృహం (ఆలయం) నిర్మించి ఆదిదేవుని సంపూర్ణ భక్తితో పూజించే వారు—లింగపూజ ద్వారా పతి అయిన ప్రభువుకు సమీపమై రుద్రత్వాన్ని పొందుతారు.

Verse 6

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भक्त्या भक्तैः शिवालयम् कर्तव्यं सर्वयत्नेन धर्मकामार्थसिद्धये

కాబట్టి భక్తులు సంపూర్ణ భక్తితో, అన్ని విధాల ప్రయత్నంతో శివాలయాన్ని నిర్మించాలి; తద్వారా ధర్మం, కామం, అర్థం సిద్ధిస్తాయి.

Verse 7

केसरं नागरं वापि द्राविडं वा तथापरम् कृत्वा रुद्रालयं भक्त्या शिवलोके महीयते

కేసర శైలి అయినా, నాగర శైలి అయినా, ద్రావిడ శైలి అయినా, మరే విధమైనా—భక్తితో రుద్రాలయాన్ని (శివాలయాన్ని) నిర్మించే వాడు శివలోకంలో మహిమింపబడతాడు.

Verse 8

कैलासाख्यं च यः कुर्यात् प्रासादं परमेष्ठिनः कैलासशिखराकारैर् विमानैर् मोदते सुखी

పరమేష్ఠి ప్రభువుకు ‘కైలాస’ అనే ప్రాసాదాన్ని (ఆలయాన్ని) నిర్మించే వాడు, సుఖంగా కైలాస శిఖరాకార దివ్య విమానాలలో ఆనందిస్తాడు.

Verse 9

मन्दरं वा प्रकुर्वीत शिवाय विधिपूर्वकम् भक्त्या वित्तानुसारेण उत्तमाधममध्यमम्

లేదా విధిపూర్వకంగా శివునికై మందరము (మండపం/వేదికా-విన్యాసం) సిద్ధం చేయవలెను; భక్తితో, తన సామర్థ్యానుసారంగా—ఉత్తమం, మధ్యమం లేదా సాధారణంగా।

Verse 10

मन्दराद्रिप्रतीकाशैर् विमानैर्विश्वतोमुखैः अप्सरोगणसंकीर्णैर् देवदानवदुर्लभैः

మందర పర్వతసదృశమైన, అన్ని దిశలకూ ముఖములు గల, అప్సరాగణములతో నిండిన—దేవదానవులకు సైతం దుర్లభమైన దివ్య విమానములు (ప్రకటమయ్యాయి/వచ్చాయి)।

Verse 11

गत्वा शिवपुरं रम्यं भुक्त्वा भोगान् यथेप्सितान् ज्ञानयोगं समासाद्य गाणपत्यं लभेन्नरः

రమ్యమైన శివపురాన్ని చేరి, కోరినట్లుగా భోగాలను అనుభవించి, జ్ఞానయోగాన్ని పొందిన మనిషి శివగణస్థితి (గాణపత్యం)ను పొందుతాడు।

Verse 12

यः कुर्यान्मेरुनामानं प्रासादं परमेष्ठिनः स यत्फलमवाप्नोति न तत् सर्वैर् महामखैः

పరమేష్ఠి (పరమేశ్వర శివుడు) కొరకు ‘మేరు’ అనే ప్రాసాదం/ఆలయం నిర్మించువాడు, సమస్త మహాయజ్ఞములచేత కూడా లభించని ఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 13

सर्वयज्ञतपोदानतीर्थवेदेषु यत्फलम् तत्फलं सकलं लब्ध्वा शिववन्मोदते चिरम्

సర్వ యజ్ఞ, తప, దాన, తీర్థ, వేదాధ్యయనములలో చెప్పబడిన ఫలమంతటిని సంపూర్ణంగా పొందినవాడు, శివునివలె దీర్ఘకాలం ఆనందిస్తాడు।

Verse 14

निषधं नाम यः कुर्यात् प्रासादं भक्तितः सुधीः शिवलोकमनुप्राप्य शिववन्मोदते चिरम्

భక్తితో ‘నిషధ’ అనే ప్రాసాద-దేవాలయాన్ని నిర్మించే జ్ఞాని భక్తుడు శివలోకాన్ని పొందుకొని, శివునివలె దీర్ఘకాలం ఆనందిస్తాడు।

Verse 15

कुर्याद्वा यः शुभं विप्रा हिमशैलमनुत्तमम् हिमशैलोपमैर् यानैर् गत्वा शिवपुरं शुभम्

ఓ విప్రులారా! ఎవడు ఈ శుభకర్మను చేస్తాడో, అతడు అనుత్తమ హిమశైలసమమైన స్థితిని పొందుతాడు; హిమశిఖరసమానమైన దివ్యవిమానాలలో వెళ్లి శుభమైన శివపురాన్ని చేరుతాడు।

Verse 16

ज्ञानयोगं समासाद्य गाणपत्यमवाप्नुयात् नीलाद्रिशिखराख्यं वा प्रासादं यः सुशोभनम्

జ్ఞానయోగాన్ని పొందినవాడు ‘గాణపత్య’—ప్రభువు గణాలలో స్థానం—ను పొందుతాడు. అలాగే ‘నీలాద్రి-శిఖర’ అనే సుందర ప్రాసాద-దేవాలయాన్ని స్థాపించి/ఆరాధించే వాడూ అదే మహత్తర స్థితిని పొందుతాడు।

Verse 17

कृत्वा वित्तानुसारेण भक्त्या रुद्राय शंभवे यत्फलं लभते मर्त्यस् तत्फलं प्रवदाम्यहम्

తన సామర్థ్యానికి తగినట్లు భక్తితో రుద్ర-శంభువుకు అర్పణలు చేసి మానవుడు పొందే ఫలమేదో, ఆ ఫలాన్ని నేను ఇప్పుడు ప్రకటిస్తున్నాను।

Verse 18

हिमशैले कृते भक्त्या यत्फलं प्राक् तवोदितम् तत्फलं सकलं लब्ध्वा सर्वदेवनमस्कृतः

హిమశైలంలో భక్తితో చేసిన ఆరాధనకు మీరు ముందుగా చెప్పిన ఫలమంతటిని సంపూర్ణంగా పొందినవాడు, సమస్త దేవతలచే నమస్కరింపబడే పూజ్యుడవుతాడు।

Verse 19

रुद्रलोकमनुप्राप्य रुद्रैः सार्धं प्रमोदते महेन्द्रशैलनामानं प्रासादं रुद्रसंमतम्

రుద్రలోకాన్ని పొందినవాడు రుద్రులతో కలిసి పరమానందిస్తాడు. రుద్రసమ్మతమైన ‘మహేంద్రశైలం’ అనే ప్రాసాదంలో నివసిస్తాడు.

Verse 20

कृत्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं प्रवदाम्यहम् महेन्द्रपर्वताकारैर् विमानैर्वृषसंयुतैः

“ఈ శివవిధిని ఆచరించినవాడు పొందే ఫలాన్ని నేను ప్రకటిస్తున్నాను. మహేంద్రపర్వతంలా మహత్తరమైన, వృషభాలతో యుక్తమైన దివ్య విమానాలు అతనికి లభిస్తాయి.”

Verse 21

गत्वा शिवपुरं दिव्यं भुक्त्वा भोगान्यथेप्सितान् ज्ञानं विचारितं रुद्रैः सम्प्राप्य मुनिपुङ्गवाः

దివ్య శివపురానికి వెళ్లి, కోరిన అనుభవాలను అనుభవించిన తరువాత, ఆ మునిపుంగవులు రుద్రులు విచారించి స్పష్టపరచిన మోక్షదాయక జ్ఞానాన్ని పొందుతారు.

Verse 22

विषयान् विषवत् त्यक्त्वा शिवसायुज्यमाप्नुयात् हेम्ना यस्तु प्रकुर्वीत प्रासादं रत्नशोभितम्

విషయాలను విషంలా త్యజించినవాడు శివసాయుజ్యాన్ని పొందుతాడు. అలాగే బంగారంతో, రత్నాలతో అలంకరించిన ప్రాసాద-దేవాలయాన్ని నిర్మింపజేసినవాడూ అదే శివకృపను పొందుతాడు.

Verse 23

द्राविडं नागरं वापि केसरं वा विधानतः कूटं वा मण्डपं वापि समं वा दीर्घम् एव च

విధి ప్రకారం ద్రావిడ లేదా నాగర శైలిలో, లేక కేశర-ప్రకార శిఖరంతో నిర్మించవచ్చు. కూటం గానీ మండపం గానీ సమప్రమాణంగా లేదా దీర్ఘంగా నిర్మించవచ్చు.

Verse 24

न तस्य शक्यते वक्तुं पुण्यं शतयुगैरपि जीर्णं वा पतितं वापि खण्डितं स्फुटितं तथा

ఆ (శివలింగారాధన) వల్ల కలిగే పుణ్యాన్ని వంద యుగాలైనా పూర్తిగా చెప్పలేం. లింగం పాతదైనా, పడిపోయినా, విరిగినా, పగిలినా భక్తితో చేసిన పూజ ఫలహీనమవదు।

Verse 25

पूर्ववत्कारयेद्यस्तु द्वाराद्यैः सुशुभं द्विजाः प्रासादं मण्डपं वापि प्राकारं गोपुरं तु वा

హే ద్విజులారా, ముందుగా చెప్పిన విధంగా ద్వారాది సహితంగా శోభాయమానమైన నిర్మాణం చేయించేవాడు—ప్రాసాదం, మండపం, ప్రాకారం లేదా గోపురం—శివపూజకు మంగళాధారాన్ని స్థాపిస్తాడు।

Verse 26

कर्तुरप्यधिकं पुण्यं लभते नात्र संशयः वृत्त्यर्थं वा प्रकुर्वीत नरः कर्म शिवालये

అతడు కర్తకన్నా ఎక్కువ పుణ్యాన్ని పొందుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు. ఎవడు కేవలం జీవనోపాధి కోసం కూడా శివాలయంలో పని చేస్తాడో, అతడికీ పుణ్యం లభిస్తుంది।

Verse 27

यः स याति न संदेहः स्वर्गलोकं सबान्धवः यश्चात्मभोगसिद्ध्यर्थम् अपि रुद्रालये सकृत्

ఇలా చేసేవాడు సందేహం లేకుండా బంధువులతో కలిసి స్వర్గలోకానికి వెళ్తాడు. అలాగే స్వీయభోగసిద్ధి కోసమైనా రుద్రాలయానికి ఒక్కసారి వెళ్లినవాడికీ ఇష్టసిద్ధి కలుగుతుంది।

Verse 28

कर्म कुर्याद्यदि सुखं लब्ध्वा चापि प्रमोदते तस्माद् आयतनं भक्त्या यः कुर्यान् मुनिसत्तमाः

మనిషి కర్మ చేసి సుఖాన్ని పొందీ, దానితో ఆనందిస్తే, అందుకే హే మునిశ్రేష్ఠులారా, భక్తితో ప్రభువు శివునికి ఆయతనం (పవిత్ర నివాసం) స్థాపించాలి।

Verse 29

काष्ठेष्टकादिभिर् मर्त्यः शिवलोके महीयते प्रसादार्थं महेशस्य प्रासादे मुनिपुङ्गवाः

హే మునిపుంగవులారా! కట్టెలు, ఇటుకలు మొదలైన వాటితో మహేశ్వరుని అనుగ్రహార్థం దేవాలయ-ప్రాసాదాన్ని నిర్మించువాడు శివలోకంలో గౌరవింపబడి మహిమ పొందును।

Verse 30

कर्तव्यः सर्वयत्नेन धर्मकामार्थमुक्तये अशक्तश्चेन्मुनिश्रेष्ठाः प्रासादं कर्तुमुत्तमम्

ధర్మ, కామ, అర్థములు మరియు అంతిమంగా మోక్షార్థం ఈ కార్యం సర్వయత్నంతో చేయవలెను. హే మునిశ్రేష్ఠులారా! ఉత్తమ ప్రాసాద-దేవాలయం కట్టలేని వాడు అయినా, యథాశక్తి భక్తితో శివపతికి సేవ చేయవలెను।

Verse 31

संमार्जनादिभिर् वापि सर्वान्कामानवाप्नुयात् संमार्जनं तु यः कुर्यान् मार्जन्या मृदुसूक्ष्मया

సంమార్జనము మొదలైన సేవలచేత కూడా సమస్త కోరికలు సిద్ధిస్తాయి. అయితే ఊడ్చువాడు మృదువైన, సూక్ష్మమైన చీపురుతోనే ఊడ్చాలి; అప్పుడు పూజాస్థలం హానిలేక శుద్ధమగును।

Verse 32

चान्द्रायणसहस्रस्य फलं मासेन लभ्यते यः कुर्याद्वस्त्रपूतेन गन्धगोमयवारिणा

వస్త్రంతో వడకట్టి శుద్ధి చేసిన సుగంధ గోమయమిశ్రిత జలంతో ఈ విధిని చేయువాడు ఒక నెలలో సహస్ర చాంద్రాయణ వ్రతఫలాన్ని పొందును।

Verse 33

आलेपनं यथान्यायं वर्षचान्द्रायणं लभेत् अर्धक्रोशं शिवक्षेत्रं शिवलिङ्गात्समन्ततः

శాస్త్రోక్త విధంగా ఆలేపనం (లేపనం) చేయుటచేత సంవత్సర చాంద్రాయణ వ్రతఫలం లభించును. శివలింగం చుట్టూ అన్ని దిశలలో అర్ధక్రోశ పరిమాణం ‘శివక్షేత్రం’గా ప్రసిద్ధం।

Verse 34

यस् त्यजेद् दुस्त्यजान् प्राणाञ् शिवसायुज्यम् आप्नुयात् स्वायंभुवस्य मानं हि तथा बाणस्य सुव्रताः

త్యజించుటకు అత్యంత దుర్లభమైన ప్రాణములనైనా ఎవడు త్యజించునో, వాడు శివసాయుజ్యము—భగవాన్ శివునితో ఏకత్వము—ప్రాప్తించును. హే సువ్రతా! అతనికి స్వాయంభువ (బ్రహ్మ) సమానమైన మానము, బాణుని తుల్యమైన గౌరవమును పొందును.

Verse 35

स्वायंभुवे तदर्धं स्यात् स्याद् आर्षे च तदर्धकम् मानुषे च तदर्धं स्यात् क्षेत्रमानं द्विजोत्तमाः

స్వాయంభువ ప్రమాణములో దాని అర్ధము; ఆర్ష ప్రమాణములో దానికీ అర్ధము; మానుష ప్రమాణములో దానికీ అర్ధము—హే ద్విజోత్తములారా! ఇదే పుణ్యక్షేత్ర ప్రమాణము.

Verse 36

एवं यतीनामावासे क्षेत्रमानं द्विजोत्तमाः रुद्रावतारे चाद्यं यच् छिष्ये चैव प्रशिष्यके

హే ద్విజోత్తములారా! ఈ విధంగా యతుల నివాసానికి పుణ్యక్షేత్ర ప్రమాణము చెప్పబడింది; అలాగే రుద్రావతారంతో సంబంధమైన ఆద్య విధానమును కూడా, శిష్యునికి మరియు ప్రశిష్యునికి పరంపరగా అందించవలెను.

Verse 37

नरावतारे तच्छिष्ये तच्छिष्ये च प्रशिष्यके श्रीपर्वते महापुण्ये तस्य प्रान्ते च वा द्विजाः

హే ద్విజులారా! నరావతారంలో, అతని శిష్యునిలో, అతని ప్రశిష్యునిలో కూడా ఈ పవిత్ర పరంపర కొనసాగింది—మహాపుణ్యమైన శ్రీపర్వతమున, లేదా దాని సరిహద్దు ప్రాంతమున కూడా.

Verse 38

तस्मिन्वा यस्त्यजेत्प्राणाञ् छिवसायुज्यमाप्नुयात् वाराणस्यां तथाप्येवम् अविमुक्ते विशेषतः

అక్కడ ఎవడు ప్రాణత్యాగము చేయునో, వాడు శివసాయుజ్యమును పొందును. అలాగే వారాణసీలో కూడా; ముఖ్యంగా అవిముక్త క్షేత్రములో, దానిని భగవాన్ ఎప్పుడూ విడువడు.

Verse 39

केदारे च महाक्षेत्रे प्रयागे च विशेषतः कुरुक्षेत्रे च यः प्राणान् संत्यजेद्याति निर्वृतिम्

కేదారంలో, మహాక్షేత్రంలో, ప్రత్యేకంగా ప్రయాగంలో మరియు కురుక్షేత్రంలో ఎవడు ప్రాణాలను విడిచిపెడతాడో, వాడు పశువుని పాశబంధాలను ఛేదించే పతి శివుని కృపచేత నిర్వృతి—పరమ శాంతి, మోక్షం—పొందుతాడు।

Verse 40

प्रभासे पुष्करे ऽवन्त्यां तथा चैवामरेश्वरे वणीशैलाकुले चैव मृतो याति शिवात्मताम्

ప్రభాసలో, పుష్కరంలో, అవంతీలో, అలాగే అమరేశ్వరంలో మరియు వణీశైల పవిత్ర పరిసరంలో మరణించినవాడు శివాత్మత—శివ స్వరూపత్వం—పొందుతాడు।

Verse 41

वाराणस्यां मृतो जन्तुर् न जातु जन्तुतां व्रजेत् त्रिविष्टपे विमुक्ते च केदारे संगमेश्वरे

వారణాసిలో మరణించిన జీవుడు ఇక ఎప్పటికీ జీవత్వం (మళ్లీ దేహధారణ) పొందడు. అలాగే త్రివిష్టప, విముక్త, కేదార మరియు సంగమేశ్వరంలో ప్రాణత్యాగం చేసినవాడు పునర్జన్మ పాశం నుండి విముక్తుడవుతాడు।

Verse 42

शालङ्के वा त्यजेत्प्राणांस् तथा वै जम्बुकेश्वरे शुक्रेश्वरे वा गोकर्णे भास्करेशे गुहेश्वरे

లేదా శాలంకలో ప్రాణత్యాగం చేయవచ్చు; అలాగే జంబుకేశ్వర, శుక్రేశ్వర, గోకర్ణ, భాస్కరేశ, గుహేశ్వరాలలో—ఇలాంటి ప్రస్థానం పరమ పవిత్రం, ఎందుకంటే ఇవి శివుని మోక్షదాయక పుణ్యక్షేత్రాలు।

Verse 43

हिरण्यगर्भे नन्दीशे स याति परमां गतिम् नियमैः शोष्य यो देहं त्यजेत्क्षेत्रे शिवस्य तु

హిరణ్యగర్భ నందీశలో వాడు పరమగతిని పొందుతాడు. అలాగే నియమాచరణలతో దేహాన్ని శోషించి (శుద్ధి చేసి) శివుని క్షేత్రంలో దాన్ని త్యజించినవాడు నిశ్చయంగా పరమపదాన్ని చేరుతాడు।

Verse 44

स याति शिवतां योगी मानुषे दैविके ऽपि वा आर्षे वापि मुनिश्रेष्ठास् तथा स्वायंभुवे ऽपि वा

ఆ యోగి శివత్వాన్ని పొందుతాడు—మానవ స్థితిలోనైనా, దైవ స్థితిలోనైనా; ఓ మునిశ్రేష్ఠులారా, ఋషి-స్థితిలోనైనా, అలాగే స్వాయంభువ స్థితిలోనైనా।

Verse 45

स्वयंभूते तथा देवे नात्र कार्या विचारणा आधायाग्निं शिवक्षेत्रे सम्पूज्य परमेश्वरम्

దేవుడు స్వయంభూ అయినప్పుడు ఇక్కడ విచారణ అవసరం లేదు. శివక్షేత్రంలో అగ్నిని ప్రతిష్ఠించి, పరమేశ్వరుని సంపూర్ణ భక్తితో సమ్యక్ పూజించాలి।

Verse 46

स्वदेहपिण्डं जुहुयाद् यः स याति परां गतिम् यावत्तावन्निराहारो भूत्वा प्राणान् परित्यजेत्

ఎవడు తన స్వదేహపిండాన్ని ఆహుతిగా అర్పిస్తాడో, వాడు పరమగతిని పొందుతాడు. నిర్ణీత కాలం వరకు నిరాహారిగా ఉండి, ఆపై ప్రాణాలను పరిత్యజించాలి।

Verse 47

शिवक्षेत्रे मुनिश्रेष्ठाः शिवसायुज्यमाप्नुयात् छित्त्वा पादद्वयं चापि शिवक्षेत्रे वसेत्तु यः

ఓ మునిశ్రేష్ఠులారా, శివక్షేత్రంలో శివసాయుజ్యం—శివునితో ఏకత్వం—లభిస్తుంది. ఎవడు రెండు పాదాలను కోసుకున్నప్పటికీ శివక్షేత్రంలో నివసిస్తాడో, వాడూ ఆ స్థితిని పొందుతాడు।

Verse 48

स याति शिवतां चैव नात्र कार्या विचारणा क्षेत्रस्य दर्शनं पुण्यं प्रवेशस्तच्छताधिकः

వాడు శివత్వాన్నే పొందుతాడు—ఇందులో విచారణ అవసరం లేదు. క్షేత్ర దర్శనం కూడా పుణ్యం; కానీ అందులో ప్రవేశం శతగుణ అధిక ఫలాన్ని ఇస్తుంది।

Verse 49

तस्माच्छतगुणं पुण्यं स्पर्शनं च प्रदक्षिणम् तस्माच्छतगुणं पुण्यं जलस्नानमतः परम्

అందువల్ల లింగాన్ని స్పర్శించి ప్రదక్షిణ చేయుట వలన శతగుణ పుణ్యం కలుగుతుంది; దానికన్నా పరమమైనది జలస్నానం/జలాభిషేకం, అది మరింత శతగుణ పుణ్యాన్ని ప్రసాదించునని చెప్పబడింది।

Verse 50

क्षीरस्नानं ततो विप्राः शताधिकमनुत्तमम् दध्ना सहस्रमाख्यातं मधुना तच्छताधिकम्

తదుపరి, ఓ విప్రులారా, లింగానికి క్షీరాభిషేకం శతాధిక ఫలదాయకమై అనుత్తమమని ప్రకటించబడింది. దధితో సహస్రగుణ ఫలం, మధుతో దానికన్నా శతాధిక ఫలం అని చెప్పబడింది।

Verse 51

घृतस्नानेन चानन्तं शार्करे तच्छताधिकम् शिवक्षेत्रसमीपस्थां नदीं प्राप्यावगाह्य च

ఘృతాభిషేకం వలన పుణ్యం అనంతమవుతుంది; శర్కరాభిషేకం/స్నానం వలన అదే పుణ్యం శతాధికంగా పెరుగుతుంది. అలాగే శివక్షేత్ర సమీపంలోని నదిని చేరి అందులో అవగాహనం చేయవలెను।

Verse 52

त्यजेद्देहं विहायान्नं शिवलोके महीयते शिवक्षेत्रसमीपस्था नद्यः सर्वाः सुशोभनाः

అన్నాన్ని త్యజించి దేహాన్ని విడిచినవాడు శివలోకంలో మహిమ పొందుతాడు. శివక్షేత్ర సమీపంలో ఉన్న నదులన్నీ అత్యంత శుభప్రదమై శోభాయమానంగా ఉంటాయి।

Verse 53

वापीकूपतडागाश् च शिवतीर्था इति स्मृताः स्नात्वा तेषु नरो भक्त्या तीर्थेषु द्विजसत्तमाः

ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా, బావులు/వాపీలు, కూపాలు, చెరువులు ‘శివతీర్థాలు’ అని స్మృతిలో చెప్పబడ్డాయి. ఎవడు భక్తితో ఆ తీర్థాలలో స్నానం చేస్తాడో, అతడు శివకృపను పొందుతాడు—పశువును బంధించే పాశబంధం సడలిపోతుంది, మనస్సు పతి అయిన మహాదేవుని వైపు మళ్లుతుంది।

Verse 54

ब्रह्महत्यादिभिः पापैर् मुच्यते नात्र संशयः प्रातः स्नात्वा मुनिश्रेष्ठाः शिवतीर्थेषु मानवः

ఓ మునిశ్రేష్ఠులారా! ఉదయకాలంలో శివతీర్థాలలో స్నానం చేసిన మనిషి బ్రహ్మహత్యాది పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 55

अश्वमेधफलं प्राप्य रुद्रलोकं स गच्छति मध्याह्ने शिवतीर्थेषु स्नात्वा भक्त्या सकृन्नरः

భక్తితో మధ్యాహ్న సమయంలో శివతీర్థాలలో ఒక్కసారి స్నానం చేసినవాడు అశ్వమేధ యాగఫలాన్ని పొందీ, అనంతరం రుద్రలోకానికి చేరుతాడు।

Verse 56

गङ्गास्नानसमं पुण्यं लभते नात्र संशयः अस्तं गते तथा चार्के स्नात्वा गच्छेच्छिवं पदम्

అతడు గంగాస్నానంతో సమానమైన పుణ్యాన్ని పొందుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు। సూర్యాస్తమయానంతరం స్నానం చేసి శివపదం అనే పరమధామాన్ని చేరుతాడు।

Verse 57

पापकञ्चुकमुत्सृज्य शिवतीर्थेषु मानवः द्विजास् त्रिषवणं स्नात्वा शिवतीर्थे सकृन्नरः

పాపమనే కంచుకాన్ని విడిచి శివతీర్థాలలో స్నానం చేసే మనిషి—ప్రత్యేకంగా త్రిసవణ స్నానం చేసే ద్విజుడు—శివతీర్థంలో ఒక్కసారి స్నానంతోనే శుద్ధి పొందుతాడు।

Verse 58

शिवसायुज्यमाप्नोति नात्र कार्या विचारणा पुराथ सूकरः कश्चित् श्वानं दृष्ट्वा भयात्पथि

అతడు శివసాయుజ్యాన్ని పొందుతాడు—ఇందులో విచారణ అవసరం లేదు। పురాతనకాలంలో మార్గంలో ఒక పంది కుక్కను చూసి భయంతో (శివస్మరణకు దారితీసి) పరమఫలాన్ని పొందింది।

Verse 59

प्रसंगाद्वारमेकं तु शिवतीर्थे ऽवगाह्य च मृतः स्वयं द्विजश्रेष्ठा गाणपत्यमवाप्तवान्

అనుకోకుండా అతడు ఒక్క ద్వారం ద్వారా ప్రవేశించి, శివతీర్థంలో స్నానం చేసి అక్కడే దేహత్యాగం చేయగా, ఆ శ్రేష్ఠ ద్విజుడు శివగణసభలో గాణపత్యాన్ని పొందెను.

Verse 60

यः प्रातर्देवदेवेशं शिवं लिङ्गस्वरूपिणम् पश्येत्स याति सर्वस्माद् अधिकां गतिमेव च

ప్రాతఃకాలంలో దేవదేవేశుడు, లింగస్వరూపుడైన శివుని దర్శించువాడు, సమస్త సాధనలకన్నా అధికమైన పరమగతిని—మోక్షాన్ని—పొందును.

Verse 61

मध्याह्ने च महादेवं दृष्ट्वा यज्ञफलं लभेत् सायाह्ने सर्वयज्ञानां फलं प्राप्य विमुच्यते

మధ్యాహ్నంలో మహాదేవుని దర్శించితే యజ్ఞఫలము లభిస్తుంది; సాయంకాలంలో దర్శించితే సమస్త యజ్ఞఫలమును పొంది బంధముల నుండి విముక్తుడవుతాడు.

Verse 62

मानसैर्वाचिकैः पापैः कायिकैश् च महत्तरैः तथोपपातकैश्चैव पापैश्चैवानुपातकैः

మనసు, వాక్కు, శరీరములచే చేసిన—అతి ఘోరమైనవీ సహా—పాపములు, అలాగే ఉపపాతకములు మరియు అనుపాతక పాపములు; ఇవన్నీ (పాశరూప) బంధములే.

Verse 63

संक्रमे देवमीशानं दृष्ट्वा लिङ्गाकृतिं प्रभुम् मासेन यत्कृतं पापं त्यक्त्वा याति शिवं पदम्

సంక్రాంతి సమయంలో లింగాకృతిలో ప్రకాశించే ప్రభువు ఈశానుని దర్శించితే, నెలలో చేసిన పాపములు విడిచి, శివపదమును పొందును.

Verse 64

अयने चार्धमासेन दक्षिणे चोत्तरायणे विषुवे चैव सम्पूज्य प्रयाति परमां गतिम्

అయనకాలంలో, అర్ధమాస వ్రతంలో, దక్షిణాయన–ఉత్తరాయనాలలో మరియు విషువులో కూడా విధివిధానంగా శివుని సంపూజిస్తే భక్తుడు పరమగతిని పొందుతాడు।

Verse 65

प्रदक्षिणत्रयं कुर्याद् यः प्रासादं समन्ततः सव्यापसव्यन्यायेन मृदुगत्या शुचिर्नरः

శుచిగా ఉన్న పురుషుడు ప్రాసాదాన్ని చుట్టూ మూడు ప్రదక్షిణలు చేయాలి; మృదువుగా నడుచుతూ, విధి ప్రకారం—సవ్య (దక్షిణావర్త) ప్రదక్షిణ, అవసరమైన చోట అపసవ్య (వామావర్త) క్రమాన్ని అనుసరించాలి।

Verse 66

पदे पदे ऽश्वमेधस्य यज्ञस्य फलमाप्नुयात् वाचा यस्तु शिवं नित्यं संरौति परमेश्वरम्

వాక్కుతో నిత్యం పరమేశ్వరుడైన శివుని నిరంతరం కీర్తిస్తూ ఉచ్చరిస్తే, అతడు ప్రతి అడుగులో అశ్వమేధ యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 67

सो ऽपि याति शिवं स्थानं प्राप्य किं पुनरेव च कृत्वा मण्डलकं क्षेत्रं गन्धगोमयवारिणा

అతడూ శివస్థానాన్ని పొందుతాడు—ఇంకా ఏమి చెప్పాలి? సుగంధ ద్రవ్యాలు, గోమయం, నీటితో క్షేత్రాన్ని శుద్ధి చేసి మండలాన్ని నిర్మిస్తే శివకృపకు అర్హుడవుతాడు।

Verse 68

मुक्ताफलमयैश्चूर्णैर् इन्द्रनीलमयैस् तथा पद्मरागमयैश्चैव स्फाटिकैश् च सुशोभनैः

ముత్యాల చూర్ణం, ఇంద్రనీల చూర్ణం, పద్మరాగ చూర్ణం మరియు అతి శోభనమైన స్ఫటిక చూర్ణంతో (లింగ/చిహ్నం) అలంకరింపబడుతుంది।

Verse 69

तथा मारकतैश्चैव सौवर्णै राजतैस् तथा तद्वर्णैर् लौकिकैश्चैव चूर्णैर्वित्तविवर्जितैः

అలాగే మరకతములు, స్వర్ణము, రజతము మరియు అదే వర్ణమున్న సాధారణ చూర్ణములతో కూడ—ప్రత్యేకించి ధనరహిత భక్తుడు—భక్తితో లింగార్చన చేయవచ్చు; పశుపతి ప్రభువుకు ద్రవ్యంకన్నా శివభక్తియే పరమార్పణం।

Verse 70

आलिख्य कमलं भद्रं दशहस्तप्रमाणतः सकर्णिकं महाभागा महादेवसमीपतः

ఓ మహాభాగ్యవతీ, పది చేతుల పరిమాణమున్న శుభకమలాన్ని—కర్ణికతో సహా—ఆలిఖ్యించి మహాదేవుని సమీపంలో స్థాపించు; ఇది పూజా-విన్యాసంలోని పవిత్ర భాగం.

Verse 71

तत्रावाह्य महादेवं नवशक्तिसमन्वितम् पञ्चभिश्च तथा षड्भिर् अष्टाभिश्चेष्टदं परम्

అక్కడ నవశక్తులతో సమన్వితుడైన మహాదేవుని ఆవాహన చేసి, ఐదు, ఆరు, ఎనిమిది (దైవసమూహాలు/ఉపచారాలు) సహితంగా ఇష్టఫలదాయకుడైన పరమేశ్వరుని ఆరాధించాలి.

Verse 72

पुनरष्टाभिर् ईशानं दशारे दशभिस् तथा पुनर्बाह्ये च दशभिः सम्पूज्य प्रणिपत्य च

మళ్లీ ఎనిమిది (ఉపచారాలతో) ఈశానుని పూజించాలి; దశార (పది అంచుల) మండలంలో పది (ఉపచారాలతో) కూడా. అనంతరం బాహ్య పరిధిలోనూ పది (ఉపచారాలతో) సంపూర్ణ పూజ చేసి సాష్టాంగ నమస్కారం చేయాలి.

Verse 73

निवेद्य देवदेवाय क्षितिदानफलं लभेत् शालिपिष्टादिभिर् वापि पद्ममालिख्य निर्धनः

దేవదేవునికి నివేదించితే భూదానఫలం లభిస్తుంది. పేద భక్తుడైనా బియ్యపు పిండి మొదలైన వాటితో కమలాన్ని ఆలిఖ్యించి (శివునికి) అర్పిస్తే అదే పుణ్యఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 74

पूर्वोक्तमखिलं पुण्यं लभते नात्र संशयः द्वादशारं तथालिख्य मण्डलं पदम् उत्तमम्

అతడు ముందుగా చెప్పబడిన సమస్త పుణ్యాన్ని నిస్సందేహంగా పొందుతాడు. కావున ద్వాదశారమండలాన్ని చిత్రించి, లింగపూజార్థం పరమ పవిత్రమైన పదం (ఆసనం) స్థాపించాలి.

Verse 75

रत्नचूर्णादिभिश्चूर्णैस् तथा द्वादशमूर्तिभिः मण्डलस्य च मध्ये तु भास्करं स्थाप्य पूजयेत्

రత్నచూర్ణాది శుభ చూర్ణాలతో, అలాగే ద్వాదశమూర్తుల విన్యాసంతో, మండల మధ్యలో భాస్కరుని (సూర్యుని) స్థాపించి పూజించాలి.

Verse 76

ग्रहैश् च संवृतं वापि सूर्यसायुज्यमुत्तमम् एवं प्राकृतम् अप्यार्थ्यां षडस्रं परिकल्प्य च

లేదా నవగ్రహాలతో ఆవరించి ఉంచితే సూర్యునితో ఉత్తమ సాయుజ్యం లభిస్తుంది. ఇలానే లౌకిక ప్రయోజనార్థమూ, కోరిన ఫలాన్ని ఆశ్రయించి షడస్రం (షట్కోణం) నిర్మించాలి.

Verse 77

मध्यदेशे च देवेशीं प्रकृतिं ब्रह्मरूपिणीम् दक्षिणे सत्त्वमूर्तिं च वामतश् च रजोगुणम्

మధ్యదేశంలో బ్రహ్మరూపిణీ దేవేశీ ప్రకృతిని స్థాపించాలి; దక్షిణంలో సత్త్వమూర్తిని, ఎడమవైపు రజోగుణాన్ని ఉంచాలి.

Verse 78

अग्रतस्तु तमोमूर्तिं मध्ये देवीं तथांबिकाम् पञ्चभूतानि तन्मात्रापञ्चकं चैव दक्षिणे

ముందుభాగంలో తమోమూర్తిని, మధ్యలో దేవి అంబికను ఉంచాలి. దక్షిణ (కుడి) వైపున పంచమహాభూతాలు మరియు తन्मాత్రల పంచకాన్ని విన్యసించాలి.

Verse 79

कर्मेन्द्रियाणि पञ्चैव तथा बुद्धीन्द्रियाणि च उत्तरे विधिवत्पूज्य षडस्रे चैव पूजयेत्

ఉత్తర భాగంలో విధివిధానంగా ఐదు కర్మేంద్రియములను మరియు జ్ఞానేంద్రియములను పూజించాలి; అలాగే షడస్ర (షట్కోణ) విభాగంలోనూ అర్చన చేయాలి।

Verse 80

आत्मानं चान्तरात्मानं युगलं बुद्धिमेव च अहङ्कारं च महता सर्वयज्ञफलं लभेत्

మహేశ్వరుని అనుగ్రహంతో ఆత్మను, అంతరాత్మను, యుగల తత్త్వాన్ని, బుద్ధిని మరియు అహంకారాన్ని గ్రహిస్తే సమస్త యజ్ఞఫలము లభిస్తుంది।

Verse 81

एवं वः कथितं सर्वं प्राकृतं मण्डलं परम् अतो वक्ष्यामि विप्रेन्द्राः सर्वकामार्थसाधनम्

ఇలా మీకు పరమ ప్రాకృత మండలమంతటినీ వివరించాను. ఇక, ఓ విప్రేంద్రులారా, సమస్త కామార్థాలను సిద్ధిచేయునదాన్ని చెప్పుదును।

Verse 82

गोचर्ममात्रमालिख्य मण्डलं गोमयेन तु चतुरश्रं विधानेन चाद्भिर् अभ्युक्ष्य मन्त्रवित्

మంత్రవిత్తు గోచర్మమాత్ర పరిమాణంలో మండలాన్ని గీయాలి; గోమయంతో విధిప్రకారం చతురస్రంగా చేయాలి; తరువాత జలంతో అభ్యుక్షణం చేయాలి।

Verse 83

अलंकृत्य वितानाद्यैश् छत्रैर् वापि मनोरमैः बुद्बुदैरर्धचन्द्रैश् च हैमैरश्वत्थपत्रकैः

వితానములు మొదలైన అలంకారాలతో, మనోహర ఛత్రాలతో అలంకరించాలి; స్వర్ణ బుద్బుదాకార ఆభరణాలు, అర్ధచంద్ర చిహ్నాలు, స్వర్ణ అశ్వత్థపత్రాలతో శోభింపజేయాలి।

Verse 84

सितैर्विकसितैः पद्मै रक्तैर् नीलोत्पलैस् तथा मुक्तादामैर् वितानान्ते लम्बितस्तु सितैर्ध्वजैः

వితాన అంచున తెల్ల ధ్వజాలు వేలాడుచుండెను; మండపము వికసించిన తెల్ల పద్మాలు, ఎర్ర పుష్పాలు, నీలోత్పలాలు మరియు ముత్యాల దామాలతో శుభంగా అలంకృతమై యుండెను।

Verse 85

सितमृत्पात्रकैश्चैव सुश्लक्ष्णैः पूर्णकुम्भकैः फलपल्लवमालाभिर् वैजयन्तीभिर् अंशुकैः

తెల్ల మట్టిపాత్రములతో, అతి మృదువైన నిండిన పూర్ణకుంభములతో, ఫల-పల్లవ మాలలతో, వైజయంతీ మాలలతో మరియు సన్నని వస్త్రాలతో—ఇలా లింగార్చన చేయవలెను।

Verse 86

पञ्चाशद्दीपमालाभिर् धूपैः पञ्चविधैस् तथा पञ्चाशद्दलसंयुक्तम् आलिखेत्पद्ममुत्तमम्

యాభై దీపమాలలతోను, ఐదు విధాల ధూపములతోను, యాభై దళములు కలిగిన ఉత్తమ పద్మాన్ని ఆలిఖించవలెను।

Verse 87

तत्तद्वर्णैस् तथा चूर्णैः श्वेतचूर्णैरथापि वा एकहस्तप्रमाणेन कृत्वा पद्मं विधानतः

తగిన వర్ణాల చూర్ణములతో—లేదా తెల్ల చూర్ణముతో మాత్రమేనైనా—విధానానుసారం ఒక హస్త ప్రమాణముగల పద్మాన్ని చేయవలెను।

Verse 88

कर्णिकायां न्यसेद् देवं देव्या देवेश्वरं भवम् वर्णानि च न्यसेत्पत्रे रुद्रैः प्रागाद्यनुक्रमात्

కర్ణికలో దేవితో కూడిన దేవేశ్వరుడు భవుని న్యసించవలెను; మరియు దళములపై తూర్పు నుండి ప్రారంభించి రుద్రక్రమమున అక్షరన్యాసం చేయవలెను।

Verse 89

प्रणवादिनमो ऽन्तानि सर्ववर्णानि सुव्रताः सम्पूज्यैवं मुनिश्रेष्ठा गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्

హే మునిశ్రేష్ఠా, సువ్రతుడైన సాధకుడు ప్రణవం (ఓం) నుండి ‘నమః’ వరకు ఉన్న సమస్త పవిత్ర వర్ణాలను ఇలా పూజించి, తరువాత క్రమంగా గంధం, పుష్పాలు మొదలైనవాటితో విధివిధానంగా సమర్చించాలి।

Verse 90

ब्राह्मणान् भोजयेत्तत्र पञ्चाशद्विधिपूर्वकम् अक्षमालोपवीतं च कुण्डलं च कमण्डलुम्

అక్కడ పంచాశత్ విధి/క్రమం ప్రకారం బ్రాహ్మణులకు భోజనం చేయించాలి; అలాగే జపమాల, యజ్ఞోపవీతం, కుండలాలు మరియు కమండలువును కూడా దానం చేయాలి।

Verse 91

आसनं च तथा दण्डम् उष्णीषं वस्त्रमेव च दत्त्वा तेषां मुनीन्द्राणां देवदेवाय शंभवे

ఆ మునీంద్రులకు ఆసనం, దండం, ఉష్ణీషం (పాగడి) మరియు వస్త్రం ఇచ్చి, (ఆ దానక్రియను) దేవదేవుడు శంభు—శివునికి సమర్పించాలి।

Verse 92

महाचरुं निवेद्यैवं कृष्णं गोमिथुनं तथा अन्ते च देवदेवाय दापयेच्चूर्णमण्डलम्

ఇలా మహాచరువును నైవేద్యంగా సమర్పించి, ఒక కృష్ణ (నల్ల) వృషభాన్ని మరియు గోమిథునం (ఆవు-ఎద్దు జంట)ను కూడా ఇవ్వాలి; చివరలో దేవదేవునికి చూర్ణమండలాన్ని (పొడితో వేసిన మండలం) దానం చేయించాలి।

Verse 93

यागोपयोगद्रव्याणि शिवाय विनिवेदयेत् ओङ्काराद्यं जपेद्धीमान् प्रतिवर्णम् अनुक्रमात्

యాగ-పూజలో ఉపయోగించే ద్రవ్యాలను శివునికి సమర్పించాలి; తరువాత జ్ఞానవంతుడు ఓంకారంతో ప్రారంభించి ప్రతి వర్ణాన్ని క్రమంగా జపించాలి।

Verse 94

एवमालिख्य यो भक्त्या सर्वमण्डलमुत्तमम् यत्फलं लभते मर्त्यस् तद्वदामि समासतः

ఈ విధంగా భక్తితో ఆ పరమ సర్వమండలాన్ని చిత్రించిన మానవుడు పొందే ఫలాన్ని నేను సంక్షేపంగా చెబుతున్నాను।

Verse 95

साङ्गान् वेदान् यथान्यायम् अधीत्य विधिपूर्वकम् इष्ट्वा यज्ञैर्यथान्यायं ज्योतिष्टोमादिभिः क्रमात्

అంగాలతో కూడిన వేదాలను విధిపూర్వకంగా యథాన్యాయంగా అధ్యయనం చేసి, జ్యోతిష్టోమాది యజ్ఞాలను క్రమంగా నియమానుసారం నిర్వహించి।

Verse 96

ततो विश्वजिदन्तैश् च पुत्रानुत्पाद्य तादृशान् वानप्रस्थाश्रमं गत्वा सदारः साग्निरेव च

ఆపై విశ్వజితాది కర్మల ద్వారా అలాంటి యోగ్యమైన కుమారులను పొందించి, భార్యతో కలిసి అగ్నులను నిలుపుకుంటూ వానప్రస్థాశ్రమానికి వెళ్తాడు।

Verse 97

चान्द्रायणादिकाः सर्वाः कृत्वा न्यस्य क्रिया द्विजाः ब्रह्मविद्यामधीत्यैव ज्ञानमासाद्य यत्नतः

చాంద్రాయణాది అన్ని ప్రాయశ్చిత్త వ్రతాలను చేసి, ద్విజుడు కర్మకాండను విడిచి, బ్రహ్మవిద్యను మాత్రమే అధ్యయనం చేసి యత్నంతో జ్ఞానాన్ని పొందుతాడు।

Verse 98

ज्ञानेन ज्ञेयम् आलोक्य योगी यत्काममाप्नुयात् तत्फलं लभते सर्वं वर्णमण्डलदर्शनात्

జ్ఞానంతో జ్ఞేయ తత్త్వాన్ని దర్శించి యోగి కోరిన ఫలాన్ని పొందుతాడు; వర్ణమండల దర్శనంతో ఆ ఫలమంతటినీ సంపూర్ణంగా పొందుతాడు।

Verse 99

येन केनापि वा मर्त्यः प्रलिप्यायतनाग्रतः उत्तरे दक्षिणे वापि पृष्ठतो वा द्विजोत्तमाः

హే ద్విజోత్తమా, ఏ మానవుడైనా ఏ విధంగానైనా ఆలయపు ముందుభాగంలో—ఉత్తర, దక్షిణ లేదా వెనుక భాగంలో—అశుచిని పూస్తే, అది ప్రభువు నివాసానికి విరుద్ధమైన దోషకర్మ; శివలింగారాధన శుద్ధిని అడ్డుకుంటుంది।

Verse 100

चतुष्कोणं तु वा चूर्णैर् अलंकृत्य समन्ततः पुष्पाक्षतादिभिः पूज्य सर्वपापैः प्रमुच्यते

చతుష్కోణ (చౌక) మండలాన్ని చూర్ణాలతో చుట్టూ అలంకరించి, పుష్పాలు, అక్షతలు మొదలైనవాటితో పూజిస్తే, సమస్త పాపాల నుండి విముక్తి కలుగుతుంది; పతి అయిన శివుని కృపచేత పశు జీవుడు మోక్షమార్గం వైపు సాగుతాడు।

Verse 101

यस्तु गर्भगृहं भक्त्या सकृदालिप्य सर्वतः चन्दनाद्यैः सकर्पूरैर् गन्धद्रव्यैः समन्ततः

భక్తితో ఎవడు గర్భగృహాన్ని ఒక్కసారి అయినా చుట్టూ చందనం మొదలైన సుగంధ ద్రవ్యాలతో, కర్పూరంతో కూడి, సమగ్రంగా లేపనం చేస్తాడో—అతడు పతి శివునికి ప్రీతికరమైన శుద్ధ ఉపచారాన్ని అర్పిస్తాడు।

Verse 102

विकीर्य गन्धकुसुमैर् धूपैर्धूप्य चतुर्विधैः प्रार्थयेद्देवमीशानं शिवलोकं स गच्छति

సుగంధ పుష్పాలను చల్లివేసి, నాలుగు విధాల ధూపాలతో ధూపనం చేసి, ఈశాన దేవుని ప్రార్థించాలి; అటువంటి భక్తుడు శివలోకానికి చేరుతాడు।

Verse 103

तत्र भुक्त्वा महाभोगान् कल्पकोटिशतं नरः स्वदेहगन्धकुसुमैः पूरयञ्छिवमन्दिरम्

అక్కడ ఆ వ్యక్తి కోట్ల కొట్ల కల్పాల పాటు మహాభోగాలను అనుభవించి, తన శుద్ధ దేహం నుండి ఉద్భవించే సుగంధ పుష్పాలతో శివమందిరాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తాడు।

Verse 104

क्रमाद्गान्धर्वमासाद्य गन्धर्वैश् च सुपूजितः क्रमादागत्य लोके ऽस्मिन् राजा भवति वीर्यवान्

క్రమంగా అతడు గంధర్వలోకాన్ని చేరి గంధర్వులచే మహాపూజితుడవుతాడు; తరువాత క్రమంగా ఈ లోకానికి తిరిగి వచ్చి పరాక్రమశాలి, వీరుడైన రాజుగా అవతరిస్తాడు.

Verse 105

आदिदेवो महादेवः प्रलयस्थितिकारकः सर्गश् च भुवनाधीशः शर्वव्यापी सदाशिवः शिवब्रह्मामृतं ग्राह्यं मोक्षसाधनम् उत्तमम्

ఆదిదేవుడైన మహాదేవుడు ప్రళయమూ స్థితియూ కలిగించువాడు; సృష్టికి ప్రేరణ కూడా ఆయనే—భువనాధీశుడు, శర్వరూపంగా సర్వవ్యాపి, సదాశివుడిగా నిత్యస్థితుడు. కాబట్టి శివ-బ్రహ్మామృతాన్ని గ్రహించి అంతరంగంలో నిలుపుకోవాలి; అదే మోక్షానికి పరమ సాధనం.

Verse 106

व्यक्ताव्यक्तं सदा नित्यम् अचिन्त्यम् अर्चयेत् प्रभुम्

వ్యక్తమూ అవ్యక్తమూ అయిన, సదా సన్నిహితుడైన, నిత్యుడైన, అచింత్యుడైన ప్రభువును ఆరాధించాలి.