దేవి in the Shiva Purana

నందికేశ్వరుడు పలికెను—మళ్లీ గురువు వారిద్దరి మధ్య తిరఃపటము (తెర) ఏర్పరచి పరమ మంత్రాన్ని ఉపదేశించెను. వారి శిరస్సుపై తన పద్మహస్తాన్ని మృదువుగా ఉంచి, అంబికాసహితంగా వారిని ఉత్తరాభిముఖంగా నిలిపెను.

ఇది పరమాత్మ శివుని శివాలయమని ప్రకటించబడింది. అక్కడే పరాశక్తితో సమాయుక్తుడైన పరమేశ్వరుడు విరాజిల్లుతున్నాడు.

కాబట్టి, హే మహాదేవీ! రుద్రాక్ష పాపనాశకము. దానిని ధరించువాడు నాకు ప్రియుడు; హే పార్వతీ, మహాపాపి అయినవాడుకూడా శుద్ధుడగును।

ఇలా శుద్ధరూపిణి అయిన ఈశ్వరీ మూర్తిని ప్రదర్శించి, ‘పరా’ అని పిలువబడే పరబ్రహ్మ అంతర్ధానమైంది—అద్వితీయము, అనాది-అనంతము, సమస్త ఆభాసాలకు ఆధారము, చిదాత్మకము, సర్వవ్యాపి, అవ్యయము.

ఆమె శక్తి, అంబిక అని ప్రకటింపబడింది; ఆమెనే ప్రకృతి, సమస్తానికి ఈశ్వరి. ఆమె త్రిదేవుల నిత్య జనని, సృష్టికి మూలకారణమని చెప్పబడుతుంది.

లింగవేది మహాదేవి (శక్తి), లింగము సాక్షాత్తు మహేశ్వరుడే. లయస్థానమగుటచేత దీనిని ‘లింగం’ అంటారు; ఆ తత్త్వములోనే సమస్త జగత్తు నిహితమై లీనమగును.

ఆమె జయంతీ, భద్రకాళీ, దుర్గా, భగవతీ అని పిలువబడుతుంది; అలాగే ఆమె కామాఖ్యా, కామదా, అంబా, మృడానీ, సర్వమంగళా కూడా।

క్షీరోద సముద్ర ఉత్తర తీరంలో నివసించే ఆమెను హృదయంలో స్థాపించి, అంబికను ప్రత్యక్షంగా ముఖాముఖి దర్శించాలనే కోరికతో అతడు తపస్సు ప్రారంభించాడు।

అప్పుడు, ఓ మునిశ్రేష్ఠా, యమాది నియమాలతో యుక్తుడైన దక్ష ప్రజాపతి జగదంబను పూజించుచుండగా, శివా దేవి అతని ఎదుట ప్రత్యక్షరూపంగా అవతరించింది।

బ్రహ్ముడు పలికెను—జగదంబ వచనములు విని ప్రజాపతి దక్షుడు అత్యంత ఆనందించెను; ఆ శుభమయి శివాదేవిని పేరుపేరునా మళ్లీ మళ్లీ సంబోధించెను।

దక్షుడు పలికెను—హే జగదంబా, హే మహామాయా! నీవు నాకు వరదాయినివైతే, సుప్రీతితో నా మాట వినుము; నా కోరికను నెరవేర్చుము।

దక్షుడు అన్నాడు—హే మహేశానీ, హే జగదంబా సనాతనీ, నీకు నమస్కారం. హే మహాదేవీ, హే సత్యమా, సత్యస్వరూపిణీ, నాపై కరుణ చూపుము.

జగన్మాతను “భవానీ”, “అంబికా”, “జగన్మయీ”, “దుర్గా” అని స్తుతించువారికి, ఆమె అనుగ్రహముచే సమస్తమూ సిద్ధించును।

ఓ మహామాయా, అది దివ్య దేవాలయం—అక్కడ క్రూర మృగగణాలు కూడా శాంతించిపోయాయి; మునులు, యతులు చుట్టుముట్టగా, అనేక రకాల జంతు సమూహాలతో నిండిన పవిత్ర ధామం।

ఆమెనే సత్యస్వరూపిణి; తపస్సు, ధర్మం, దానాది ఫలాలను ప్రసాదించేది. శంభువు శక్తిగా ఆమె మహాదేవి—దుష్టనాశిని, పరాత్పరా।

హే గిరిరాజా! ఆద్య జగదంబ ఉమా పూర్వము దక్షుని కుమార్తెగా జన్మించింది. రుద్రపత్నిగా మారి భూమిపై అతి దీర్ఘకాలం విహరించింది।

తండ్రి అవమానం పొందిన సతీ తన వ్రతాన్ని, దివ్య సంకల్పాన్ని స్మరించి; ఆ దేహాన్ని విడిచి తన పరమపదానికి వెళ్లింది—ఇలా అంబికా దేహత్యాగం చేసింది।

అప్పుడు విష్ణువు మొదలైన సమస్త దేవగణాలు ఆమె దర్శనాన్ని కోరుతూ, అక్కడే ఆమె కృపను పొందినవారై ఆ జగదంబను ప్రత్యక్షంగా దర్శించారు.

హే పరమప్రసన్న అంబికా, దయచేసి మా వినతిని వినుము. హే దేవి, హే మహాదేవి, మేము నీ నిత్య దాసులమై తక్కువవారమైయున్నా ఈ ప్రార్థనను సమర్పిస్తున్నాము.

బ్రహ్ముడు పలికెను—ఇట్లు చెప్పి జగదంబా దేవతలు చూస్తుండగానే, ఓ ప్రియుడా, అంతర్ధానమైంది. శివా త్వరగా తన లోకాన్ని పొందింది.