
Priyavrata-vaṃśa and Saptadvīpa Vibhāga (प्रियव्रतवंशः सप्तद्वीपविभागश्च)
ఈ అధ్యాయంలో పురాణ సంభాషణా రూపంలో సూతుడు సృష్టి-వంశ జ్ఞానాన్ని కొనసాగిస్తాడు. గత-భవిష్యత్ కల్పాలలో జీవులు సమాన స్థితులతో పునరావృతమవుతారనే సూత్రాన్ని చెప్పి, స్వాయంభువ మన్వంతరంలోని ప్రాథమిక వంశాల క్రమాన్ని వివరిస్తాడు. అనంతరం ప్రియవ్రత ప్రసంగం ప్రధానమవుతుంది—ప్రియవ్రత సంతానం మరియు సప్తద్వీపాలపై రాజుల నియామకం. జంబూ, ప్లక్ష, శాల్మల, కుశ, క్రౌంచ, శాక, పుష్కర ద్వీపాలకు పేరుపేరున రాజులకు అధికారాలు కేటాయించి, వంశావళిని భౌగోళిక-రాజకీయ పటంగా మారుస్తుంది. ఇలా మన్వంతర/యుగ పునరావృత తత్త్వం మరియు ద్వీప విభాగ స్థలక్రమం, ధర్మబద్ధ రాజధర్మ ఆదేశంతో వంశపరంపరలో స్థాపితమవుతాయి.
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे कालसद्भाववर्णनं नाम त्रयोदशोंऽध्याय सुत उवाच अथान्तरेषु सर्वेषु अतीतानागतेष्विह / तुल्याभिमानिनः सर्वे जायन्ते नामरूपतः
ఇట్లు శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణములో, వాయుప్రోక్త పూర్వభాగ ద్వితీయ అనుషంగపాదములో ‘కాలసద్భావవర్ణన’ అనే పదమూడవ అధ్యాయము. సూతుడు పలికెను—ఇక్కడ అన్ని అంతరకాలములలో, గతములోనూ భవిష్యత్తులోనూ, అందరూ నామరూపములచే సమానాభిమానముతో జన్మించుదురు।
Verse 2
देवाश्चाष्टविधा ये च तस्मिन्मम्वन्तरे ऽधिपाः / ऋषयो मनवश्चैव सर्वे तुल्यप्रयोजनाः
ఆ మన్వంతరములో అధిపతులైన ఎనిమిది విధాల దేవతలు, అలాగే ఋషులు మరియు మనువులు—అందరూ సమాన ప్రయోజనముగలవారు.
Verse 3
महर्षिसर्गः संक्रान्तो वंशं स्वायंभुवस्य तु / विस्तरेणानुपूर्व्या च कीर्त्य मानं निबोधत
మహర్షిసృష్టి కొనసాగి వచ్చింది; ఇక స్వాయంభువ మనువు వంశాన్ని విస్తారంగా, క్రమక్రమంగా కీర్తించబడునదాన్ని వినుడి, గ్రహించుడి।
Verse 4
मनोः स्वायंभूवस्यासन् दश पौत्रास्तु तत्समाः / यैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना
స్వాయంభువ మనువుకు అతనితో సమానమైన పది మంది పౌత్రులు ఉండిరి; వారివలన ఈ సమస్త భూమి—సప్తద్వీపములతో, పట్టణములతో కూడ—వ్యాప్తమైంది.
Verse 5
ससमुद्रा करवती प्रतिवर्षं निवेशिता / स्वायंभुवेंऽतरे पूर्वमाद्ये त्रेतायुगे तथा
సముద్రాలతో చుట్టబడిన ఆ కరావతీ భూమి ప్రతి సంవత్సరము స్థాపించబడింది; స్వాయంభువ మన్వంతరానికి పూర్వం, ఆద్య త్రేతాయుగములో కూడా అలాగే జరిగింది।
Verse 6
प्रियव्रतस्य पुत्रैस्तैः पौत्रैः स्वायंभुवस्य तु / प्रजा सत्त्वतपोयुक्तैस्तैरियं विनिवेशिता
ప్రియవ్రతుని ఆ కుమారులు, స్వాయంభువుని మనుమలు—సత్త్వము, తపస్సుతో యుక్తులై—ఈ ప్రజలను సుస్థిరంగా స్థాపించారు।
Verse 7
प्रियव्रतात्प्रजोपेतान् वीरान्काम्यान्व्यजायत / कन्या सा तु महाभाग कर्दमस्य प्रजा पतेः
ప్రియవ్రతుని నుండి ప్రజాసంపన్నులైన, వీరులైన, మనోహరులైన కుమారులు జన్మించారు; అలాగే, ఓ మహాభాగ, ప్రజాపతి కర్దముని ఆ కన్య కూడా (జన్మించింది)।
Verse 8
कन्ये द्वे दश पुत्राश्च सम्राट् कुक्षिश्च ते शुभे / तयोर्वै भ्रातरः शूराः प्रजापतिसमा दश
ఓ శుభే, సమ్రాట్ మరియు కుక్షి—ఈ ఇద్దరికీ రెండు కుమార్తెలు, పది కుమారులు కలిగారు; వారి పది సోదరులు శూరులు, ప్రజాపతుల సమానులు।
Verse 9
आग्नीध्रश्चाग्निबा हुश्च मेधा मेधातिथिर्वसुः / ज्योतिष्मान् द्युतिमान्हव्यः सवनः सभ्र एव च
ఆగ్నీధ్ర, అగ్నిబాహు, మేధా, మేధాతిథి, వసు, జ్యోతిష్మాన్, ద్యుతిమాన్, హవ్య, సవన, సభ్ర—ఇవే వారి నామాలు।
Verse 10
प्रियव्रतो ऽभ्यषिञ्चत्तान्सप्तसप्तसु पार्थिवान् / द्वीपेषु तेषु धर्मेण द्वीपान्ताश्च निबोधत
ప్రియవ్రతుడు ఆ ఏడు ద్వీపాలలో ఏడు-ఏడు భూపతులను ధర్మపూర్వకంగా అభిషేకించాడు; ఆ ద్వీపాల సరిహద్దులనూ తెలుసుకోండి।
Verse 11
जंबूद्वीपेश्वरं चक्रे आग्नीध्रं सुमहाबलम् / प्लक्षद्वीपेश्वरश्चापि तेन मेधातिथिः कृतः
అతడు జంబూద్వీపాధిపతిగా మహాబలవంతుడైన ఆగ్నీధ్రుణ్ని నియమించాడు; అలాగే ప్లక్షద్వీపాధిపతిగా మేధాతిథిని స్థాపించాడు।
Verse 12
शाल्मले तु वपुष्मन्तं राजानं सो ऽभिषिक्तवान् / ज्योतिष्मन्तं कुशद्वीपे राजानं कृतवान्प्रभुः
శాల్మల ద్వీపంలో అతడు వపుష్మంతుని రాజుగా అభిషేకించాడు; కుశద్వీపంలో ప్రభువు జ్యోతిష్మంతుని రాజుగా నియమించాడు।
Verse 13
द्युतिमन्तं च राजानं क्रैञ्चद्वीपे ऽभ्यषेचयत् / शाकद्वीपेश्वरं चापि हव्यं चक्रे प्रियव्रतः
క్రైంచద్వీపంలో అతడు ద్యుతిమంతుని రాజుగా అభిషేకించాడు; అలాగే శాకద్వీపాధిపతిగా ప్రియవ్రతుడు హవ్యుణ్ని నియమించాడు।
Verse 14
पुष्कराधिपतिं चैव सवनं कृतवान्प्रभुः / पुष्करे सवनस्याथ महावीतः सुतो ऽभवत्
ప్రభువు సవనుణ్ని పుష్కరాధిపతిగా నియమించాడు; పుష్కరంలో సవనునికి మహావీతుడు అనే కుమారుడు జన్మించాడు।
Verse 15
धातकिश्चापि द्वावेतौ पुत्रौ पुत्रवता वरौ / महावीतं स्मृतं वर्षं तस्य नाम्ना महात्मनः
ధాతకి కూడా ఆ శ్రేష్ఠ పుత్రవంతునికి ఇద్దరు కుమారులు. ఆ మహాత్ముని నామమున ‘మహావీత’ అనే వర్షం ప్రసిద్ధమైంది.
Verse 16
नाम्ना च धातकेश्चापि धातकीखण्ड उच्यते / हव्यो व्यजनयत्पुत्राञ् शाकद्वीपेश्वराञ् प्रभुः
ధాతకి నామమున అది ‘ధాతకీఖండ’ అని పిలువబడింది. ప్రభువు హవ్యుడు శాకద్వీపాధిపతులైన కుమారులను జన్మింపజేశాడు.
Verse 17
जलदं च कुमारं च सुकुमारं मणीवकम् / कुसुमोत्तरमोदाकौ सप्तमं च महाद्रुगम्
జలద, కుమార, సుకుమార, మణీవక, కుసుమోత్తర, మోదాక మరియు ఏడవవాడు మహాద్రుగ—ఇవే (కుమారులు).
Verse 18
जलदं जलदस्याथ प्रथमं वर्षमुच्यते / कुमारस्य तु कौमारं द्वितीयं परिकीर्तितम्
జలదుని (దేశం) ‘జలద’ మొదటి వర్షమని చెప్పబడింది. కుమారుని ‘కౌమార’ రెండవ వర్షమని కీర్తించబడింది.
Verse 19
सुकुमारं तृतीयं तु सुकुमारस्य तत्स्सतम् / मणीवस्य चतुर्थं तु मणीवकमिहोच्यते
సుకుమారుని ‘సుకుమార’ మూడవ వర్షమని స్మరించబడింది. మణీవుని నాలుగవ వర్షం ఇక్కడ ‘మణీవక’ అని చెప్పబడింది.
Verse 20
कुसुमोत्तरवर्षं यत्पञ्चमं कुसुमोत्तरम् / मोदकस्यापि मोदाकं षष्ठं वर्षं प्रकीर्त्तितम्
ఐదవ వర్షం ‘కుసుమోత్తర’ అని ప్రసిద్ధి; అదే కుసుమోత్తరవర్షం. అలాగే ఆరవ వర్షం ‘మోదాక’ అని కీర్తింపబడింది; అది మోదకంలా ఆనందాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.
Verse 21
महाद्रुमस्य नाम्ना च सप्तमं तन्महाद्रुमम् / तेषां तु नामभिस्तानि सप्त वर्षाणि तत्र वै
ఏడవ వర్షం ‘మహాద్రుమ’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి. అక్కడ వారి పేర్లతోనే ఆ ఏడు వర్షాలు నిర్దేశించబడ్డాయి.
Verse 22
क्रैञ्चद्वीपेश्वरस्यापि पुत्रो द्युतिमतस्तु वै / कुशलो मनोनुगस्छोष्णः पावनश्चान्धकारकः
క్రైంచద్వీపాధిపతి ద్యుతిమంతుని కుమారులు—కుశలుడు, మనోనుగుడు, శోష్ణుడు, పావనుడు, అంధకారకుడు—అని చెప్పబడింది.
Verse 23
मुनिश्च दुन्दुभिश्चैव सुता द्युतिमतस्तु वै / तेषां स्वनामभिर्देशाः क्रैञ्चद्वीपाश्रयाः शुभाः
ద్యుతిమంతునికి ముని, దుందుభి అనే కుమారులూ ఉన్నారు; వారి వారి పేర్లతో క్రైంచద్వీపంలో ఉన్న శుభ దేశాలు ప్రసిద్ధి చెందాయి.
Verse 24
कुशलस्य तु देशो ऽभूत कौशलो नाम विश्रुतः / देशो मनोनुगस्यापि मानोनुगे इते स्मृतः
కుశలుని దేశం ‘కౌశల’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందింది; అలాగే మనోనుగుని దేశం ‘మానోనుగ’ అని స్మరించబడింది.
Verse 25
उष्णस्योष्णः स्मृतो देशः पावनस्यापि पावनः / अन्धकारस्य देशस्तु आन्धकारः प्रकीर्त्तितः
ఉష్ణమైనదాని దేశం ఉష్ణమే అని స్మరించబడింది; పవిత్రమైనదాని దేశం కూడా పవిత్రమే. అంధకారానికి చెందిన దేశం ‘ఆంధకార’మని ప్రసిద్ధి పొందింది.
Verse 26
मुनेश्च मौनिदेशो वै दुन्दुभेर्दुन्दुभिः स्मृतः / एते जनपदाः सप्त क्रैञ्चद्वीपे तु भास्वराः
ముని యొక్క దేశం ‘మౌని-దేశం’గా, దుందుభి యొక్క దేశం ‘దుందుభి’గా స్మరించబడింది. ఈ ఏడు జనపదాలు క్రైంచద్వీపంలో ప్రకాశవంతమైనవి.
Verse 27
ज्योतिष्मतः कुशद्वीपे सप्तैवासन्महौजसः / उद्भिज्जो वेणुमांश्चैव वैरथो लवणो धृतिः
జ్యోతిష్మాన్ కుశద్వీపంలో మహాతేజస్సు గల ఏడు జనపదాలు ఉన్నాయి—ఉద్భిజ్జ, వేణుమాన్, వైరథ, లవణ, ధృతి (మొదలైనవి).
Verse 28
षष्ठः प्रभाकरश्चा पि सप्तमः कपिलः स्मृतः / उद्भिज्जं प्रथमं वर्षं द्वितीयं वेणुमण्डलम्
ఆరవది ‘ప్రభాకర’ మరియు ఏడవది ‘కపిల’ అని స్మరించబడింది. మొదటి వర్షం ‘ఉద్భిజ్జ’, రెండవది ‘వేణుమండలం’.
Verse 29
तृतीयं वै रथाकारं चतुर्थं लवणं स्मृतम् / पञ्चमं धृतिमद्वर्षं षष्ठं वर्षं प्रभाकरम्
మూడవది ‘రథాకార’, నాలుగవది ‘లవణ’ అని స్మరించబడింది. ఐదవ వర్షం ‘ధృతిమత్’, ఆరవ వర్షం ‘ప్రభాకర’.
Verse 30
सप्तमं कपिलं नाम कपिलस्य प्रकीर्त्तितम् / तेषां देशाः कशद्वीपे तत्सनामान एव च
ఏడవది ‘కపిల’ అనే నామము కపిలునికే ప్రసిద్ధమైంది. కశద్వీపంలో వారి దేశాలు కూడా అదే పేర్లతోనే ప్రసిద్ధి చెందాయి.
Verse 31
आश्रमाचारयुक्ताभिः प्रजाभिः समलङ्कृताः / शाल्मलस्येश्वराः सप्त सुतास्ते च वपुष्मतः
ఆశ్రమధర్మాచారములతో యుక్తమైన ప్రజలచే వారు అలంకరింపబడ్డారు. శాల్మలునికి ఏడు అధిపతి కుమారులు ఉండిరి; వారు అందరూ తేజోవంతులు.
Verse 32
श्वेतश्च हरितश्चैव जीमूतो रोहितस्तथा / वैद्युतो मानसश्चापि सुप्रभः सप्तमस्तथा
శ్వేత, హరిత, జీమూత, రోహిత, వైద్యుత, మానస మరియు ఏడవడు సుప్రభ—ఇవే వారి నామాలు.
Verse 33
श्वेतस्तु देशः श्वेतस्य हरितस्य सुहारितः / जीमूतस्यापि जीमूतो रोहितस्यापि रोहितः
శ్వేతుని దేశం ‘శ్వేత’; హరితునిది ‘సుహారిత’. జీమూతునిది ‘జీమూత’ మరియు రోహితునిది ‘రోహిత’ దేశము.
Verse 34
वैद्युतो वैद्युतस्यापि मानसस्य तु मानसः / सुप्रभः सुप्रभस्यापि सप्तैते देशपालकाः
వైద్యుతుని దేశం ‘వైద్యుత’; మానసునిది ‘మానస’. సుప్రభునిది ‘సుప్రభ’ కూడా—ఈ ఏడుగురు దేశపాలకులు.
Verse 35
प्लक्ष द्वीपं प्रवक्ष्यामि जंबूद्वीपादनन्तरम् / सप्त मेधातिथे पुत्राः प्लक्षद्वीपेश्वरा नृपाः
ఇప్పుడు జంబూద్వీపం తరువాతి ప్లక్షద్వీపాన్ని నేను వివరిస్తాను. మేధాతిథి యొక్క ఏడు కుమారులు ప్లక్షద్వీపాధిపతి రాజులు.
Verse 36
ज्येष्ठः शान्तभयो नाम द्वितीयः शिशिरः स्मृतः / सुखोदयस्तृतीयस्तु चतुर्थो नन्द उच्यते
వారిలో పెద్దవాడి పేరు శాంతభయ; రెండవవాడు శిశిర అని ప్రసిద్ధి. మూడవవాడు సుఖోదయ, నాలుగవవాడు నంద అని చెప్పబడెను.
Verse 37
शिवस्तु पेचमस्तेषां क्षेमकः षष्ठ उच्यते / ध्रुवस्तु सप्तमो ज्ञेयः पुत्रा मेधातिथेः स्मृताः
వారిలో ఐదవవాడు శివ; ఆరవవాడు క్షేమక అని చెప్పబడెను. ఏడవవాడు ధ్రువ అని తెలుసుకోవాలి—ఇవే మేధాతిథి కుమారులు.
Verse 38
सप्तानां नामभिस्तेषां तानि वर्षाणि सप्त वै / तस्माच्छान्तभयं चैव शिशिरं च सुखोदयम्
ఆ ఏడు మందరి పేర్లతోనే అక్కడ ఏడు వర్షాలు (ప్రాంతాలు) ప్రసిద్ధి. అందువల్ల శాంతభయ, శిశిర, సుఖోదయ అనే వర్షాలు ఉన్నాయి.
Verse 39
आनन्दं च शिवं चैव क्षेमकं च ध्रुवं तथा / तानि तेषां समानानि सप्त वर्षाणि भागशः
అలాగే ఆనంద, శివ, క్షేమక, ధ్రువ అనే వర్షాలు కూడా ఉన్నాయి. ఆ ఏడు వర్షాలు వారికి సమాన భాగాలుగా విభజించబడ్డాయి.
Verse 40
निवेशितानि तैस्तानि पूर्वं स्वायंभूवेन्तरे / मेधा तिथेस्तु पुत्रैस्तैः प्लक्षद्वीपेश्वरैर्नृबैः
అవి పూర్వం స్వాయంభువ మన్వంతరంలో వారిచేతనే స్థాపింపబడినవి; తిథి కుమారుడైన మేధా మొదలైన వారు ప్లక్షద్వీపాధిపతి నరపతులు.
Verse 41
वर्णाश्रमाचारयुक्ताः प्लक्षद्वीपे प्रजाः कृताः / प्लक्षद्वीपादिषु त्वेषु शाकद्वीपान्तिकेषु वै
ప్లక్షద్వీపంలో ప్రజలు వర్ణాశ్రమాచారాలతో యుక్తులుగా ఏర్పడినారు; అలాగే ప్లక్షద్వీపాది ఈ ద్వీపాలు శాకద్వీపానికి సమీపమైనవే.
Verse 42
ज्ञेयः पञ्चसु धर्मो वै वर्णाश्रमविभाजकः / सुखमायुश्च रूपं च बलं धर्मश्च नित्यशः
ఈ ఐదింటిలో వర్ణాశ్రమ విభజనను చేసే ధర్మం తెలుసుకోవలసినది; మరియు నిత్యం సుఖం, ఆయువు, రూపం, బలం, ధర్మం (వృద్ధి చెందుతాయి).
Verse 43
पञ्चस्वेतेषु द्वीपेषु सर्वसाधा रणं स्मृतम् / प्रक्षद्वीपः परिष्क्रान्तो जंबूद्वीपं निबोधत
ఈ ఐదు ద్వీపాలలో (ఈ నియమం) సర్వసాధారణమని స్మృతించబడింది. ప్లక్షద్వీప వర్ణన పూర్తైంది; ఇప్పుడు జంబూద్వీపాన్ని వినండి.
Verse 44
आग्नीध्रं ज्येष्ठदायादं काम्यापुत्रं महाबलम् / प्रियव्रतो ऽभ्य षिञ्चत्तं जंबूद्वीपेश्वरं नृपम्
కామ్యా పుత్రుడైన, మహాబలశాలీ మరియు జ్యేష్ఠ వారసుడైన ఆగ్నీధ్రుని ప్రియవ్రతుడు అభిషేకించి జంబూద్వీపాధిపతి నరపతిగా నియమించాడు.
Verse 45
तस्य पुत्रा बभूवुर्हि प्रजापतिसमा नव / ज्येष्ठो नाभिरिति ख्यातस्तस्य किंपुरुषो ऽनुजः
ఆయనకు ప్రజాపతుల సమానమైన తొమ్మిది మంది కుమారులు కలిగిరి. వారిలో పెద్దవాడు ‘నాభి’గా ప్రసిద్ధుడు; అతని అనుజుడు ‘కింపురుషుడు’.
Verse 46
हरिवर्षस्तृतीयस्तु चतुर्थो ऽभूदिलावृतः / रम्यस्तु पञ्चमः पुत्रो हिरण्वान् षष्ठ उच्यते
మూడవవాడు హరివర్షుడు, నాలుగవవాడు ఇలావృతుడు అయ్యెను. ఐదవ కుమారుడు రమ్యుడు; ఆరవవాడు ‘హిరణ్వాన్’ అని చెప్పబడెను.
Verse 47
कुरुस्तु सप्तमस्तेषां भद्राश्वश्चाष्टमः स्मृतः / नवमः केतुमालश्च तेषां देशान्निबोधत
వారిలో ఏడవవాడు కురువు, ఎనిమిదవవాడు భద్రాశ్వుడు అని స్మరించబడెను. తొమ్మిదవవాడు కేతుమాలుడు; వారి దేశాలను వినుడి.
Verse 48
नाभेस्तु दक्षिणं वर्षं हिमाख्यं तु पिता ददौ / हेमकूटं तु यद्वर्षं ददौ किपुरुषाय तत्
తండ్రి నాభికి దక్షిణంలోని ‘హిమ’ అనే వర్షాన్ని ఇచ్చెను. ‘హేమకూట’ అనే వర్షాన్ని కింపురుషునికి దానమిచ్చెను.
Verse 49
नैषधं यत्स्मृतं वर्षं हरिवर्षाय तं ददौ / मध्यमं यत्सुमेरोस्तु ददौ स तदिलावृतम्
‘నైషధ’ అని స్మరించబడే వర్షాన్ని హరివర్షునికి ఇచ్చెను. సుమేరు మధ్యభాగంలోని భూమిని ఇలావృతునికి ఇచ్చెను.
Verse 50
नीलं तु यत्स्मृतं वर्षं रम्यायैतप्तिता ददौ / श्वेतं यदुत्तरं तस्मात्पित्रा दत्तं हिरण्वते
‘నీల’మని ప్రసిద్ధమైన వర్షాన్ని తప్తితా రమ్యకు ఇచ్చెను; దాని ఉత్తరాన ఉన్న ‘శ్వేత’ వర్షాన్ని తండ్రి హిరణ్వతునకు దత్తమిచ్చెను.
Verse 51
यदुत्तरे शृङ्गवतो वर्षं तत्कुरवे ददौ / साल्यवन्तं तथा वर्षं भद्राश्वाय न्यवेदयत्
దాని ఉత్తరాన ఉన్న శృంగవత్ వర్షాన్ని కురువుకు ఇచ్చెను; అలాగే ‘సాల్యవంత’ వర్షాన్ని భద్రాశ్వునకు సమర్పించెను.
Verse 52
गन्धमादनवर्षं तु केतुमाले न्यवेदयत् / इत्येतानि मयोक्तानि नव वर्षाणि भागशः
‘గంధమాదన’ వర్షాన్ని కేతుమాలకు సమర్పించెను. ఈ విధంగా భాగాల ప్రకారం నేను ఈ తొమ్మిది వర్షాలను చెప్పితిని.
Verse 53
आग्नी ध्रस्तेषु वर्षेषु पुत्रांस्तानभ्यषेचयत् / यथाक्रमं स धर्मात्मा ततस्तु तपसि स्थितः
ఆ వర్షాలలో అగ్నిధ్రుడు తన కుమారులను యథాక్రమంగా అభిషేకించెను; ఆ ధర్మాత్ముడు అనంతరం తపస్సులో స్థితుడయ్యెను.
Verse 54
इत्येतौः सप्तभिः कृत्स्ना सप्तद्वीपा निवे शिताः / प्रियव्रतस्य पुत्रैस्तैः पौतैः स्वायंभुवस्य च
ఈ విధంగా ప్రియవ్రతుని ఆ ఏడు కుమారులు—స్వాయంభువ మనువుకు మనుమలైన వారు—సంపూర్ణ ఏడు ద్వీపాలలో నివేశం (వ్యవస్థ) స్థాపించిరి.
Verse 55
एवं वर्षेषु सर्वेषु सन्निवेशाः पुनः पुनः / क्रियन्ते प्रलये वृत्ते सप्त सप्तसु पार्थिवैः
ఇలా సమస్త వర్షాలలో ప్రళయం గడిచిన తరువాత, ఏడు పార్థివులు ఏడు ఏడు ప్రాంతాలలో మళ్లీ మళ్లీ నివాసవ్యవస్థను స్థాపిస్తారు।
Verse 56
एवं स्वभावः कल्पानां द्वीपानां च निवेशने / यानि किंपुरुषाद्यानि वर्णाण्यष्टौ श्रुतानि तु
కల్పములకును ద్వీపముల నివేశనకును ఇదే స్వభావము; కింపురుషాది అని చెప్పబడిన ఎనిమిది వర్ణములు శ్రుతిలో వినబడినవే।
Verse 57
तेषां स्वभावतः सिद्धिः सुखप्रायमयत्नतः / विपर्ययो न तेष्वस्ति जरामृत्युभयं न च
వారి సిద్ధి స్వభావతఃనే, ప్రధానంగా సుఖమయమై యత్నం లేకుండానే ఉంటుంది; వారిలో విపర్యయం లేదు, జరా మరణ భయం కూడా లేదు।
Verse 58
धर्माधर्मौं न तेष्वास्ता नोत्तमाधममध्यमाः / न तेष्वस्ति युगावस्था क्षेत्रेष्वष्टासु सर्वशः
వారిలో ధర్మాధర్మములు లేవు, ఉత్తమ-మధ్యమ-అధమ భేదమూ లేదు; ఆ ఎనిమిది క్షేత్రాలలో ఎక్కడా యుగావస్థ ఉండదు।
Verse 59
नाभेर्निसर्गं वक्ष्यामि हिमाह्वे ऽस्मिन्निबोधत / नाभिस्त्वज नयत्पुत्रं मेरुदेव्यां महाद्युतिम्
ఇప్పుడు ‘హిమ’ అని పిలువబడే ఈ ప్రాంతంలో నాభి వంశవృత్తాంతాన్ని చెప్పుదును—వినండి. నాభి, మేరుదేవి గర్భంలో మహాతేజస్సుగల కుమారుడు అజను కనెను।
Verse 60
ऋषभं पार्थिवश्रेष्ठं सर्वक्षत्रस्य पूर्वजम् / ऋषभाद्भरतो जज्ञे वीरः पुत्रशताग्रजः
ఋషభుడు భూపతులలో శ్రేష్ఠుడు, సమస్త క్షత్రియుల ఆదిపురుషుడు. ఋషభుని నుండి వీరుడు భరతుడు జన్మించాడు; అతడు వందమంది కుమారులలో అగ్రజుడు.
Verse 61
सोभिषिच्यर्षभः पुत्रं महाप्रव्रज्यया स्थितः / हिमाह्वं दक्षिणं वर्षं भरताय न्यवेदयत्
ఋషభుడు కుమారునికి అభిషేకం చేసి తాను మహాప్రవ్రజ్యలో స్థితుడయ్యాడు. ‘హిమాహ్వ’ అనే దక్షిణ వర్షాన్ని భరతునికి సమర్పించాడు.
Verse 62
तस्मात्तु भारतं वर्षं तस्य नाम्ना विदुर्बुधाः / भरतस्यात्मजो विद्वान्सुमतिर्नाम धार्मिकः
అందువల్ల పండితులు ఆ దేశాన్ని అతని పేరుతో ‘భారతవర్షం’ అని తెలుసుకుంటారు. భరతుని కుమారుడు ధార్మికుడైన పండితుడు ‘సుమతి’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందాడు.
Verse 63
बभूव तस्मिन् राज्ये तंभरतस्त्वभ्यषेचयत् / पुत्रसंक्रामितश्रीस्तु वनं राजा विवेश सः
ఆ రాజ్యంలో అతడు రాజయ్యాడు; భరతుడు అతనికి అభిషేకం చేశాడు. రాజ్యశ్రీని కుమారునికి బదిలీ చేసి రాజు తానే వనంలో ప్రవేశించాడు.
Verse 64
तेजसस्तत्सुतश्चापि प्रजापतिरमित्रजित् / तेजसस्यात्मजो विद्वानिन्द्रद्युम्न इति स्मृतः
తేజసుని కుమారుడు కూడా ‘అమిత్రజిత్’ అనే ప్రజాపతి అయ్యాడు. తేజసుని పండిత కుమారుడు ‘ఇంద్రద్యుమ్న’ అని స్మరించబడతాడు.
Verse 65
परमेष्ठी सुतश्चापि निधने तस्य चाप्यभूत् / प्रतीहारः कुलं तस्य नाम्ना जज्ञे तदन्वयः
పరమేష్ఠీకి ఒక కుమారుడూ జన్మించాడు; అతని మరణానంతరం అతని వంశంలో ‘ప్రతీహార’ అనే పేరుతో ఒక కులం పుట్టి, ఆ అన్వయం కొనసాగింది.
Verse 66
प्रतिहर्तेति विख्यातो जज्ञे तस्यापि धीमतः / उन्नेता प्रतिहर्तुस्तु भूमा तस्य सुतः स्मृतः
ఆ ధీమంతునికి ‘ప్రతిహర్త’ అని ప్రసిద్ధుడైన కుమారుడు జన్మించాడు. ప్రతిహర్తకు ‘ఉన్నేత’ అనే కుమారుడు, ఉన్నేతకు ‘భూమా’ అనే కుమారుడు అని స్మరించబడుతుంది.
Verse 67
उद्गीथस्तस्य पुत्रो ऽभूतप्रस्ताविश्चापि तत्सुतः / प्रस्तावेस्तु विभुः पुत्रः पृथुस्तस्य सुतो ऽभवत्
భూమాకు కుమారుడు ‘ఉద్గీథ’ అయ్యాడు; అతని కుమారుడు ‘ప్రస్తావి’. ప్రస్తావికి కుమారుడు ‘విభు’; విభుకు కుమారుడు ‘పృథు’ జన్మించాడు.
Verse 68
पृथोश्चापि सुतो नक्तो नक्तस्यापि गयः सुतः / गयस्यापि नरः पुत्रो नरस्यापि सुतो विराट्
పృథుకు కుమారుడు ‘నక్త’; నక్తకు కుమారుడు ‘గయ’. గయకు కుమారుడు ‘నర’; నరకు కుమారుడు ‘విరాట్’ జన్మించాడు.
Verse 69
विराट्सुतो महावीर्यो धीमांस्तस्य सुतो ऽभवत् / धीमतश्च महान्पुत्रो महतश्चापि भौवनः
విరాట్కు కుమారుడు ‘మహావీర్య’; అతనికి కుమారుడు ‘ధీమాన్’ జన్మించాడు. ధీమాన్కు కుమారుడు ‘మహాన్’; మహాన్కు కుమారుడు ‘భౌవన’ కూడా అయ్యాడు.
Verse 70
भौवनस्य सतस्त्वष्टा विरजास्तस्य चात्मजः / रजा विरजसः पुत्रः शतजिद्रजसस्तथा
భౌవనుడైన సత్ నుండి త్వష్టా జన్మించాడు; అతని కుమారుడు విరజాః. విరజాఃకు కుమారుడు రజా, రజాకు కుమారుడు శతజిత్.
Verse 71
तस्य पुत्रशतं त्वासीद्राजानः सर्व एव तु / विश्वज्योतिष्प्रधानास्ते यैरिमा वर्द्धिताः प्रजाः
అతనికి వంద మంది కుమారులు ఉండిరి; వారందరూ రాజులే. విశ్వజ్యోతితో ప్రధానులైన వారు; వారి వల్లనే ఈ ప్రజలు వృద్ధి చెందారు.
Verse 72
तैरिदं भारतं वर्षं सप्तद्वीपमिहाङ्कितम् / तेषां वंशप्रसूतैस्तु भुक्तेयं भारती पुरा
వారిచేత ఈ భారతవర్షం, సప్తద్వీపాలతో కూడి, ఇక్కడ గుర్తింపబడి స్థాపించబడింది. వారి వంశజులు పురాతనకాలంలో ఈ భారతీ భూమిని పాలించి అనుభవించారు.
Verse 73
कृतत्रेतादियुक्तास्तु युगाख्या ह्येकसप्ततिः / ये ऽतीतास्तैर्युगैः सार्धं राजानस्ते तदन्वयाः
కృత, త్రేతా మొదలైన యుగాలతో కూడిన ‘యుగ’ అనే ఏకసప్తతి (71) పరిణామాలు గడిచిపోయాయి; ఆ యుగాలతో పాటు వారి వంశంలోని రాజులూ గతించిపోయారు.
Verse 74
स्वायंभुवेंऽतरे पूर्वं शतशो ऽथ सहस्रशः / एवं स्वायं भुवः सर्गो येनेदं पूरितं जगत्
స్వాయంభువ మన్వంతరానికి ముందు వందలుగా, తరువాత వేలలుగా (సృష్టులు) జరిగాయి. ఈ విధంగా స్వాయంభువుని సృష్టిచేత ఈ జగత్తు నిండిపోయింది.
Verse 75
ऋषिभिर्दैवतैश्चापि पिर्तृगन्धवराक्षसैः / यक्षभूतपिशाचैश्च मनुष्यमृगपक्षिभिः / तेषां सृष्टिरियं प्रोक्ता युगैः सह विवर्त्तते
ఋషులు, దేవతలు, పితృదేవతలు, గంధర్వులు, రాక్షసులు, యక్షులు, భూతాలు, పిశాచాలు, అలాగే మనుష్యులు, మృగాలు, పక్షులు—ఇవన్నీ కలసి ఈ సృష్టి చెప్పబడింది; ఇది యుగాలతో పాటు పరివర్తన చెందుతూ సాగుతుంది.
The chapter foregrounds the Svāyambhuva-era succession, highlighting Priyavrata’s line and associated descendants, and uses that lineage to explain how early rulers are positioned over the dvīpas.
It enumerates the seven dvīpas and explicitly assigns dvīpa-lordship: Agnīdhra (Jambū), Medhātithi (Plakṣa), Vapuṣmān (Śālmala), Jyotiṣmān (Kuśa), Dyutimān (Krauñca), Havya (Śāka), and Savana (Puṣkara), presenting geography through administrative distribution.
No. The supplied verses belong to the cosmology/genealogy stream (manvantara, vaṃśa, dvīpa-vibhāga). Lalitopākhyāna themes (Śākta vidyās, yantras, and the Bhaṇḍāsura cycle) occur in later portions of the Purāṇa, not in this chapter’s focus.