
Sukta 9.98
Soma Pavamāna (Indu)
இந்த பவமான சோம ஸூக்தம், நீர்களாலும் கம்பள வடிகளாலும் சுத்திகரிக்கப்படும் இந்துவை போற்றுகிறது; அவர் பாடுவோரிடம் செழுமையான செல்வம், வலிமை, வெற்றி ஆகியவற்றுடன் ‘பாய்ந்து வர’ வேண்டப்படுகிறது. சோமத்தின் தெளிந்த ஓடை மேலெழும்பும்போது, அவர் எல்லாத் தேவர்களுடனும் மகிழ்ச்சியான ஒற்றுமையில் இயங்குவதாக வர்ணிக்கப்படுகிறார்; யாகம் செய்பவர்களுக்கு ஆற்றல் அளித்து, நிறைவின் ‘இல்லம்’ திறக்கப்படுகின்றது. இறுதியில், ரிஷிகளும் தோழர்களும் ஒன்றாகச் சோமத்தின் ஒளிமிக்க வழிநடத்தலை அடைந்து, நீடித்த வலிமையும் செழிப்பையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்ற பொதுவான விருப்பம் வெளிப்படுகிறது.
Mantra 1
अभि नो वाजसातमं रयिमर्ष पुरुस्पृहम् । इन्दो सहस्रभर्णसं तुविद्युम्नं विभ्वासहम् ॥
ஓ இந்தோ! எங்களிடம் பாய்ந்து வா—வாஜ-சாதமம், வலவெற்றியின் உச்சமான ரயி; மிக விரும்பப்படும் செல்வத்தை எங்களிடம் ஓடச் செய். ஸஹஸ்ர-பர்ணஸ—ஆயிரம் தாங்கும் நிறைவு, துவி-த்யும்னம்—விரிந்த ஒளிமிகு வல்லமை, மற்றும் விப்வா-ஸஹம்—எல்லா தடைகளையும் வெல்லும்—சக்தியை எங்களுக்கு அருள்வாயாக.
Mantra 2
परि ष्य सुवानो अव्ययं रथे न वर्माव्यत । इन्दुरभि द्रुणा हितो हियानो धाराभिरक्षाः ॥
பிழியப்படும்போது அவன் ரதத்தின் மீது அணியும் கவசம்போல் கம்பளி (ஊன்) ஆடையைச் சுற்றிக் கொள்கிறான். மரத் துரோணங்களில் அமர்த்தப்பட்ட இந்து, விரைந்து ஓடி, தன் தாரைகளாகப் பெருகி வெளியே பாய்கின்றான்.
Mantra 3
परि ष्य सुवानो अक्षा इन्दुरव्ये मदच्युतः । धारा य ऊर्ध्वो अध्वरे भ्राजा नैति गव्ययुः ॥
பிழியப்பட்ட இந்து கம்பளியின் வழியே ஓடுகின்றான்; அவனுடைய மது (மயக்க-ஆனந்த ரசம்) சிதறி வீணாகாது. யாகத்தில் மேலே எழும் அந்தத் தாரை, ஒளிவிடும் ஒன்றாய் சென்று—கவ்வயு, ஒளியின் மாடுகளை நாடுகின்றது.
Mantra 4
स हि त्वं देव शश्वते वसु मर्ताय दाशुषे । इन्दो सहस्रिणं रयिं शतात्मानं विवाससि ॥
ஏனெனில் நீயே, தேவரான இந்து, எப்போதும் அர்ப்பணிக்கும் மர்த்தியனுக்கு வசுவை அளிக்கிறாய். இந்தோ, நீ அவனுக்கு ஆயிரமடங்கு ரயி, நூறு ஆற்றல்கள் கொண்ட செல்வத்தை வழங்கி—விரிவிலும் நலத்திலும் அவனை வாசம் செய்யச் செய்கிறாய்.
Mantra 5
वयं ते अस्य वृत्रहन्वसो वस्वः पुरुस्पृहः । नि नेदिष्ठतमा इषः स्याम सुम्नस्याध्रिगो ॥
வசுவே, வ்ருத்ரஹனே! உன் பலவகைச் செல்வங்களை நாடும் நாங்கள்; ஊக்கத்தின் ஓடைகளுக்கு மிக அண்மையில் எங்களை அமர்த்துவாயாக. அத்ரிகோ—அசையாத தாங்குதலுடையோர்—நாங்கள் உன் சும்ன (அருள்)-ஐத் தாங்குவோராக இருப்போமாக.
Mantra 6
द्विर्यं पञ्च स्वयशसं स्वसारो अद्रिसंहतम् । प्रियमिन्द्रस्य काम्यं प्रस्नापयन्त्यूर्मिणम् ॥
இருமுறை ஐந்து—பத்து—சகோதரி-சக்திகள் அவனை நீராட்டுகின்றன: சுயயசம் உடையவனை, அத்ரி (கற்கள்) கொண்டு பிழிந்தவனை. இந்திரனுக்குப் பிரியமான, இந்திரன் விரும்பும் அவனுடைய ஊர்மி (உள்ளெழும் அலை)யை அவர்கள் தூய்மைப்படுத்தி அலைக்கச் செய்கின்றனர்.
Mantra 7
परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण । यो देवान्विश्वाँ इत्परि मदेन सह गच्छति ॥
அந்தப் பிரியமான ஹர்யத ஹரி சோமனை—பொன்னிற-பழுப்பு பப்ருவை—அவர்கள் தூய்மையாக்கும் நீரால் எல்லாத் திசைகளிலும் சுத்தம் செய்கின்றனர். தன் மத (ஆனந்த-உன்மத்தம்) மூலம் எல்லா தேவர்களையும் சுற்றி-வியாபித்து, அவர்களுடன் ஒன்றிப்போய் செல்பவன் அவன்.
Mantra 8
अस्य वो ह्यवसा पान्तो दक्षसाधनम् । यः सूरिषु श्रवो बृहद्दधे स्वर्ण हर्यतः ॥
அவருடைய அவஸ் (உதவி/பாதுகாப்பு) மூலமே அவன் நிச்சயமாக உங்களின் காவலன்; திறன் (தக்ஷ) சக்தியைச் சாதிப்பவன். அந்தப் பிரியமான, ஒளிமிகு (பொன்-பச்சை) தேவன், ரிஷிகளிடையே பெரும் ‘ஶ்ரவஸ்’ (புகழ்) நிலைநிறுத்துகிறான்—சூரியஒளி நிறைந்த விண்ணின் பிரகாசம்போல்.
Mantra 9
स वां यज्ञेषु मानवी इन्दुर्जनिष्ट रोदसी । देवो देवी गिरिष्ठा अस्रेधन्तं तुविष्वणि ॥
ஹே த்யாவா-ப்ருதிவீ! மனித யாகங்களில் அந்த இந்து உங்களுக்காகப் பிறக்கிறான்—தேவீ-சக்திகளுக்குத் தேவன்; மலைமேல் அமர்ந்தவன், அச்ரேதந்த (சோர்வில்லாத/தளராத)வன், பேரொலியுடன் முழங்குபவன்.
Mantra 10
इन्द्राय सोम पातवे वृत्रघ्ने परि षिच्यसे । नरे च दक्षिणावते देवाय सदनासदे ॥
இந்திரனுக்காக, ஹே சோமா, பானத்திற்காக—வ்ருத்ரக்ன இந்திரனுக்காக—நீ எல்லாத் திசைகளிலும் ‘பரி-ஷிச்யஸே’ (சுற்றிலும் ஊற்றப்படுகிறாய்/அபிஷேகிக்கப்படுகிறாய்). மேலும் அந்த நர (வீர)னுக்கும், தக்ஷிணாவத் (தக்ஷிணை உடைய) தேவனுக்கும்—இருப்பிடங்களில் அமர்ந்திருக்கும் அந்த தேவனுக்கும்.
Mantra 11
ते प्रत्नासो व्युष्टिषु सोमाः पवित्रे अक्षरन् । अपप्रोथन्तः सनुतर्हुरश्चितः प्रातस्ताँ अप्रचेतसः ॥
அந்தப் பழம்பெரும் சோமர்கள், இரவுகளின் உஷா-விடியலில், பவித்ரம் (பவித்ர) வழியாகப் பாய்ந்தனர். பகைமையைத் தள்ளி அகற்றிக் கொண்டு, மேலிருந்து கீழே தள்ளிவிடுகின்றனர்—காலைவேளையில்—சரியான விழிப்புணர்வற்ற அந்த இயக்கங்களை.
Mantra 12
तं सखायः पुरोरुचं यूयं वयं च सूरयः । अश्याम वाजगन्ध्यं सनेम वाजपस्त्यम् ॥
நண்பர்களே, அந்தப் புரோருசம்—முன்னே ஒளிரும் முன்னோடி—நீங்களும் நாங்களும், இந்தச் சூரயர்கள் (ஒளியுடையோர்), அவரை அடைவோமாக. வாஜ-கந்த்யம்—வலச் செழிப்பின் மணம்—நாம் பெறுவோமாக; வாஜ-பஸ்த்யம்—அச் செழிப்பின் இல்லமும் ஆதாரமும்—நாம் வெல்வோமாக.
A direct invocation for Indu to flow toward the singers with the most winning wealth—abundant, thousand-bearing, and resistance-conquering power.
The hymn dwells on Soma’s purification: the beloved tawny/golden Soma is cleansed with water, and his delighted ecstasy is portrayed as encompassing and accompanying all the gods.
Soma’s purified might is affirmed as vast luminous force that brings victory and plenitude, aligning the sacrificers with divine companionship and power.
The hymn closes with a shared prayer of ‘friends’ and ‘illumined ones’ to attain the radiant-forerunner Soma and win the fragrance, home, and foundation of vāja (plenitude of force).
अभि नो वाजसातमं रयिमर्ष पुरुस्पृहम् । इन्दो सहस्रभर्णसं तुविद्युम्नं विभ्वासहम् ॥परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण । यो देवान्विश्वाँ इत्परि मदेन सह गच्छति ॥तं सखायः पुरोरुचं यूयं वयं च सूरयः । अश्याम वाजगन्ध्यं सनेम वाजपस्त्यम् ॥The deity is Soma Pavamāna (Indu)—Soma as the purified, flowing juice during the ritual filtering process.
As Soma is purified, he is asked to flow toward the worshippers with abundant wealth, victorious strength, and radiant power that removes obstacles and supports the gods.
Because the hymn is meant for the Soma-pressing rite: the poetry mirrors Soma’s real movement through water and filters, and also symbolizes inner purification leading to clarity and power.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.