Sukta 98

Mantra 1

अभि नो वाजसातमं रयिमर्ष पुरुस्पृहम् । इन्दो सहस्रभर्णसं तुविद्युम्नं विभ्वासहम् ॥

ஓ இந்தோ! எங்களிடம் பாய்ந்து வா—வாஜ-சாதமம், வலவெற்றியின் உச்சமான ரயி; மிக விரும்பப்படும் செல்வத்தை எங்களிடம் ஓடச் செய். ஸஹஸ்ர-பர்ணஸ—ஆயிரம் தாங்கும் நிறைவு, துவி-த்யும்னம்—விரிந்த ஒளிமிகு வல்லமை, மற்றும் விப்வா-ஸஹம்—எல்லா தடைகளையும் வெல்லும்—சக்தியை எங்களுக்கு அருள்வாயாக.

Mantra 2

परि ष्य सुवानो अव्ययं रथे न वर्माव्यत । इन्दुरभि द्रुणा हितो हियानो धाराभिरक्षाः ॥

பிழியப்படும்போது அவன் ரதத்தின் மீது அணியும் கவசம்போல் கம்பளி (ஊன்) ஆடையைச் சுற்றிக் கொள்கிறான். மரத் துரோணங்களில் அமர்த்தப்பட்ட இந்து, விரைந்து ஓடி, தன் தாரைகளாகப் பெருகி வெளியே பாய்கின்றான்.

Mantra 3

परि ष्य सुवानो अक्षा इन्दुरव्ये मदच्युतः । धारा य ऊर्ध्वो अध्वरे भ्राजा नैति गव्ययुः ॥

பிழியப்பட்ட இந்து கம்பளியின் வழியே ஓடுகின்றான்; அவனுடைய மது (மயக்க-ஆனந்த ரசம்) சிதறி வீணாகாது. யாகத்தில் மேலே எழும் அந்தத் தாரை, ஒளிவிடும் ஒன்றாய் சென்று—கவ்வயு, ஒளியின் மாடுகளை நாடுகின்றது.

Mantra 4

स हि त्वं देव शश्वते वसु मर्ताय दाशुषे । इन्दो सहस्रिणं रयिं शतात्मानं विवाससि ॥

ஏனெனில் நீயே, தேவரான இந்து, எப்போதும் அர்ப்பணிக்கும் மர்த்தியனுக்கு வசுவை அளிக்கிறாய். இந்தோ, நீ அவனுக்கு ஆயிரமடங்கு ரயி, நூறு ஆற்றல்கள் கொண்ட செல்வத்தை வழங்கி—விரிவிலும் நலத்திலும் அவனை வாசம் செய்யச் செய்கிறாய்.

Mantra 5

वयं ते अस्य वृत्रहन्वसो वस्वः पुरुस्पृहः । नि नेदिष्ठतमा इषः स्याम सुम्नस्याध्रिगो ॥

வசுவே, வ்ருத்ரஹனே! உன் பலவகைச் செல்வங்களை நாடும் நாங்கள்; ஊக்கத்தின் ஓடைகளுக்கு மிக அண்மையில் எங்களை அமர்த்துவாயாக. அத்ரிகோ—அசையாத தாங்குதலுடையோர்—நாங்கள் உன் சும்ன (அருள்)-ஐத் தாங்குவோராக இருப்போமாக.

Mantra 6

द्विर्यं पञ्च स्वयशसं स्वसारो अद्रिसंहतम् । प्रियमिन्द्रस्य काम्यं प्रस्नापयन्त्यूर्मिणम् ॥

இருமுறை ஐந்து—பத்து—சகோதரி-சக்திகள் அவனை நீராட்டுகின்றன: சுயயசம் உடையவனை, அத்ரி (கற்கள்) கொண்டு பிழிந்தவனை. இந்திரனுக்குப் பிரியமான, இந்திரன் விரும்பும் அவனுடைய ஊர்மி (உள்ளெழும் அலை)யை அவர்கள் தூய்மைப்படுத்தி அலைக்கச் செய்கின்றனர்.

Mantra 7

परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण । यो देवान्विश्वाँ इत्परि मदेन सह गच्छति ॥

அந்தப் பிரியமான ஹர்யத ஹரி சோமனை—பொன்னிற-பழுப்பு பப்ருவை—அவர்கள் தூய்மையாக்கும் நீரால் எல்லாத் திசைகளிலும் சுத்தம் செய்கின்றனர். தன் மத (ஆனந்த-உன்மத்தம்) மூலம் எல்லா தேவர்களையும் சுற்றி-வியாபித்து, அவர்களுடன் ஒன்றிப்போய் செல்பவன் அவன்.

Mantra 8

अस्य वो ह्यवसा पान्तो दक्षसाधनम् । यः सूरिषु श्रवो बृहद्दधे स्वर्ण हर्यतः ॥

அவருடைய அவஸ் (உதவி/பாதுகாப்பு) மூலமே அவன் நிச்சயமாக உங்களின் காவலன்; திறன் (தக்ஷ) சக்தியைச் சாதிப்பவன். அந்தப் பிரியமான, ஒளிமிகு (பொன்-பச்சை) தேவன், ரிஷிகளிடையே பெரும் ‘ஶ்ரவஸ்’ (புகழ்) நிலைநிறுத்துகிறான்—சூரியஒளி நிறைந்த விண்ணின் பிரகாசம்போல்.

Mantra 9

स वां यज्ञेषु मानवी इन्दुर्जनिष्ट रोदसी । देवो देवी गिरिष्ठा अस्रेधन्तं तुविष्वणि ॥

ஹே த்யாவா-ப்ருதிவீ! மனித யாகங்களில் அந்த இந்து உங்களுக்காகப் பிறக்கிறான்—தேவீ-சக்திகளுக்குத் தேவன்; மலைமேல் அமர்ந்தவன், அச்ரேதந்த (சோர்வில்லாத/தளராத)வன், பேரொலியுடன் முழங்குபவன்.

Mantra 10

इन्द्राय सोम पातवे वृत्रघ्ने परि षिच्यसे । नरे च दक्षिणावते देवाय सदनासदे ॥

இந்திரனுக்காக, ஹே சோமா, பானத்திற்காக—வ்ருத்ரக்ன இந்திரனுக்காக—நீ எல்லாத் திசைகளிலும் ‘பரி-ஷிச்யஸே’ (சுற்றிலும் ஊற்றப்படுகிறாய்/அபிஷேகிக்கப்படுகிறாய்). மேலும் அந்த நர (வீர)னுக்கும், தக்ஷிணாவத் (தக்ஷிணை உடைய) தேவனுக்கும்—இருப்பிடங்களில் அமர்ந்திருக்கும் அந்த தேவனுக்கும்.

Mantra 11

ते प्रत्नासो व्युष्टिषु सोमाः पवित्रे अक्षरन् । अपप्रोथन्तः सनुतर्हुरश्चितः प्रातस्ताँ अप्रचेतसः ॥

அந்தப் பழம்பெரும் சோமர்கள், இரவுகளின் உஷா-விடியலில், பவித்ரம் (பவித்ர) வழியாகப் பாய்ந்தனர். பகைமையைத் தள்ளி அகற்றிக் கொண்டு, மேலிருந்து கீழே தள்ளிவிடுகின்றனர்—காலைவேளையில்—சரியான விழிப்புணர்வற்ற அந்த இயக்கங்களை.

Mantra 12

तं सखायः पुरोरुचं यूयं वयं च सूरयः । अश्याम वाजगन्ध्यं सनेम वाजपस्त्यम् ॥

நண்பர்களே, அந்தப் புரோருசம்—முன்னே ஒளிரும் முன்னோடி—நீங்களும் நாங்களும், இந்தச் சூரயர்கள் (ஒளியுடையோர்), அவரை அடைவோமாக. வாஜ-கந்த்யம்—வலச் செழிப்பின் மணம்—நாம் பெறுவோமாக; வாஜ-பஸ்த்யம்—அச் செழிப்பின் இல்லமும் ஆதாரமும்—நாம் வெல்வோமாக.