Sukta 65

Mantra 1

हिन्वन्ति सूरमुस्रयः स्वसारो जामयस्पतिम् । महामिन्दुं महीयुवः ॥

ஒளிமிக்க சக்திகள்—அவனுடைய சகோதரிகள், உறவினர்கள்—அந்த வீரனை முன்னே செலுத்தி, தங்கள் தலைவனைத் தூண்டுகின்றனர். அவர்கள் அந்த மகா இந்து (சோமன்), அந்தப் பெரும் ஆனந்த-ரசத்தைப் போற்றி உயர்த்துகின்றனர்.

Mantra 2

पवमान रुचारुचा देवो देवेभ्यस्परि । विश्वा वसून्या विश ॥

ஹே பவமான சோமா, பலவகை ஒளியால் ஒளிர்ந்து, தேவர்களிடையே தேவனாய் இயங்குபவனே—எல்லா வசுக்களையும் (செல்வம்/சக்திகள்) கொண்டு எங்களுள் புகுவாயாக.

Mantra 3

आ पवमान सुष्टुतिं वृष्टिं देवेभ्यो दुवः । इषे पवस्व संयतम् ॥

வா, ஹே பவமான சோமா, தேவர்களுக்காகச் சு-ஸ்துதி (அழகிய ஸ்தோத்திரம்) மற்றும் நிறைவு தரும் மழையைக் கொண்டு. எங்கள் இஷா (ஊக்கம்/போஷக சக்தி)க்காக, முறையாகக் கட்டுப்பட்டவனாய், உன்னைப் புனிதப்படுத்து.

Mantra 4

वृषा ह्यसि भानुना द्युमन्तं त्वा हवामहे । पवमान स्वाध्यः ॥

உன் ஒளிக்கதிரால் நீ வृषபன்; ஹே த்யுமானன் (ஒளிமிகு), உன்னை நாம் அழைக்கிறோம். ஹே பவமான சோமா, ஸ்வாத்ய (சுய-சக்தி/உள்-ஞானம்) நிறைந்தவனே!

Mantra 5

आ पवस्व सुवीर्यं मन्दमानः स्वायुध । इहो ष्विन्दवा गहि ॥

எங்களை நோக்கி தூய்மையடைந்து பாய்வாயாக, சு-வீர்யம் (உன்னத வீர-வலிமை) கொண்டு; உன் ஓட்டத்தில் மகிழ்ந்து, ஸ்வாயுத (சுய-சக்தியால் ஆயுதமுடைய) ஆகி—ஹே இந்து, நிச்சயமாக இங்கே வா, எங்கள் செயல்-வெளிக்குள்.

Mantra 6

यदद्भिः परिषिच्यसे मृज्यमानो गभस्त्योः । द्रुणा सधस्थमश्नुषे ॥

நீ நீர்களால் சுற்றிலும் தெளிக்கப்படும்போது, இரு கைகளில் ம்ருஜ்யமான (சுத்திகரிக்கப்படும்போது), அப்போது நீ உறுதியான ஆசனத்தை அடைகிறாய்—ஆனந்தம் நிலைக்கக் கூடிய அந்த நிலையான ஆதாரத்தை.

Mantra 7

प्र सोमाय व्यश्ववत्पवमानाय गायत । महे सहस्रचक्षसे ॥

சோமனுக்காக—தன்னைத் தானேத் தூய்மைப்படுத்தும் பவமானனுக்காக—பல குதிரைகளின் வேகமுடைய பாடலைப் பாடுங்கள். ஆயிரம் கண்களுடைய மகத்தான, அனைத்தையும் காணும் ஒருவனுக்காக.

Mantra 8

यस्य वर्णं मधुश्चुतं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये ॥

மதுவைப் பொழியும் நிறமுடைய, ஹரித்-பொன்னிறமுடைய அவனை, அத்ரி (அழுத்துக் கற்கள்) கொண்டு அவர்கள் ஊக்குவிக்கின்றனர்; அந்த இந்துவை இந்திரன் அருந்துவதற்காக முன்னே செலுத்துகின்றனர்.

Mantra 9

तस्य ते वाजिनो वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । सखित्वमा वृणीमहे ॥

ஓ வாஜின் (வெற்றியளிப்பவனே), உன்னாலே நாங்கள்—எல்லாச் செல்வங்களையும் வெல்ல விரும்புவோர்—சக்தியைத் தேர்கிறோம்; உன் நட்புறவை வரமாக ஏற்கிறோம்.

Mantra 10

वृषा पवस्व धारया मरुत्वते च मत्सरः । विश्वा दधान ओजसा ॥

ஓ வृषபா! தாரைபோன்ற ஓட்டத்தில் நீ தூய்மையடை; மருத்-சக்திக்காக மகிழ்வூட்டுவனாக இரு. உன் ஓஜஸால் அனைத்தையும் தாங்கி—எங்களுள் வலத்துடன் சக்திகளை நிறுவு.

Mantra 11

तं त्वा धर्तारमोण्योः पवमान स्वर्दृशम् । हिन्वे वाजेषु वाजिनम् ॥

ஓ பவமான சோமா! இரு பாத்திரங்களுக்குள் தாங்குபவன், ஸ்வர்லோகங்களைப் பார்ப்பவன்—அவ்வாறே உன்னை நாம் ஊக்குவிக்கிறோம். ஓ வாஜின்! வாஜப் போராட்டங்களில் உன்னை இயக்குகிறோம்.

Mantra 13

आ न इन्दो महीमिषं पवस्व विश्वदर्शतः । अस्मभ्यं सोम गातुवित् ॥

ஓ இந்து! மாபெரும் போஷணத்தை கொண்டு எங்களிடம் தூய்மையடைந்து ஓடு. ஓ விஷ்வதர்ஷத சோமா! எங்களுக்காக ‘காதுவித்’—அதாவது இயக்கப் பாதைகளை அறிந்து கண்டுபிடிப்பவன்—ஆகு.

Mantra 14

आ कलशा अनूषतेन्दो धाराभिरोजसा । एन्द्रस्य पीतये विश ॥

ஓ இந்து (சோமா), கலசங்கள் வலிமைமிகு ஓடைகளால் உன்னை இங்கே அழைக்கின்றன; இந்திரனின் பானத்திற்காக உள்ளே நுழைவு செய்.

Mantra 15

यस्य ते मद्यं रसं तीव्रं दुहन्त्यद्रिभिः । स पवस्वाभिमातिहा ॥

அத்ரி (அழுத்துக் கற்கள்) மூலம் பிழிந்து எடுக்கப்படும் உன் கூர்மையான, மயக்கமூட்டும் ரசத்தையுடையவனே—ஓ சோமா, தூய்மையடைந்து, எங்களுள் பகைச் சக்திகளை அழிப்பவனாகப் பாய்ந்து வா.

Mantra 16

राजा मेधाभिरीयते पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे ॥

அரசன்—தன்னைத் தானேத் தூய்மைப்படுத்தும் சோமா—மேதையின் ஊக்கங்களுடன் முன்னே செல்கிறான்; மனத்தில் அமர்ந்து, அந்தரிக்ஷப் பாதையில் பயணிக்கிறான்.

Mantra 17

आ न इन्दो शतग्विनं गवां पोषं स्वश्व्यम् । वहा भगत्तिमूतये ॥

ஓ இந்து! எங்களிடம் வா—சதக்வின் (நூறுமடங்கு வளர்ச்சி) உடன்; கவைம் (கதிர்-பசுக்கள்) போஷணமும், ஸ்வஶ்வ்யம் (நல்ல அசுவலன்/வேக ஆற்றல்) செல்வமும் கொண்டு. எங்கள் உதவிக்காக பக (bhaga) அளிக்கும் பகுக்கப்பட்ட சௌபாக்யப் பங்கினை இங்கு கொண்டு வா.

Mantra 18

आ नः सोम सहो जुवो रूपं न वर्चसे भर । सुष्वाणो देववीतये ॥

ஓ சோமா! எங்களுக்காக ஸஹஸ் (வலிமை) மற்றும் ஜுவः (வேகத் தூண்டல்) கொண்டு வா; வர்சஸ் (ஒளி/பிரகாசம்) பெறுவதற்கெனப் போல ஒரு ரூபம் (ஒளிமிகு வடிவு) தருவாய். ஸுஷ்வாண (ஒலித்தெழும்/ரசநாதமாய்) ஆகி தேவவீதி (தேவர்களை அடைதலும் அனுபவித்தலும்) பொருட்டு இயங்கு.

Mantra 19

अर्षा सोम द्युमत्तमोऽभि द्रोणानि रोरुवत् । सीदञ्छ्येनो न योनिमा ॥

ஓ சோமா! த்யுமத்தம (மிகவும் ஒளிமிகு) ஆகி அர்ஷா—த்ரோணங்கள் (தொட்டிகள்/பாத்திரங்கள்) மீது ரோருவத் (கர்ஜனைபோல் ஒலித்துக்) கொண்டு பாய்ந்து ஓடு. ஷ்யேனன் (பருந்து) தன் யோனி (இருப்பு/வீடு) யில் அமர்வதுபோல், அங்கே சீத்—உன் தளத்தில் நிலைபெறு.

Mantra 20

अप्सा इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमो अर्षति विष्णवे ॥

நீரோடைகளில் சோமம் இந்திரனுக்காகவும், வாயுவுக்காகவும், வருணனுக்காகவும், மருத்கணங்களுக்காகவும், விஷ்ணுவுக்காகவும் பாய்கிறது.

Mantra 21

इषं तोकाय नो दधदस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणम् ॥

எங்கள் பிள்ளைகளுக்குப் போஷணவலிமையை—ஆம், எங்களுக்கும்கூட, எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும்—அளித்து, ஓ சோமா, எம்மை நோக்கிப் பரிசுத்தமாய் பாய்வாயாக; ஆயிரமடங்கு நிறைவுடன் வா.

Mantra 22

ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे । ये वादः शर्यणावति ॥

தொலைப் பகுதியில் பிழியப்படும் சோமங்களும், அருகுப் பகுதியில் பிழியப்படும் சோமங்களும், ஶர்யணாவத்தில் உள்ள சோமங்களும்—அவை அனைத்தும் ஒரே அர்ப்பண ஓடையாக ஒன்றுகூடட்டும்.

Mantra 23

य आर्जीकेषु कृत्वसु ये मध्ये पस्त्यानाम् । ये वा जनेषु पञ्चसु ॥

஋ஜீக-களங்களில் செயற்படுவோர், எங்கள் இருப்பின் பஸ்த்ய (வாசஸ்தரங்கள்) நடுவில் நிலைபெற்றோர், மேலும் பஞ்ச ஜனேஷு—ஐந்துவகை மக்களிடையிலும் (நம் இயல்பின் ஐந்து ஒழுங்குகளில்) இயங்குவோர் ஆகிய அந்த சோம-சக்திகள், உள்ளார்ந்த துணையாளர்களாக எங்களிடம் பிரசன்னமாவாராக.

Mantra 24

ते नो वृष्टिं दिवस्परि पवन्तामा सुवीर्यम् । सुवाना देवास इन्दवः ॥

அழுத்தலில் (ஸுவானா) தெய்வீகமான அந்த தேவ-இந்துக்கள், வானத்திற்கப்பாற்பட்ட இடத்திலிருந்து வரும் மழையை எங்களுக்காகத் தூய்மைப்படுத்துவாராக; மேலும் எங்களுள் ஸுவீர்யம்—உண்மையான வீரியம், ஆன்மாவின் வெற்றிச் சக்தி—வரச் செய்வாராக.

Mantra 25

पवते हर्यतो हरिर्गृणानो जमदग्निना । हिन्वानो गोरधि त्वचि ॥

ஹர்யத (பொன்-தூண்டப்பட்ட) ஹரி—அந்த ஒளிமிகு—தூய்மையடைந்து ஓடுகின்றான்; ஜமதக்னி (தேடுபவரில் விழித்தெழும் அக்னி-இச்சை) அவனைப் புகழ்கிறது; அவன் கோ-சர்மம், த்வச் (மூடுபடலம்) மீது முன்னே செலுத்தப்படுகிறான்—மறைந்த ஒளியை விடுவிக்க.

Mantra 26

प्र शुक्रासो वयोजुवो हिन्वानासो न सप्तयः । श्रीणाना अप्सु मृञ्जत ॥

முன்னே செல்கின்றன இவ்வொளிமிக்க (சோமரசம்), உயிர்வேகத்தால் துரிதம், ஏழு குதிரைகள் போல் தூண்டப்பட்டவை; நீர்களில் கலந்து அவை சுத்திகரித்து, நம் இருப்பின் ஓடைகளைத் தயாராக்குகின்றன.

Mantra 27

तं त्वा सुतेष्वाभुवो हिन्विरे देवतातये । स पवस्वानया रुचा ॥

ஓ சோமா, பிழிந்த சுதங்களில் உன்னை வல்லவர்கள் நம்முள் தெய்வத்தன்மை உருவாகும்படியாகத் தூண்டுகின்றனர்; ஆகவே இந்த ஒளியால், இந்த பிரகாசமான வழிகாட்டுதலால் நீ உன்னைத் தூய்மைப்படுத்து.

Mantra 28

आ ते दक्षं मयोभुवं वह्निमद्या वृणीमहे । पान्तमा पुरुस्पृहम् ॥

இன்று நாங்கள் உன் அந்த தக்ஷத்தை—இன்பம் தருவதை, மேலும் அக்னிச் சுவபாவமான வஹ்னி-வாகக சக்தியை—எங்களுக்கெனத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்; காக்கப்பட்டவனே, மிக விரும்பத்தக்கவனே, எங்களிடம் வா.

Mantra 29

आ मन्द्रमा वरेण्यमा विप्रमा मनीषिणम् । पान्तमा पुरुस्पृहम् ॥

எங்களிடம் அந்த ஆனந்தமயமான (மந்த்ர) வरेண்யனை கொண்டு வா; எங்களிடம் அந்த விப்ர—மனீஷியை (ஊக்கமுற்ற ரிஷி, ஞானச் சிந்தனையாளர்) கொண்டு வா. காக்கப்பட்டவனும் பலரால் விரும்பப்படுபவனும்—எங்களிடம் வருவானாக.

Mantra 30

आ रयिमा सुचेतुनमा सुक्रतो तनूष्वा । पान्तमा पुरुस्पृहम् ॥

எங்களிடம் ரயி (செல்வ-நிறைவு) யை கொண்டு வா; எங்களிடம் சுசேது (தெளிவாக விழித்துணர்வு) யை கொண்டு வா. ஹே சுக்ரது (நல்ல சங்கல்பத்தில் வலிமை உடையவனே), அதை எங்கள் உடல்களில் நிலைநிறுத்து—காக்கப்பட்டவனும் பலரால் விரும்பப்படுபவனும் எங்களிடம் வருவானாக.