Sukta 63

Mantra 1

आ पवस्व सहस्रिणं रयिं सोम सुवीर्यम् । अस्मे श्रवांसि धारय ॥

ஓ சோமா, பவமானனாய் எம்மை நோக்கிப் பாய்ந்து வா; ஆயிரமடங்கு ரயியும் சுவீர்யமும் கொண்டு வா. எங்களுள் ஶ்ரவாஂஸி—ஊக்கமூட்டும் சத்தியத்தின் புகழை—நிலைப்படுத்து.

Mantra 2

इषमूर्जं च पिन्वस इन्द्राय मत्सरिन्तमः । चमूष्वा नि षीदसि ॥

நீ இஷையும் ஊர்ஜையும் வளர்த்துப் பெருக்குகிறாய்; இந்திரனுக்குப் பேர்மதம் அளிப்பவனாய் (மத்ஸரின்தம), சமூ-கிண்ணங்களில் வந்து நீ அமர்ந்து நிலைபெறுகிறாய்.

Mantra 3

सुत इन्द्राय विष्णवे सोमः कलशे अक्षरत् । मधुमाँ अस्तु वायवे ॥

இந்திரனுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் பிழிந்த சோமம் கலசத்தில் ஓடிப் புகுந்தது. அது வாயுவுக்காக மதுமிகுந்ததாக இருக்கட்டும்—பிராணவாயுவின் விரிந்த இயக்கத்திற்குரிய இனிய ஆனந்த-ரசமாக.

Mantra 4

एते असृग्रमाशवोऽति ह्वरांसि बभ्रवः । सोमा ऋतस्य धारया ॥

இந்த செம்மஞ்சள் நிறம் கொண்ட, விரைவோடும் சோம-ரசங்கள் வளைவுகளையும் சிதறல்களையும் கடந்தே பாய்ந்து வெளிவந்தன. அவை ṛta-வின் (ऋत) ஓட்டத்தில் செல்கின்றன—சத்திய-ஒழுங்கின் நேர்மையான பிரவாகத்தில்.

Mantra 5

इन्द्रं वर्धन्तो अप्तुरः कृण्वन्तो विश्वमार्यम् । अपघ्नन्तो अराव्णः ॥

இந்திரனை வளர்த்தெழுப்பி, apturaḥ (அப்துரः)—காரியத்தைச் செய்பவர்கள்—எங்களுள் உள்ள அனைத்தையும் ārya (ஆர்ய), ஒளிமிக்கதாக்குகின்றனர். அவர்கள் arāvṇaḥ (அராவ்ணঃ)—வறுமை, குறைப்பு தரும் சக்திகளை—அடித்து அகற்றுகின்றனர்.

Mantra 6

सुता अनु स्वमा रजोऽभ्यर्षन्ति बभ्रवः । इन्द्रं गच्छन्त इन्दवः ॥

பிழிந்து எடுக்கப்பட்ட கபிஷ-பொன்னிற சோமத் துளிகள் தம் சொந்தப் பாதையில் ஓடி, ரஜஸ்—ஒளிமிகு உலகம்—நோக்கி பெருக்கெடுகின்றன. இச் சோமத் துளிகள் இந்திரனை நோக்கிச் செல்கின்றன—ஒளியை வெல்லும் அந்த வல்லமை நோக்கி.

Mantra 7

अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोचयः । हिन्वानो मानुषीरपः ॥

இத்தாரையால் பவஸ்வ, ஓ சோம—அத்தாரையால் நீ சூரியனை ஒளிரச் செய்கிறாய். மனிதரின் ஆபः (நீர்த் தாரைகள்) என்பவற்றைத் தூண்டி, எங்கள் இயல்பின் ஓட்டங்களை ஒளிக்குத் தள்ளிச் செலுத்துகிறாய்.

Mantra 8

अयुक्त सूर एतशं पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे ॥

ஒளிமிகு சூரன் வேகமிகு ஏதச (குதிரை) யை யோக்கியான்; பவமானன் மனத்தில் ஆதாரமாய் இருந்து, அந்தரிக்ஷப் பாதையில் செல்கிறான்—பூமி மற்றும் த்யௌ (வானம்) இடையே.

Mantra 9

उत त्या हरितो दश सूरो अयुक्त यातवे । इन्दुरिन्द्र इति ब्रुवन् ॥

அந்த ஒளிமிகு ஒன்று பயணத்திற்காக பத்து ஹரித (செம்மஞ்சள்) குதிரைகளை யோக்கியது. இந்து (சோமரசத் துளி) முன்னே சென்று—“நான் இந்திரன்” என்று அறிவிக்கிறது.

Mantra 10

परीतो वायवे सुतं गिर इन्द्राय मत्सरम् । अव्यो वारेषु सिञ्चत ॥

வாயுவிற்காகச் சுற்றிலும் பிழிந்த சோமத்தை ஊற்று; இந்திரனுக்காக மட்சர—மயக்கமூட்டும் ஆனந்தரசத்தை ஊற்று. ஆட்டுமயிர் வடிகட்டி அதை ஸ்தோத்திரத் தாரைகளில் சொட்டச் செய்யட்டும்—அவ்வாறு சுத்தமான இனிமை ஊக்கமுற்ற வாக்கின் வழிகளிலெல்லாம் பரவட்டும்.

Mantra 11

पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम दुष्टरम् । यो दूणाशो वनुष्यता ॥

ஹே பவமான சோமா, எங்களுக்காக ரயி—அடையக் கடினமான அந்த நிறைவு/செல்வத்தை—கண்டறிந்து அருள்வாயாக; குறைவு விளைவிக்கும் சக்திகள் அடக்கப்பட்டு, ஏங்கும் சித்தத்தின் சேவையில் நிற்கும்படியாக.

Mantra 12

अभ्यर्ष सहस्रिणं रयिं गोमन्तमश्विनम् । अभि वाजमुत श्रवः ॥

எங்களிடம் ஆயிரமடங்கு ரயி—கோ-செல்வமும் அச்வ-செல்வமும் உடையது—பாய்ந்து வரச் செய்; மேலும் வாஜம் (வலச் செழிப்பு) மற்றும் ஶ்ரவஸ் (புகழ்) ஆகியவற்றையும் எங்களுக்காக முன்னேற்றுவாயாக.

Mantra 13

सोमो देवो न सूर्योऽद्रिभिः पवते सुतः । दधानः कलशे रसम् ॥

சூரியனைப் போன்ற தேவன் சோமன், அத்ரி (கற்கள்) கொண்டு சுதமாகப் பிழியப்பட்டு, பவமானனாகத் தூய்மையுடன் பாய்கிறான்; அவன் கலசத்தில் ரசத்தைத் தாங்கி நிலைநிறுத்துகிறான்.

Mantra 14

एते धामान्यार्या शुक्रा ऋतस्य धारया । वाजं गोमन्तमक्षरन् ॥

இவை ஆர்ய (உன்னத) ஒளிமிகு தாமங்கள், ருதத்தின் (Ṛta) தாரையால் பாய்ந்து வெளிப்பட்டன; அவை கோ-செல்வம் உடைய வாஜத்தை (வலச் செழிப்பு) பொழிந்தன.

Mantra 15

सुता इन्द्राय वज्रिणे सोमासो दध्याशिरः । पवित्रमत्यक्षरन् ॥

தயிர்-கலவையுடன் (தத்யாஶிர) பிழிந்த சோமங்கள், வஜ்ரதாரி இந்திரனுக்காக, பவித்ரம் (வடிகட்டி) தாண்டி ஓடின—எங்களுள் உள்ள வெற்றிவல்லமை ஊட்டம் பெறும்படி.

Mantra 16

प्र सोम मधुमत्तमो राये अर्ष पवित्र आ । मदो यो देववीतमः ॥

ஓ சோமா, மதுமத்தமா! ரயி (செல்வம்/வளமை) பொருட்டு பவித்ரம் (வடிகட்டி) நோக்கி ஓடு. இதுவே தேவ-வீததமமான மது—தேவர்களின் ஆற்றலை நமக்குரியதாக்க மிக வல்ல பரவசம்.

Mantra 17

तमी मृजन्त्यायवो हरिं नदीषु वाजिनम् । इन्दुमिन्द्राय मत्सरम् ॥

அவனை நாடுவோர் தூய்மைப்படுத்துகின்றனர்—நதிகளில் அந்த ஹரித் (செம்பொன்/மஞ்சள் நிற) வாஜின் (வல்லவன்) ஐ; இந்திரனுக்காக அந்த இந்துவை—மத்ஸர (உந்தும் மது) ஆகி வெற்றியாற்றலைத் தூண்டும் ஒன்றை.

Mantra 18

आ पवस्व हिरण्यवदश्वावत्सोम वीरवत् । वाजं गोमन्तमा भर ॥

ஓ சோமா! பொன்-ஒளி உடையவனாய், குதிரைபோல் வேகமுடையவனாய், வீர-வலிமை உடையவனாய் எங்களிடம் தூய்மையடைந்து பாய்ந்து வா. கோ-செல்வமும் வாஜ-செல்வமும் நிறைந்த வாஜம் (வலிமை/வெற்றி-சக்தி) எங்களிடம் கொண்டு வா.

Mantra 19

परि वाजे न वाजयुमव्यो वारेषु सिञ्चत । इन्द्राय मधुमत्तमम् ॥

வாஜத்திற்கான போட்டிபோல், வாஜயு சோமத்தை ஆட்டின்-மயிர் வடிகட்டிகளில் (அவ்ய வारेஷு) சுற்றிலும் ஊற்று—இந்திரனுக்காக, மிக மிக தேன்-இனிமை நிறைந்ததாக—வெற்றி தரும் வலிமை உறுதியாகும்படி.

Mantra 20

कविं मृजन्ति मर्ज्यं धीभिर्विप्रा अवस्यवः । वृषा कनिक्रदर्षति ॥

நன்மையை நாடும் விப்ரர்கள் தங்கள் ‘தீ’ (உள்ளுணர்வு) மூலம் தூய்மைப்படுத்தப்பட வேண்டிய அந்த கவியைச் சுத்தம் செய்கிறார்கள். காளை, முழங்கியபடி, வேகமாக முன்னே பாய்கிறது—தெளிவாக்கப்பட்ட ஆனந்தத்தின் தீவிர சக்தியாக.

Mantra 21

वृषणं धीभिरप्तुरं सोममृतस्य धारया । मती विप्राः समस्वरन् ॥

஋தத்தின் (சத்திய-ஒழுங்கின்) ஓட்டத்தில் பாயும், விரைவில் செயலை நிறைவேற்றும் அந்த வृषண சோமனை ஒளிமிக்க தியால் விப்ரர்கள் ஒரே ஸ்வரமாக இசைந்து வழிபடுகின்றனர்.

Mantra 22

पवस्व देवायुषगिन्द्रं गच्छतु ते मदः । वायुमा रोह धर्मणा ॥

தேவாயு, நீ பவித்ரமாவாயாக; உன் மது (பரமானந்தம்) இந்திரனிடம் செல்லட்டும்; மேலும் உன் ஸ்வதர்மம்—உண்மையான செயல்-நியமம்—மூலம் வாயுவை நோக்கி ஏறு.

Mantra 23

पवमान नि तोशसे रयिं सोम श्रवाय्यम् । प्रियः समुद्रमा विश ॥

பவமான சோமா, எங்கள் தோஷத்தில் (மகிழ்வில்) நிலைபெறு; கேட்கத் தகுந்த புகழுடைய ரயி—செல்வ-வளம்—கொண்டு வா; பிரியனே, சமுத்திரமெனும் பரிபூரணத்தில் நுழை.

Mantra 24

अपघ्नन्पवसे मृधः क्रतुवित्सोम मत्सरः । नुदस्वादेवयुं जनम् ॥

ஓ சோமா! தாக்குதல்களை ஒழிப்பவனே, நீ உன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்கிறாய்; ஓ க்ரதுவித் (சங்கல்பம் அறிந்தவன்), மத்‌സர (உல்லாசம் அளிப்பவன்)! தேவனை நாடாத அதேவயு மக்களைத் துரத்தி அகற்று.

Mantra 25

पवमाना असृक्षत सोमाः शुक्रास इन्दवः । अभि विश्वानि काव्या ॥

பவமான சோமங்கள்—ஒளிரும் இந்து துளிகள்—விடுதலையடைந்து பாய்கின்றன; அவை ரிஷி-வாக்கின் எல்லாக் காவ்யங்களாகிய (ஊக்கமூட்டிய உண்மைகள்) நோக்கி முன்னே செல்கின்றன.

Mantra 26

पवमानास आशवः शुभ्रा असृग्रमिन्दवः । घ्नन्तो विश्वा अप द्विषः ॥

பவமான, விரைவான, ஒளிமிகு இந்து துளிகள் பாய்ந்து வெளிப்பட்டன; அவை எல்லா வெறுப்புகளையும் பகைமைச் சக்திகளையும் தாக்கி அகற்றுகின்றன.

Mantra 27

पवमाना दिवस्पर्यन्तरिक्षादसृक्षत । पृथिव्या अधि सानवि ॥

பவமானராக (தூய்மையடைந்து) அவர்கள் த்யௌவின் சுற்றிலிருந்து, அந்தரிக்ஷத்திலிருந்து பாய்ந்து வெளிப்பட்டனர்; பூமியின் சானு (மலைமுதுகு/மேடு) மீது வந்து நிலைத்தனர்.

Mantra 28

पुनानः सोम धारयेन्दो विश्वा अप स्रिधः । जहि रक्षांसि सुक्रतो ॥

ஓ சோமா! தாரையில் பவமானனாகி, ஓ இந்து! எல்லா ஸ்ரித் (வளைவு/குட்டிலம்) நீக்குவாயாக; ஓ ஸுக்ரது (நல்ல செயலில் வல்லவன்), ரக்ஷாஂஸி (இருள்-அரக்க சக்திகள்) அழிப்பாயாக.

Mantra 29

अपघ्नन्त्सोम रक्षसोऽभ्यर्ष कनिक्रदत् । द्युमन्तं शुष्ममुत्तमम् ॥

ஓ சோமா! ரக்ஷஸ்களை அபக்னன் (அழித்துக்கொண்டே) நீ அப்யர்ஷ (மிகுந்த வேகத்தில் பொங்கி) கனி-க்ரதத் (ஒலித்துக்கொண்டே) முன்னே பாய்வாயாக; த்யுமந்தம்—உத்தம ஷுஷ்மம் (ஒளிமிகு, உன்னத வலிமை) அருள்வாயாக.

Mantra 30

अस्मे वसूनि धारय सोम दिव्यानि पार्थिवा । इन्दो विश्वानि वार्या ॥

ஓ சோமா, எங்களுக்காக தெய்வீகமும் பார்திவமும் ஆகிய வசுக்கள் (செல்வங்கள்) அனைத்தையும் தாங்கி அருள்வாயாக. ஓ இந்து, எங்களுள் எல்லா விரும்பத்தக்க நிறைவுகளையும் நிலைபெறச் செய்வாயாக.