Sukta 53

Mantra 1

इन्द्रापर्वता बृहता रथेन वामीरिष आ वहतं सुवीराः । वीतं हव्यान्यध्वरेषु देवा वर्धेथां गीर्भिरिळया मदन्ता ॥

ஹே இந்திரா, பர்வதா! பெரும் ரதத்தில் வாருங்கள்; விரும்பத்தக்க இஷைகள்—போஷணமும் வீரத்தையும் அளிக்கும் ஓடைகள்—எங்களிடம் கொண்டு வாருங்கள். தேவர்களே! அத்வர யாகங்களில் ஹவ்யங்களை அனுபவியுங்கள்; எங்கள் கீர்த்திப் பாடல்களால் வளர்ந்து, அந்த வளர்ச்சியில் இளா தரும் ஆனந்தத்தில் மயங்கி செயலுக்கு எழுங்கள்.

Mantra 2

तिष्ठा सु कं मघवन्मा परा गाः सोमस्य नु त्वा सुषुतस्य यक्षि । पितुर्न पुत्रः सिचमा रभे त इन्द्र स्वादिष्ठया गिरा शचीवः ॥

ஹே மகவன்! அமைதியுடன் இங்கேயே நில்லு; விலகிச் செல்லாதே. இப்போது நன்கு பிழிந்த (ஸுஷுத) சோமத்திற்காக உன்னை யஜித்து அழைக்கிறேன். தந்தையின் பங்கினை நோக்கி மகன் கை நீட்டுவது போல, உன் பொழிவை நான் பற்றுகிறேன்—ஹே இந்திரா, சகீவன்—மிக இனிய வாக்கால்.

Mantra 3

शंसावाध्वर्यो प्रति मे गृणीहीन्द्राय वाहः कृणवाव जुष्टम् । एदं बर्हिर्यजमानस्य सीदाथा च भूदुक्थमिन्द्राय शस्तम् ॥

ஹே அத்வர்யு! என் புகழ்ச்சிக்கு மறுமொழி கூறி, ஒப்புதல் சொல்லை உச்சரி—இந்திரனுக்காக ‘வாஹः’ (யாகப் பாதை/அர்ப்பண மார்க்கம்) இனிமையும் ஏற்றதுமாக நாம் செய்வோம். யஜமானனின் இந்த பர்ஹிஸில் அமர்வாயாக; அப்பொழுது இந்திரனுக்காக உக்த-சஸ்தம்—ஊக்கமூட்டும் வாக்கின் உண்மைப் புகழுரை—உண்டாகட்டும்.

Mantra 4

जायेदस्तं मघवन्त्सेदु योनिस्तदित्त्वा युक्ता हरयो वहन्तु । यदा कदा च सुनवाम सोममग्निष्ट्वा दूतो धन्वात्यच्छ ॥

மகவன் (உதார தானவீரா), அஸ்தம்—இல்லம் நோக்கிச் செல்லுதல்—உனக்குச் சத்தியமான ஓய்விடமாகவும், புதுப்பிறப்பின் யோனியாகவும் அமையட்டும்; அப்பொழுது யோகம்செய்யப்பட்ட உன் ஹரி (செம்மஞ்சள் குதிரைகள்) உன்னை எங்களிடம் கொண்டு வரட்டும். எப்போதெல்லாம் நாம் சோமத்தை சுனவம் (பிழிந்து அர்ப்பணித்து) செய்கிறோமோ, அப்போதெல்லாம் அக்னி உன் தூதனாக விரிந்த வெளிகளைத் தாண்டி உன்னை நோக்கி விரைந்து செல்கிறான்.

Mantra 5

परा याहि मघवन्ना च याहीन्द्र भ्रातरुभयत्रा ते अर्थम् । यत्रा रथस्य बृहतो निधानं विमोचनं वाजिनो रासभस्य ॥

மகவன் இந்திரா, முன்னே செல்; மேலும் திரும்பியும் வா—ஓ சகோதரா—உன் நோக்கம் இரு இயக்கங்களிலும் உள்ளது: எங்கே பெரும் ரதத்தின் நிதானம் (நிறுத்தம்/நிறுவல்) இருக்கிறதோ, எங்கே வாஜின் (வேகமிகு வாகனன்) ராஸப (வலிமைமிகு சுமப்பவன்) என்பவனின் விமோசனம் (விடுதலை) இருக்கிறதோ அங்கே.

Mantra 6

अपाः सोममस्तमिन्द्र प्र याहि कल्याणीर्जाया सुरणं गृहे ते । यत्रा रथस्य बृहतो निधानं विमोचनं वाजिनो दक्षिणावत् ॥

சோமத்தை அருந்தி, இந்திரா, உன் அஸ்தம்—இல்லம்—நோக்கிப் புறப்படு; உன் வீட்டில் கல்யாணியான ஜாயா சுரணம் (மகிழ்ச்சி-செழிப்பு) உடையவளாக வாழ்கிறாள். அங்கேயே பெரும் ரதத்தின் நிதானம் (நிறுத்தம்/நிறுவல்) உள்ளது; அங்கேயே வாஜின் (வேகமிகு) என்பவனின் விமோசனம்—தக்ஷிணாவத், அதாவது தக்ஷிணா (யாக-தானம்) உடன் கூடியது.

Mantra 7

इमे भोजा अङ्गिरसो विरूपा दिवस्पुत्रासो असुरस्य वीराः । विश्वामित्राय ददतो मघानि सहस्रसावे प्र तिरन्त आयुः ॥

இவர்கள் நன்மை புரியும் அங்கிரஸர்கள்—பல வடிவமுடையோர், ஒளிமிகு த்யௌஸின் புதல்வர், அசுரன் (ஆண்டவன்) எனும் இறைவனின் வீரர்கள்—விச்வாமித்ரருக்கு வளத்தின் தானங்களை அளித்துக் கொண்டு, ஆயு-ப்ராணனை ஆயிரம் சாவைகளால் (பெருக்கப் பெருக்காக) முன்னே விரிவாக்குகின்றனர்.

Mantra 8

रूपंरूपं मघवा बोभवीति मायाः कृण्वानस्तन्वं परि स्वाम् । त्रिर्यद्दिवः परि मुहूर्तमागात्स्वैर्मन्त्रैरनृतुपा ऋतावा ॥

வடிவின் மேல் வடிவாக மகவா (தானவான்) ஆகின்றான்; மாயா-சக்திகளை உருவாக்கி, தன் உடலைத் தானே சுற்றிலும் வடிக்கிறான். ஒரு முஹூர்த்தத்தில் மூன்று முறை த்யௌஸைச் சுற்றிச் சென்றபோது, தன் சொந்த மந்திரங்களால்—அந்ருத (ஒழுங்கின்மை) எதிர்ப்புக் காவலன், ருத (சத்திய-ஒழுங்கு) நிறுவுபவன்—அவன் ருதாவா ஆனான்.

Mantra 9

महाँ ऋषिर्देवजा देवजूतोऽस्तभ्नात्सिन्धुमर्णवं नृचक्षाः । विश्वामित्रो यदवहत्सुदासमप्रियायत कुशिकेभिरिन्द्रः ॥

மகா ரிஷி—தேவர்களால் பிறந்தவன், தேவர்களால் தூண்டப்பட்டவன், ந்ருசக்ஷா (மனிதரை நோக்கும் பார்வையுடையவன்)—கடல்போன்ற சிந்துவை உறுதியாகத் தடுத்தான். விச்வாமித்ரன் சுதாஸனை அக்கரை ஏற்றியபோது, குஷிகர்களுடன் இந்திரன்—விரோதமானதற்கு எதிராகத் திரும்பி—வந்தான்.

Mantra 10

हंसा इव कृणुथ श्लोकमद्रिभिर्मदन्तो गीर्भिरध्वरे सुते सचा । देवेभिर्विप्रा ऋषयो नृचक्षसो वि पिबध्वं कुशिकाः सोम्यं मधु ॥

அன்னப்பறவைகள் (ஹம்ஸா) போலத் தெளிந்த ஸ்தோத்திர-ஒலியை நீங்கள் அமைக்குங்கள்; அத்ரி (சோம அரைக்கும் கற்கள்) யாலும், கீர் (ரிக்-மந்திரப் பாடல்கள்) யாலும் மயங்கியவர்களாய், சோமம் பிழியப்படும் அத்வர யாகத்தில்—சுத (பிழிந்த) சோமத்துடன் ஒன்றாய். தேவர்களுடன், மனிதரை அறியும் ந்ருசக்ஷஸரான விப்ர ரிஷிகளே—குஷிகர்களே, அந்த சோம்ய மது (இனிய சோமரசம்) முழுமையாகப் பருகுங்கள்.

Mantra 11

उप प्रेत कुशिकाश्चेतयध्वमश्वं राये प्र मुञ्चता सुदासः । राजा वृत्रं जङ्घनत्प्रागपागुदगथा यजाते वर आ पृथिव्याः ॥

முன்னே செல்லுங்கள், குஷிகர்களே; விழிப்புணர்வை எழுப்புங்கள்; ராயே (செல்வம்/வளமை) பொருட்டு அஸ்வத்தை விடுவியுங்கள்—சுதாஸே. அரசன் வ்ருத்ரன் (மூடுபவன்) மீது முன்னும், பின்னும், மேலுமாக—எல்லாத் திசைகளிலும் தாக்கி வென்றான்; பின்னர் பூமியின் விரிவிலிருந்து தேர்ந்த வரம் (வரதானம்) பெற யஜனம் செய்கிறான்.

Mantra 12

य इमे रोदसी उभे अहमिन्द्रमतुष्टवम् । विश्वामित्रस्य रक्षति ब्रह्मेदं भारतं जनम् ॥

இந்த இரு ரோதஸீ (த்யாவா-ப்ருதிவீ) யையும் தாங்குபவனை—நான் ஸ்துதியால் இந்திரனை உறுதிப்படுத்தினேன். இந்தப் பிரஹ்ம (மந்திர-சக்தி) விஶ்வாமித்ரரின் பாரத ஜனத்தை காக்கிறது.

Mantra 13

विश्वामित्रा अरासत ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे । करदिन्नः सुराधसः ॥

வஜ்ரதாரியான இந்திரனுக்காக விஶ்வாமித்ரர்கள் பிரஹ்மன் (வாக்கு/மந்திரம்) அமைத்தனர். அந்தச் சு-ராதஸ் (உத்தம தான-செல்வம்) உடைய செயல் நமக்குச் செழுமையும் அழகிய நலனும் அளிக்கட்டும்.

Mantra 14

किं ते कृण्वन्ति कीकटेषु गावो नाशिरं दुह्रे न तपन्ति घर्मम् । आ नो भर प्रमगन्दस्य वेदो नैचाशाखं मघवन्रन्धया नः ॥

கீகடர்களிடையே உன் பசுக்கள்/ஒளிக்கதிர்கள் என்ன செய்கின்றன—அங்கே அவை செறிந்த சாரமுள்ள பாலைப் பிழியவும் இல்லை, நெய்-வெப்பத்தைத் தூண்டவும் இல்லை. விகாரமான மணத்தில் அலைவோரிடமிருந்து உண்மையான வேதம் (அறிவு) நமக்கு கொண்டு வா; மேலும், மघவன், நியாய வம்சத்துக்குச் சேர்ந்ததல்லாத கிளையற்ற/அந்நிய முளையை நமக்காக அடக்கி ஆள்.

Mantra 15

ससर्परीरमतिं बाधमाना बृहन्मिमाय जमदग्निदत्ता । आ सूर्यस्य दुहिता ततान श्रवो देवेष्वमृतमजुर्यम् ॥

சசர்பரீ, அந்ருத/அதர்ம மனத்தைத் தள்ளி அடக்கி, ‘ப்ருஹத்’ (விரிவு) அளந்தாள்; ஜமதக்னி-தத்தையாக, சூரியனின் மகள் தேவர்களிடையே அம்ருதமான, அஜரமான ‘ஶ்ரவஸ்’ (கேள்வி-புகழ்) விரித்தாள்.

Mantra 16

ससर्परीरभरत्तूयमेभ्योऽधि श्रवः पाञ्चजन्यासु कृष्टिषु । सा पक्ष्या नव्यमायुर्दधाना यां मे पलस्तिजमदग्नयो ददुः ॥

சஸரபரீ விரைவாக வந்து, ஐந்து-ஜன்ய மக்களிடையே ‘ஶ்ரவஸ்’ (ஊக்கமூட்டும் புகழ்/கேள்வித்-தேஜஸ்) என்பதை மேலாக நிறுவினாள். அவள் சிறகுடையவள்; புதிய ‘ஆயு’ (உயிர்-பிராணம்) நிலைநிறுத்துபவள்—பலஸ்தி-ஜமதக்னி அக்னிகள் எனக்கு அளித்தவளே அவள்.

Mantra 17

स्थिरौ गावौ भवतां वीळुरक्षो मेषा वि वर्हि मा युगं वि शारि । इन्द्रः पातल्ये ददतां शरीतोररिष्टनेमे अभि नः सचस्व ॥

எங்கள் இரு (இணை) சக்திகளும் நிலைத்திருக்கட்டும்; அச்சு உறுதியாக இருக்கட்டும்; இழைகள் வழுக்காதிருப்பனவாக, நுகம் சிதறாதிருப்பனவாக. சீரற்ற பாதையிலும் இந்திரன் நிலைபெறச் செய்யட்டும்; ஓ அరిష்டநேம (உடையாத நாபி) ரதமே, எங்களோடு இணைந்து எங்களோடு நகர்வாயாக.

Mantra 18

बलं धेहि तनूषु नो बलमिन्द्रानळुत्सु नः । बलं तोकाय तनयाय जीवसे त्वं हि बलदा असि ॥

இந்திரனே, எங்கள் உடல்களில் வலிமையை நிறுவு; எங்கள் ‘அநளுத்ஸு’ (அறியாதிராத/அடங்காத, உடையாத ஆற்றல்களில்) வலிமை அளி. வாழ்விற்காகக் குழந்தைக்கும் சந்ததிக்கும் வலிமை—நீயே உண்மையில் வலிமை அளிப்பவன்.

Mantra 19

अभि व्ययस्व खदिरस्य सारमोजो धेहि स्पन्दने शिंशपायाम् । अक्ष वीळो वीळित वीळयस्व मा यामादस्मादव जीहिपो नः ॥

கதிர (கதிர-வனஸ்பதி) மரத்தின் சாரத்தை விரித்து எடுத்துக்கொள்; ஶிஂஶபா-மரத்தின் அதிர்வில் ஓஜஸ் (வலிமை) நிலைநிறுத்து. ஓ அக்‌ஷ (அச்சு/துரி), உறுதியாக இரு—உறுதியாகப் பதிந்து நிற்க; உன் உறுதியை மேலும் வலுப்படுத்து. இந்தப் பாதை/பயணத்திலிருந்து வழுக்கி விலகாதே; ஓ இயக்கத்தைத் தாங்குபவனே, எங்களை விட்டுவிடாதே.

Mantra 20

अयमस्मान्वनस्पतिर्मा च हा मा च रीरिषत् । स्वस्त्या गृहेभ्य आवसा आ विमोचनात् ॥

இந்த வனஸ்பதி-அதிபதி எங்களைப் பாதுகாப்பாராக—எங்களை விட்டுவிடாமலும், எங்களுக்கு தீங்கு செய்யாமலும் இருப்பாராக. ஸ்வஸ்தியுடன், காவலுடன், அவர் எங்களை எங்கள் இல்லங்களுக்குக் கொண்டு சேர்ப்பாராக; எல்லா பந்தங்களிலிருந்தும் விமோசனம் அளிப்பாராக.

Mantra 21

इन्द्रोतिभिर्बहुलाभिर्नो अद्य याच्छ्रेष्ठाभिर्मघवञ्छूर जिन्व । यो नो द्वेष्ट्यधरः सस्पदीष्ट यमु द्विष्मस्तमु प्राणो जहातु ॥

இந்திரன் இன்று பலவகை உதவிகளோடும், சிறந்த துணைகளோடும் எங்களிடம் வருவானாக; ஓ மகவன், ஓ வீரா, எங்களை முன்னேறும் எழுச்சியில் ஊக்குவிப்பாயாக. எங்களை வெறுப்பவன்—தாழ்ந்த சிந்தையுடையவன்—வீழ்வானாக; எவரை நாம் எதிர்க்கிறோமோ, அவரை அவரது பிராணனே விட்டு விலகட்டும்.

Mantra 22

परशुं चिद्वि तपति शिम्बलं चिद्वि वृश्चति । उखा चिदिन्द्र येषन्ती प्रयस्ता फेनमस्यति ॥

அவள் கோடாரியையும் தீப்பற்றி எரியச் செய்கிறாள்; ‘சிம்பல’ (முள்ளான/கடின உறை) என்பதையும் பிளந்து வெட்டுகிறாள். இந்திரா, ‘உகா’ (அடுப்பின் பானை) கூட—முன்னே தள்ளி வேலைக்குப் பயன்படுத்தப்படும்போது—நுரையைச் சிதறடிக்கிறது. அதுபோல உன் வலிமை எங்கள் உள்ளத்தில் சோம்பிய கருவிகளையும் இயக்கி, வெற்றியளிப்பதாக.

Mantra 23

न सायकस्य चिकिते जनासो लोधं नयन्ति पशु मन्यमानाः । नावाजिनं वाजिना हासयन्ति न गर्दभं पुरो अश्वान्नयन्ति ॥

விவேகமுள்ளோர் ‘சாயக’ (அறிவிலி/மந்தபுத்தி)யை—தலைவன் என எண்ணி—வழிகாட்டியாக்கார். வலிமையுள்ளவன் வலிமையுள்ளவனால் இகழப்படவும் விடார்; குதிரைகளின் முன்னே கழுதையையும் நிறுத்தார்.

Mantra 24

इम इन्द्र भरतस्य पुत्रा अपपित्वं चिकितुर्न प्रपित्वम् । हिन्वन्त्यश्वमरणं न नित्यं ज्यावाजं परि णयन्त्याजौ ॥

இந்திரா, பரதனின் இப்புதல்வர்கள் ‘அபபித்வ’ (வீழ்ச்சியின்றி நிலைதல்) என்னும் கலையை அறிந்தவர்கள்; ‘ப்ரபித்வ’ (சரிவு) அல்ல. அவர்கள் சோர்வுறாத குதிரையையே செலுத்துகிறார்கள்; எப்போதும் தளரும் ஒன்றை அல்ல. போர்க்களத்தில் வில்லின் வலிமையுடன் கூடிய நிறைவு-சக்தியை வெற்றிக்குத் திருப்பி நடத்துகிறார்கள்.