Sukta 87

Mantra 1

रक्षोहणं वाजिनमा जिघर्मि मित्रं प्रथिष्ठमुप यामि शर्म । शिशानो अग्निः क्रतुभिः समिद्धः स नो दिवा स रिषः पातु नक्तम् ॥

ரக்ஷோ-ஹணமான, வாஜின (வேகமிகு) சக்தியை நான் ஏற்றி முன்னே செலுத்துகிறேன்; உறுதியாக நிலைபெற்ற மித்ரன் (மித்ரதேவன்) எனும் சரணத்தை அணைகிறேன். க்ரதுக்களால் ஒளிரும், நம் கர்மங்களால் சமித்தான அக்னி—அவர் பகலில் நம்மைக் காக்கட்டும்; இரவில் நம்மை அனர்த்தம்/காயம் (ரிஷஸ்) இலிருந்து காக்கட்டும்.

Mantra 2

अयोदंष्ट्रो अर्चिषा यातुधानानुप स्पृश जातवेदः समिद्धः । आ जिह्वया मूरदेवान्रभस्व क्रव्यादो वृक्त्व्यपि धत्स्वासन् ॥

ஓ ஜாதவேதஸ், முழுமையாக சமித்தனாய், உன் அர்ச்சிஷால்—அயஸ்-தம்ஷ்ட்ர (இரும்புப் பற்கள்) உடன்—யாதுதானர்களைத் தொடு. உன் ஜிஹ்வையால் மூரதேவான் (மூட, தேவரற்ற) சக்திகளைப் பற்றிக் கொள். அவர்களை வெட்டி வீழ்த்து; க்ரவ்யாத (பச்சை-உண்ணி) அவர்கள்மேல் அமர்ந்து உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்ளட்டும்.

Mantra 3

उभोभयाविन्नुप धेहि दंष्ट्रा हिंस्रः शिशानोऽवरं परं च । उतान्तरिक्षे परि याहि राजञ्जम्भैः सं धेह्यभि यातुधानान् ॥

ஓ இருவகை-காக்கும் அரசனே, கொடுமையுடனும் தீவிரமாக ஒளிர்வதாயும் இருந்து, கீழும் மேலும்—இருபுறமும்—உன் தம்ஷ்ட்ரா (பற்கள்) வை. மேலும் அந்தரிக்ஷத்தில் சுற்றிச் செல். உன் ஜம்பை (தாடைகள்) கொண்டு யாதுதானர்கள்மேல் அழுத்தி, அவர்களை நசுக்கிவிடு.

Mantra 4

यज्ञैरिषूः संनममानो अग्ने वाचा शल्याँ अशनिभिर्दिहानः । ताभिर्विध्य हृदये यातुधानान्प्रतीचो बाहून्प्रति भङ्ध्येषाम् ॥

அக்னியே! யாகங்களால் உன் அம்புகளை வளைத்து இழுத்து, வாக்கினால் சல்லியங்களை (கூரிய அம்புகளை) கூர்மையாக்கி, அவற்றை வஜ்ரம் போல் உறுதியாகச் செய்து—யாதுதானர்களை இதயத்தில் குத்தி வீழ்த்து; ருதம் (சரியான ஒழுங்கு/நடப்பு) எதிராக எழும் அவர்களின் எதிர்முகக் கரங்களை முறித்து விடு.

Mantra 5

अग्ने त्वचं यातुधानस्य भिन्धि हिंस्राशनिर्हरसा हन्त्वेनम् । प्र पर्वाणि जातवेदः शृणीहि क्रव्यात्क्रविष्णुर्वि चिनोतु वृक्णम् ॥

அக்னியே! யாதுதானனின் தோலைப் பிளந்து விடு; கொடிய வஜ்ரம் தன் தீவிர ஒளியால் அவனைத் தாக்கட்டும். ஜாதவேதஸே! அவன் மூட்டுகளை (பர்வாணி) உடைத்து விடு; கிரவ்யாத்—பச்சைமாமிசம் உண்ணும் விழுங்கி—வெட்டப்பட்டதைச் சிதறச் சிதறத் தேர்ந்து எடுத்துக் கொள்ளட்டும்.

Mantra 6

यत्रेदानीं पश्यसि जातवेदस्तिष्ठन्तमग्न उत वा चरन्तम् । यद्वान्तरिक्षे पथिभिः पतन्तं तमस्ता विध्य शर्वा शिशानः ॥

ஜாதவேதஸே! அக்னியே—இப்போது எங்கே அவனைப் பார்க்கிறாயோ, அவன் நின்றாலும் நடந்தாலும்; அல்லது அந்தரிக்ஷத்தில் பாதைகளில் பறந்தாலும்—அங்கேயே உன் அஸ்திரத்தால் அவனைத் துளைத்து விடு, சర్వா (வில்லாளர்)ே, கூர்மையாக்கப்பட்ட ஒளிரும் வலிமையுடன்.

Mantra 7

उतालब्धं स्पृणुहि जातवेद आलेभानादृष्टिभिर्यातुधानात् । अग्ने पूर्वो नि जहि शोशुचान आमादः क्ष्विङ्कास्तमदन्त्वेनीः ॥

பிடிக்கப்பட்டவனை—காப்பாற்று, ஹே ஜாதவேதா, ஈட்டிகளால் தாக்கும் அந்த யாதுதானனிடமிருந்து. ஹே அக்னியே, முதலில் எரிந்து அவனைத் தள்ளி வீழ்த்து; பச்சையை விழுங்குவோர், கடிக்கும் வல்லமைகள்—அந்த (தீய) ஒருவனை, அம்புபோல் வேகமாய் பாயும் சக்திகள், விழுங்கட்டும்.

Mantra 8

इह प्र ब्रूहि यतमः सो अग्ने यो यातुधानो य इदं कृणोति । तमा रभस्व समिधा यविष्ठ नृचक्षसश्चक्षुषे रन्धयैनम् ॥

இங்கே வெளிப்படுத்து, ஹே அக்னியே—அவன் யார், எந்த யாதுதானன் இதைச் செய்கிறான். ஹே யவிஷ்டா (இளையவன்), சமித்களுடன் அவனைப் பற்றிக் கொள்; மனிதரைக் காணும் ஞானிகளின் பார்வைக்குள் அவனை அடக்கு—உண்மைத் தெளிவின் கண்முன் அவனைச் சரணடையச் செய்.

Mantra 9

तीक्ष्णेनाग्ने चक्षुषा रक्ष यज्ञं प्राञ्चं वसुभ्यः प्र णय प्रचेतः । हिंस्रं रक्षांस्यभि शोशुचानं मा त्वा दभन्यातुधाना नृचक्षः ॥

கூர்மையான பார்வையால், ஹே அக்னியே, யாகத்தைப் பாதுகாப்பாயாக; ஹே பிரசேதஸ், அதை வசுக்களிடம் முன்னே நடத்திச் செல். கொடிய ரக்ஷஸ்களுக்கு எதிராக எரிந்து எழு; ஹே ந்ருசக்ஷஸ், யாதுதானர்கள் உன்னை ஏமாற்றாதிருப்பாராக.

Mantra 10

नृचक्षा रक्षः परि पश्य विक्षु तस्य त्रीणि प्रति शृणीह्यग्रा । तस्याग्ने पृष्टीर्हरसा शृणीहि त्रेधा मूलं यातुधानस्य वृश्च ॥

ஹே அக்னியே, ந்ருசக்ஷா (ஆன்மக் கண் உடையவன்), குடியிருப்புகளிடையே எங்கும் ரக்ஷஸைச் சுற்றிப் பார்த்து அறி. அதன் மூன்று முன்னணி முகங்களைத் தாக்கி வீழ்த்து. ஹே அக்னி, உன் கடும் ஹரஸ் (தீவிரத் தேஜஸ்) கொண்டு அதன் பின்துணை/முதுகுத் தாங்கிகளை வெட்டி, யாதுதான (உள்ளொளியை விழுங்கும்) என்பதன் வேரை மூவகையாகச் சிதைத்து விடு.

Mantra 11

त्रिर्यातुधानः प्रसितिं त एत्वृतं यो अग्ने अनृतेन हन्ति । तमर्चिषा स्फूर्जयञ्जातवेदः समक्षमेनं गृणते नि वृङ्धि ॥

ஹே அக்னியே, யாதுதானன் உன் பிரசிதி (வலை/பாசம்) யில் மூன்று முறை விழட்டும்—அந்ருதம் கொண்டு ருதத்தைத் தாக்குபவன் அவன். ஹே ஜாதவேதஸே, உன் அர்சிஷா (ஜ்வாலை) யால் அவனைச் சினந்து தாக்கி, உன்னைப் புகழ்ந்து பாடும் பாடகரின் கண்முன்னே அவனைத் தாழ்த்தி நசுக்கிவிடு.

Mantra 12

तदग्ने चक्षुः प्रति धेहि रेभे शफारुजं येन पश्यसि यातुधानम् । अथर्ववज्ज्योतिषा दैव्येन सत्यं धूर्वन्तमचितं न्योष ॥

ஹே அக்னியே, ரேபன் (தரிசி/கவி) க்காக அந்தக் கண் எங்களுள் நிலைபெறச் செய்—நீ யாதுதானனை அறியும் அந்த ஷபாருஜ (குளம்பு-உடைக்கும்) பார்வை. பின்னர் அதர்வன் போல, தெய்வீக ஜ்யோதி கொண்டு, சத்தியத்தைத் தாக்கும் அந்த அசித் (அறிவிலி/உணர்வற்ற) பொய்யனைத் தகர்த்து, கீழே தள்ளி அகற்று.

Mantra 13

यदग्ने अद्य मिथुना शपातो यद्वाचस्तृष्टं जनयन्त रेभाः । मन्योर्मनसः शरव्या जायते या तया विध्य हृदये यातुधानान् ॥

அக்னியே! இன்று உள்ளார்ந்த இரட்டைப் பலங்களிலிருந்து சாபங்கள் எழுந்தால், ரேபர்கள் (ரிஷிகள்) வாக்கின் கூர்மையான முனையை உருவாக்கினால்—அப்போது மனத்தின் கோபத்திலிருந்து வேகமாகப் பாயும் அம்பு பிறக்கிறது; அதனால் இதயத்தில் உள்ள யாதுதானர்களைத் துளைத்திடு.

Mantra 14

परा शृणीहि तपसा यातुधानान्पराग्ने रक्षो हरसा शृणीहि । परार्चिषा मूरदेवाञ्छृणीहि परासुतृपो अभि शोशुचानः ॥

அக்னியே! உன் தபஸால் யாதுதானர்களைத் தூரம் விரட்டு; உன் கடும் வலிமையால் ரக்ஷஸ்களைத் தூரம் விரட்டு. உன் அர்ச்சிஸால் (ஜ்வாலையால்) மூரதேவர்களை (பொய்த் தேவர்களை)த் தூரம் விரட்டு; தீவிரமாக எரிந்து, பிராணத்தை உண்ணுவோர்களையும் தூரம் விரட்டு.

Mantra 15

पराद्य देवा वृजिनं शृणन्तु प्रत्यगेनं शपथा यन्तु तृष्टाः । वाचास्तेनं शरव ऋच्छन्तु मर्मन्विश्वस्यैतु प्रसितिं यातुधानः ॥

இன்று தேவர்கள் வளைந்த தீமையைத் தூரம் அகற்றட்டும்; கூர்மையான சாபங்கள் திரும்பி அவன்மேலே வந்து விழட்டும். வாக்கின் அம்புகள் வாக்கைத் திருடுவோனின் மर्मங்களைத் துளைக்கட்டும்; யாதுதானன் அனைத்துலகப் ‘ப்ரஸிதி’ (நியமப் பந்தம்) என்ற வலையில் சிக்கட்டும்.

Mantra 16

यः पौरुषेयेण क्रविषा समङ्क्ते यो अश्व्येन पशुना यातुधानः । यो अघ्न्याया भरति क्षीरमग्ने तेषां शीर्षाणि हरसापि वृश्च ॥

மனித-உடலின் க்ரவிஷ் (மாம்சம்) கொண்டு தன்னைப் பூசிக்கொள்பவன் யாதுதானன்; அல்லது அச்வ-வடிவப் பசுவல்லாத அந்தப் पशு-மாம்சத்தால் பூசிக்கொள்பவன்; மேலும் அ஘்ன்யா (அவத்ய) பசுவின் பாலை கொண்டு வருபவன்—ஓ அக்னியே, உன் கடும் தேஜஸால் அவர்களின் தலைகளை வெட்டி வீழ்த்து.

Mantra 17

संवत्सरीणं पय उस्रियायास्तस्य माशीद्यातुधानो नृचक्षः । पीयूषमग्ने यतमस्तितृप्सात्तं प्रत्यञ्चमर्चिषा विध्य मर्मन् ॥

ஆண்டு முழுதும் ஒளிரும் உஷ்ரியா (பசு) தரும் பால்—ஓ ந்ருசக்ஷஸ் (ஆன்மா-தரிசி), யாதுதானன் அதைச் சுவைக்காதிருப்பானாக. மேலும் பீயூஷம் (அமர ரசம்) அருந்த மிகுந்த தாகம் கொண்டவன்—நம்மை நோக்கித் திரும்பி வருபவன்—அவனை, ஓ அக்னியே, உன் அர்ச்சிஸால் அவன் மర్మ-இடத்தில் குத்தி வீழ்த்து.

Mantra 18

विषं गवां यातुधानाः पिबन्त्वा वृश्च्यन्तामदितये दुरेवाः । परैनान्देवः सविता ददातु परा भागमोषधीनां जयन्ताम् ॥

யாதுதானர்கள் பசுக்களின் விஷத்தைப் பருகட்டும்; துரேவா (தீயோர்) அதிதிக்காக வெட்டித் தனியே அகற்றப்படட்டும். தேவ சவிதா அவர்களை வெகுதூரம் ஒதுக்கட்டும்; ஓஷதிகளின் பங்கினை அவர்கள் இழந்து தோல்வியுறட்டும்.

Mantra 19

सनादग्ने मृणसि यातुधानान्न त्वा रक्षांसि पृतनासु जिग्युः । अनु दह सहमूरान्क्रव्यादो मा ते हेत्या मुक्षत दैव्यायाः ॥

அக்னியே! ஆதிகாலமுதல் நீ யாதுதானர்களை அழித்து வருகிறாய்; போர்க்களங்களில் ரக்ஷஸ்கள் உன்னை வெல்லவில்லை. அவர்களைத் தொடர்ந்து—சவம் உண்ணும், வலிமைமிக்க மயக்குவோர் ஆகிய க்ரவ்யாதர்களை—எரித்து விடு; உன் தெய்வீக ஹேதி (ஆயுத-சக்தி)யிலிருந்து அவர்கள் தப்பி விடாதிருப்பாராக.

Mantra 20

त्वं नो अग्ने अधरादुदक्तात्त्वं पश्चादुत रक्षा पुरस्तात् । प्रति ते ते अजरासस्तपिष्ठा अघशंसं शोशुचतो दहन्तु ॥

அக்னியே! கீழிருந்தும் மேலிருந்தும் எங்களை காக்க; பின்னிருந்தும் முன்னிருந்தும் காக்க. உன் அழைப்பிற்கு இணங்க, உன் அஜரமான, மிகத் தீவிரமாக எரியும் ஜ்வாலைகள் அ஘ஶம்ஸ (தீய மொழி/அசுப அழைப்பு) பேசும், கொந்தளித்து தீங்கு நாடும் சக்தியைச் சுட்டெரித்திடுக.

Mantra 21

पश्चात्पुरस्तादधरादुदक्तात्कविः काव्येन परि पाहि राजन् । सखे सखायमजरो जरिम्णेऽग्ने मर्ताँ अमर्त्यस्त्वं नः ॥

பின்னிருந்து, முன்னிருந்து, கீழிருந்து, மேலிருந்து—அரசரான அக்னியே! கவியாக, கவித்திறனால் எங்களைச் சுற்றிவளைத்து காக்க. நண்பனே! சிதைவுக்குட்பட்ட நாங்கள் மர்த்தியர்க்கு நீ நண்பனாக இரு; அமரனான அக்னியே, நீயே எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக.

Mantra 22

परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रं सहस्य धीमहि । धृषद्वर्णं दिवेदिवे हन्तारं भङ्गुरावताम् ॥

அக்னியே, உன்னைச் சுற்றி நாம் ஒரு கோட்டையைப் போல அமைக்கிறோம்; உன்னைச் சுற்றி—விப்ரனே, பெருவலிமையுடையவனே—எங்கள் ‘தீ’ (சிந்தனை-சக்தி)யை நிலைநிறுத்துகிறோம். தினந்தோறும் உன்னைத் திடவண்ணம் கொண்ட, தீவிரமாகப் பிரகாசிக்கும், ‘பங்‌குராவத்’ (சிதைக்கும் தடையூட்டுவோர்) களை அழிக்கும் ஹந்தா எனப் போற்றிக் கொள்கிறோம்.

Mantra 23

विषेण भङ्गुरावतः प्रति ष्म रक्षसो दह । अग्ने तिग्मेन शोचिषा तपुरग्राभिॠष्टिभिः ॥

பங்‌குராவத் எனும் சிதைப்போருக்கு எதிராக, உன் விஷ-சக்தியால் ரக்ஷஸ்களைத் திரும்பத் தகனம் செய். அக்னியே, கூர்மையான சோசிஷால்—முனையில் தபஸ்-தீவிரம் கொண்ட ஈட்டி-முனைகள் (ருஷ்டி) போல—அவர்களைச் சுட்டெரித்து அழி.

Mantra 24

प्रत्यग्ने मिथुना दह यातुधाना किमीदिना । सं त्वा शिशामि जागृह्यदब्धं विप्र मन्मभिः ॥

அக்னியே, யாதுதானர்களையும் கிமீதினர்களையும் ஜோடியாக ஜோடியாகத் திரும்பத் தகனம் செய். உன்னை முழுத் தீவிரத்திற்காக நான் கூர்மையாக்குகிறேன்; விழித்திரு—எச்சரிக்கையாய் இரு; விப்ரனே, எங்கள் மந்ம (சிந்தனை-வடிவங்கள்) மூலம் நீ அദப்த (அழிக்க இயலாதவன்) ஆகு.

Mantra 25

प्रत्यग्ने हरसा हरः शृणीहि विश्वतः प्रति । यातुधानस्य रक्षसो बलं वि रुज वीर्यम् ॥

அக்னியே! உன் கடும் தாப-தேஜஸால்—எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் எதிர்நோக்கி—கேள். யாதுதான-ரக்ஷஸின் வலத்தையும் அதன் செயலாற்றும் வீர்யத்தையும் சிதைத்து விடு.