Sukta 115

Mantra 1

चित्र इच्छिशोस्तरुणस्य वक्षथो न यो मातरावप्येति धातवे । अनूधा यदि जीजनदधा च नु ववक्ष सद्यो महि दूत्यं चरन् ॥

இளைய குழந்தையின் வளர்ச்சி உண்மையிலேயே அற்புதம்—அவன் தன் ஆதாரத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காக இரு தாய்களையும் கூடத் தாண்டிச் செல்கிறான். அவன் பாதைகளின் வழியேத் தூண்டப்பட்டு (ப்ரஜ்வலித்து) எழும்போது, உடனே மகத்தான தூதுப்பணியைச் சுமக்கிறான்—தூதனாய் நடமாடுகின்றான்.

Mantra 2

अग्निर्ह नाम धायि दन्नपस्तमः सं यो वना युवते भस्मना दता । अभिप्रमुरा जुह्वा स्वध्वर इनो न प्रोथमानो यवसे वृषा ॥

அக்னி நாமத்தால் நிலைபெற்றவன்—தானம் அளிப்பவன், செயல்களில் மிகப் பெருமைமிக்கவன்; வனங்களை ஒன்றுசேர்த்து அவற்றைச் சாம்பலாக்கி உண்ணுபவன். நல்வழிபாட்டில் ஜுஹூ கரண்டியால் அவன் முன்னே தள்ளிச் செல்கிறான்; அதிபதி போன்ற விரிந்த வேகம், ஊட்டத்திற்காகக் காளை போன்றவன்.

Mantra 3

तं वो विं न द्रुषदं देवमन्धस इन्दुं प्रोथन्तं प्रवपन्तमर्णवम् । आसा वह्निं न शोचिषा विरप्शिनं महिव्रतं न सरजन्तमध्वनः ॥

அவரையே நாங்கள் உங்களுக்காக நாடுகிறோம்—உறுதியாக அமர்ந்த தேவனை; சோமரசமான இந்து, பெருகி எழுந்து கடல்போல் அலைமோதுபவன். தீச்சுடருடன் வஹ்னிபோல், தொலைவிற்கு விரியும் ஆற்றலுடையவன்; மகாவிரதம் கொண்டவன் போல் பாதையில் அழுத்தி முன்னே செலுத்தி, வேகமாக முன்னேறுகிறான்.

Mantra 4

वि यस्य ते ज्रयसानस्याजर धक्षोर्न वाताः परि सन्त्यच्युताः । आ रण्वासो युयुधयो न सत्वनं त्रितं नशन्त प्र शिषन्त इष्टये ॥

உன் அழியாத சுடர் வேகத்திற்குத் தூண்டப்படும்போது, அதன் சுற்றிலும் காற்றோட்டங்கள் அசையாதவையாகச் சுற்றிச் செல்கின்றன. மகிழ்வான ஆற்றல்கள் போர்வீரரைப் போல சத்வன—உறுதியான கோட்டையை—அடைந்து விடுகின்றன; அவை முன்னே தள்ளுகின்றன, இஷ்டியின் நிறைவேற்றத்திற்காகத் தங்களைப் பயிற்றுவிக்கின்றன.

Mantra 5

स इदग्निः कण्वतमः कण्वसखार्यः परस्यान्तरस्य तरुषः । अग्निः पातु गृणतो अग्निः सूरीनग्निर्ददातु तेषामवो नः ॥

இவனே அக்்னி—கண்வர்களில் மிகச் சிறந்தவன், கண்வர்களின் தோழன், ஆர்யன் (உயர்ந்தவன்), அப்பாற்பட்டதையும் உள்ளிருப்பதையும்—இரண்டையும் கடந்து வெல்லுபவன். பாடுபவனை அக்்னி காக்கட்டும்; ஸூரிகள் (ரிஷி-தலைவர்கள்) யாவரையும் அக்்னி காக்கட்டும்; அவர்களுடைய ‘அவ’ (அருள்/பாதுகாப்பு) எங்களுக்கு அக்்னி அளிக்கட்டும்.

Mantra 6

वाजिन्तमाय सह्यसे सुपित्र्य तृषु च्यवानो अनु जातवेदसे । अनुद्रे चिद्यो धृषता वरं सते महिन्तमाय धन्वनेदविष्यते ॥

மிகவும் வாஜின்தமன் (வலிமைமிக்கவன்), ஸஹ்யன் (வெற்றி பெறுபவன்) ஆகிய அந்த சக்திக்காக—சுபித்ர்ய அக்்னியே (ஒளிமிகு பித்ரு-பரம்பரையுடையவனே)—த்ருஷாக்களில் (உள்-வெப்பங்களில்) அலைந்து, அவன் ஜாதவேதஸைத் தொடர்ந்து செல்கிறான். நீரற்ற நிலையிலும், துணிந்து பரம வரத்தைத் தேர்வுசெய்வவன்—அந்த மஹிந்தமனை நோக்கி, தன்வன் (சாதனைப் புலம்) இல், அவன் வந்து சேர்கிறான்/அணைகிறான்.

Mantra 7

एवाग्निर्मर्तैः सह सूरिभिर्वसुः ष्टवे सहसः सूनरो नृभिः । मित्रासो न ये सुधिता ऋतायवो द्यावो न द्युम्नैरभि सन्ति मानुषान् ॥

இவ்வாறு அக்்னி—வஸு (ஒளிரும் நன்மை)—மர்த்தியர்களாலும் ஸூரி-நேதர்களுடனும் சேர்ந்து புகழப்படுவானாக; மனிதர்களிடையே ஸஹஸ் (வீரம்) உடைய மகன் போல வலிமைமிக்கவனாக. மித்ரர்கள் போல—ஸுதீத (நன்கு நிலைபெற்ற அறிவு) உடையோர், ருதாயவ (ருதத்தின் பாதையோர்)—அவ்வாறே, த்யாவஸ் தம் த்யும்னங்கள் (ஒளிச்சிறப்புகள்) உடன், மனிதனை மேலும்சுற்றிலும் நின்று அழுத்தி/மூடி நிற்கின்றனர்.

Mantra 8

ऊर्जो नपात्सहसावन्निति त्वोपस्तुतस्य वन्दते वृषा वाक् । त्वां स्तोषाम त्वया सुवीरा द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः ॥

ஓ ஊர்ஜையின் நபாத், ஓ சகஸாவன்—என்று, முறையாகப் புகழப்பட்ட உம்மை வெற்றிவாய்ந்த வாக்கு வணங்குகிறது. உம்மை நாம் ஸ்தோத்திரிப்போம்; உம்மால் நாம் சு-வீரராய் செழித்து, நீண்ட ஆயுளைத் தாங்கி, மேலும் முன்னே செல்லும் முன்னேற்றத்தை அடைவோமாக.

Mantra 9

इति त्वाग्ने वृष्टिहव्यस्य पुत्रा उपस्तुतास ऋषयोऽवोचन् । ताँश्च पाहि गृणतश्च सूरीन्वषड्वषळित्यूर्ध्वासो अनक्षन्नमो नम इत्यूर्ध्वासो अनक्षन् ॥

ஓ அக்னியே, வ்ருஷ்டிஹவ்யனின் புதல்வர்கள்—முறையாக ஸ்துதி செய்த ரிஷிகள்—உம்மிடம் இவ்வாறு உரைத்தனர். அவர்களையும், பாடும் சூரிகளையும் (ஒளிமிகு தலைவர்களையும்) காப்பாற்று; ‘வஷட், வஷட்’ என்று முழங்கியபடி அவர்கள் மேலெழுந்தனர்; ‘நமோ, நமः’ என்று கூறியபடி அவர்கள் மீண்டும் மேலெழுந்தனர்.