Adhyaya 20
Śrāddha-Kāla-Nirṇaya: Proper Times, Nakṣatra Fruits, Tīrtha Merit, and Offerings for Ancestral Rites
இந்த அதிகாரத்தில் உத்தரபாகத்தின் தர்மபோதனையில், ஸ்ராத்தம் போகமும் அபவர்கமும் அளிக்கும் புனிதச் சடங்காக ஒழுங்குபடுத்தப்படுகிறது. முதலில் அமாவாசை பிண்டான்வாஹார்யக ஸ்ராத்தத்தின் முதன்மை, கிருஷ்ணபக்ஷத்தில் ஏற்ற திதிகள், சதுர்தசி விலக்கு (ஆயுதத்தால் இறந்தவர்களுக்கு விதிவிலக்கு) கூறப்படுகிறது. பின்னர் கிரகணம், மரணம் போன்ற நைமித்திக காரணங்கள், அயனம், விஷுவம், வ்யதீபாதம், சங்க்ராந்தி, பிறந்தநாள் போன்ற காம்ய வாய்ப்புகள் விளக்கப்படுகின்றன. நக்ஷத்திரம், வாரம், கிரகம், திதி அடிப்படையில் பலன்கள் கூறி ஸ்ராத்தம் காலநுணுக்கமான தர்மகர்மம் என நிறுவப்படுகிறது. நித்ய, காம்ய, நைமித்திக, ஏகோத்திஷ்ட, விருத்தி/பார்வண, யாத்திரை, சுத்தி, தைவிகம் ஆகிய வகைகள் மற்றும் சந்த்யாகாலக் கட்டுப்பாடுகளும் தரப்படுகின்றன. இறுதியில் தீர்த்தமாஹாத்ம்யமாக கங்கை, பிரயாக, கயா, வாராணசி முதலிய பல தலங்களின் அக்ஷய புண்யம், பித்ரு திருப்திக்கான தானியம்-பழம்-உணவு பட்டியல்கள் மற்றும் தவிர்க்க வேண்டிய பொருட்களும் கூறப்படுகின்றன.
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकोनविंशो ऽध्यायः व्यास उवाच अथ श्राद्धममावास्यां प्राप्य कार्यं द्विजोत्तमैः / पिण्डान्वाहार्यकं भक्त्या भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्
இவ்வாறு ஸ்ரீ கூர்மபுராணத்தின் ஆறாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையின் பிந்தைய பகுதியில் பத்தொன்பதாம் அதிகாரம் (தொடங்குகிறது). வியாசர் கூறினார்—அமாவாசை வந்தபோது இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தோர் பக்தியுடன் பிண்டான்வாஹார்யக ஸ்ராத்தத்தைச் செய்ய வேண்டும்; அது போகமும் முக்தியும் இரண்டின் பலனையும் அளிக்கும்.
Verse 2
पिण्डान्वाहार्यकं श्राद्धं क्षीणे राजनि शस्यते / अपराह्ने द्विजातीनां प्रशस्तेनामिषेण च
அரசனின் பாதுகாப்புச் சக்தி தளர்ந்தபோது பிண்ட-அன்வாஹார்யக ஸ்ராத்தம் மிகச் சிறப்பாகப் புகழப்படுகிறது. த்விஜர்கள் இதை அபராஹ்ணத்தில் செய்ய வேண்டும்; சாஸ்திரசம்மதமான மாம்சத்தாலும் அர்ப்பணம் செய்யலாம்.
Verse 3
प्रतिपत्प्रभृति ह्यन्यास्तिथयः कृष्णपक्षके / चतुर्दशीं वर्जयित्वा प्रशस्ता ह्युत्तरोत्तराः
பிரதிபதம் முதல் கிருஷ்ணபக்ஷத்தின் பிற திதிகள்—சதுர்தசி தவிர—புகழத்தக்கவை; அவை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக மேலும் மேலும் மங்களகரமாகின்றன.
Verse 4
अमावास्याष्टकास्तिस्त्रः पौषमासादिषु त्रिषु / तिस्त्रश्चान्वष्टकाः पुण्या माघी पञ्चदशी तथा
பௌஷம் முதலான மூன்று மாதங்களில் அமாவாசையுடன் தொடர்புடைய மூன்று அஷ்டகா அனுஷ்டானங்கள் உள்ளன. அதுபோல மூன்று அன்வஷ்டகா நாட்களும் புண்ணியமானவை; மாக மாதப் பஞ்சதசியும் அதேபோல் புண்ணியமாம்.
Verse 5
त्रयोदशी मघायुक्ता वर्षासु तु विशेषतः / शस्यापाकश्राद्धकाला नित्याः प्रोक्ता दिने दिने
மழைக்காலத்தில் குறிப்பாக மகா நட்சத்திரம் சேர்ந்த திரயோதசி புகழத்தக்கது. பயிர் பழுக்கும் கால ஸ்ராத்தத்திற்காக இது தினந்தோறும் நித்தியமான உரிய காலமென கூறப்பட்டுள்ளது.
Verse 6
नैमित्तिकं तु कर्तव्यं ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः / बान्धवानां च मरणे नारकी स्यादतो ऽन्यथा
சந்திர-சூரிய கிரகணங்களின்போதும், உறவினரின் மரணத்தின்போதும் நைமித்திக கர்மங்களை நிச்சயமாகச் செய்ய வேண்டும்; இல்லையெனில் நரகத்திற்குரியவனாகிறான்.
Verse 7
काम्यानि चैव श्राद्धानि शस्यान्ते ग्रहणादिषु / अयने विषुवे चैव व्यतीपाते ऽप्यनन्तकम्
காம்ய சிராத்தங்கள் அறுவடை முடிவிலும், கிரகணம் முதலிய காலங்களிலும் போற்றப்படுகின்றன. அயனம், விஷுவம், வ்யதீபாதத்திலும் செய்தால் அளவற்ற புண்ணியம் கிடைக்கும்.
Verse 8
संक्रान्त्यमक्षयं श्राद्धं तथा जन्मदिनेष्वपि / नक्षत्रेषु च सर्वेषु कार्यं काम्यं विशेषतः
சங்கிராந்தி நாளில் செய்யும் சிராத்தம் அழியாப் புண்ணியம் தரும்; பிறந்த நாளிலும் அதேபோல். எல்லா நக்ஷத்திரங்களிலும் சிறப்பாக காம்யக் கிரியைகள் செய்யப்பட வேண்டும்.
Verse 9
स्वर्गं च लभते कृत्वा कृत्तिकासु द्विजोत्तमः / अपत्यमथ रोहिण्यां सौम्ये तु ब्रह्मवर्चसम्
கிருத்திகா நக்ஷத்திரத்தில் விதியைச் செய்தால் சிறந்த த்விஜன் ஸ்வர்க்கம் அடைவான். ரோஹிணியில் நல்ல சந்ததி, சௌம்யத்தில் பிரம்மவர்ச்சஸ்—வேத ஒளி—பெறும்.
Verse 10
रौद्राणां कर्मणां सिद्धिमार्द्रायां शौर्यमेव च / पुनर्वसौ तथा भूमिं श्रियं पुष्ये तथैव च
ஆர்த்ராவில் ரௌத்ர காரியங்கள் சித்தி பெறும்; வீரமும் உண்டாகும். புனர்வசுவில் நிலம் கிடைக்கும்; புஷ்யத்தில் ஸ்ரீ—செல்வம்—அடையும்.
Verse 11
सर्वान् कामांस्तथा सार्पे पित्र्ये सौभाग्यमेव च / अर्यम्णे तु धनं विन्द्यात् फाल्गुन्यां पापनाशनम्
சார்ப நக்ஷத்திரத்தில் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; பித்ர்யத்தில் நல்வாழ்வு கிடைக்கும். ஆர்யமனில் செல்வம் பெறும்; பால்குனியில் பாவங்கள் நீங்கும்.
Verse 12
ज्ञातिश्रैष्ठ्यं तथा हस्ते चित्रायां च बहून् सुतान् / वाणिज्यसिद्धिं स्वातौ तु विशाखासु सुवर्णकम्
ஹஸ்த நக்ஷத்திரத்தில் பிறந்தவன் தன் உறவினரிடையே மேன்மை பெறுவான்; சித்ராவில் பல புதல்வரை அடைவான். ஸ்வாதியில் வாணிகத்தில் வெற்றி உண்டாகும்; விசாகையில் பொன்னும் செல்வமும் கிடைக்கும்.
Verse 13
मैत्रे बहूनि मित्राणि राज्यं शाक्रे तथैव च / मूले कृषिं लभेद् यानसिद्धिमाप्ये समुद्रतः
மைத்ர நக்ஷத்திரத்தில் பல நண்பர்கள் கிடைப்பர்; சாக்ரத்தில் அரசாட்சி/அதிகாரம் கிடைக்கும். மூலத்தில் வேளாண்மையில் வெற்றி உண்டாகும்; ஆப்யத்தில் கடல் பயணங்களில் சாதனை பெறுவான்.
Verse 14
सर्वान् कामान् वैश्वदेवे श्रैष्ठ्यं तु श्रवणे पुनः / श्रविष्ठायां तथा कामान् वारुणे च परं बलम्
வைஶ்வதேவ நக்ஷத்திரத்தில் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; ஸ்ரவணத்தில் மேன்மை கிடைக்கும். ஸ்ரவிஷ்டா (தனிஷ்டா) யிலும் விரும்பிய பயன்கள் உண்டாகும்; வாருண (சதபிஷஜ்) இல் உச்சமான வலிமை பெறுவான்.
Verse 15
अजैकपादे कुप्यं स्यादहिर्बुध्ने गृहं शुभम् / रेवत्यां बहवो गावो ह्यश्विन्यां तुरगांस्तथा / याम्ये ऽथ जीवनं तत् स्याद्यदि श्राद्धं प्रयच्छति
அஜைகபாத நக்ஷத்திரத்தில் ஸ்ராத்தம் அளித்தால் பாத்திரங்களும் உபகரணங்களும் கிடைக்கும்; அஹிர்புத்நத்தில் மங்களமான இல்லம் பெறுவான். ரேவதியில் பல பசுக்கள் கிடைக்கும்; அஸ்வினியில் குதிரைகளும் கிடைக்கும். யாம்யத்தில் முறையாக ஸ்ராத்தம் செய்தால் உயிர்வளம் மற்றும் நீண்ட ஆயுள் உண்டாகும்.
Verse 16
आदित्यवारे त्वारोग्यं चन्द्रे सौभाग्यमेव च / कौजे सर्वत्र विजयं सर्वान् कामान् बुधस्य तु
ஞாயிற்றுக்கிழமை நோயற்ற ஆரோக்கியம் கிடைக்கும்; திங்களன்று சௌபாக்கியமும் செழிப்பும் உண்டாகும். செவ்வாயன்று எங்கும் வெற்றி; புதனன்று எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்.
Verse 17
विद्यामभीष्टा जीवे तु धनं वै भार्गवे पुनः / शमैश्वरे लभेदायुः प्रतिपत्सु सुतान् शुभान्
குரு பலமாயிருந்தால் உயிர்க்கு விரும்பிய கல்வி கிடைக்கும்; சுக்கிரன் மேலோங்கினால் செல்வம் பெருகும். சனியின் சாந்தியால் நீண்ட ஆயுள் உண்டாகும்; பிரதிபத் திதியில் நல்வழிப் புதல்வர் பெறுவர்.
Verse 18
कन्यकां वै द्वितीयायां तृतीयायां तु वन्दिनः / पशून्क्षुद्रांश्चतुर्थ्यां तु पञ्चम्यांशोभनान् सुतान्
த்விதீயா திதியில் கன்யை (தகுந்த மணமகள்) கிடைக்கும்; த்ரிதீயாவில் புகழைப் பாடும் வந்திகள் கிடைப்பர். சதுர்த்தியில் சிறு கால்நடைகள் கிடைக்கும்; பஞ்சமியில் அழகும் நன்மையும் உடைய புதல்வர் அருள்பெறுவர்.
Verse 19
षष्ट्यां द्यूतं कृषिं चापि सप्तम्यां लभते नरः / अष्टम्यामपि वाणिज्यं लभते श्राद्धदः सदा
ஷஷ்டி திதியில் ஸ்ராத்த தானம் செய்பவன் சூதாட்டத்திலும் வேளாண்மையிலும் வெற்றி பெறுவான்; ஸப்தமியில் மனிதன் விரும்பிய பலனை அடைவான். அஷ்டமியிலும் ஸ்ராத்ததானி வணிகத்தில் எப்போதும் செழிப்பு பெறுவான்.
Verse 20
स्यान्नवम्यामेकखुरं दशम्यां द्विखुरं बहु / एकादश्यां तथा रूप्यं ब्रह्मवर्चस्विनः सुतान्
நவமி திதியில் ஒற்றைக் குளம்புடைய விலங்கை தானம் செய்ய வேண்டும்; தசமியில் பல இரட்டைக் குளம்புடைய விலங்குகள் தானம் செய்ய வேண்டும். ஏகாதசியில் வெள்ளி தானம் செய்தால் பிரம்மவರ್ಚஸுடன் ஒளிரும் புதல்வர் கிடைப்பர்.
Verse 21
द्वादश्यां जातरूपं च रजतं कुप्यमेव च / ज्ञातिश्रैष्ठ्यं त्रयोदश्यां चतुर्दश्यां तु क्रुप्रजाः / पञ्चदश्यां सर्वकामानाप्नोति श्राद्धदः सदा
த்வாதசி திதியில் பொன், வெள்ளி மற்றும் குப்யம் (உலோகச் செல்வம்) கிடைக்கும். த்ரயோதசியில் உறவினரிடையே மேன்மை பெறுவான்; சதுர்தசியில் கருணைமிகு சந்ததி உண்டாகும். பஞ்சதசியில் ஸ்ராத்ததானி எப்போதும் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான்.
Verse 22
तस्माच्छ्राद्धं न कर्तव्यं चतुर्दश्यां द्विजातिभिः / शस्त्रेण तु हतानां वै तत्र श्राद्धं प्रकल्पयेत्
ஆகையால் சதுர்தசி திதியில் இருபிறப்பினர் (த்விஜர்) சிராத்தம் செய்யக் கூடாது. ஆனால் ஆயுதத்தால் கொல்லப்பட்டவர்களுக்கு அதே திதியிலேயே விதிப்படி சிராத்தம் செய்யலாம்.
Verse 23
द्रव्यब्राह्मणसंपत्तौ न कालनियमः कृतः / तस्माद् भोगापवर्गार्थं श्राद्धं कुर्युर्द्विजातयः
தக்க பொருளும் தகுதியான பிராமணரும் கிடைத்தால் காலக் கட்டுப்பாடு இல்லை. ஆகவே இன்பநலமும் (போகம்) முக்தியும் (அபவர்கம்) பெற இருபிறப்பினர் சிராத்தம் செய்ய வேண்டும்.
Verse 24
कर्मारम्भेषु सर्वेषु कुर्यादाभ्युदयं पुनः / पुत्रजन्मादिषु श्राद्धं पार्वणं पर्वणि स्मृतम्
எல்லா செயல்களின் தொடக்கத்திலும் மீண்டும் ஆப்யுதயிக (மங்கள) கர்மத்தைச் செய்ய வேண்டும். புத்ரஜன்மம் முதலிய மகிழ்ச்சித் தருணங்களில் விதிக்கப்பட்ட சிராத்தம் பார்வணம்; பண்டிகை/பர்வத் திதிகளிலும் பார்வண சிராத்தமே உரியது என ஸ்மிருதி கூறுகிறது.
Verse 25
अहन्यहनि नित्यं स्यात् काम्यं नैमित्तिकं पुनः / एकोद्दिष्टादि विज्ञेयं वृद्धिश्राद्धं तु पार्वणम्
நாள்தோறும் செய்யப்படுவது ‘நித்ய’ என அறியப்படுகிறது. மேலும் ‘காம்ய’ மற்றும் ‘நைமித்திக’ முறைகளும் உள்ளன. ஏகோத்திஷ்டம் முதலிய வடிவங்கள் அதற்கேற்ப அறியப்பட வேண்டும்; ‘விருத்தி-சிராத்தம்’ நிச்சயமாக பார்வணமே (முழு பித்ரு அர்ப்பணங்களுடன்).
Verse 26
एतत् पञ्चविधं श्राद्धं मनुना परिकीर्तितम् / यात्रायां षष्ठमाख्यातं तत्प्रयत्नेन पालयेत्
இவ்வாறு ஐந்து வகை சிராத்தம் மனுவால் கூறப்பட்டது; மேலும் பயணத்தில் செய்ய வேண்டிய ஆறாவது முறையும் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அந்த விதியை முயற்சியுடன் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
Verse 27
शुद्धये सप्तमं श्राद्धं ब्रह्मणा परिभाषितम् / दैविकं चाष्टमं श्राद्धं यत्कृत्वा मुच्यते भयात्
தூய்மைக்காக பிரம்மா கூறிய ஏழாம் வகை ஸ்ராத்தம் உள்ளது. எட்டாம் வகை ‘தைவிக ஸ்ராத்தம்’; அதைச் செய்தால் அச்சத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவர்.
Verse 28
संध्यारात्र्योर्न कर्तव्यं राहोरन्यत्र दर्शनात् / देशानां च विशेषेण भवेत् पुण्यमनन्तकम्
இரவில் சந்த்யா வழிபாடு செய்யக் கூடாது—ராகு தோற்றம் (கிரகண அறிகுறி) காணப்பட்டால் மட்டும் விதிவிலக்கு. மேலும் சில தேச/தீர்த்தங்களின் சிறப்பு புனிதத்தால் புண்ணியம் அளவற்றதாகும்.
Verse 29
गङ्गायामक्षयं श्राद्धं प्रयागे ऽमरकण्टके / गायन्ति पितरो गाथां कीर्तयन्ति मनीषिणः
கங்கையில் செய்யும் ஸ்ராத்தம் அழியாத பலன் தரும்; பிரயாகம் மற்றும் அமரகண்டகத்தில் பித்ருக்கள் தாமே கீதம் பாட, ஞானிகள் அதைப் புகழ்ந்து கீர்த்தனம் செய்கின்றனர்.
Verse 30
एष्टव्या बहवः पुत्राः शीलवन्तो गुणान्विताः / तेषां तु समवेतानां यद्येको ऽपि गायां व्रजेत्
நல்லொழுக்கமும் நற்குணங்களும் உடைய பல புதல்வர்கள் வேண்டப்படுவர். அவர்கள் கூடியிருக்கையில், அவர்களில் ஒருவன் கூட பசுவின் சேவை-பாதுகாப்பிற்குச் சென்றால் கடமை நிறைவேறும்.
Verse 31
गयां प्राप्यानुषङ्गेण यदि श्राद्धं समाचरेत् / तारिताः पितरस्तेन स याति परमां गतिम्
கயாவை அடைந்து—தற்செயலாகவே ஆனாலும்—யாரேனும் முறையாக ஸ்ராத்தம் செய்தால், அந்தச் செயலால் பித்ருக்கள் கரை ஏறுவர்; செய்பவன் பரமகதியை அடைவான்.
Verse 32
वराहपर्वते चैव गङ्गायां वै विशेषतः / वाराणस्यां विशेषेण यत्र देवः स्वयं हरः
வராஹப் பர்வதத்திலும், குறிப்பாக கங்கையிலும், மிகச் சிறப்பாக வாராணசியில்—அங்கே தெய்வம் ஹரன் (சிவன்) தாமே சாக்ஷாத்தாக வாசம் செய்கிறார்।
Verse 33
गङ्गाद्वारे प्रभासे च बिल्वके नीलपर्वते / कुरुक्षेत्रे च कुब्जाम्रे भृगुतुङ्गे महालये
கங்காத்வாரம் (ஹரித்வார்), பிரபாசம், பில்வகம், நீலபர்வதம், குருக்ஷேத்திரம், குப்ஜாம்ரம், ப்ருகுதுங்கம், மஹாலயம்—இவை எல்லாம் புகழ்பெற்ற புண்ணியத் தீர்த்தங்கள்।
Verse 34
केदारे फल्गुतीर्थे च नैमिषारण्य एव च / सरस्वत्यां विशेषेण पुष्करेषु विशेषतः
கேதாரம், பல்கு தீர்த்தம், நைமிஷாரண்யம்; குறிப்பாக சரஸ்வதி கரையில், மிகச் சிறப்பாக புஷ்கரங்களில்—புண்ணியப் பயன் மிக உயர்ந்தது எனப் புகழப்படுகிறது।
Verse 35
नर्मदायां कुशावर्ते श्रीशैले भद्रकर्णके / वेत्रवत्यां विपाशायां गोदावर्यां विशेषतः
நர்மதையில் குஷாவர்த்தம், ஸ்ரீசைலத்தில் பத்ரகர்ணகம், வேத்ரவதியில், விபாசையில், மேலும் குறிப்பாக கோதாவரியில்—இப்புனித நீர்நிலைகளும் தலங்களும் வணக்கத்திற்குரியவை।
Verse 36
एवमादिषु चान्येषु तीर्थेषु पुलिनेषु च / नदीनां चैव तीरेषु तुष्यन्ति पितरः सदा
இவ்வாறே பிற தீர்த்தங்களிலும், நதிகளின் மணற்பரப்புகளிலும், நதிக்கரைகளிலும்—அங்கே செய்யப்படும் கர்மங்களால் பித்ருக்கள் எப்போதும் திருப்தியடைகிறார்கள்।
Verse 37
व्रीहिभिश्च यवैर्माषैरद्भिर्मूलफलेन वा / श्यामाकैश्च यवैः शाकैर्नोवारैश्च प्रियङ्गुभिः / गौधूमैश्च तिलैर्मुद्गैर्मासं प्रीणयते पितॄन्
அரிசி, யவம், மாஷம் (உளுந்து), நீர், வேர்‑கனி; ச்யாமாகம், யவம், கீரை, நிவார அரிசி, பிரியங்கு; மேலும் கோதுமை, எள், முத்கம் (பாசிப்பயறு)—இவற்றால் பித்ருக்கள் ஒரு மாதம் திருப்தியடைகின்றனர்।
Verse 38
आम्रान् पाने रतानिक्षून् मृद्वीकांश्च सदाडिमान् / विदार्याश्च भरण्डाश्च श्राद्धकाले प्रादपयेत्
ஸ்ராத்த காலத்தில் விதிப்படி மாம்பழம், குடிக்கத் தகுந்த சாறு தரும் கரும்பு, திராட்சை, மாதுளை; மேலும் விதாரி மற்றும் பரண்டா கனிகளையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।
Verse 39
लाजान् मधुयुतान् दद्यात् सक्तून् शर्करया सह / दद्याच्छ्राद्धे प्रयत्नेन शृङ्गाटककशेरुकान्
தேன் கலந்த லாஜம் (வறுத்த தானியம்) அளிக்க வேண்டும்; சர்க்கரையுடன் சக்து (மாவு) அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஸ்ராத்தத்தில் கவனத்துடன் சிங்காடகம் (நீர்க்கொட்டை) மற்றும் கசேருகம் (உண்ணத்தகும் கிழங்கு)வும் அளிக்க வேண்டும்।
Verse 40
द्वौ मासौ मत्स्यमांसेन त्रीन् मासान् हारिणेनतु / औरभ्रेणाथ चतुरः शाकुनेनेह पञ्च तु
மீன் மாம்சம் உண்டால் (தோஷ/அசௌச) காலம் இரண்டு மாதங்கள்; மான் மாம்சம் மூன்று; ஆடு/செம்மறி மாம்சம் நான்கு; பறவை மாம்சம் இங்கு ஐந்து மாதங்கள் ஆகும்।
Verse 41
षण्मासांश्छागमांसेन पार्षतेनाथ सप्त वै / अष्टावेणस्य मांसेन रौरवेण नवैव तु
ஆட்டின் மாம்சம் உண்டால் (தோஷ/அசௌச) ஆறு மாதங்கள்; ‘பார்ஷத’ விலங்கின் மாம்சம் ஏழு; ‘வேண’ விலங்கின் மாம்சம் எட்டு; ‘ரௌரவ’ விலங்கின் மாம்சம் நிச்சயமாக ஒன்பது மாதங்கள் ஆகும்।
Verse 42
दशमासांस्तु तृप्यन्ति वराहमहिषामिषैः / शशकूर्मर्योर्मांसेन मासानेकादशैव तु
வராகமும் எருமையும் ஆகியவற்றின் மாம்சத்தால் பித்ருக்கள் பத்து மாதங்கள் திருப்தியடைகின்றனர்; முயலும் கூர்மமும் (ஆமை) மாம்சத்தால் அவர்கள் நிச்சயமாக பதினொன்று மாதங்கள் திருப்தியடைகின்றனர்।
Verse 43
संवत्सरं तु गव्येन पयसा पायसेन तु / वार्ध्रोणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी
பசுவின் பாலால் ஒரு ஆண்டு திருப்தி கிடைக்கும்; அதுபோல பாலாலும், பாலில் சமைத்த பாயசத்தாலும் (கீர்) கூட. ஆனால் வார்த்ரோணஸ (வராக) மாம்சத்தால் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் திருப்தி எனக் கூறப்படுகிறது।
Verse 44
कालशाकं महाशल्कं खङ्गलोहामिषं मधु / आनन्त्यायैव कल्पन्ते मुन्यन्नानि च सर्वशः
காலசாகம், மகாசல்கம் (பெரிய மீன்), கங்க-லோஹ மாம்சம், தேன் முதலியவை—இவை அனைத்தும் முனிவர்களின் உணவாகக் கருதப்பட்டு, ‘ஆனந்த்ய’ எனும் எல்லையற்ற பலனை அளிப்பவை என்று சொல்லப்படுகின்றன।
Verse 45
क्रीत्वा लब्ध्वा स्वयं वाथ मृतानाहृत्य वा द्विजः / दद्याच्छ्राद्धे प्रयत्नेन तदस्याक्षयमुच्यते
வாங்கியதாகவோ, தானமாகப் பெற்றதாகவோ, தன் முயற்சியால் ஈட்டியதாகவோ, அல்லது இறந்தோர் விட்டுச் சென்றதைச் சேகரித்ததாகவோ இருந்தாலும்—இருமுறை பிறந்தவன் (த்விஜன்) சிராத்தத்தில் முயன்று அர்ப்பணித்தால், அதன் புண்ணியம் அழியாதது எனக் கூறப்படுகிறது।
Verse 46
पिप्पलीं क्रमुकं चैव तथा चैव मसूरकम् / कूष्माण्डालाबुवार्ताकान् भूस्तृणं सुरसं तथा
பிப்பலி, க்ரமுகம் (பாக்கு) மற்றும் மசூரகம் (பருப்பு); அதுபோல கூஷ்மாண்டம் (சாம்பல் பூசணி), ஆலாபு (சுரைக்காய்), வார்தாகம் (கத்தரிக்காய்), பூஸ்த்ருணம் மற்றும் சுரசா (துளசி) ஆகியவையும்।
Verse 47
कुसुम्भपिण्डमूलं वै तन्दुलीयकमेव च / राजमाषांस्तथा क्षीरं माहिषं च विवर्जयेत्
குசும்பப் பிண்டத்தின் வேர், தந்துலீயகக் கீரை, ராஜமாஷம் மற்றும் எருமைப் பால்—இவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்।
Verse 48
कोद्रवान् कोविदारांश्चपालक्यान् मरिचांस्तथा / वर्जयेत् सर्वयत्नेन श्राद्धकाले द्विजोत्तमः
ஸ்ராத்த காலத்தில் இருமுறைப் பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர் கோத்ரவம், கோவிதாரப் பூ/காய், பாலக்யக் கீரை, மிளகு ஆகியவற்றை முழுமையாகத் தவிர்க்க வேண்டும்।
Frequently Asked Questions
The dark-fortnight tithis from pratipat onward are commended, progressively auspicious, with caturdaśī generally prohibited; however, for those slain by weapons, śrāddha may be performed on caturdaśī.
It presents a multi-type framework: nitya (daily), kāmya (desire-motivated), naimittika (occasion-specific), plus ekoddiṣṭa-related forms, vṛddhi/pārvaṇa, a travel form, a purification form, and daivika. This taxonomy governs intention, eligibility, timing, and expected phala (results), aligning ritual with both social dharma and liberation-oriented merit.
Saṃkrānti days are explicitly said to give inexhaustible merit, and the chapter also praises eclipses, solstices, equinoxes, and vyatīpāta conjunctions as exceptionally fruitful occasions for kāmya rites.
The Gaṅgā is singled out for inexhaustible fruit, and sites such as Prayāga, Amarakantaka, Gayā, Varāha Mountain, Gaṅgādvāra (Haridvāra), Prabhāsa, Kurukṣetra, Kedāra, Phalgu-tīrtha, Naimiṣāraṇya, Sarasvatī, Puṣkara, Narmadā locations, Śrīśaila, and especially Vārāṇasī are praised.
Recommended items include rice, barley, black gram, sesame, wheat, green gram, roots/fruits, and various fruits (mango, sugarcane juice, grapes, pomegranate), along with specific preparations (parched grain with honey, saktu with sugar, water-chestnut, tubers). Items to avoid include kusumbha root, tandulīyaka greens, rāja-māṣa, buffalo milk, kodo millet, kovidāra blossoms/pods, pālakya greens, and black pepper.