Adhyaya 26
विषङ्गपलायनम् (Viṣaṅga-palāyanam) — Aftermath of the First Battle Day
இந்த அதிகாரத்தில் ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடல் சூழலில் லலிதோபாக்யானம் தொடர்கிறது. இரவில் கபடமாக நடந்த தாக்குதல் செய்தி வருகிறது—பத்து அக்ஷௌஹிணி அளவிலான பெரும் அசுரப் படை இருந்தும் அது சிதறுகிறது; தண்டநாதரின் கூர்மையான அம்புகளால் குடிலாக்ஷன் தோற்கடிக்கப்பட்டு ஓடுகிறான், இரவிலேயே படை அழிகிறது. இதைக் கேட்ட பண்டன் கலங்கி தேவர்களுக்கு எதிராக ‘கபட-சங்க்ராமம்’ எனும் துரோகப் போர்நெறியைத் திட்டமிடுகிறான். தேவிப் பக்கத்தில் மந்திரிணி, தண்டநாயிகை நிகழ்ந்ததை மதிப்பிட்டு மீண்டும் லலிதா மகாராணி/அம்பிகையிடம் சென்று அறிக்கை அளித்து, போர்நிலையைத் தெளிவுபடுத்தி, அவளது பாதுகாப்பும் ஆணையும் தங்களின் ஆதாரம் என உறுதிப்படுத்துகின்றனர்.
Shlokas
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने विषङ्गपलायनं नाम पञ्चविंशो ऽध्याय प्रथमयुद्धदिवसः / दशाक्षौहिणिकायुक्तः कुटिलाक्षो ऽपि वीर्यवान् / दण्डनाथाशरैस्तीक्ष्णै रणे भग्नः पलायितः / दशाक्षौहिणिकं सैन्यं तया रात्रौ विनाशितम्
இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில், ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடலில் உள்ள லலிதோபாக்யானத்தில் ‘விஷங்கபலாயனம்’ எனும் இருபத்தைந்தாம் அதிகாரம்—முதல் போர் நாள். பத்து அக்ஷௌஹிணி படையுடன் வந்த வீரமிகு குடிலாக்ஷன், தண்டநாதையின் கூரிய அம்புகளால் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டு ஓடினான். அந்த தேவி இரவில் பத்து அக்ஷௌஹிணி சேனையையும் அழித்தாள்.
Verse 2
इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भण्डः क्षोभमथाययौ / रात्रौ कपटसंग्रामं दुष्टानां निर्जरद्रुहाम् / मन्त्रिणी दण्डनाथा च श्रुत्वा निर्वेदमापतुः
இந்த நிகழ்வை கேட்ட பண்டன் கோபக் கலக்கத்தில் ஆழ்ந்தான். இரவில் தீய தேவர்துரோகிகள் வஞ்சகப் போரை நடத்தினர். அதை கேட்ட மந்திரிணியும் தண்டநாதையும் மனவருத்தமும் விரக்தியும் அடைந்தனர்.
Verse 3
अहो बत महत्कष्टं दैत्यैर्देव्याः समागतम् / उत्तानबुद्धिभिर्दूरमस्माभिश्चलितं पुरः
அய்யோ! அசுரர்களால் தேவிக்கு மிகப் பெரிய துன்பம் ஏற்பட்டது. நாம் எளிய புத்தியால் முன்னணியை மிகத் தூரம் நகர்த்திவிட்டோம்.
Verse 4
महाचक्ररथेन्द्रस्य न जातं रक्षणं बलैः / एतं त्ववसरं प्राप्य रात्रौ दुष्टैः पराकृतम्
மகாசக்கரரதேந்திரனை படைபலத்தாலும் காக்க இயலவில்லை. இந்த வாய்ப்பைப் பெற்ற துஷ்டர்கள் இரவில் அவனைத் தோற்கடித்தனர்.
Verse 5
को वृत्तान्तो ऽभवत्तत्र स्वामिन्या किं रणः कृतः / अन्या वा शक्तयस्तत्र चक्रुर्युद्धं महासुरैः
அங்கே என்ன நிகழ்ச்சி நடந்தது? ஸ்வாமினி போர் செய்தாளா? அல்லது பிற சக்திகள் அங்கே மகா அசுரர்களுடன் யுத்தம் செய்தனவா?
Verse 6
विम्रष्टव्यमिदं कार्यं प्रवृत्तिस्तत्र कीदृशी / महादेव्याश्च हृदये कः प्रसंगः प्रवर्तते
இந்த காரியத்தை ஆராய வேண்டும்—அங்கே நிலைமை எப்படியுள்ளது? மகாதேவியின் இதயத்தில் எந்தப் பிரசங்கம் நிகழ்கிறது?
Verse 7
इति शङ्काकुलास्तत्र दण्डनाथापुरोगमाः / मन्त्रिणीं पुरतः कृत्वा प्रचेलुर्ललितां प्रति
இவ்வாறு சந்தேகத்தால் கலங்கிய தண்டநாத முதலிய முன்னோர்கள், மந்திரிணியை முன்னே வைத்து, லலிதையை நோக்கிச் சென்றனர்.
Verse 8
शक्तिचक्रचमूनाथाः सर्वास्ताः पूजिता द्रुतम् / व्यतीतायां विभावर्यां रथेन्द्रं पर्यवारयन्
சக்திச்சக்கரத்தின் எல்லா சேனாதிபதிகளும் விரைவில் பூஜிக்கப்பட்டனர்; இரவு கடந்தபின் அவர்கள் ரதேந்திரனைச் சுற்றிவளைத்தனர்.
Verse 9
अवरुह्य स्वयानाभ्यां मन्त्रिणीदण्डनायिके / अधस्तात्सैन्यमावेश्य तदारुरुहतू रथम्
மந்திரிணி, தண்டநாயிகை தத்தம் வாகனங்களில் இருந்து இறங்கி, கீழே படையினுள் புகுந்து, பின்னர் உடனே ரதத்தில் ஏறினார்கள்।
Verse 10
क्रमेण नव पर्वाणि व्यतीत्य त्वरितक्रमैः / तत्तत्सर्वगतैः शक्तिचक्रैः सम्यङ् निवेदितैः
அவர்கள் விரைந்த ஒழுங்கில் முறையே ஒன்பது பர்வங்களைத் தாண்டி, எங்கும் பரவிய அந்தந்த சக்திச்சக்கரங்களால் முறையாக அறிவிக்கப்பட்டனர்।
Verse 11
अभजेतां महाराज्ञीं मन्त्रिणीदण्डनायिके / ते व्यजिज्ञपतां देव्या अष्टाङ्गस्पृष्टभूतले
மந்திரிணி, தண்டநாயிகை மகாராணியைச் சரணடைந்து பணிந்தனர்; தேவியின் முன்னிலையில் தரையில் அஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்து விண்ணப்பித்தனர்।
Verse 12
महाप्रमादः समभूदिति नः श्रुतमंबिके / कूटयुद्धप्रकारेण दैत्यैरपकृतं खलैः
அம்பிகையே! பெரும் தவறு நிகழ்ந்ததாக நாங்கள் கேட்டோம்; தீய அசுரர்கள் கூட்டு யுத்த முறையில் வஞ்சகமாக தீங்கு செய்துள்ளனர்।
Verse 13
स दुरात्मा दुराचारः प्रकाशसमारात्त्रसन् / कुहकव्यवहारेण जयसिद्धिं तु काक्षति
அந்த துராத்மா துராசாரன், வெளிப்படையான போருக்கு அஞ்சி, வஞ்சக நடத்தை மூலம் வெற்றிசித்தியை நாடுகிறான்।
Verse 14
दैवान्नः स्वामिनीगात्रे दुष्टानाममरद्रुहाम् / शरादिकपरामर्शो न जातस्तेन जीवति
தெய்வவசத்தால் அரசியின் உடலில் அந்தத் தீய தேவர்துரோகிகளின் அன்னம் சேர்ந்தது; அம்பு முதலிய தாக்குதலின் எண்ணமும் எழவில்லை, ஆகவே அவன் உயிருடன் இருந்தான்.
Verse 15
एकावलंबनं कृत्वा महाराज्ञि भवत्पदम् / वयं सर्वा हि जीवामः साधयामः समीहितम्
மகாராணியே! உங்கள் திருவடிகளையே ஒரே ஆதாரமாகக் கொண்டு நாங்கள் அனைவரும் வாழ்கிறோம்; விரும்பிய காரியத்தையும் நிறைவேற்றுகிறோம்.
Verse 16
अतो ऽस्माभिः प्रकर्तव्यं श्रीमत्यङ्गस्य रक्षणम् / मायाविनश्च दैत्येन्द्रास्तत्र मन्त्रो विधीयताम्
ஆகையால் ஸ்ரீமான் அங்கனைப் பாதுகாப்பது நமது கடமை; அங்கே மாயாவி தைத்யேந்திரர்கள் உள்ளனர்—அவர்களுக்கு எதிராக மந்திர ஏற்பாடு செய்யப்படுக.
Verse 17
आपत्कालेषु जेतव्या भण्डाद्या दानवाधमाः / कूटयुद्धं न कुर्वन्ति न विशन्ति चमूमिमाम्
ஆபத்துக் காலங்களில் பண்டாதி கீழ்மையான தானவர்களை வெல்ல வேண்டும்; அவர்கள் கபடப் போர் செய்யார், இந்தச் சேனையிலும் புகார்.
Verse 18
तथा महेन्द्रशैलस्य कार्यं दक्षिणदेशतः / शिबिरं बहुविस्तारं योजनानां शतावधि
அதேபோல் மகேந்திர மலைக்குத் தெற்குத் திசையில், நூறு யோஜனைகள் வரை விரிந்த பெரிய முகாம் அமைக்க வேண்டும்.
Verse 19
वह्लिप्राकारवलयं रक्षणार्थं विधीयताम् / अस्मत्सेनानिवेशस्य द्विषां दर्पशमाय च
காப்பிற்காக அக்னி-பிராகார வளையம் அமைக்கப்படுக; எங்கள் சேனைத் தங்குமிடம் பாதுகாப்புறவும், பகைவரின் அகந்தை அடங்கவும்.
Verse 20
शतयोजनमात्रस्तु मध्यतेशः प्रकल्प्यताम् / वह्निप्राकाराचक्रस्य द्वारन्दक्षिणतो भवेत्
மத்தியப் பகுதி நூறு யோஜனை அளவாக நிர்ணயிக்கப்படுக; அக்னி-பிராகாரச் சக்கரத்தின் வாயில் தெற்குத் திசையில் இருக்குக.
Verse 21
यतो दक्षिणदेशस्थं शून्यकं विद्विषां पुरम् / द्वारे च बहवः कल्प्याः परिवारा उदायुधाः
ஏனெனில் தென் நாட்டில் பகைவரின் நகரம் வெறுமையாக உள்ளது; ஆகவே வாயிலில் பல ஆயுதம் தாங்கிய காவலர்-பரிவாரங்கள் அமைக்கப்படுக.
Verse 22
निर्गच्छतां प्रविशतां जनानामुपरोधकाः / अनालस्या अनिद्राश्च विधेयाः सततोद्यताः
வெளியே செல்லும், உள்ளே வரும் மக்களைத் தடுத்து கண்காணிக்கும் காவலர் நியமிக்கப்படுக; அவர்கள் சோம்பலின்றி, உறக்கமின்றி, எப்போதும் ஆயத்தமாக இருக்குக.
Verse 23
एवं च सति दुष्टानां कूटयुद्धं चिकीर्षितम् / अवेलासु च संध्यासु मध्यरात्रिषु च द्विषाम् / अशक्यमेव भवति प्रौढमाक्रमणं हठात्
இவ்வாறு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டால், துஷ்டர்களின் சூழ்ச்சி-போர் எண்ணம்—அகாலச் சந்தியைகளிலும் நடுநிசியிலும் கூட—பகைவர் திடீரென வலிமையான தாக்குதலைக் கட்டாயமாகச் செய்ய இயலாததாகிறது.
Verse 24
नो चेद्दुराशया दैत्या बहुमायापरिग्रहाः / पश्यतोहरवत्सर्वं विलुठन्ति महद्बलम्
அவ்வாறு செய்யாவிடில், தீய ஆசையால் நிறைந்த, பல மாயைகளைத் தழுவிய தைத்யர்கள், கண்முன்னே பறிப்பவரைப் போல நமது மாபெரும் பலமெல்லாம் கொள்ளையடிப்பார்கள்।
Verse 25
मन्त्रिण्या दण्डनाथाया इति श्रुत्वा वचस्तदा / शुचिदन्तरुचा मुक्ता वहन्ती ललिताब्रवीत्
மந்திரிணி தண்டநாதையின் அந்தச் சொற்களை அப்போது கேட்ட லலிதை, உள்ளத்தின் தூய ஒளியால் முத்துபோல் ஒளிர்ந்து கூறினாள்।
Verse 26
भवतीनामयं मन्त्रश्चारुबुद्ध्या विचारितः / अयं कुशलधीमार्गोनीतिरेषा सनातनी
உங்களுடைய இந்த ஆலோசனை நல்விவேகத்தால் ஆராயப்பட்டது; இதுவே திறமையான அறிவின் வழி—இது சனாதன நெறி.
Verse 27
स्वचक्रस्य पुरो रक्षां विधाय दृढसाधनैः / परचक्राक्रमः कार्यो जिगीषद्भिर्महाजनैः
முதலில் உறுதியான ஏற்பாடுகளால் தமது படையின் பாதுகாப்பை அமைத்து, பின்னர் வெற்றியை நாடும் பெரியோர் எதிரிப் படையின்மேல் தாக்குதல் செய்ய வேண்டும்.
Verse 28
इत्युक्त्वा मन्त्रिणीदण्डनाथे सा ललितेश्वरी / ज्वालामालिनिकां नित्यामाहूयेदमुवाच ह
மந்திரிணி தண்டநாதரிடம் இவ்வாறு கூறிய பின், லலிதேஸ்வரி நித்திய ஜ்வாலாமாலினியை அழைத்து இதனைச் சொன்னாள்।
Verse 29
वत्से त्वं वह्निरूपासि ज्वालामालामयाकृतिः / त्वया विधीयतां रक्षा बलस्यास्य महीयसः
வத்ஸே! நீ அக்னிரூபிணி; ஜ்வாலாமாலையால் ஆன வடிவம் உடையவள். உன்னாலே இம்மகத்தான படையின் காவல் ஏற்படுக.
Verse 30
शतयोजनविस्तारं परिवृत्य महीतलम् / त्रिंशद्योजनमुन्नद्धं ज्वालाकारत्वमाव्रज
நூறு யோஜனை விரிந்த பூமித்தளத்தைச் சுற்றி வளைத்து, முப்பது யோஜனை உயரமுடைய ஜ்வாலாரூபத்தை ஏற்றுக்கொள்.
Verse 31
द्वारयोजनमात्रं तु मुक्त्वान्यत्र ज्वलत्तनुः / वह्निज्वालात्वमापन्ना संरक्ष सकलं बलम्
வாசலுக்காக இரண்டு யோஜனை இடமட்டும் விட்டுவிட்டு, மற்ற இடங்களில் எரியும் உடலைக் கொண்டு; அக்னி-ஜ்வாலாரூபம் பெற்று முழுப் படையையும் காக்கவும்.
Verse 32
इत्युक्त्वा मन्त्रिणीदण्डनाथे सा ललितेश्वरी / महेन्द्रोत्तरभूभागं चलितुं चक्र उद्यमम्
மந்திரிணி, தண்டநாதரிடம் இவ்வாறு கூறிய பின், அந்த லலிதேஸ்வரி மகேந்திரத்தின் வடபகுதி நிலத்திற்குச் செல்ல முயற்சி செய்தாள்.
Verse 33
सा च नित्यानित्यमयी ज्वलज्ज्वा लामयाकृतिः / चतुर्दशीतिथिमयी तथेति प्रणनाम ताम्
அவள் நித்ய-அநித்யமயி, எரியும் ஜ்வாலாமய வடிவம் உடையவள், சதுர்தசி திதியின் அதிஷ்டாத்ரி; ‘அப்படியே’ என்று கூறி அவளுக்கு வணங்கினாள்.
Verse 34
तयैव पूर्वनिर्दिष्टं महेन्द्रोत्तरभूतलम् / कुण्डलीकृत्य जज्वालशालरूपेण सा पुनः
அவளே முன்பு குறித்த மகேந்திரத்தின் வடபுற நிலத்தை மீண்டும் சுருட்டி, ஜ்வாலைகளின் சாலமர வடிவில் பிரகாசிக்கச் செய்தாள்।
Verse 35
नभोवलयजंबालज्वालामालामयाकृतिः / बभासे दण्डनाथाया मन्त्रिनाथचमूरपि
வானவட்டத்தில் ஜம்பாலம் போன்ற ஜ்வாலாமாலைகளின் வடிவமாய் அவள் ஒளிர்ந்தாள்; தண்டநாதையின் மந்திரிநாத சேனையும் பிரகாசித்தது।
Verse 36
अन्या सामपि शक्तीनां महतीनां महद्बलम् / विशङ्कटोदरं सालं प्रविवेश गतक्लमा
மற்றொரு மகாசக்தி, பேர்பலமுடையவளாய், களைப்பின்றி விசால வயிற்றுடைய சாலமரத்துள் புகுந்தாள்।
Verse 37
राजचक्ररथेन्द्रं तु मध्ये संस्थाप्य दण्डिनी / वामपक्षे रथं स्वीयं दक्षिणे श्यामलारथम्
தண்டினி ராஜசக்கர ரதேந்திரனை நடுவில் நிறுவி, இடப்புறம் தன் ரதத்தையும் வலப்புறம் ஷ்யாமலையின் ரதத்தையும் அமைத்தாள்।
Verse 38
पश्चाद्भागे सम्पदेशीं पुरस्ताश्च हयासनाम् / एवं संवेश्य परितश्चक्रराजरथस्य च
சக்கராஜ ரதத்தைச் சுற்றிலும் இவ்வாறு அமைத்து, பின்புறம் சம்பதேசீயையும் முன்புறம் ஹயாசனையையும் நிறுவினாள்।
Verse 39
द्वारे निवेशयामास विंशत्यक्षौहिणीयुताम् / ज्वलद्दण्डायुधोदग्रां स्तम्भिनीं नाम देवताम्
அவன் வாயிலில் இருபது அக்ஷௌஹிணிகளுடன் கூடிய, எரியும் தண்டாயுதம் தாங்கிய ‘ஸ்தம்பினி’ என்னும் தேவியை நிறுவினான்।
Verse 40
या देवी दण्डनाथाया विघ्नदेवीति विश्रुता / एवं सुरक्षितं कृत्वा शिबिरं योत्रिणी तथा / पूषण्युदितभूयिष्ठे पुनर्युद्धमुपाश्रयत्
தண்டநாதனுக்குப் ‘விக்நதேவி’ எனப் புகழ்பெற்ற அந்த தேவி இவ்வாறு படைவீடும் யோத்ரிணியும் பாதுகாத்தாள்; பின்னர் பூஷன் உதயமான வேளையில் அவன் மீண்டும் போரில் இறங்கினான்।
Verse 41
कृत्वा किलकिलारावं ततः शक्तिमहाचमूः / अग्निप्राकारकद्वारान्निर्जगाम् महारवा
பின்னர் வலிமைமிக்க மகாசேனை பேராரவத்துடன் கிலகில ஒலியெழுப்பி, அக்கினிப் பிராகாரத்தின் வாயிலினின்று வெளியே வந்தது।
Verse 42
इत्थं सुरक्षितं श्रुत्वा ललिताशिबिरोदरम् / भूयः संज्वरमापन्नः प्रचण्डो भण्डदानवः
லலிதையின் படைவீட்டின் உள்ளகம் இவ்வாறு பாதுகாக்கப்பட்டது எனக் கேட்டு, கொடுமையான பண்ட தானவன் மீண்டும் கடும் காய்ச்சலால் வாட்டமுற்றான்।
Verse 43
मन्त्रयित्वा पुनस्तत्र कुटिलाक्षपुरोगमैः / विषङ्गेण विशुक्रेणासममात्मसुतैरपि
பின்னர் அங்கே குடிலாக்ஷன் தலைமையில், விஷங்கன், விஷுக்ரன் மற்றும் தன் புதல்வர்களுடன் சேர்ந்து அவன் மீண்டும் ஆலோசனை செய்தான்।
Verse 44
एकौघस्य प्रसारेण युद्धं कर्तुं महाबलः / चतुर्बाहुमुखान्पुत्रांश्चतुर्जलधिसन्निभान्
ஒரே பேரோட்டத்தின் விரிவால் அந்த மகாபலன் போரிடத் துணிந்தான். நான்கு கரங்களும் முகங்களும் உடைய, நான்கு கடல்களை ஒத்த புதல்வர்களை முன்னிறுத்தினான்.
Verse 45
चतुरान्युद्धकृत्येषु समाहूय स दानवः / प्रेषयामास युद्धाय भण्डश्चण्डक्रुधा ज्वलन्
போர்செயல்களில் திறமைமிக்க நால்வரையும் அழைத்து, அந்த தானவன் பண்டன் கடும் கோபத்தால் எரிந்து, அவர்களைப் போருக்கு அனுப்பினான்.
Verse 46
त्रिंशत्संख्याश्च तत्पुत्रा महाकाया महाबलाः / तेषां नामानि वक्ष्यामि समाकर्णय कुम्भज
அவனுடைய புதல்வர்கள் முப்பது பேர்; அவர்கள் பெருந்தேகமும் பெருவலிமையும் உடையோர். கும்பஜனே! அவர்களின் பெயர்களைச் சொல்கிறேன்; கவனமாகக் கேள்.
Verse 47
चतुर्बाहुश्चकोराक्षस्तृतीयस्तु चतुः शिराः / वज्रघोषश्चोर्ध्वकेशो महाकायो महाहनुः
சதுர்பாஹு, கோராக்ஷன், மூன்றாவன் சதுஃசிரன்; வஜ்ரகோஷன், ஊர்த்வகேசன், மகாகாயன், மகாஹனு—இவர்கள்.
Verse 48
मखशत्रुर्मखस्कन्दीसिंहघोषः सिरालकः / लडुनः पट्टसेनश्च पुराजित्पूर्वमारकः
மகசத்ரு, மகஸ்கந்தி, சிம்ஹகோஷன், சிராலகன்; லடுனன், பட்டசேனன், புராஜித், பூர்வமாரகன்—இவர்களும்.
Verse 49
स्वर्गशत्रुः स्वर्गबलो दुर्गाख्यः स्वर्गकण्टकः / अतिमायो बृहन्माय उपमायश्च वीर्यवान्
சுவர்க்கத்தின் பகைவன், சுவர்க்கத்திற்குச் சமமான பலமுடையவன், ‘துர்க’ எனப் பெயர்பெற்றவன், சுவர்க்கத்திற்கு முள்ளாகியவன்; அதிமாயன், ப்ருஹன்மாயன், உபமாயன்—இவர்கள் எல்லாம் வீரியமிக்கோர்.
Verse 50
इत्येते दुर्मदाः पुत्रा भण्डदैत्यस्य दुर्द्धियः / पितुः सदृशदोर्वीर्याः पितुः सदृशविग्रहाः
இவ்வாறு இவர்கள் பண்ட தைத்தியனின் தீயமதி கொண்ட, மிகுந்த அகந்தையுடைய புதல்வர்கள்; பிதாவைப் போலவே புயவீரியமுடையவர்களும், உடல்வடிவிலும் பிதாவுக்கு ஒப்பானவர்களும் ஆவர்.
Verse 51
आगत्य भण्डचरणावभ्यवन्दत भक्तितः / तानुद्वीक्ष्य प्रसन्नाभ्यां लोचनाभ्यां स दानवः / सगौरवमिदं वाक्यं बभाषे कुलघातकः
அவர்கள் வந்து பக்தியுடன் பண்டனின் திருவடிகளில் வணங்கினர். அவர்களை மகிழ்ந்த கண்களால் நோக்கி அந்த தானவன்—குலநாசகன்—மரியாதையுடன் இவ்வாக்கை உரைத்தான்.
Verse 52
भो भो मदीयास्तनया भवतां कः समो भुवि / भवतामेव सत्येन जितं विश्वं मया पुरा
ஓ ஓ, என் புதல்வர்களே! பூமியில் உங்களுக்கு ஒப்பானவர் யார்? உங்கள் உண்மைத் திடத்தினாலேயே நான் முன்பு உலகமெங்கும் வென்றேன்.
Verse 53
शक्रस्या ग्नेर्यमस्यापि निरृतेः पाशिनस्तथा / कचेषु कर्षणं कोपात्कृतं युष्माभिराहवे
போரில் கோபத்தால் நீங்கள் சக்ரன், அக்னி, யமன், நிருதி, மேலும் பாசம் தாங்கிய வருணன்—இவர்களின் கூந்தலைப் பிடித்து இழுத்து அவமதித்தீர்கள்.
Verse 54
अस्त्राण्यपि च शस्त्राणि जानीथ निखिलान्यपि / जाग्रत्स्वेव ही युष्मासु कुलभ्रंशो ऽयमागतः
அஸ்திரங்களும் சஸ்திரங்களும் அனைத்தையும் நீங்கள் அறிவீர்கள்; ஆயினும் விழித்திருந்த உங்களிடையே இக் குலச்சிதைவு வந்து சேர்ந்தது.
Verse 55
मायाविनी दुललिता काचित्स्त्री युद्धदुर्मदा / बहुभिः स्वसमानाभिः स्त्रीभिर्युक्ता हिनस्ति नः
மாயை உடைய, மிகச் சுறுசுறுப்பான ஒரு பெண் போரில் வெறியுற்றவள்; தன்னைப் போன்ற பல பெண்களுடன் சேர்ந்து எங்களைத் தாக்குகிறாள்.
Verse 56
तदेनां समरे ऽवश्यमात्मवश्यां विधास्यथ / जीवग्राहं च सा ग्राह्या भवद्भिर्ज्वलदायुधैः
ஆகவே போர்க்களத்தில் அவளை நிச்சயமாக உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வாருங்கள்; உங்கள் எரியும் ஆயுதங்களால் அவளை உயிரோடு பிடிக்க வேண்டும்.
Verse 57
अप्रमेयप्रकोपान्धान्युष्मानेकां स्त्रियं प्रति / सम्प्रेषणमनौचित्यं तथाप्येष विधेः क्रमः
அளவிலா கோபத்தில் மயங்கிய உங்களை ஒரே பெண்ணுக்கு எதிராக அனுப்புவது பொருத்தமல்ல; ஆயினும் இதுவே விதியின் ஒழுங்கு.
Verse 58
इममेकं सहध्वं च शौर्यकीतिविपर्ययम् / इत्युक्त्वा भण्डदैत्येन्द्रस्तान्प्रहैषीद्रणं प्रति / द्विशतं चाक्षौहिणीनां तत्सहायतयाहिनोत्
“இந்த ஒருவனை உடன் அழைத்துச் செல்லுங்கள்; வீரமும் புகழும் தலைகீழாகுமாறு”—என்று கூறி பண்ட தைத்தியேந்திரன் அவர்களைப் போருக்கு அனுப்பினான்; உதவிக்காக இருநூறு அக்ஷௌஹிணி சேனைகளையும் இணைத்தான்.
Verse 59
द्विशत्यक्षौहिणीसेना मुख्यस्य तिलकायिता / बद्धभ्रुकुटयः शस्त्रपाणयो निर्ययुर्गृहात्
முதல்வனுக்குத் திலகமென விளங்கிய இருநூறு அக்ஷௌஹிணி சேனை, புருவம் சுருக்கி, ஆயுதம் கையில் கொண்டு, இல்லத்திலிருந்து வெளியே புறப்பட்டது.
Verse 60
निर्गमे भण्डपुत्राणां भूः प्रकम्पमलम्बत / उत्पाता विविधा जाता वित्रस्तं चाभवज्जगत्
பண்டபுத்திரர்கள் புறப்பட்டவுடன் பூமி நடுங்கியது; பலவகை அபசகுனங்கள் தோன்றி, உலகமெல்லாம் அச்சமடைந்தது.
Verse 61
तान्कुमारान्महासत्त्वांल्लाजवर्षैरवाकिरन् / विथीषु यानैश्चलितान्पौरवृद्धपुरन्ध्रयः
அந்த மாபெரும் வீரக் குமாரர்கள் வாகனங்களில் வீதிகளில் சென்றபோது, நகரின் முதியோரும் புரந்திரியரும் அவர்கள்மேல் லாஜம் (வறுத்த நெல்) மழையெனத் தூவினர்.
Verse 62
बन्दिनो मागधाश्चैव कुमाराणां स्तुतिं व्यधुः / मङ्गलारार्तिकं चक्रुर्द्वारेद्वारे पुराङ्गनाः
பந்திகளும் மாகதர்களும் குமாரர்களைப் புகழ்ந்து பாடினர்; நகரப் பெண்கள் வாசல் வாசலாக மங்கல ஆரத்தி செய்தனர்.
Verse 63
भिद्यमानेव वसुधा कृष्यमाणमिवाबरम् / आसीत्तेषां विनिर्याणे घूर्णमान इवार्णवः
அவர்கள் புறப்படும் வேளையில் பூமி பிளக்கப்படுவது போலவும், ஆகாயம் இழுக்கப்படுவது போலவும், கடல் சுழன்று கலங்குவது போலவும் இருந்தது.
Verse 64
द्विशत्यक्षौहिणीसेनां गृहीत्वा भण्डसूनवः / क्रोधोद्यद्भ्रुकुटीक्रूरवदना निर्ययुः पुरात्
இருநூறு அக்ஷௌஹிணி சேனையை உடன் கொண்டு, கோபத்தால் சுருங்கிய புருவங்களும் கொடுமுகங்களும் உடைய பண்டாசுரன் புதல்வர்கள் நகரத்திலிருந்து புறப்பட்டனர்.
Verse 65
शक्तिसैन्यानि सर्वाणि भक्षयामः क्षणाद्रणे / तेषामायुधचक्राणि चूर्णयामः शितैशरैः
அவர்கள் கூறினர்—போர்க்களத்தில் ஒரு கணத்தில் சக்தி சேனைகள் அனைத்தையும் நாம் விழுங்குவோம்; அவர்களின் ஆயுதச் சக்கரங்களை கூரிய அம்புகளால் நொறுக்குவோம்.
Verse 66
अग्निप्राकारवलयं शमयामश्च रंहसा / दुर्विदग्धां तां ललितां बन्दीकुर्मश्च सर्वरम्
வேகமாக அந்த அக்கினிப் பிராகார வளையத்தையும் நாம் அடக்குவோம்; வெல்ல இயலாத அந்த லலிதையையும் முழுவதுமாக கைதாக்குவோம்.
Verse 67
इत्यन्योन्यं प्रवल्गन्तो वीरभाषणघोषणैः / आसेदुरग्निप्राकारसमीपं भण्डसूनवः
இவ்வாறு ஒருவருக்கொருவர் வீர உரைகளால் முழங்கிக் குதித்தபடி, பண்டாசுரன் புதல்வர்கள் அக்கினிப் பிராகாரத்தின் அருகே வந்தடைந்தனர்.
Verse 68
यौवनेन मदेनान्धा भूयसा रुद्धदृष्टयः / भ्रुकुटीकुटिलाश्चक्रुः सिंहनादंमहात्तरम्
இளமை மயக்கத்தால் குருடராய் மிகுந்த அகந்தையால் பார்வை மறைந்து, புருவங்களை வளைத்து அவர்கள் மிகப் பெரும் சிங்கநாதம் செய்தனர்.
Verse 69
विदीर्णमिव तेनासीद्ब्रह्माण्ड चण्डिमस्पृशा / उत्पातवारिदोत्सृष्टघोरनिर्घातरंहसा
அவனுடைய கடும் ஸ்பரிசத்தால் பிரஹ்மாண்டம் பிளந்ததுபோல் ஆனது; அபசகுன மேகங்கள் உமிழ்ந்த கொடிய இடிமுழக்க வேகம்போல்।
Verse 70
एतस्याननुभूतस्य महाशब्दस्य डम्बरः / क्षोभयामास शक्तीनां श्रवांसि च मनांसि च
முன்பு அனுபவிக்காத அந்த மகாசப்தத்தின் முழக்கம் சக்திகளின் செவிகளையும் மனங்களையும் கலக்கமடையச் செய்தது।
Verse 71
आगत्य ते कलकलं चक्रुःसार्धं स्वसैनिकैः / विविधायुधसम्पातमूर्च्छद्वैमानिकच्छटम्
அவர்கள் தம் சேனையுடன் வந்து ஆரவாரம் செய்தனர்; பலவகை ஆயுத மழையால் விமானிகர்களின் ஒளிச்சாயல் அடர்ந்தது।
Verse 72
चतुर्बाहुमखान्भूत्वा भण्डदैत्यकुमारकान् / आगतान्युद्धकृत्याय बाला कौतूहलं दधे
பண்ட தைத்யக் குமாரர்கள் நான்கு கரங்களுடைய முகரூபம் கொண்டு போர்க்கடமைக்காக வந்தனர்; அதைக் கண்ட பாலைக்கு ஆவல் எழுந்தது।
Verse 73
कुमारी ललितादेव्यास्तस्या निकटवासिनी / समस्तशक्तिचक्राणां पूज्य विक्रमशालिनी
அந்த குமாரி லலிதாதேவியின் அருகில் வாசிப்பவள்; எல்லா சக்திச் சக்கரங்களாலும் பூஜிக்கத்தக்கவள், வீரத்தால் விளங்குபவள்.
Verse 74
ललितासदृशाकारा कुमारी कोपमादधे / या सदा नववर्षेव सर्वविद्यामहाखनिः
லலிதையை ஒத்த வடிவமுடைய அந்தக் குமாரி கோபம் கொண்டாள். அவள் எப்போதும் ஒன்பது வயது சிறுமிபோல், எல்லா வித்யைகளின் மாபெரும் நிதி॥
Verse 75
बालारुणतनुः श्रोणीशोणवर्णवपुर्लता / महाराज्ञी पादपीठे नित्यमाहितसंनिधिः
அவளது உடல் இளஞ்சூரியன் அருணிமைபோல்; இடுப்புப் பகுதி செந்நிற லதைபோல் ஒளிரும். மகாராணியின் பாதபீடத்தருகே அவள் எப்போதும் அருகிலிருப்பாள்॥
Verse 76
तस्या बहिश्चराः प्राणा या चतुर्थं विलोचनम् / तानागतान्भण्डसुतान्संहरिष्यामि सत्वरम्
அவளது பிராணங்கள் வெளியில் உலாவுகின்றன; அதுவே அவளின் நான்காம் கண். வந்தடைந்த பண்டனின் புதல்வர்களை நான் விரைவில் அழித்துவிடுவேன்॥
Verse 77
इति निश्चित्य बालांबा महाराज्ञ्यै व्यजिज्ञपत् / मातर्भण्डमहादैत्यसूनवो योद्धुमागताः
இவ்வாறு தீர்மானித்து பாலாம்பா மகாராணியிடம் அறிவித்தாள்— ‘அம்மா! பண்டன் எனும் மகாதைத்யனின் புதல்வர்கள் போருக்கு வந்துள்ளனர்.’॥
Verse 78
तैः समं योद्धुमिच्छामि कुमारित्वात्सकौतुका / सफुरन्ताविव मे बाहू युद्धकण्डूययानया
நான் அவர்களுடன் நேருக்கு நேர் போரிட விரும்புகிறேன்; குமாரித்தனத்தால் எனக்குக் குதூகலம். இந்தப் போர்-ஆர்வக் கண்டு என் இரு புஜங்களும் துடிக்கின்றன போல॥
Verse 79
क्रीडा ममैषा हन्तव्या न भवत्या निवारणैः / अहं हि वालिका नित्यं क्रीडनेष्वनुरागिणी
இது என் விளையாட்டு; உன் தடுத்தலால் இதை அழிக்க வேண்டாம். நான் எப்போதும் விளையாட்டில் பற்றுள்ள சிறுமி.
Verse 80
क्षणं रणक्रीडया च प्रीतिं यास्यामि चैतसा / इति विज्ञापिता देवी प्रत्युवाच कुमारिकाम्
‘ஒரு கணம் போர்-விளையாட்டால் என் மனம் மகிழும்’ என்று விண்ணப்பித்தவளுக்கு, தேவி அந்தக் குமாரிக்குப் பதிலளித்தாள்.
Verse 81
वत्से त्वमतिमृद्वङ्गी नववर्षा नवक्रमा / नवीनयुद्धशिक्षा च कुमारी त्वं ममैकिका
குழந்தையே, நீ மிகக் கோமள அங்கங்களுடையவள்; ஒன்பது வயதுச் சிறுமி, புதிய நடைமுறைகளுடன். போர்-பயிற்சியும் புதிது; நீ என் ஒரே குமாரி.
Verse 82
त्वां विना क्षणमात्रं मे न निश्वासः प्रवर्तते / ममोच्छ्वसितमेवासि न त्वं याहि महाहवम्
உன்னை இன்றி ஒரு கணமும் என் மூச்சு இயங்காது. நீ என் உச்சுவாசமே; பெரும் போருக்கு செல்லாதே.
Verse 83
दण्डिनी मन्त्रिणी चैव शक्तयो ऽन्याश्च कोटिशः / संत्येव समरे कर्तुं वत्से त्वं किं प्रमाद्यसि
தண்டினி, மந்திரிணி எனவும் இன்னும் கோடிக்கணக்கான சக்திகளும் போரில் செயற்பட உள்ளன; குழந்தையே, நீ ஏன் அலட்சியம் செய்கிறாய்?
Verse 84
इति श्रीललितादेव्या निरुद्धापि कुमारिका / कौमारकौतुकाविष्टा पुनर्युद्धमयाचत
இவ்வாறு ஸ்ரீலலிதாதேவி தடுத்தபோதிலும், அந்த குமாரிகை கௌமாரக் களிப்பில் ஆவிஷ்டமாய் மீண்டும் போரைக் வேண்டினாள்।
Verse 85
सुदृढं निश्चयं दृष्ट्वा तस्याः श्रीललितांबिका / अनुज्ञां कृतवत्येव गाढमाश्लिष्य बाहुभिः
அவளின் உறுதியான தீர்மானத்தை கண்ட ஸ்ரீலலிதாம்பிகை, தம் புயங்களால் இறுக அணைத்து, அனுமதி அளித்ததுபோல் இருந்தாள்।
Verse 86
स्वकीयकवचादेकमाच्छिद्य कवचं ददौ / स्वायुधेभ्यश्चायुधानि वितीर्यविससर्ज ताम्
தன் கவசங்களில் ஒன்றை எடுத்துத் தந்து, தன் ஆயுதங்களிலிருந்தும் ஆயுதங்களை வழங்கி அவளை அனுப்பினாள்।
Verse 87
कर्णीरथं महाराज्ञ्या चापदण्डात्समुद्धृतम् / हंसयुग्यशतैर्युक्तमारुरोह कुमारिका
மகாராணி வில்லின் தண்டிலிருந்து எடுத்தெழுப்பிய, நூறு நூறு அன்னப் ஜோடிகளால் இணைக்கப்பட்ட கர்ணீரதத்தில் அந்த குமாரிகை ஏறினாள்।
Verse 88
तस्यां रणे प्रवृत्तायां सर्वपर्वस्थदेवताः / बद्धाञ्जलिपुटा नेमुः प्रधृतासिपरंपराः
அவள் போரில் ஈடுபட்டவுடன், எல்லா மலைகளிலும் இருப்போர் தேவர்கள் கைகூப்பி வணங்கினர்; வாள்களின் வரிசையைத் தாங்கி நின்றனர்।
Verse 89
ताभिः प्रणम्यमाना सा चक्रराजरथोत्तमात् / अवरुह्य तले सैन्यं वर्तमानमगाहत
அவர்களால் வணங்கப்பட்ட அவள், சக்கரராஜனின் சிறந்த தேரிலிருந்து இறங்கி, கீழே இருந்த படையினுள் புகுந்தாள்.
Verse 90
तामायान्तीमथो दृष्ट्वा कुमारीं कोपपाटलाम् / मन्त्रिणीदण्डनाथे च सभये वाचमूचतुः
கோபத்தால் சிவந்த முகத்துடன் வந்த அந்த குமாரியைப் பார்த்து, அமைச்சர் மற்றும் தண்டநாதன் சபையில் இவ்வாறு கூறினர்.
Verse 91
किं भर्तृदारिके युद्धे व्यवसायः कृतस्त्वया / अकाण्डे किं महाराज्ञ्या प्रेषितासि रणं प्रति
அரசகுமாரியே! நீ ஏன் போரில் ஈடுபடத் தீர்மானித்தாய்? காரணமின்றி மகாராணி உன்னை रणத்திற்குப் அனுப்பினாளா?
Verse 92
तदेतदुचितंनैव वर्तमाने ऽपि सैनिके / त्वं मूर्तं जीवितमसि श्रीदेव्या बालिके यतः
படை இருந்தாலும் இது முறையல்ல; சிறுமியே, நீ ஸ்ரீதேவியின் உயிரின் உருவமே ஆகையால்.
Verse 93
निवर्तस्व रणोत्साहात्प्रणामस्ते विधीयते / इति ताभ्यां प्रार्थितापि प्राचलद्दृढनिश्चया
‘போர்உற்சாகத்தை விட்டுத் திரும்பு; உனக்கு வணக்கம் செலுத்துகிறோம்’ என்று இருவரும் வேண்டினாலும், அவள் உறுதியான தீர்மானத்துடன் முன்னே சென்றாள்.
Verse 94
अत्यन्तं विस्मयाविष्टे मन्त्रिणीदण्डनायिके / सहैव तस्या रक्षार्थं चेलतुः पार्श्वयोर्द्वयोः
மிகுந்த வியப்பில் ஆழ்ந்த மந்திரிணியும் தண்டநாயிகையும், அவளைக் காக்க ஒன்றாகவே அவளின் இரு பக்கங்களிலும் நடந்தனர்।
Verse 95
अथाग्निवरणद्वारा ताभ्यामनुगता सती / प्रभूतसेनायुक्ताभ्यां निर्जगाम कुमारिका
பின்னர் அக்னிவரண வாயிலின் வழியே, அந்த இருவரும் தொடர, அந்தச் சதீ குமாரிகை பெரும் சேனையுடன் வெளியே வந்தாள்।
Verse 96
सनाथशक्तिसेनानां सर्वासामनुगृह्णती / प्रणामाञ्जलिजालानि कर्णीरथकृतासना
ஆதரவுள்ள சக்திசேனைகள் அனைத்தையும் அருளால் காத்து, ரதத்தில் அமர்ந்து, வணக்கமும் அஞ்சலியும் எனும் பல சமர்ப்பணங்களை ஏற்றாள்।
Verse 97
भण्डस्य तनयान्दुष्टानभ्यद्रवदरिन्दमा / तस्याः प्रादेशिकं सैन्यं कुमार्या न हि विद्यते
அரிந்தமா, பண்டனின் தீய புதல்வர்களைத் தாக்கினாள்; ஆனால் அந்தக் குமாரிக்குத் தனியான பிரதேசச் சேனை இல்லை।
Verse 98
सर्वं हि ललितासैन्यं तत्सैन्यं समजायत / ततः प्रववृते युद्धमत्युद्धतापराक्रमम्
அந்த முழுச் சேனையும் லலிதையின் சேனையாகவே ஆனது; பின்னர் மிகுந்த உக்கிரப் பராக்கிரமம் நிறைந்த போர் தொடங்கியது।
Verse 99
ववर्ष शरजालानि दैत्येन्द्रेषु कुमारिका / भण्डासुरकुमारैस्तैर्महाराज्ञीकुमारिका / यद्युद्धमतनोत्तत्तु स्पृहणीयं सुरासुरैः
குமாரிகை தைத்தியேந்திரர்கள்மேல் அம்புகளின் வலைபோல் மழையெனப் பொழிந்தாள். பண்டாசுரன் குமாரர்களுடன் மகாராணியின் அந்தக் கன்னி நிகழ்த்திய போர், தேவரும் அசுரரும் விரும்பிப் பார்ப்பதற்குரியது.
Verse 100
अत्यन्तविस्मिता दैत्यकुमारा नववर्षिणीम् / कर्मीरथस्थामालोक्य किरन्तींशरमण्डलम्
தைத்தியக் குமாரர்கள் மிகுந்த வியப்புற்றனர். ரதத்தில் அமர்ந்த ஒன்பது வயதுக் குழந்தை அம்புகளின் மண்டலத்தைச் சிதறவிடுவதைக் கண்டு அவர்கள் திகைத்தனர்.
Verse 101
क्षणेक्षणे बालिकया क्रियमाणं महारणम् / व्यजिज्ञपन्महाराज्ञ्यै भ्रमन्त्यः परिचारिकाः
அந்தச் சிறுமி கணம் கணமாக நிகழ்த்திய மாபெரும் போரைக் கண்டு, அங்கும் இங்கும் ஓடிய பணிப்பெண்கள் மகாராணிக்குத் தகவல் தெரிவித்தனர்.
Verse 102
मन्त्रिणीदण्डनाथे च न तां विजहतू रणे / प्रेक्षकत्व मनुप्राप्ते तृष्णीमेव बभूवतुः
மந்திரிணியும் தண்டநாதனும் போர்க்களத்தில் அவளை விட்டு விலகவில்லை. அவர்கள் பார்வையாளராய் மட்டுமே நிற்க வேண்டிய நிலை வந்தபோது, இருவரும் மௌனமாயினர்.
Verse 103
सर्वेषां दैत्यपुत्राणामेकरूपा कुमारिका / प्रत्येकभिन्ना ददृशे बिंबमालेव भास्वतः
அனைத்து தைத்தியப் புதல்வருக்கும் அந்தக் குமாரிகை ஒரே வடிவமாயிருந்தாலும், ஒவ்வொருவருக்கும் அவள் வேறுபட்டவளாய் தோன்றினாள்—ஒளிமிகு சூரியன் பல நீர்ப்படிமங்களில் பலவாறு பிரதிபலிப்பதுபோல்.
Verse 104
सायकैरग्निचूडालैस्तेषां मर्माणि भिन्दती / रक्तोत्पलमिव क्रोधसंरक्तं बिभ्रती मुखम्
அக்னிச் சிகைபோன்ற அம்புகளால் அவள் அவர்களின் மర్మங்களைப் பிளந்தாள்; கோபச் செம்மையால் அவள் முகம் செங்கமலம் போல ஒளிர்ந்தது.
Verse 105
आश्चर्यं ब्रुवतो व्योम्नि पश्यतां त्रिदिवौकसाम् / साधुवादैर्बहुविधैर्मत्रिणीदण्डनाथयोः
வானில் திரிதிவவாசி தேவர்கள் வியப்புடன் உரைத்தனர்; மந்திரிணி மற்றும் தண்டநாதர் இருவரையும் பலவகை ‘சாது’ வாழ்த்துகளால் போற்றினர்.
Verse 106
अर्च्यमाना रणं चक्रे लघुहस्ता कुमारिका / द्वितीयं युद्धदिवसं समस्तमपि सा रणे
வணங்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த அந்தச் சிறுகை குமாரி போரைத் தொடங்கினாள்; இரண்டாம் போர்நாளிலும் முழுநாளும் அவள் போர்க்களத்திலேயே நிலைத்திருந்தாள்.
Verse 107
प्रकाशयामास बलं ललितादुहिता निजम् / अस्त्रप्रत्यस्त्रमोक्षेण तान्सर्वानपि भिन्दती
லலிதையின் மகள் தன் இயல்புச் சக்தியை வெளிப்படுத்தினாள்; அஸ்திரத்திற்கு எதிராஸ்திரம் செலுத்தி அவர்களையெல்லாம் பிளந்தாள்.
Verse 108
नारायणास्त्रमोक्षेण महराज्ञीकुमारिका / द्विशत्यक्षौहिणीसैन्यं भस्मसादकरोत्क्षणात्
மகாராணியின் குமாரி நாராயணாஸ்திரத்தை ஏவி, இருநூறு அக்ஷௌஹிணி சேனையையும் கணநேரத்தில் சாம்பலாக்கினாள்.
Verse 109
अक्षौहिणीनां क्षयतः क्षणात्कोपमुपागताः / आकृष्टगुरुधन्वानस्ते ऽपतन्नेकहेलया
அக்ஷௌஹிணிப் படைகள் அழிந்ததும் அவர்கள் கணநேரத்தில் கோபமடைந்தனர். கனமான வில்லைக் கவர்ந்து ஒரே வேகத்தில் பாய்ந்தனர்.
Verse 110
ततः कलकले जाते शक्तीनां च दिवौकसाम् / युगपत्त्रिंशतो बाणानसृजत्सा कुमारिका
பின்னர் ஆயுதங்களும் தேவர்களும் எழுப்பிய பெருங் கலகலப்பில், அந்த குமாரிகை ஒரே நேரத்தில் முப்பது அம்புகளை விட்டாள்.
Verse 111
हस्तलाघवमाश्रित्य मुक्तैश्चन्द्रार्धसायकैः / त्रिंशता त्रिंशतो भण्डपुत्राणा साहतं शिरः
கையின் நுட்பத்தைச் சார்ந்து விடப்பட்ட அரைச்சந்திர அம்புகளால், அவள் பண்டனின் புதல்வர்களின் முப்பது முப்பது தலைகளை வெட்டி வீழ்த்தினாள்.
Verse 112
इति भण्डस्य पुत्रेषु प्राप्तेषु यमसादनम् / अत्यन्तविस्मयाविष्टा वबृषुः पुष्पमभ्रगाः
இவ்வாறு பண்டனின் புதல்வர்கள் யமனின் இல்லத்தை அடைந்தபோது, பேராச்சரியத்தில் வான்வாசிகள் மலர்மழை பொழிந்தனர்.
Verse 113
सा च पुत्री महाराज्ञ्याः विध्वस्तासुरमैनिका / मन्त्रिणीदण्डनाथाभ्यामालिङ्ग्यत भृशं मुदा
அசுரப் படையை அழித்த மகாராணியின் மகளான அவளை, மந்திரிணியும் தண்டநாதனும் பேரானந்தத்துடன் அணைத்துக் கொண்டனர்.
Verse 114
तस्याः पराक्रमोन्मेषैर्नृत्यन्त्योजयदायिभिः / शक्तयस्तुमुलं चक्रुः साधुवादैर्जगत्त्रयम्
அவளுடைய பராக்கிரமத்தின் எழுச்சியால், வலிமை அளிக்கும் சக்திகள் நடனமாடின; ‘சாது’ எனும் புகழ்மொழிகளால் மும்முலகையும் முழங்கச் செய்தன।
Verse 115
सर्वाश्च शक्तिसेनान्यो दण्डनाथापुरःसराः / तदाश्चर्यं महाराज्ञ्यै निवेदयितुमुद्गताः
அனைத்து சக்திசேனாதிபதிகளும், தண்டநாதனை முன்னிலைப்படுத்தி, அந்த அதிசயத்தை மகாராணி தேவியிடம் அறிவிக்கப் புறப்பட்டனர்।
Verse 116
ताभिर्निवेद्यमानानि सा देवी ललितांबिका / पुत्रीभुजावदानानि श्रुत्वा प्रीतिं समाययौ
அவர்கள் அறிவித்த புத்ரீபுஜையின் வீரச் செய்திகளைச் செவிமடுத்த லலிதாம்பிகை தேவி பேரானந்தம் அடைந்தாள்।
Verse 117
समस्तमपि तच्चक्रं शक्तीनां तत्पराक्रमैः / अदृष्टपूर्वैर्देवेषु विस्मयस्य वशं गतम्
தேவர்களிடமும் முன்பு காணாத சக்திகளின் அற்புதப் பராக்கிரமங்களால், அந்த முழுச் சக்கரமும் வியப்பின் வசமானது।
Frequently Asked Questions
A major asura force is broken: Kuṭilākṣa flees after being struck by Daṇḍanātha’s arrows, and the large army formation is described as being destroyed during the night, prompting strategic reassessment.
Bhaṇḍa is said to become agitated and to resort toward kapaṭa/kūṭa-yuddha—deceit-based tactics—framing the conflict as not merely martial but also ethical.
They seek to verify the situation, report the enemy’s treachery, and reaffirm that their success and safety depend on Lalitā’s authority—re-centering the command hierarchy of the Śakti-cakras around the Goddess.