Sukta 77

Mantra 1

आ स॒त्यो या॑तु म॒घवां॑ ऋजी॒षी द्रव॑न्त्वस्य॒ हर॑य॒ उप॑ नः । तस्मा॒ इदन्धः॑ सुषुमा सु॒दक्ष॑मि॒हाभि॑पि॒त्वं क॑रते गृणा॒नः

உண்மையானவன், தானவான் இந்திரன்—ர்ஜீஷீ (சோமப் பிழிப்பின் துணை) இங்கே வருக; அவனுடைய ஹரி (செம்பொன் நிற) குதிரைகள் எங்களிடம் ஓடிவருக. அவனுக்காகவே நாம் சோமரசத்தை நன்றாக, ஒழுங்காகப் பிழிந்தோம்; இங்கே நாம் புகழ்ந்து பாடும் போது, அவன் பானத்தைத் தன் உரிமையாக்கிக் கொள்ளட்டும்.

Mantra 2

अव॑ स्य शू॒राध्व॑नो॒ नान्ते॒ऽस्मिन् नो॑ अ॒द्य सव॑ने म॒न्दध्यै॑ । शंसा॑त्यु॒क्थमु॒शने॑व वे॒धाश्चि॑कि॒तुषे॑ असु॒र्याऽय मन्म॑

ஓ வீரனே! பாதையின் முடிவில் அவன் எங்களை விட்டு விலகாதிருக்கட்டும்—இன்றே இந்த ஸவனத்தில் (ஸோமப் பிழிதலில்) எங்கள் மகிழ்ச்சி வளர்வதற்காக. உஷனஸ் போல ஊக்கமுற்ற வேதா (ரிஷி) உக்தம்/ஸ்துதியை அறிவிக்கிறார்—அறிவுறுதியுடையோர்க்கு, அசுர்ய (ஆளுமை-சக்தி) பெறுவதற்காக, இந்தப் புனித சங்கல்ப-மந்திரம்.

Mantra 3

क॒विर्न नि॒ण्यं वि॒दथा॑नि॒ साध॒न् वृषा॒ यत् सेकं॑ विपिपा॒नो अर्चा॑त्। दि॒व इ॒त्था जी॑जनत् स॒प्त का॒रूनह्ना॑ चिच्चक्रुर्व॒युना॑ गृ॒णन्तः॑

கவி போல அவன் மறைந்தவற்றையும் விதி-சடங்குகளையும் நிறைவேற்றுகிறான்; அந்த வृषபன்—ஆழமாகப் பருகி ஸ்தோத்திரம் பாடியபோது—வானத்திலிருந்து அவ்வாறே ஏழு காருக்கள் (பாடகர்/ரிஷிகள்) பிறக்கச் செய்தான். மேலும் அவர்கள் க்ருணந்தః (உயர்குரலில் புகழ்ந்து) பகலிலும் தங்கள் ஒழுங்கமைந்த யுக்திகள்/வின்யாசங்கள் (வயுனானி) செய்து கொண்டிருந்தனர்.

Mantra 4

स्व॑१र्यद् वेदि॑ सु॒दृशी॑कम॒र्कैर्महि॒ ज्योती॑ रुरुचु॒र्यद्ध॒ वस्तोः॑ । अ॒न्धा तमां॑सि॒ दुधि॑ता वि॒चक्षे॒ नृभ्य॑श्चकार॒ नृत॑मो अ॒भिष्टौ॑

அவன் ஸ்தோத்திர-அர்க்கங்களால் (அர்கைः) காண அழகான ஸ்வர்கத்தை அறிந்தபோது, விடியற்காலத்தில் மகத்தான ஒளி பிரகாசித்தபோது; அப்போது குலுங்கி அகன்ற குருட்டு இருள்களைத் தெளிவாகக் கண்டான், மேலும் மனிதருக்காக மிக வீரன் உதவும் காப்பை (அபிஷ்டி) ஏற்படுத்தினான்.

Mantra 5

व॒व॒क्ष इन्द्रो॒ अमि॑तमृजि॒ष्यु॑१भे आ प॑प्रौ॒ रोद॑सी महि॒त्वा। अत॑श्चिदस्य महि॒मा वि रे॑च्य॒भि यो विश्वा॒ भुव॑ना ब॒भूव॑

இந்திரன் வளர்ந்தான்—அளவிலாதவன், நேராகப் பாயும் வேகமுடையவன்; தன் மகத்துவத்தால் இரு உலகங்களையும் (ரோதஸீ) நிரப்பினான். ஆகவே அவன் மகிமையும் அளவுக்கு அப்பால் விரிந்தது—அனைத்து புவனங்களின்/உயிர்களின் மேல் மேலோங்கி நிறைந்தவன் அவன்.

Mantra 6

विश्वा॑नि श॒क्रो नर्या॑णि वि॒द्वान॒पो रि॑रेच॒ सखि॑भि॒र्निका॑मैः । अश्मा॑नं चि॒द् ये बि॑भि॒दुर्वचो॑भिर्व्र॒जं गोम॑न्तमु॒शिजो॒ वि व॑व्रुः

சக்ரன் (இந்திரன்), ஆண்மையுடைய செயல்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவன், தோழர்களுடன் விருப்பத்திற்கேற்ப நீர்களை விடுவித்தான். சொற்கள்/மந்திரங்களால் கல்லையும் பிளந்தான்; உஷிஜர் (ஆர்வமுள்ள, யாகத் தூண்டப்பட்டோர்) பசுக்கள் நிறைந்த வ்ரஜம் (கோட்டம்/தொழுவம்) திறந்தனர்.

Mantra 7

अ॒पो वृ॒त्रं व॑व्रि॒वांसं॒ परा॑ह॒न् प्राव॑त् ते॒ वज्रं॑ पृथि॒वी सचे॑ताः । प्रार्णां॑सि समु॒द्रिया॑ण्यैनोः॒ पति॒र्भवं॒ छव॑सा शूर धृष्णो

நீர்களைச் சூழ்ந்து அடைத்திருந்த வ்ருத்ரனை அவன் தள்ளி வீழ்த்தினான்; சம்மதித்த பூமி உனக்காக வஜ்ரத்தை முன்னே செலுத்தினாள். கடல்சார்ந்த பெருவெள்ளங்கள் பாய்ந்து வந்தன; வீரனே, துணிவுள்ள நெஞ்சமுடையவனே, உன் வலிமையால் அவற்றின் ஆண்டவனாகு.

Mantra 8

अ॒पो यदद्रिं॑ पुरुहूत॒ दर्द॑रा॒विर्भु॑वत् स॒रमा॑ पू॒र्व्यं ते॑ । स नो॑ ने॒ता वाज॒मा द॑र्षि॒ भूरिं॑ गो॒त्रा रु॒जन्नङ्गि॑रोभिर्गृणा॒नः

ஓ புருஹூதா! நீ பாறைமலையைப் பிளந்தபோது, நீர்கள் வெளிப்பட்டு கண்முன் வந்தன; சரமாவும் வெளிப்பட்டாள்—அது உன் பழம்பெரும் செயல். நீ எங்கள் வழிகாட்டியாக இரு; இங்கே எங்களுக்கு மிகுந்த ‘வாஜ’ (வெற்றி-செல்வம்) காட்டுவாயாக; அங்கிரஸர்களால் புகழப்பட்டவனாய், கோத்திரங்கள் (மாட்டுத் தொழுவங்கள்/கோசாலைகள்) உடைத்து.