Sukta 3

Mantra 1

अध्यात्मम्। य इ॒मे द्यावा॑पृथि॒वी ज॒जान॒ यो द्रापिं॑ कृ॒त्वा भुव॑नानि॒ वस्ते॑ । यस्मि॑न् क्षि॒यन्ति॑ प्र॒दिशः॒ षडु॒र्वीर्याः प॑त॒ङ्गो अनु॑ वि॒चाक॑शीति॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

அத்தியாத்மம். இவ்வானும் பூமியும் யாரால் படைக்கப்பட்டனவோ, ‘த்ராபி’ (ஆடை/மூடி) ஒன்றைச் செய்து உலகங்களைப் போர்த்தியிருப்பவனோ; யாருள் ஆறு திசைகளும் தங்கியுள்ளனவோ—விரிந்த வீரியமுடையவன்—அவன் எங்கும் ஒளிரும்போது சிறகுடைய ‘பதங்க’ன் அவனைப் பின்தொடர்வதுபோல—அந்த தேவனுடைய (கோபத்தில்) இது குற்றமாகும்: இவ்வாறு அறிந்தும் பண்டிதப் பிராமணனைத் துன்புறுத்துகிறவன். ஓ ரோஹித, அவனை எழுப்பி நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்ம-அபராதிக்கெதிராகப் பாசங்களை (அவன்மேல்) விடுவி.

Mantra 2

यस्मा॒द् वाता॑ ऋतु॒था पव॑न्ते॒ यस्मा॑त् समु॒द्रा अधि॑ वि॒क्षर॑न्ति॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

யாரிடமிருந்து காற்றுகள் பருவம்-பருவமாக ஒழுங்கில் வீசுகின்றனவோ, யாரிடமிருந்து கடல்கள் தங்கள் நீரோட்டங்களை எங்கும் பொழிகின்றனவோ—அந்த தேவனுடைய (கோபத்தில்) இது குற்றமாகும்: இவ்வாறு அறிந்தும் பண்டிதப் பிராமணனைத் துன்புறுத்துகிறவன். ஓ ரோஹித, அவனை எழுப்பி நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்ம-அபராதிக்கெதிராகப் பாசங்களை (அவன்மேல்) விடுவி.

Mantra 3

यो मा॒रय॑ति प्रा॒णय॑ति॒ यस्मा॑त् प्रा॒णन्ति॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

கொல்லவும் செய்பவன், உயிரளிக்கவும் செய்பவன்; யாரிடமிருந்து எல்லா உலகங்களும் சுவாசிக்கின்றனவோ—அந்த தேவன் கோபித்தால் இதுவே குற்றம்: இவ்வாறு அறிந்தும் பண்டிதப் பிராமணனைத் துன்புறுத்தி அநீதி செய்பவன். ஓ ரோஹித! எழுந்து அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சிதையச் செய்; பிரஹ்ம-ஜ்யன் (பிராமணத் துரோகி) மீது பாசங்களை (கயிற்றுப் பந்தங்களை) விடுவி.

Mantra 4

यः प्रा॒णेन॒ द्यावा॑पृथि॒वी त॒र्पय॑त्यपा॒नेन॑ समु॒द्रस्य॑ ज॒ठरं॒ यः पिप॑र्ति॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

ப்ராணனால் வானமும் பூமியும் திருப்தியடையச் செய்பவன்; அபானனால் கடலின் வயிற்றை நிரப்புபவன்—அந்த தேவன் கோபித்தால் இதுவே குற்றம்: இவ்வாறு அறிந்தும் பண்டிதப் பிராமணனைத் துன்புறுத்தி அநீதி செய்பவன். ஓ ரோஹித! எழுந்து அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சிதையச் செய்; பிரஹ்ம-ஜ்யன் மீது பாசங்களை விடுவி.

Mantra 5

यस्मि॑न् विराट् प॑रमे॒ष्ठी प्र॒जाप॑तिर॒ग्निर्वै॑श्वान॒रः स॒ह प॒ङ्क्त्या श्रि॒तः । यः पर॑स्य प्रा॒णं प॑र॒मस्य॒ तेज॑ आद॒दे तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

விராட், பரமேஷ்டி, பிரஜாபதி, அக்னி வைஶ்வானரன்—பங்க்தியுடன்—யாரில் நிலைபெற்றுள்ளனரோ; பரத்திற்கும் அப்பாற்பட்டதின் ப்ராணம், பரமத்தின் தேஜஸ் ஆகியவற்றைத் தன்னுள் எடுத்துக் கொண்டவரோ—அந்த தேவன் கோபித்தால் இதுவே குற்றம்: இவ்வாறு அறிந்தும் பண்டிதப் பிராமணனைத் துன்புறுத்தி அநீதி செய்பவன். ஓ ரோஹித! எழுந்து அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சிதையச் செய்; பிரஹ்ம-ஜ்யன் மீது பாசங்களை விடுவி.

Mantra 6

यस्मि॒न् षडु॒र्वीः पञ्च॒ दिशो॒ अधि॑ श्रि॒ताश्चत॑स्र॒ आपो॑ य॒ज्ञस्य॒ त्रयो॒ऽक्षराः॑ । यो अ॑न्त॒रा रोद॑सी क्रु॒द्धश्चक्षु॒षैक्ष॑त॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

யாரில் ஆறு விரிந்த பிரதேசங்கள்/பூமிகள் நிலைபெற்றுள்ளன; யார்மேல் ஐந்து திசைகள் சார்ந்துள்ளன; (யாரில்) நான்கு ஆபः (நீர்த் தத்துவங்கள்) உள்ளன; (யாரில்) யஜ்ஞத்தின் மூன்று அழியாத அக்ஷரங்கள் உள்ளன; யார் கோபத்துடன் இரு உலகங்கள் (ரோதஸீ) இடையில் தன் கண்களால் நோக்கினார்—அந்த தேவனுடைய (விளக்கம்) இது. கோபித்த தேவனுக்கு எதிரான இவ்விதமே குற்றம்—இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனைத் துன்புறுத்தி/அடக்க முயல்வவன். ஹே ரோஹித! அவனை எழுப்பி நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்ம-ஹந்தாவின்மேல் பழிவாங்கும் பாசங்களை விடுவி.

Mantra 7

यो अ॑न्ना॒दो अन्न॑पतिर्ब॒भूव॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑रु॒त यः । भू॒तो भ॑वि॒ष्यद् भुव॑नस्य॒ यस्पति॒स्तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

அன்னத்தை உண்ணுபவனாகவும், அன்னத்தின் அதிபதியாகவும் ஆனவன்; பிரஹ்மணஸ்பதியாகவும் இருப்பவன்; கடந்ததும் வருவதும், எல்லாப் புவனங்களும் (உலகமும்) யாருடைய ஆட்சியில் உள்ளதோ—அந்த தேவனுக்கே. அந்தக் கோபித்த தேவனுக்கு எதிரான குற்றம் இதுவே—இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனை வென்று/துன்புறுத்துகிறவன் செய்கிறது. ஓ ரோஹித! அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிராமண-துரோகியின் மீது பாசங்களை (கயிற்றுப் பந்தங்களை) எதிராகத் தளர்த்தி விடு.

Mantra 8

अ॒हो॒रा॒त्रैर्विमि॑तं त्रिं॒शद॑ङ्गं त्रयोद॒शं मासं॒ यो नि॒र्मिमी॑ते॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

அஹோராத்திரங்களால் அளக்கப்பட்ட முப்பது அங்கங்களுடைய மாதத்தையும், பதின்மூன்றாம் மாதத்தையும் கூட, யார் அளந்து நிர்ணயித்தாரோ—அந்த தேவனுக்கே. அந்தக் கோபித்த தேவனுக்கு எதிரான குற்றம் இதுவே—இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனை வென்று/துன்புறுத்துகிறவன் செய்கிறது. ஓ ரோஹித! அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிராமண-ஹந்தகனின் மீது பாசத்தை (கயிற்றுப் பந்தத்தை) எதிராகத் தளர்த்தி விடு.

Mantra 9

कृ॒ष्णं नि॒यानं॒ हर॑यः सुप॒र्णा अ॒पो वसा॑ना॒ दिव॒मुत् पत॑न्ति । त आव॑वृत्र॒न्त्सद॑नादृ॒तस्य॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वेपय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

கருமையான, கீழே இழுக்கும் கட்டுப்பாட்டை உடைத்து, ஹரித/பிங்கல நிறமுடைய, சுபர்ண (அழகிய சிறகுகள் உடைய) அவர்கள், அபः (நீர்) என்பதை ஆடையாக அணிந்து, திவம் (வானம்/சுவர்க்கம்) நோக்கி பறக்கின்றனர். அவர்கள் ருதத்தின் ஆசனத்திலிருந்து (அதை) நாலாபுறமும் சூழ்ந்தனர்—அந்த தேவனுக்கே. அந்தக் கோபித்த தேவனுக்கு எதிரான குற்றம் இதுவே—இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனை வென்று/துன்புறுத்துகிறவன் செய்கிறது. ஓ ரோஹித! அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிராமண-துரோகியின் மீது பாசங்களை எதிராகத் தளர்த்தி விடு.

Mantra 10

यत् ते॑ च॒न्द्रं क॑श्यप रोच॒नाव॒द् यत् सं॑हि॒तं पु॑ष्क॒लं चि॒त्रभा॑नु। यस्मि॒न्त्सूर्या॒ आर्पि॑ताः स॒प्त सा॒कं तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

காச்யபா! உன்னுடைய அந்தச் சந்திரன்—ஒளிமிக்கவன்; நன்கு ஒன்றிணைந்த, நிறைவான, சித்திரபானு (பிரகாச-ஜ்வாலையுடைய) வட்டம்—அதில் ஏழு சூரியர்கள் ஒன்றாக நிறுவப்பட்டுள்ளனர்—அந்த தேவனுடையது. இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனை வென்று/துன்புறுத்துகிறவன், அந்தக் கோபமுற்ற தேவனுக்கு எதிரான குற்றத்தைச் செய்கிறான். ரோஹிதா! அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்ம-ஹந்தாவுக்கு எதிராக (அவன் மீது) பாசங்களை விடுவி.

Mantra 11

बृ॒हदे॑न॒मनु॑ वस्ते पु॒रस्ता॑द् रथंत॒रं प्रति॑ गृह्णाति प॒श्चात्। ज्योति॒र्वसा॑ने॒ सद॒मप्र॑मा॒दं तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

ப்ருஹத் (Bṛhat) மூலம் அவன் அவனை ஆவரித்து/தீக்ஷித்து அணிவிக்கிறான்; முன்னால்—ரதந்தர (Rathantara)த்தை அவன் பின்னால் இருந்து எதிர்கொண்டு பற்றிக் கொள்கிறான். ஒளியால் ஆடை அணிந்த, எப்போதும் அசட்டையில்லாத—அது அந்த தேவனின் சக்தி. கோபமுற்ற அந்த தேவனுக்கு எதிரான இவ்வபராதம்—இவ்வாறு வேதம் அறிந்த பிராமணனை வென்று அடக்குகிறவன் செய்கிறது. ஹே ரோஹித! அவனை எழுப்பி நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்மஹத்தி (brahma-jya) குற்றவாளியின் மீது பாசங்களை எதிராக விடு/இறுக்கு.

Mantra 12

बृ॒हद॒न्यतः॑ प॒क्ष आसी॑द् रथंत॒रम॒न्यतः॒ सब॑ले स॒ध्रीची॑ । यद् रोहि॑त॒मज॑नयन्त दे॒वास्तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

ஒருபுறம் ப்ருஹத் (Bṛhat) இறகு; மறுபுறம் ரதந்தர (Rathantara) இறகு—பலத்துடன் இணைந்தவை, ஒன்றாகச் செல்லுபவை—தேவர்கள் ரோஹிதனைப் பிறக்கச் செய்தபோது. கோபமுற்ற அந்த தேவனுக்கு எதிரான இவ்வபராதம்—இவ்வாறு வேதம் அறிந்த பிராமணனை வென்று அடக்குகிறவன் செய்கிறது. ஹே ரோஹித! அவனை எழுப்பி நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்மஹத்தி (brahma-jya) குற்றவாளியின் மீது பாசங்களை எதிராக விடு/இறுக்கு.

Mantra 13

स वरु॑णः सा॒यम॒ग्निर्भ॑वति॒ स मि॒त्रो भ॑वति प्रा॒तरु॒द्यन्। स स॑वि॒ता भू॒त्वान्तरि॑क्षेण याति॒ स इन्द्रो॑ भू॒त्वा त॑पति मध्य॒तो दिवं॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

அவன் வருணனாக ஆகிறான்; மாலையில் அவன் அக்னியாக ஆகிறான்; காலையில் உதித்து அவன் மித்ரனாக ஆகிறான். சவிதாவாகி அவன் அந்தரிக்ஷப் பாதையில் செல்கிறான்; இந்திரனாகி அவன் விண்ணின் நடுவிலிருந்து எரித்து/தீவிரமாகத் தகிக்கச் செய்கிறான். கோபமுற்ற அந்த தேவனுக்கு எதிரான இவ்வபராதம்—இவ்வாறு வேதம் அறிந்த பிராமணனை வென்று அடக்குகிறவன் செய்கிறது. ஹே ரோஹித! அவனை எழுப்பி நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்மஹத்தி (brahma-jya) குற்றவாளியின் மீது பாசங்களை எதிராக விடு/இறுக்கு.

Mantra 14

स॒ह॒स्रा॒ह्ण्यं विय॑तावस्य प॒क्षौ हरे॑र्हं॒सस्य॒ पत॑तः स्व॒र्गम्। स दे॒वान्त्सर्वा॒नुर॑स्युप॒दद्य॑ सं॒पश्य॑न् याति॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

வியத்திலே விரிந்த அந்த ஹரியின் ஹம்ஸத்தின்—ஸ்வர்க்கத்தை நோக்கிப் பறப்பவனின்—இரு சிறகுகள் ஆயிரம்-நாள் வலிமை. அவன் எல்லா தேவர்களையும் தன் உள்ளே வைத்துக் கொண்டு, அனைத்துலகங்களையும் நோக்கிக் காண்பவனாய், அந்த தேவனுடைய எல்லா புவனங்களிலும் செல்கிறான். அந்த தேவன் கோபித்தால் இதுவே குற்றம்—இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனை வென்று/அடக்குகிறவன் செய்தது. ஓ ரோஹித! அவனை எழுப்பி நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்மஹந்தாவுக்கு எதிராகப் பாசங்களை விடுவி.

Mantra 15

अ॒यं स दे॒वो अ॒प्स्व॑१न्तः स॒हस्र॑मूलः पुरु॒शाको॒ अत्त्रिः॑ । य इ॒दं विश्वं॒ भुव॑नं ज॒जान॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

இவனே அந்த தேவன்—நீரின் உள்ளே இருப்பவன்; ஆயிரம்-வேர் கொண்டவன், புருஷ-வடிவன், உண்ணுபவன். இவ்வுலகமெங்கும் உள்ள இந்தப் புவனத்தைப் பெற்றெடுத்தவன் அவன். அந்த தேவன் கோபித்தால் இதுவே குற்றம்—இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனை வென்று/அடக்குகிறவன் செய்தது. ஓ ரோஹித! அவனை எழுப்பி நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்மஹந்தாவுக்கு எதிராகப் பாசங்களை விடுவி.

Mantra 16

शु॒क्रं व॑हन्ति॒ हर॑यो रघु॒ष्यदो॑ दे॒वं दि॒वि वर्च॑सा॒ भ्राज॑मानम्। यस्यो॒र्ध्वा दिवं॑ त॒न्व॑१स्तप॑न्त्य॒र्वाङ् सु॒वर्णैः॑ पट॒रैर्वि भा॑ति॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

ஒளிமிகு ஹரி (குதிரைகள்) விரைவாகச் சறுக்கிச் சென்று, திவ்யத்தில் தன் புனித ஒளியால் பிரகாசிக்கும் அந்த தேவனை ஏந்துகின்றன. யாருடைய உருவங்கள் மேலெழுந்து வானத்தைத் தணலாக்குகின்றன; மேலும் பொன்னிற ஆடைகள் (படர) கொண்டு இவ்வழி ஒளிர்கிறாரோ—அந்த தேவனுடையது. கோபித்த தேவனுக்கு எதிரான குற்றம் இதுவே: இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனை வெல்லவும்/துன்புறுத்தவும் செய்பவன். ஹே ரோஹித! எழு; அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சிதைக்க/சோர்வுறச் செய்; பிரஹ்மஹத்தி (பிரஹ்மஜ்ய) செய்தவன்மேல் பதிலடியாகப் பாசங்களை விடுவி.

Mantra 17

येना॑दि॒त्यान् ह॒रितः॑ स॒म्वह॑न्ति॒ येन॑ य॒ज्ञेन॑ ब॒हवो॒ यन्ति॑ प्रजा॒नन्तः॑ । यदेकं॒ ज्योति॑र्बहु॒धा वि॒भाति॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

எதனால் பசுமை-ஹரி (குதிரைகள்) ஆதித்யர்களைச் சேர்த்து ஏந்துகின்றன; எதனால் யாகத்தின் மூலம் பலர்—அறிந்தோர்—தங்கள் பயணப் பாதையை அடைகின்றனர்; அந்த ஒரே ஒளி பலவிதமாகப் பிரகாசிப்பது—அந்த தேவனுடையது. கோபித்த தேவனுக்கு எதிரான குற்றம் இதுவே: இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனை வெல்லவும்/துன்புறுத்தவும் செய்பவன். ஹே ரோஹித! எழு; அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சிதைக்க/சோர்வுறச் செய்; பிரஹ்மஹத்தி (பிரஹ்மஜ்ய) செய்தவன்மேல் பதிலடியாகப் பாசங்களை விடுவி.

Mantra 18

स॒प्त यु॑ञ्जन्ति॒ रथ॒मेक॑चक्र॒मेको॒ अश्वो॑ वहति स॒प्तना॑मा । त्रि॒नाभि॑ च॒क्रम॒जर॑मन॒र्वं यत्रे॒मा विश्वा॒ भुव॒नाधि॑ त॒स्थुस्तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

ஏழு (குதிரைகள்) ஒருசக்கர ரதத்தை யோகிக்கின்றன; ஏழு பெயர்களுடைய ஒரே குதிரை அதை ஏந்துகிறது. மூன்று நாபிகளுடைய அந்தச் சக்கரம்—முதுமையற்றது, தளராதது (அனர்வ)—அதன்மேல் இவ்வுலகங்கள் அனைத்தும் நிறுவப்பட்டு நிலைத்துள்ளன—அந்த தேவனுடையது. கோபித்த தேவனுக்கு எதிரான குற்றம் இதுவே: இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனை வெல்லவும்/துன்புறுத்தவும் செய்பவன். ஹே ரோஹித! எழு; அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சிதைக்க/சோர்வுறச் செய்; பிரஹ்மஹத்தி (பிரஹ்மஜ்ய) செய்தவன்மேல் பதிலடியாகப் பாசங்களை விடுவி.

Mantra 19

अ॒ष्ट॒धा यु॒क्तो व॑हति॒ वह्नि॑रु॒ग्रः पि॒ता दे॒वानां॑ जनि॒ता म॑ती॒नाम्। ऋ॒तस्य॒ तन्तुं॒ मन॑सा मि॒मानः॒ सर्वा॒ दिशः॑ पवते मात॒रिश्वा॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

எட்டு வகையாக யோஜிக்கப்பட்ட உக்கிர வஹ்னி (அக்னி) சுமக்கிறான்—தேவர்களின் தந்தை, புனித மதி/தீ-சிந்தனைகளின் ஜனகன். மனத்தால் ṛta (ரித) எனும் ஒழுங்கின் தந்துவை அளந்து, மாதரிச்வன் அந்த தேவனுடைய—எல்லாத் திசைகளிலும் ஊதி/பரவிச் செல்கிறான். கோபித்த தேவனுக்கு எதிரான இவ்விதமே குற்றம்—இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனைத் துன்புறுத்தி/அடக்க முயல்வவன். ஹே ரோஹித! அவனை எழுப்பி நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்ம-ஹந்தாவின்மேல் (பிராமண-பீடகன்மேல்) பழிவாங்கும் பாசங்களை விடுவி.

Mantra 20

सं॒यञ्चं॒ तन्तुं॑ प्र॒दिशोऽनु॒ सर्वा॑ अ॒न्तर्गा॑य॒त्र्याम॒मृत॑स्य॒ गर्भे॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

எல்லாத் திசைகளையும் தொடர்ந்து இழுக்கப்பட்டு இறுக்கமாக்கப்பட்ட தந்து—காயத்ரியின் உள்ளே, அம்ருதத்தின் கர்ப்பத்தில்—அந்த தேவனுடைய (தந்து) ஆகும். கோபித்த தேவனுக்கு எதிரான இவ்விதமே குற்றம்—இவ்வாறு அறிந்த பிராமணனைத் துன்புறுத்தி/அடக்க முயல்வவன். ஹே ரோஹித! அவனை எழுப்பி நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்ம-ஹந்தாவின்மேல் பழிவாங்கும் பாசங்களை விடுவி.

Mantra 21

नि॒म्रुच॑स्ति॒स्रो व्युषो॑ ह ति॒स्रस्त्रीणि॒ रजां॑सि॒ दिवो॑ अ॒ङ्ग ति॒स्रः । वि॒द्मा ते॑ अग्ने त्रे॒धा ज॒नित्रं॑ त्रे॒धा दे॒वानां॑ जनि॑मानि विद्म॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

மூன்று கீழ்நோக்கி இறங்கும் இருள்கள்; மூன்று உஷஸின் (விடியல்) எழுச்சிகள்; மேலும் மூன்றே, நிச்சயமாக, உலகப் பகுதிகள்—ஹே (அக்னே), திவத்தின் மூன்று ரஜாஂஸி (ஆகாசப் பிரதேசங்கள்). ஹே அக்னே, உன் திரிவித ஜனித்ரம் (பிறப்பிடம்/உத்பத்தி) எங்களுக்குத் தெரியும்; அந்த தேவனுடைய—தேவர்களின் திரிவித பிறப்புகளும் எங்களுக்குத் தெரியும். கோபமுற்ற தேவனுக்கு எதிரான இதுவே குற்றம்—இவ்வாறு அறிந்தும் ஒரு வித்வான் பிராமணனைத் துன்புறுத்தி/காயப்படுத்துபவன். ஹே ரோஹித, அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்மஜ்ய (பிரஹ்ம-ஹந்தா) மீது பதிலடியாக அவன் பாசங்களை (கயிற்றுப் பிணைப்புகளை) அவிழ்த்து/விடு.

Mantra 22

वि य और्णो॑त् पृथि॒वीं जाय॑मान॒ आ स॑मु॒द्रमदधाद॒न्तरि॑क्षे॒ तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

பிறந்தவுடன் பூமியை மூடிய/வியாபித்தவன், அந்தரிக்ஷத்தில் சமுத்திரத்தை நிறுவியவன்—அந்த தேவனுடைய: கோபமுற்ற தேவனுக்கு எதிரான இதுவே குற்றம்—இவ்வாறு அறிந்தும் ஒரு வித்வான் பிராமணனைத் துன்புறுத்தி/காயப்படுத்துபவன். ஹே ரோஹித, அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்மஜ்ய (பிரஹ்ம-ஹந்தா) மீது பதிலடியாக அவன் பாசங்களை அவிழ்த்து/விடு.

Mantra 23

त्वम॑ग्ने॒ क्रतु॑भिः के॒तुभि॑र्हि॒तो॒३र्कः समि॑द्ध॒ उद॑रोचथा दि॒वि। किम॒भ्याऽर्चन् म॒रुतः॒ पृश्नि॑मातरो॒ यद् रोहि॑त॒मज॑नयन्त दे॒वास्तस्य॑ दे॒वस्य॑। क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

ஹே அக்னே, நீ கிரதுக்கள் (சக்தி/சங்கல்பம்) மற்றும் கேதுக்கள் (ஒளிர்-அடையாளங்கள்) கொண்டு நிறுவப்பட்டவனாய், சமித்த அர்கம் (நன்றாக எரியும் ஜ்வாலை) ஆகி, திவத்தில் ஒளிர்ந்தாய். ப்ருஷ்ணி-மாதாவின் புதல்வர் மருதர்கள் எதற்காகப் பாடினர், தேவர்கள் ரோஹிதனைப் பிறக்கச் செய்தபோது—அந்த தேவனுடைய? கோபமுற்ற தேவனுக்கு எதிரான இதுவே குற்றம்—இவ்வாறு அறிந்தும் ஒரு வித்வான் பிராமணனைத் துன்புறுத்தி/காயப்படுத்துபவன். ஹே ரோஹித, அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சுருங்கச் செய்; பிரஹ்மஜ்ய (பிரஹ்ம-ஹந்தா) மீது பதிலடியாக அவன் பாசங்களை அவிழ்த்து/விடு.

Mantra 24

य आ॑त्म॒दा ब॑ल॒दा यस्य॒ विश्व॑ उ॒पास॑ते प्र॒शिषं॒ यस्य॑ दे॒वाः । यो॒३स्येशे॑ द्वि॒पदो॒ यश्चतु॑ष्पद॒स्तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

உயிர் (பிராணன்) அளிப்பவனும், வலிமை அளிப்பவனும்—அவனுடைய ஆணையை எல்லோரும் பணிகிறார்கள்; அவனுடைய ஆணையை தேவர்களும் ஏற்கிறார்கள்; இருகாலியும் நால்காலியும் ஆகியவற்றின் ஆண்டவன்—அந்தக் கோபமுற்ற தேவனுக்கு எதிரான இவ்விதமே குற்றம்: இவ்வாறு அறிந்தும் பண்டிதப் பிராமணனைத் துன்புறுத்தி/காயப்படுத்துபவன் செய்கின்றது. ஓ ரோஹித! அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சிதைக்க/சோர்வுறச் செய்; பிரஹ்மஜ்யா (பிராமண-வதை) என்ற பாவத்தின் பதிலாக அவனுடைய பாசக் கட்டுகளைத் தளர்த்து/விடுவி.

Mantra 25

एक॑पा॒द् द्विप॑दो॒ भूयो॒ वि च॑क्रमे॒ द्विपा॒त् त्रिपा॑दम॒भ्येऽति प॒श्चात्। चतु॑ष्पाच्चक्रे॒ द्विप॑दामभिस्व॒रे सं॒पश्य॑न् प॒ङ्क्तिमु॑प॒तिष्ठमान॒स्तस्य॑ दे॒वस्य॑ । क्रु॒द्धस्यै॒तदागो॒ य ए॒वं वि॒द्वांसं॑ ब्राह्म॒णं जि॒नाति॑ । उद् वे॑पय रोहित॒ प्र क्षि॑णीहि ब्रह्म॒ज्यस्य॒ प्रति॑ मुञ्च॒ पाशा॑न्

ஒருகாலனாக அவர் இருகாலனைவிடவும் அப்பால் முன்னே சென்றார்; இருகாலனாக அவர் பின்னால் இருந்து மூன்றுகாலனை எட்டினார். நால்காலனாக அவர் ‘அபிஸ்வர’ (குறிப்பிட்ட அழைப்பு/ஒலி) மூலம் இருகாலிகளை அடக்கினார்; ஒழுங்கான ‘பங்க்தி’ (வரிசை) யை நோக்கிக் கொண்டே, ‘உபதிஷ்டமான’ (சேவகநிலையில் அருகில் நிற்பவன்) ஆக இருந்து—அந்த தேவனுடையது. அந்தக் கோபமுற்ற தேவனுக்கு எதிரான குற்றம் இதுவே: இவ்வாறு அறிந்தும் பண்டிதப் பிராமணனைத் துன்புறுத்தி/காயப்படுத்துபவன் செய்கின்றது. ஓ ரோஹித! அவனை நடுங்கச் செய்; அவனைச் சோர்வுறச் செய்; பிரஹ்மஜ்யா-தோஷத்தின் பதிலாக அவனுடைய பாசக் கட்டுகளைத் தளர்த்து/விடுவி.

Mantra 26

कृ॒ष्णायाः॑ पु॒त्रो अर्जु॑नो॒ रात्र्या॑ व॒त्सोऽजायत । स ह॒ द्यामधि॑ रोहति॒ रुहो॑ रुरोह॒ रोहि॑तः

கிருஷ்ணாவிடமிருந்து அர்ஜுனன் என்ற மகன் பிறந்தான்; இரவிலிருந்து ஒரு வத்ஸம் (கன்று) உண்டாயிற்று. அவன் நிச்சயமாக த்யுலோகத்தின் மீது ஏறுகிறான்—ஏறுபவன் ஏறினான்; ரோஹிதன் உதித்தான்.