कृष्णजन्माष्टमी

एकादश्यास्तु भेदाश्च सन्ति पुत्र अनेकधा । अशून्यशयनं चान्यज्जन्माष्टमी महाव्रतम् ॥

कृष्णजन्माष्टमीव्रतं पूर्वं प्रसिद्धं पापनाशिनि। क्रतुकोटिसमा ह्येषा, तीर्थानामयुतैः समा॥

सूत उवाच—हे ब्रह्मन्, यो नरः भक्त्या कृष्णजन्माष्टमीं करोति, स अन्ते विष्णुपुरं याति, कुलकोटियुतो द्विज।

तस्य नाम ददौ स्कन्दः सिद्धकूप इति स्मृतः । कृष्णाष्टम्यां चतुर्दश्यां नर उपवासी भवेत् स्वयम् ॥

आगतो राक्षसो घोरः सीतापहरणाय सः । ततो माघासिताष्टम्यां मुहूर्ते वृन्दसंज्ञके ॥

चंडीश्वरं समभ्यर्च्य कृष्णाष्टम्यामुपोषितः । निर्माल्योल्लंघनोत्थेन न शोकेनापि लिप्यते ॥

ततो हरिः रोहिण्यां सङ्क्रामितोऽभूत्, तस्माद् रौहिणेय इति जातः। नभसि कृष्णाष्टम्यां चतुर्भुजः अर्धरात्रे प्रादुरभवत्।

सङ्क्रान्तौ यदि रविः शयितः स्यात्, चतुष्पाद्विष्टिवाणिज्यकरणेषु च, कृष्णाष्टमीदलात् ऊर्ध्वं यावत् शुक्लाष्टमीदलम्—तदा दुर्भिक्षं राजसङ्ग्रामो दम्पत्योः संशयश्च भवेत्।

व्रती वस्त्र-हेमादिकं ब्राह्मणेभ्यो दद्यात्, ब्राह्मणांश्च भोजयेत्। जन्माष्टमीव्रतकर्ता पुत्रवान् भवति, विष्णुलोकं च प्राप्नोति।

श्रीभगवानुवाच—अथ कृष्णाष्टमीं वक्ष्ये सर्वपापप्रणाशिनीम्। तस्याः शान्तिर्मुक्तिश्च भवति, विशेषतः पुंसां जयश्च॥

कृष्णाष्टमीषु सर्वासु शक्तो द्विजान् सम्पूजयेत्। गोभूहिरण्यवासोभिः शिवभक्तान् अनुपोषयेत्॥

न वित्तविषये शाठ्यं कुर्यात्; कुर्वन् दोषमवाप्नुयात्। कृष्णाष्टम्यां तु केवलमुपोष्य, देवैः सम्पूजितः पुमान् शिवलोके त्रिशतसप्तशतकल्पपर्यन्तं महिमानं प्राप्नोति॥