त्रिपुरसुन्दरी

एतस्मिन्नन्तरे विष्णुः सर्वलोकैकरक्षकः सम्यक् ललितां स्वैक्यरूपिणीं आराधयामास।

तद्दृष्ट्वा देव्या चरितं ब्रह्मा लोकपितामहः । तदा तस्याः ‘कामाक्षी’ इति नाम ददौ, ‘कामेश्वरी’ इति च ॥

नागारिगायै नवखण्डपायै नीलाचलाभां गलसत्प्रभायै । लघुक्रमायै ललिताभिधायै लेखाधिपायै लवणाकरायै ॥

वराप्सरास्तु ललिता गंधर्वो ललितस्तथा । उभौ रागेण संरक्तौ दंपती कामपीडितौ

लोकानतीत्य स्वलालित्यप्रसादेन या देवी ललिता इति कीर्त्यते । त्रैलोक्यसुन्दरीं तां देवीं पिनाकधृत् शम्भुरुपयेमे ॥

ततः नन्दा ललिता च, तद्वत् तीर्थं, शुभा मायापुरी; तथा मित्रपदं, राजन्; ततः केदारमुत्तमम्।

विमलादिभिर्देवीभिः परिषेव्या, ललिताद्याभिरर्चिता सती। पद्मवृन्दमध्ये स्थिता हृष्टा, त्रिपुरया नित्यं परिसेविता॥

तारा अथोग्रा महोग्रा वज्रा काली सरस्वती । कामेश्वरी च चामुण्डा इत्यष्टौ तारिकाः स्मृताः ॥

चन्द्रावली च ललिता द्वे सख्यौ सुप्रिये सदा। मालावतीमुखाष्टानां चन्द्रावल्यधिपा स्मृता॥

ईश्वर उवाच। ततो गच्छेन्महादेवि तृतीयां चत्वरप्रियाम्। ललितापूर्वदिग्भागे दशधन्वन्तरे स्थिताम्॥

राज्ञी च निक्षुभा देवी ललिता संज्ञिका तथा । यज्ञभुजो देवाश्च ये चान्ये परिकीर्तिताः—एतेऽपि समाह्वयन्ते ।

कदाचित् योगिनां तपोविघ्नं कर्तुकामेन इन्द्रेण प्रार्थितः ब्रह्मा, ललितां नाम रम्यां स्त्रियम् अससर्ज।