Adhyaya 47
The Greatness of Kāmadā Ekādaśī (Caitra, Bright Fortnight)
युधिष्ठिरः श्रीकृष्णं पृच्छति—चैत्रशुक्लपक्षे का एकादशी? श्रीकृष्णो वसिष्ठेन दिलीपाय पूर्वं कथितं वचनं स्मारयन् ताम् ‘कामदा-एकादशी’ इति निर्दिशति, एकादशीं च पापनाशिनीं महाफलप्रदां स्तौति। ततः दृष्टान्तकथा—नागपुरे गन्धर्वो ललितो भार्याविरहेण व्याकुलः सन् गायने प्रमादं करोति; तेन कुपिता काचित् स्त्री-देवी तं राक्षसरूपेण शशाप। शोकाकुला ललिता वनाश्रमं गत्वा शान्तं मुनिं शरणं याचते। स मुनिः कामदा-एकादशीव्रतं विधिवत् उपवास-द्वादशीकर्मसहितं कर्तुं, तस्य पुण्यं पतये समर्पयितुं च उपदिशति। व्रतसमाप्तौ शापो निवर्तते, ललितः पुनर्गन्धर्वत्वं प्राप्नोति। अध्यायान्ते श्रवण-पठनयोः महिमा कथ्यते—वाजपेयसमं फलम्, महापातकनाशनशक्तिश्च इति; अन्ते उमापति-नारदसंवादेन समापनम्।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.