Devaki in the Skanda Purana

अथ चेत् त्यक्तुकामस्त्वं, तत्रापि वचनं शृणु। स्वल्पेनैव कालेन कृष्णात् देवकीनन्दनात् (समाधानं भविष्यति)।

स्थिरया भक्त्या सदैव लोकहिताय तद् स्थापय। वैश्वदेव-दैवत्ये नक्षत्रे देवक्याः संगमे संगमाचारं समाचर॥

उपद्रवंति भूर्लोकं भक्षयन्ति जनांस्तथा। भारावतरणार्थाय देवकीगर्भसंभवः ॥

सूत उवाच। देवकीनन्दनं कृष्णं जगदानन्दकारकम्। भुक्तिमुक्तिप्रदं वन्दे माधवं भक्तवत्सलम्।

द्वापरस्य कलेश्चैव सन्धौ पर्यवसानिके। भूभारासुरनाशार्थं पातुं धर्मं च धार्मिकान्। वसुदेवाद्भविष्यामि देवक्यां मथुरापुरे।

श्रीसूत उवाच । वसुदेव इति ख्यातः शूरपुत्रो यदोः कुले । आसीत्स देवकसुतां देवकीमिति विश्रुताम्

उद्वाह्य रथमारूढः स्वपुरं प्रस्थितः पुरा । अथ सूतो बभूवाथ कंसो ह्यानकदुन्दुभेः

अशरीरा तदा वाणी कंसं सारथिमब्रवीत् । भगिनीं च तथा भामं वाहयंतं रथोत्तमे

यामिमां वाहयस्यत्र रथेन त्वमरिंदम । अस्यास्त्वामष्टमो गर्भो वधिष्यति न संशयः

इति दिव्यं वचः श्रुत्वा कंसः खड्गं समाददे । स्वसारं हन्तुमुद्योगं चकार, हे द्विजपुङ्गवाः ॥

ततः स सांत्वयन् कंसं वसुदेवोऽब्रवीदिदम् । वसुदेव उवाच— अस्यां प्रसूतान् सुतान् कंस तुभ्यं दास्याम्यहं ध्रुवम् ॥

एनां स्वसारं मा हिंसीः, नास्यास्ते भीतिरस्ति हि । इति श्रुत्वा वचः कंसो निवृत्तस्तद्वधात् तदा ॥

देवकीवसुदेवाभ्यां सहितः स्वपुरं ययौ । पादावसक्तनिगडौ देवकीवसुदेवकौ ॥

तदा दुष्टात्मा कंसः कारागृहे न्यवेशयत् । ततः कालेन महता वसुदेवात् खलु देवकी गर्भं दधार ॥

हतेषु षटसु पुत्रेषु देवक्युदरजन्मसु। कंसेन क्रूरमतिना निष्कृपेण द्विजोत्तमाः॥

शेषोऽभूत् सप्तमो गर्भो देवक्या जठरे तदा। मायादेवी ततो गर्भं तं वै विष्णुप्रचोदिता॥

नन्दगोपगृहस्थायां रोहिण्यां समवेशयत्। देवक्याः सप्तमो गर्भः पतितो जठरादिति॥

लोके प्रसिद्धिरभवन् महती विष्णुलीलया। देवकीजठरे पश्चाद् विष्णुर्गर्भत्वमाप्तवान्॥

ततः दशसु मासेषु गतेषु हरिरव्ययः । देवकीजठरात् प्रादुर्भूतः कृष्ण इति लोके विख्यातः ॥

शङ्खचक्रगदाखड्गैर्विराजितचतुर्भुजः । किरीटी वनमाली च पित्रोः शोकापहः प्रभुः ॥