
अस्य अनुवाकस्य मुख्यविषयः कृषिपशुधनसमृद्धेः रक्षणस्य च विधयः—गो-कर्णच्छेदनाङ्कनकर्मणि रक्तस्राव-पूयादिदोषान् अशुभं च निवारयित्वा शुभलक्षणत्वेन विधिपूर्वकं प्रतिष्ठापनम्, पशूनां रक्षणं वृद्धिश्च, अन्न-यवयोर्देवताकरणेन स्वयमेव वर्धमानसमृद्धेः प्रार्थना, कोष्ठागार-राशि-भाण्डादीनां संरक्षणं, तथा गृह्य-पास्तोरिकसमृद्धेः (पौष्टिक) सह भैषज्य-रक्षात्मकप्रयोगस्य समर्थनम्।
अयं संक्षिप्तः पौष्टिक-भैषज्यसूक्तः गोपशूनां कर्णच्छेदन-लक्षणकर्मणि विधीयमानं संस्कारं मन्त्रेणाभ्यनुज्ञापयति, यथा तत् कर्म न हिंसारूपं छेदनं, किं तु रक्षितं पौष्टिकं शुभलक्षणं भवेत्। अत्र देवतानां समूहः आहूयते—वायुः मलिन्य-दोषं शमयतु, त्वष्टा लक्षणं निर्माय स्थिरीकरोतु, इन्द्रः राज्ञ्या वाचा तदनुशास्तु, रुद्रः (अश्विनौ च) क्षतं रोचयित्वा भेषजेन रक्षतु, तथा गोव्रजस्य समृद्धिं प्रजां च दृढयतु।
अयं लघुः पौष्टिकसूक्तः यवं/अन्नं देवतारूपेण स्तौति—स्वयंजातं स्वयंपालितं च, यत् महतीम् अक्षयां निधिं समारोहत्। अयं धान्यराशीन् भाण्डागारपात्राणि च समृद्ध्या अक्षित्याऽनपक्षयेन च आशीर्भिः समनुगृह्णाति, तथा च विशेषतः दिव्यां वज्राशनिं (आशनिं) यया क्षेत्राणि कोष्ठागाराणि वा विनश्येयुः, तां सर्वां आपदं अपवर्तयति।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.