Sukta 36
Rishi: Atharvanic tradition (rakṣoghna seer; specific r̥ṣi not stated in the provided excerpt)
Devata: Rakṣas/Piśāca/Kravyād (as adversaries); the effective agent is the mantra’s ‘sahas’ (coercive power)
Chandas: Anuṣṭubh (probable; common for AV apotropaic verses)
अथर्ववेदस्य ४.३६ सूक्तं रक्षोघ्नम् अभिचारिकं च; गृहस्य सीमां रात्रौ विचरद्भ्यः रक्षोभ्यः पिशाचेभ्यः क्रव्यादेभ्यश्च—विशेषतः अमावास्यायां प्रवृत्तेभ्यः—दृढयति। अत्र अग्निना वैश्वानरेण ज्वलद्भिः प्रहरैः निष्कासनं, मन्त्रस्य ‘सहसा’ (बलात्कारेण) पराभवश्च, अन्ते च निरृत्या बन्धन-नाशः क्रियते; सर्वं शत्रुप्रवेशं दग्धुं, जेतुं, निरोद्धुं च प्रयुज्यते।
Mantras
Mantra 1
सत्यौजा अग्निः। तान्त्स॒त्यौजाः॒ प्र द॑हत्व॒ग्निर्वै॑श्वान॒रोवृषा॑ । यो नो॑ दुर॒स्याद् दिप्सा॒च्चाथो॒ यो नो॑ अराति॒यात्
सत्यौजा अग्निः। तान् सत्यौजाः प्र दहतु—अग्निर्वैश्वानरो वृषा—यो नो दुरस्याद्, दिप्साच्च, अथो यो नो अरातियात्।
Mantra 2
यो नो॒ दिप्स॒ददि॑प्सतो॒ दिप्स॑तो॒ यश्च॒ दिप्स॑ति । वै॒श्वा॒न॒रस्य॒ दंष्ट्र॑योर॒ग्नेरपि॑ दधामि॒ तम्
यो नो दिप्सेद् अदिप्सतो दिप्सतो यश्च दिप्सति, तं वै वैश्वानरस्याग्नेर्दंष्ट्रयोर्मध्येऽपि दधामि।
Mantra 3
य आ॑ग॒रे मृ॒गय॑न्ते प्रतिक्रो॒शेऽमावा॒स्ये। क्र॒व्यादो॑ अ॒न्यान् दिप्स॑तः॒ सर्वां॒स्तान्त्सह॑सा सहे
येऽगारे मृगयन्ते प्रतिक्रोशेऽमावास्यायां च—ते क्रव्यादोऽन्यान् दिप्सन्तः; अहं तान् सर्वान् सहसा सहे।
Mantra 4
सहे॑ पिशा॒चान्त्सह॑सैषां॒ द्रवि॑णं ददे । सर्वा॑न् दुरस्य॒तो ह॑न्मि॒ सं म॒ आकू॑तिरृद्यताम्
अहं पिशाचान् सहसा सहे; एषां द्रविणं मम ददे। सर्वान् दुरस्यतो हन्मि; सं मे आकूतिरृध्यताम्।
Mantra 5
ये दे॒वास्तेन॒ हास॑न्ते॒ सूर्ये॑ण मिमते ज॒वम्। न॒दीषु॒ पर्व॑तेषु॒ ये सं तैः प॒शुभि॑र्विदे
ये देवास्तेन हासन्ते, सूर्येण मिमते जवं; नदीषु पर्वतेषु ये—तैः पशुभिर्हं विदे।
Mantra 6
तप॑नो अस्मि पिशा॒चानां॑ व्या॒घ्रो गोम॑तामिव । श्वानः॑ सिं॒हमि॑व दृ॒ष्ट्वा ते न वि॑न्दन्ते॒ न्यञ्च॑नम्
तपनोऽस्मि पिशाचानां गोमतामिव मध्ये व्याघ्रः। श्वानाः सिंहमिव दृष्ट्वा यथा, तथा ते त्वां दृष्ट्वा न लभन्ते न्यञ्चनं न प्रवेशम्।
Mantra 7
न पि॑शा॒चैः सं श॑क्नोमि॒ न स्ते॒नैर्न व॑न॒र्गुभिः॑ । पि॒शा॒चास्तस्मा॑न्नश्यन्ति॒ यम॒हं ग्राम॑मावि॒शे
न पिशाचैः सह सं शक्नोमि, न स्तेनैः, न वनगर्भैः। तस्मादहं यं ग्राममाविशामि, तस्मात् पिशाचाः प्रणश्यन्ति।
Mantra 8
यं ग्राम॑मावि॒शत॑ इ॒दमु॒ग्रं सहो॒ मम॑ । पि॒शा॒चास्तस्मा॑न्नश्यन्ति॒ न पा॒पमुप॑ जानते
यं ग्राममाविशति ममेदमुग्रं सहः, तस्मात् पिशाचाः प्रणश्यन्ति; न च पापमुपयान्ति।
Mantra 9
ये मा॑ क्रो॒धय॑न्ति लपि॒ता ह॒स्तिनं॑ म॒शका॑ इव । तान॒हं म॑न्ये॒ दुर्हि॑ता॒न् जने॒ अल्प॑शयूनिव
ये मां क्रोधयन्ति लपिताः हस्तिनं मशका इव, तानहं मन्ये दुर्हितान् जने, अल्पशयूनिव।
Mantra 10
अ॒भि तं निरृ॑तिर्धत्ता॒मश्व॑मिवाश्वाभि॒धान्या॑ । म॒ल्वो यो मह्यं॒ क्रुध्य॑ति॒ स उ॒ पाशा॒न्नमु॑च्यते
निरृतिस्तं तथाभिदधातु यथाश्वमश्वाभिधान्या (लगामः) अभितिष्ठति। यो मयि क्रुध्यति मल्ल्वः स नूनं पाशान्न न मुच्यते।
Frequently Asked Questions
It is used to protect the home from nocturnal threats—rakṣas, piśācas, kravyāds, and hostile prowlers—by burning them out through Agni and overpowering them through mantric force.
Amāvāsyā is treated as a liminal time when harmful beings and human malice are thought to move more freely; the hymn targets exactly that night-time vulnerability near the homestead.
Both: it begins as apotropaic protection (rakṣoghna) through Agni’s burning, and it culminates in a binding/constraint act by invoking Nirṛti’s noose so the adversary cannot escape restraint.
Ask anything about Sukta 36 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.