Adhyaya 136: A Sūtra-like Manual of Expiations for Ritual Transgressions

Verse 1

अथ प्रायश्चित्तकर्मसूत्रम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ दीपं स्पृष्ट्वा तु यो देवि मम कर्माणि कारयेत् ॥ तस्यापराधाद्वै भूमे पापं प्राप्नोति मानवः

Teraz (rozpoczyna się) zbiór reguł dla czynów pokutnych. Śrī Varāha rzekł: 'O Bogini, jeśli ktoś po dotknięciu lampy przystępuje do wykonywania moich obrzędów, wtedy z powodu tego wykroczenia, o Ziemia, człowiek zaciąga przewinienie.'

Verse 2

तच्छृणुष्व महाभागे कथ्यमानं मया अनघे ॥ जायते षष्टिवर्षाणि कुष्ठी गात्रपरिप्लुतः

Wysłuchaj tego, o szczęśliwa i bez skazy, gdy ja to wyjaśniam: rodzi się na sześćdziesiąt lat jako trędowaty, z ciałem przesyconym chorobą.

Verse 3

चाण्डालस्य गृहे तत्र एवमेतन्न संशयः ॥ एवं भुक्त्वा तु तत्कर्म मम क्षेत्रे मृतो यदि

W domu czandali tam się rodzi - tak właśnie jest; nie ma wątpliwości. A jeśli po takim przeżyciu skutków tego czynu ktoś umrze w mojej świętej domenie...

Verse 4

मद्भक्तश्चैव जायेत शुद्धे भागवते गृहे ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि दीपस्य स्पर्शनाद्भुवि

Wtedy zaprawdę narodzi się jako Mój czciciel, w czystym domu bhagaty. Ogłoszę pokutę na ziemi za czyn dotknięcia lampy.

Verse 5

तरन्ति मनुजा येन कष्टं चाण्डालयोनिषु ॥ यस्य कस्यापि मासस्य शुक्लपक्षे च द्वादशी

Dzięki temu ludzie przekraczają cierpienie narodzin wśród czandalów. Dwunastego dnia księżyca (dvādaśī) jasnej połowy, w jakimkolwiek miesiącu...

Verse 6

चतुर्थभक्तमाहारमाकाशशयने स्वपेत् ॥ दीपं दत्त्वापराधाद्वै तरन्ति मनुजा भुवि

Niechaj ktoś spożywa posiłek tylko jako 'czwarty' i śpi na otwartym, nieosłoniętym łożu. Ofiarując lampę, ludzie na ziemi przekraczają wykroczenie.

Verse 7

शुचिर्भूत्वा यथान्यायं मम कर्मपथे स्थितः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे स्पर्शने दीपकस्य तु

Stawszy się czystym i trwając, zgodnie z właściwą regułą, na ścieżce moich obrzędów - to zostało ci powiedziane, o łaskawa, dotyczące dotknięcia lampy.

Verse 8

संसारशोधनं चैव यत्कृत्वा लभते शुभम् ॥ श्मशानं यो नरो गत्वा अस्नात्वैव तु मां स्पृशेत्

I to również jest oczyszczeniem samsary; wykonując to, osiąga się pomyślne dobro: jeśli człowiek, udałszy się na cmentarz, dotknie Mnie bez kąpieli...

Verse 9

मम दोषापराधस्य शृणु तत्त्वेन यत्फलम् ॥ जम्बुको जायते भूमौ वर्षाणां नव पञ्च च ॥

Wysłuchaj w prawdzie skutku mojej winy i występku: rodzi się na ziemi jako szakal przez dziewięć i pięć lat, to jest czternaście lat.

Verse 10

पिशाचो जायते तत्र वर्षाणि नव पञ्च च ॥ ततस्तु कुणपोच्छिष्टं त्रिंशद्वर्षाणि खादति ॥

Tam rodzi się jako piśaća przez dziewięć i pięć lat, czyli czternaście lat; potem spożywa szczątki zwłok przez trzydzieści lat.

Verse 11

ततो नारायणाच्छ्रुत्वा धरणी वाक्यमब्रवीत् ॥ एतन्मे परमं गुह्यं लोकनाथ जनार्दन ॥

Wtedy, usłyszawszy to od Nārāyaṇy, Dharaṇī przemówiła tymi słowami: „To jest dla mnie najwyższa tajemnica, o Panie świata, o Janārdano.”

Verse 12

परं कौतूहलं देव निखिलं वक्तुमर्हसि ॥ श्मशानं पुण्डरीकाक्ष ईश्वरेण प्रशंसितम् ॥

O Dewo, powinieneś wyjaśnić tę całą sprawę głębokiej ciekawości: miejsce kremacji, o Lotosookie, jest wychwalane przez Īśvarę.

Verse 13

किं त्वत्र त्रिगुणं देव पवित्रे शिवभाषिते ॥ स तव रमते नित्यं भगवान्स्तु महामतिः ॥

Lecz czym jest trójaka natura tutaj, o Dewo, w tej uświęcającej sprawie mówionej przez Śiwę? Ten Wielkouduchowy Pan bowiem nieustannie się nią raduje.

Verse 14

कपालं गृह्य देवोऽत्र दीप्तिमन्तं महौजसम् ॥ प्रशंसितं च रुद्रेण भवता किं विनिन्दितम् ॥

Tutaj Dewa, wziąwszy czaszkę, promienną i o wielkiej mocy, jest wychwalany przez Rudrę; dlaczego więc ją ganisz?

Verse 15

श्मशानं पद्मपत्राक्ष रुद्रस्य च निशि प्रियम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि इदमाख्यानमुत्तमम् ॥

„Miejsce kremacji, o Lutosooki, jest drogie Rudrze w nocy.” Śrī Varāha rzekł: „Wysłuchaj, o Bogini, w prawdzie tego wybornego opowiadania.”

Verse 16

अद्यापि ते न जानन्ति ह्यनघे संहितव्रताः ॥ कृत्वा सुदुष्करं कर्म सर्वभूतपतिं हरिम् ॥

Nawet teraz, o Nieskalana, ci o powściągliwych ślubach nie rozumieją, choć spełnili najtrudniejszy czyn, prawdy o Harim, Panu wszystkich istot.

Verse 17

हत्वा च बालान्वृद्धांश्च त्रिपुरे रूपिणीः स्त्रियः ॥ तेन पापेन सम्बद्धो न शक्नोति विचेष्टितुम् ॥

A po zabiciu dzieci i starców oraz kobiet o pięknej postaci w Tripurā, jest związany przez tę grzech i nie może swobodnie działać.

Verse 18

प्रणष्टमानसैश्वर्यो नष्टा माया च योगिनः ॥ विवर्णवदनो भूत्वा तिष्ठते स महेश्वरः ॥

Ze zrujnowaną władzą umysłu i panowaniem, zniszczoną również māyā jogina, ten Maheśvara trwa, a jego oblicze stało się blade.

Verse 19

ततो ध्यातो मया देवि शङ्करः पुनरेष्यति ॥ यावत्पश्यामि तं देवं देवि दिव्येन चक्षुषा

Wtedy, o Bogini, medytowałem: 'Śaṅkara powróci znów', dopóki nie ujrzałem tego Boga, o Bogini, boskim wzrokiem.

Verse 20

नष्टं मायाबलं रुद्रं सर्वभूतमहेश्वरम् ॥ ततोऽहं तत्र गत्वा तु यष्टुकामं त्र्यम्बकम्

Rudra, wielki pan wszystkich istot, miał swą moc māyi zachwianą; wtedy udałem się tam, do Tryambaki, który pragnął dokonać ofiary.

Verse 21

नष्टसंज्ञो हतज्ञानो नष्टयोगबलोऽबलः ॥ तत ईशो मया चोक्तो वाक्यमेवं सुखावहम्

Pozbawiony świadomości, z wiedzą osłabioną i mocą jogi utraconą, tak osłabiony, wtedy Pan został przeze mnie zwrócony tymi słowy, przynoszącymi ulgę.

Verse 22

किमिदं तिष्ठसे रुद्र कश्मलेन समावृतः ॥ त्वं कर्त्ता च विकर्त्ता च विकाराकार एव च

Czemu stoisz tak, o Rudro, ogarnięty zamętem? Jesteś sprawcą i tym, który przekształca; zaprawdę jesteś samą formą i kształtem przemiany.

Verse 23

त्वं वैशाख्यं वियोगं च त्वं योनिस्त्वं परायणम् ॥ त्वमुग्रदेवदेवादिस्त्वं साम त्वं तथा दिशः

Jesteś Vaiśākhyą i rozłączeniem; jesteś źródłem-łonem, jesteś ostateczną ucieczką. Jesteś Ugrą, początkiem bogów i istot boskich; jesteś śpiewami Sāman, i podobnie kierunkami.

Verse 24

किं न बुध्यति चात्मानं गणैः परिवृतो भवान् ॥ किमिदं देवदेवेश विवर्णः पृथुलोचनः

Czyż nie rozpoznajesz siebie, choć otoczony swymi gaṇami? Czymże to jest, o Panie bogów, blady w barwie, o szerokich oczach?

Verse 25

तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन यत्पृष्टोऽसि मया भवान् ॥ स्मर योगं च मायां च पश्य विष्णोर्महात्मनः

Dlatego powiedz mi zgodnie z prawdą to, o co zostałeś przeze mnie zapytany. Przypomnij sobie jogę i māyę, i wejrzyj na te należące do Viṣṇu, wielkiego duchem.

Verse 26

तव चैव प्रियार्थाय येनाहमिह चागतः ॥ ततो मम वचः श्रुत्वा लब्धसंज्ञो महेश्वरः

I dla twego dobra zaprawdę przybyłem tutaj. Wtedy, usłyszawszy moje słowa, Maheśvara odzyskał świadomość.

Verse 27

उवाच मधुरं वाक्यं पापसंतप्तलोचनः ॥ शृणु तत्त्वेन मे देव कोऽन्योऽप्येवं करिष्यति

Wyrzekł słodkie słowa, jego oczy dotknięte występkiem: 'Słuchaj, o boże, mego opisu w prawdzie, kto inny postąpiłby w ten sposób?'

Verse 28

लब्धो योगश्च साङ्ख्यं च जातोऽस्मि विगतज्वरः ॥ त्वत्प्रसादेन जातोऽस्मि पूर्णाम्बुरिव सागरः

Joga i Sāṅkhya zostały odzyskane, i stałem się wolny od gorączkowego udręczenia. Dzięki twej łasce stałem się jak ocean wypełniony wodą.

Verse 29

अहं त्वां तु विजानामि मां त्वं जानासि माधव ॥ आवयोरन्तरं कोऽपि न पश्यति जनार्दन

Ja z pewnością cię znam, a ty znasz mnie, o Mādhavo; nikt nie dostrzega żadnej rozdzielności między nami, o Janārdano.

Verse 30

ब्रह्माणं तु विजानाति नावयोरन्तरेण हि ॥ साधु विष्णो महाभाग सर्वमायाकरण्डक

Zaprawdę, tylko Brahmā zna tę prawdę, gdyż nie ma rzeczywiście żadnej różnicy między nami. Dobrze powiedziane, o Viṣṇu, o wielce szczęśliwy, ty, który jesteś skrzynią zawierającą całą māyā.

Verse 31

एवं मह्यं हरो वाक्यमुक्त्वा भूतमहेश्वरः ॥ मुहूर्त्तं ध्यानमास्थाय पुनः प्रोवाच माधवि

Wypowiedziawszy mi te słowa, Hara, wielki pan istot, przyjął postawę medytacji na moment, a następnie przemówił ponownie, o Mādhavī.

Verse 32

तव विष्णो प्रसादेन मया तत्त्रिपुरं हतम् ॥ निहता दानवास्तत्र गर्भिण्यश्च निपातिताः

Dzięki twej łasce, o Viṣṇu, zniszczyłem to Tripura; tam Dānavowie zostali zabici, a nawet kobiety brzemienne zostały powalone.

Verse 33

बालवृद्धा हतास्तत्र विस्फुरन्तो दिशो दश ॥ तस्य पापस्य दोषेण न शक्नोमि विचेष्टितुम्

Tam dzieci i starcy zostali zabici; dziesięć kierunków zdaje się drżeć. Z powodu winy tego grzechu nie jestem zdolny właściwie działać.

Verse 34

प्रणष्टयोगमायश्च नष्टैश्वर्यश्च माधव ॥ किं कर्त्तव्यं मया विष्णो पापावस्थेन सम्प्रति

Moja moc jogiczna zginęła, a także moja wspaniałość pańska, o Mādhavo. Co powinienem uczynić teraz, o Viṣṇu, będąc w stanie skalonym przez grzech?

Verse 35

विष्णो तत्त्वेन मे ब्रूहि शोधनं पापनाशनम् ॥ येन वै कृतमात्रेण शुद्धो मुच्येत किल्बिषात्

O Viṣṇu, powiedz mi prawdziwie o oczyszczeniu, które niszczy grzech, przez które, gdy zostanie wykonane choć raz, staje się oczyszczonym i uwalnia się od występku.

Verse 36

एवं चिन्तात्मनस्तस्य मया रुद्रस्य भाषितम् ॥ कपालमालां गृहीत्वा समलं गच्छ शङ्कर

Gdy on, Rudra, był tak pogrążony w lękliwych myślach, rzekłem do niego: Przyjmując girlandę czaszek, idź, o Śaṅkara, do nieczystego miejsca.

Verse 37

कीदृशः समलो विष्णो यत्र गच्छामहे वयम् ॥ ततस्तस्य वचः श्रुत्वा शङ्करस्य महेश्वरि

Jaki jest ten nieczysty, o Viṣṇu, do którego mamy udać się? Wtedy, usłyszawszy słowa Śaṅkary, o Maheśvarī...

Verse 38

तत्पापशोधनार्थाय मया वाक्यं प्रभाषितम् ॥ श्मशानं समलं रुद्र पूतिको व्रणगन्धिकः

W celu oczyszczenia tego grzechu, wypowiedziałem te słowa: Cmentarz jest nieczysty, o Rudro, cuchnący, z odorem ran.

Verse 39

स्वयं तिष्ठन्ति वै तत्र मनुजा विगतस्पृहाः ॥ तत्र गृह्य कपालानि रम तत्रैव शङ्कर ॥

Tam zaprawdę ludzie przebywają z własnej woli, wolni od pożądania. Tam, przyjmując czaszki jako misy, przebywaj i oddawaj się tam rozrywce, o Śankaro.

Verse 40

तत्र वर्षसहस्राणि दिव्यान्येव दृढव्रतः ॥ ततो भक्षय मांसानि पापक्शयचिकीर्षुकः ॥

Tam przez tysiące boskich lat, niezłomny w ślubowaniu; potem spożywaj ciało, pragnąc zniszczenia grzechu.

Verse 41

हतानां चैव मांसानि ये च भोज्यास्तव प्रियाः ॥ एवं सर्वैर्गणैः सार्द्धं वस तत्र सुनिश्चितः ॥

I ciała zabitych, te które są jadalne i miłe tobie, tak wraz ze wszystkimi ganami przebywaj tam z niezachwianą determinacją.

Verse 42

पूर्णे वर्षसहस्रे तु स्थित्वा त्वं समले पुनः ॥ गच्छाश्रमपदं पश्चाद्गौतमस्य महामुनेः ॥

Gdy tysiąc lat zostanie dopełnione, po pozostaniu raz jeszcze w tym nieczystym miejscu, udaj się potem do pustelni wielkiego mędrca Gautamy.

Verse 43

तत्र ज्ञास्यसि चात्मानं गौतमाश्रमसंस्थितः ॥ प्रसादाद्गौतममुनेर्भवता गतकिल्बिषः ॥

Tam, osiadły w pustelni Gautamy, poznasz swoje własne ja; z łaski mędrca Gautamy staniesz się wolny od winy.

Verse 44

सततं पापसम्पन्नं कपालं शिरसि स्थितम् ॥ ऋषिः पातयितुं शक्तस्त्वत्प्रसादान्न सशङ्क्यः ॥

Czaszka, nieustannie obciążona grzechem, pozostaje na twojej głowie; ryszi ma moc sprawić, by spadła, z twojej łaski, co do tego nie ma wątpliwości.

Verse 45

एवं रुद्रं वरं दत्त्वा तत्रैवान्तरहितोऽभवम् ॥ रुद्रोऽपि भ्रमते तत्र श्मशाने पापसंवृते ॥

Udzieliwszy tak Rudrze błogosławieństwa, zniknąłem tam na miejscu. Rudra również błąka się tam, na tym cmentarzu ogarniętym grzechem.

Verse 46

एतत्ते कथितं भद्रे श्मशानं मे जुगुप्सितम् ॥ विना तु कृतसंस्कारो मम कर्मपरायणः ॥

To zostało ci opowiedziane, o łagodna: cmentarz jest mi obrzydliwy. Jednak bez odbycia przepisanych obrzędów, pozostaję oddany wypełnianiu obowiązku.

Verse 47

प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि येन शुध्यति किल्बिषात् ॥ कृत्वा चतुर्थभक्षं तु दिनानि दश पञ्च च ॥

Ogłoszę pokutę, dzięki której oczyszcza się z winy. Przyjąwszy zasadę czwartego posiłku, przestrzegaj jej przez dziesięć i pięć dni.

Verse 48

आकाशशयनं कुर्यादेकवस्त्रः कुशासने ॥ प्रभाते पञ्चगव्यं च पातव्यं कर्मशोधनम् ॥

Niech śpi pod gołym niebem, odziany w jedną szatę, na siedzeniu z trawy kuśa. O świcie należy wypić pańćagawję jako środek oczyszczający czyny rytualne.

Verse 49

विमुक्तः सर्वपापेभ्यो मम लोकं स गच्छति ॥ पिण्याकं भक्षयित्वा तु यो देवमुपसर्पति

Wyzwolony od wszystkich grzechów, udaje się do mojego świata. A ten, kto po spożyciu pinjaki (placka oleistego) zbliża się do bóstwa, aby oddać cześć…

Verse 50

तस्य वै शृणु सुश्रोणि प्रायश्चित्तं सुशोधनम् ॥ उलूको दश वर्षाणि कच्छपस्तु समास्त्रयः

W tej sprawie, słuchaj, o o pięknych biodrach, o doskonale oczyszczającym zadośćuczynieniu. (Mówi się, że) odradza się jako sowa przez dziesięć lat, a jako żółw przez szereg lat.

Verse 51

जायते मानवस्तत्र मम कर्मपरायणः ॥ यांस्तु दोषान्प्रपश्यन्ते संसारेऽस्मिन्वसुन्धरे

Tam rodzi się człowiek - jeden oddany mojej nakazanej drodze. Lecz co do wad, które dostrzegają w tym cyklu istnienia, o Wasundharo (Ziemo)…

Verse 52

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि प्रायश्चित्तं महौजसम् ॥ किल्बिषाद्येन मुच्येत संसारान्तं च गच्छति

Dlatego ogłoszę, o o pięknych biodrach, potężne zadośćuczynienie - dzięki któremu człowiek uwalnia się od grzechu i osiąga kres sansary.

Verse 53

यावकेन दिनैकं तु गोमूत्रेण च कारयेत् ॥ रात्रौ वीरासनं कुर्यादाकाशशयने वसेत्

Przez jeden dzień należy podjąć praktykę z ziarnem jawaka i z moczem krowy; w nocy należy przyjąć pozę wirasana i spoczywać na otwartym, nieosłoniętym łożu.

Verse 54

न स गच्छति संसारं मम लोकं स गच्छति ॥ वराहमांसनेन तु यो मम कुर्वीत प्रापणम्

Nie powraca do sansary; udaje się do mojego świata. Lecz kto złożyłby mi ofiarę z mięsa dzika…

Verse 55

यावद्रोम वराहस्य मम गात्रेषु संस्थितम् ॥ तावद्वर्षसहस्राणि नरके पच्यते भुवि

Przez tyle tysięcy lat, przez ile nawet jeden włos dzika pozostaje przyczepiony do moich członków, przez tyle tysięcy lat jest gotowany w piekle w krainach podziemnych.

Verse 56

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ वाराहेण तु मांसनेन यस्तु कुर्वीत प्रापणम्

I powiem ci coś więcej - wysłuchaj tego, o Wasundharo. Ktokolwiek złożyłby ofiarę z mięsa dzika…

Verse 57

यावत् तत्तनुसंस्थं तु भजते तु प्रतिष्ठितम् ॥ तावत्स पतते देवि सौकरीं योनिमास्थितः

Jak długo to pozostaje utrwalone w jego ciele, tak długo spada, o Bogini, przyjąwszy łono świni (odrodzenie wśród istnień świniowatych).

Verse 58

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यां गतिं सम्प्रपद्येत मम कर्मपरायणः

I powiem ci coś więcej - wysłuchaj, o Wasundharo: jaki los (gati) osiąga ten, kto jest oddany drodze przeze mnie nakazanej.

Verse 59

अन्धो भूत्वा ततो देवि जन्म चैवं प्रतिष्ठितम् ॥ एवं गत्वा तु संसारं वराहमांसप्रापणात्

Wtedy, o Bogini, stał się ślepy, a jego odrodzenie zostało ustalone w ten sposób. Tak przechodzi przez kołowrót wcieleń (saṃsāra) jako skutek spożycia mięsa dzika.

Verse 60

जायते विपुले सिद्धे कुले भागवते शुचिः ॥ विनीतः कृतसंस्कारो मम कर्मपरायणः

Rodzi się czysty w zamożnej i szlachetnej rodzinie oddanej Błogosławionemu Panu; zdyscyplinowany, który przeszedł przewidziane obrzędy oczyszczenia, i oddany działaniom zgodnym ze mną.

Verse 61

द्रव्यवाङ्गुणवांश्चैव रूपवाञ्छीलवाञ्छुचिः ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तस्य कायविशोधनम्

Obdarzony zasobami, cnotami, piękną postawą, dobrym postępowaniem i czystością, teraz ogłoszę pokutę dla niego, oczyszczenie ciała.

Verse 62

किल्बिषाद्येन मुच्येत मम कर्मपरायणः ॥ फलाहारो दिनान्सप्त सप्त मूलाशनस्तथा

Przez to może zostać uwolniony od grzechu, on, który jest oddany działaniom zgodnym ze mną: niech spożywa owoce przez siedem dni, a podobnie korzenie przez siedem dni.

Verse 63

दिनानि सप्त तिष्ठेत सप्त वै पायसेन च ॥ तक्रेण सप्त दिवसान्सप्त पावकभोजनः

Niech przestrzega tego reżimu przez siedem dni; następnie przez siedem dni zaiste z ryżowym mlekiem (pāyasa); przez siedem dni z maślanką; i przez siedem dni przyjmując pokarm przygotowany na świętym ogniu.

Verse 64

तत्र दोषं प्रवक्ष्यामि शृणु सुन्दरि तत्त्वतः ॥ दशकवर्षसहस्राणि दरिद्रो जायते पुनः

Tam ogłoszę przewinę, słuchaj, o Piękna, zgodnie z prawdą: przez dziesięć tysięcy lat rodzi się ponownie jako człowiek ubogi.

Verse 65

ततो भवेत्सुपूतात्मा मद्भक्तः स न संशयः ॥ यस्तु भागवतो भूत्वा कामरागेण मोहितः

Wtedy staje się o dobrze oczyszczonej duszy; jest moim czcicielem, o tym nie ma wątpliwości. Lecz kto, stawszy się czcicielem Błogosławionego Pana, jest omamiony namiętnością i przywiązaniem…

Verse 66

दीक्षितः पिबते मद्यं प्रायश्चित्तं न विद्यते ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

Jeśli ten, kto jest konsekrowany (dīkṣita), pije napój odurzający, nie ma przewidzianej pokuty. I powiem ci coś innego, wysłuchaj tego, o Vasundharo (Ziemia).

Verse 67

अग्निवर्णां सुरां पीत्वा तेन मुच्येत किल्बिषात् ॥ य एतेन विधानेन प्रायश्चित्तं समाचरेत्

Po wypiciu trunku o barwie ognia, przez to może zostać uwolniony od grzechu. Ktokolwiek wykonuje pokutę zgodnie z tą procedurą…

Verse 68

न स लिप्यति पापेन संसारं च न गच्छति ॥ कौसुम्भं चैव यः शाकं भक्षयेन्मम पूजकः

Ten nie jest skalany grzechem i nie wchodzi w kołowrót wcieleń (saṃsāra). A kto, będąc moim czcicielem, spożywa warzywo zwane kausumbha…

Verse 69

नरके पच्यते घोरे दश पञ्च च सूकरः ॥ ततो गच्छेच्छ्वयोनौ च त्रीणि वर्षाणि जम्बुकः ॥

W strasznym piekle jest gotowany; przez piętnaście lat staje się dzikiem. Następnie wchodzi do łona psa i przez trzy lata rodzi się jako szakal.

Verse 70

वर्षमेकं ततः शुध्येन्मत्कर्मणि रतः शुचिः ॥ मम लोकमवाप्नोति शुद्धो भूत्वा वसुन्धरे ॥

Potem, przez jeden rok, stając się czystym, oddanym moim obrzędom i zdyscyplinowanym, zostaje oczyszczony; i o Vasundharo, po oczyszczeniu osiąga mój świat.

Verse 71

ततो भूमिर्वचः श्रुत्वा प्रत्युवाच पुनर्हरिम् ॥ कुसुम्भशाकनैवेद्यप्रापणेन च किल्बिषात् ॥

Wtedy Ziemia, usłyszawszy te słowa, ponownie odpowiedziała Harimu: Z powodu winy popełnionej przez ofiarowanie posiłku składającego się z zieleniny kusumbha...

Verse 72

कथं मुच्येत देवेश प्रायश्चित्तं वद प्रभो ॥ श्रीवराह उवाच ॥ यो मे कुसुम्भशाकेन प्रापणं कुरुते नरः ॥

Jak można zostać uwolnionym, o Panie bogów? Powiedz pokutę, o Mistrzu. Śrī Varāha rzekł: Człowiek, który składa mi ofiarę z zieleniny kusumbha...

Verse 73

भक्षणे तु कृते कुर्याच्चान्द्रायणमतन्द्रितः ॥ प्रापणे तु कृते कुर्याद्द्वादशाहं पयोव्रतम् ॥

Jeśli spożycie nastąpiło, należy pilnie odprawić obrzęd Cāndrāyaṇa; lecz jeśli uczynkiem było jedynie ofiarowanie, należy podjąć dwunastodniową ślubę mleczną.

Verse 74

य एतेन विधानॆन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥ न स लिप्येत पापेन मम लोकं च गच्छति ॥

Ktokolwiek wykonuje pokutę zgodnie z tą ordynacją, nie zostaje splamiony grzechem i również udaje się do mojego świata.

Verse 75

यः पारक्येण वस्त्रेण न धूतेन च माधवि ॥ प्रायश्चित्ती भवेनमूर्खो मम कर्मपरायणः ॥

O Mādhavī, ten, kto działa używając cudzego odzienia, a nie wypranego, choć oddany moim obrzędom, podlega pokucie jako człowiek błądzący.

Verse 76

करोति मम कर्माणि स्पृशते मां तदा स्थितः ॥ मृगो वै जायते देवि वर्षाणि त्रीणि सप्त च ॥

Stojąc tam, wykonuje moje obrzędy i dotyka mnie; w rezultacie, o Bogini, rodzi się jako jeleń przez trzy i siedem lat.

Verse 77

हीनपादेन जायेत चैकं जन्म वसुन्धरे ॥ मूर्खश्च क्रोधनश्चैव मद्भक्तश्चैव जायते ॥

O Vasundharo, rodziłby się z uszkodzoną stopą przez jedno wcielenie na ziemi; i rodzi się jako błądzący i gniewliwy, lecz również jako oddany mnie.

Verse 78

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि प्रायश्चित्तं महौजसम् ॥ येन गच्छति संसारं मम भक्तो व्यवस्थितः ॥

Dla tego przypadku, o piękna w biodrach, ogłoszę potężną pokutę, dzięki której mój czciciel, niewzruszony w dyscyplinie, przekracza wędrówkę saṃsāry.

Verse 79

अष्टभक्तं ततः कृत्वा मम भक्तिपरायणः ॥ माघस्यैव तु मासस्य शुक्लपक्षस्य द्वादशीम् ॥

Następnie, podjąwszy praktykę 'aśṭabhakta', oddany mojej bhakti, powinien obchodzić Dwādaśī jasnej połowy miesiąca Māgha.

Verse 80

तिष्ठेज्जलाशये गत्वा शान्तो दान्तो यतव्रतः ॥ अनन्यमानसो भूत्वा मम चिन्तापरायणः ॥

Udawszy się nad zbiornik wodny, powinien tam pozostawać - spokojny, opanowany i niezłomny w swojej przysiędze - stając się jednolity w umyśle, nastawiony na kontemplację mnie.

Verse 81

प्रभातायां तु शर्वर्यामुदिते तु दिवाकरे ॥ पञ्चगव्यं ततः पीत्वा मम कर्माणि कारयेत् ॥

O świcie, gdy noc się skończyła i słońce wzeszło, wtedy, wypiwszy pañcagavya, powinien wykonać przepisane obrzędy związane ze mną.

Verse 82

अकृत्वा यो नवन्नानि मम कर्मपरायणः ॥ ततो भागवतो भूत्वा नवन्नं यो न कारयेत् ॥

Jeśli ktoś, choć oddany obrzędom związanym ze mną, nie przygotuje ofiar 'navanna' - wtedy, nawet po staniu się bhāgavatą (czcicielem), kto nie urządzi obrzędu navanna, popełnia wykroczenie.

Verse 83

पितरस्तस्य नाश्नन्ति वर्षाणि दश पञ्च च ॥ अदत्त्वा यस्तु भुञ्जीत नवन्नानि कदाचन ॥

Jego przodkowie nie uczestniczą w ofiarach przez piętnaście lat. I kto, nie ofiarowawszy ich najpierw, spożywa przygotowania navanna w jakimkolwiek czasie, zaciąga przewinienie.

Verse 84

न तस्य धर्मो विद्येत एवमेतन्न संशयः ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि येन तस्मात्प्रमुच्यते ॥

Dla niego dharmy by nie uznano - tak właśnie jest; o tym nie ma wątpliwości. I powiem ci coś więcej, dzięki czemu zostaje się uwolnionym od tego wykroczenia.

Verse 85

प्रायश्चित्तं महाभागे मम भक्तसुखावहम् ॥ उपवासं त्रिरात्रं तु तत एकेन वा पुनः ॥

O szlachetny, oto pokuta przynosząca pomyślność moim czcicielom: post przez trzy noce, lub potem przynajmniej przez jedną noc.

Verse 86

आकाशशयनं कृत्वा चतुर्थेऽहनि शुध्यति ॥ एवं तत्र विधिं कृत्वा उदिते च दिवाकरे ॥

Podjąwszy 'spanie pod otwartym niebem', zostaje się oczyszczonym czwartego dnia. Wykonawszy tak procedurę tam, gdy słońce wzeszło -

Verse 87

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा शीघ्रं मुच्येत किल्बिषात् ॥ य एतेन विधानेन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥

Następnie, wypiwszy pañcagavya, szybko zostaje się uwolnionym od przewinienia. Ktokolwiek wykonuje pokutę według tej procedury -

Verse 88

सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥ अदत्त्वा गन्धमाल्यानि यो मे धूपं प्रयच्छति ॥

Porzuciwszy wszelkie przywiązania, odchodzi do mojego świata. Lecz kto składa mi kadzidło bez ofiarowania wonności i girland -

Verse 89

कुणपो जायते भूमे यातुधानो न संशयः ॥ वर्षाणि चैकविंशानि अयस्कारनिवासकः

O Ziemio, rodzi się jako pożeracz trupów, zaprawdę jako yātudhāna, bez wątpienia, i przez dwadzieścia jeden lat przebywa wśród kowali żelaza.

Verse 90

तिष्ठत्यत्र महाभागे एवमेतन्न संशयः ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

O szlachetna pani, pozostaje tam - tak jest, bez wątpienia. A powiem ci coś więcej; wysłuchaj tego, o Vasundharo.

Verse 91

उपोष्य चाष्टभक्तं तु दशैकादशमेव च ॥ प्रभातायां तु शर्वर्यामुदिते रविमण्डले

Po poście, zachowując 'aṣṭabhakta', a także dziesiąty i jedenasty dzień, wtedy o świcie - gdy noc się skończyła i tarcza słoneczna wzeszła -

Verse 92

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा शीघ्रं मुच्यति किल्बिषात् ॥ य एतेन विधानॆन प्रायश्चित्तं समाचरेत्

Wtedy, po wypiciu pañcagavya, szybko uwalnia się od grzechu. Ktokolwiek wykonuje pokutę według tej procedury -

Verse 93

तानि तानि तरन्त्येव सर्व एव पितामहाः ॥ वहन्नुपानहौ पद्भ्यां यस्तु मामुपचक्रमेत्

Tamci przekraczają tamte stany zaprawdę - wszyscy przodkowie. Lecz ten, kto zbliża się do mnie w obuwiu na stopach -

Verse 94

चर्मकारस्तु जायेत वर्षाणां तु त्रयोदश ॥ तज्जन्मनः परिभ्रष्टः सूकरो जायते पुनः

Rodzi się jako garbarz na trzynaście lat; upadłszy z tego narodzin, rodzi się znowu jako świnia.

Verse 95

सूकरत्वात्परिभ्रष्टः श्वा भवेच्च जुगुप्सितः ॥ ततः श्वत्त्वात्परिभ्रष्टो मानुषेषूपजायते

Upadłszy ze stanu świni, staje się psem - wzgardzonym; potem, upadłszy ze stanu psa, rodzi się wśród ludzi.

Verse 96

मद्भक्तश्च विनीतश्च अपराधविवर्जितः ॥ मुक्तस्तु सर्वसंसारान्मम लोकं स गच्छति

Lecz ten, kto jest mi oddany, zdyscyplinowany i wolny od przewinień - uwolniony ze wszystkich doczesnych wędrówek - idzie do mojej sfer.

Verse 97

य एतेन विधानॆन वसुधे कर्म कारयेत् ॥ न स लिप्येत पापेन एवमेतन्न संशयः

O Ziemio, ktokolwiek sprawia, że obrzęd jest wykonywany według tej procedury, nie jest skalany grzechem - tak jest, bez wątpienia.

Verse 98

भेरीशब्दमकृत्वा तु यस्तु मां प्रतिबोधयेत् ॥ बधिरो जायते भूमे एकं जन्म न संशयः

Lecz kto budzi mnie bez wydawania dźwięku bębna - o Ziemio - rodzi się głuchy przez jedno życie; nie ma wątpliwości.

Verse 99

तस्य वक्ष्यामि सुश्रॊणि प्रायश्चित्तं मम प्रियम् ॥ किल्बिषाद्येन मुच्येत भेरीताडनमोहितः ॥

O piękna o biodrach, opowiem ci o ekspiacji, która mi jest miła, dzięki której człowiek, omamiony uderzeniem w rytualny bęben, może zostać uwolniony od takiej winy.

Verse 100

य एतेन विधानॆन वसुधे कर्म कारयेत् ॥ अपराधं न गच्छेत् तु मम लोकं स गच्छति ॥

O Vasudhā, ktokolwiek sprawi, że obrzęd zostanie wykonany zgodnie z tą procedurą, nie popada w występek; on odchodzi do mojego świata.

Verse 101

अन्नं भुक्त्वा बहुतरमजीर्णेन परिप्लुतः ॥ उद्गारेण समायुक्तः अस्नात उपसर्पति ॥

Po zjedzeniu wielkiej ilości pokarmu, przytłoczony niestrawnością, z towarzyszącym odbijaniem i bez kąpieli, on zbliża się do obrzędu lub zgromadzenia.

Verse 102

एकजन्मनि श्वा चैव वानरश्चैव जायते ॥ एकस्मिञ्जन्मनि छागः सृगालश्चैकजन्मनि ॥

W jednym wcieleniu rodzi się jako pies, a także jako małpa; w jednym wcieleniu jako koza, a w innym wcieleniu jako szakal.

Verse 103

एकजन्म भवेदन्धो मूषको जायते पुनः ॥ तारितो ह्येष संसाराज्जायते विपुले कुले ॥

Przez jedno wcielenie staje się niewidomy; potem znów rodzi się jako mysz. Lecz ta osoba, raz wyzwolona z saṃsāry, rodzi się w dostojnej rodzinie.

Verse 104

शुद्धो भागवतः श्रेष्ठस्त्वपराधविवर्जितः ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि मम भक्तसुखावहम् ॥

Czysty bhāgavata jest najdoskonalszy, wolny od przewinień; ogłoszę prāyaścittę, ekspiację, która przynosi pomyślność moim czcicielom.

Verse 105

किल्बिषाद्येन मुच्येत मम भक्तिपरायणः ॥ त्रिदिनं पावकाहारो मूलाहारो दिनत्रयम् ॥

Dzięki temu ktoś oddany mojej bhakti może zostać uwolniony od winy i tym podobnych: przez trzy dni niech spożywa pāvaka-āhāra, a przez trzy dni dietę korzeni.

Verse 106

पायसेन दिनत्रय्यां त्रिदिनं सक्तुना तथा ॥ त्रिदिनं वायुभक्षोऽपि आकाशशयनस्त्रिकम् ॥

Przez trzy dni niech żywi się pāyasą, czyli ryżem na mleku; podobnie przez trzy dni saktu, czyli kleikiem z mąki jęczmiennej. Przez trzy dni, żyjąc nawet powietrzem, a przez kolejne trzy dni śpiąc pod otwartym niebem.

Verse 107

उत्थायापररात्रे तु कृत्वा वै दन्तधावनम् ॥ पञ्चगव्यं पिबेच्चैव शरीरपरिशोधनम् ॥

Wstając w późniejszej części nocy i wykonawszy oczyszczenie zębów, powinien wypić pañcagavyę jako oczyszczenie ciała.

Verse 108

य एतेन विधानॆन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥ न स लिप्येत पापेन मम लोकं स गच्छति ॥

Ktokolwiek wykonuje prāyaścittę zgodnie z tą procedurą, nie zostaje skalany grzechem; on odchodzi do mojego świata.

Verse 109

एष धर्मश्च कीर्त्तिश्च आचाराणां महौजसाम् ॥ गुणानां च परं श्रेष्ठं ऋतीनां च महा ऋतिः ॥

To jest zarówno dharma, jak i sława, wzorcowe postępowanie tych o wielkiej mocy; pośród cnót jest najwyższą doskonałością, a pośród świętych obrzędów jest wielkim obrzędem.

Verse 110

य एतत्पठते नित्यं कल्यमुत्थाय मानवः ॥ स पितॄींस्तारयेज्जन्तुर्दश पूर्वान्दशापरान् ॥

Osoba, która recytuje to codziennie, wstając o świcie, przynosi wyzwolenie przodkom, dziesięciu poprzedzającym i dziesięciu następującym pokoleniom.

Verse 111

आरोग्यानां महारोग्यं मङ्गलानां तु मङ्गलम् ॥ रत्नानां परमं रत्नं सर्वपापप्रणाशनम् ॥

Pośród form zdrowia jest wielkim zdrowiem; pośród pomyślnych rzeczy jest tym najpomyślniejszym; pośród klejnotów jest najwyższym klejnotem, określanym jako niszczyciel wszelkiego występku.

Verse 112

यस्तु भागवतो नित्यं पठते च दृढव्रतः ॥ कृत्वा सर्वापराधानि न स पापेन लिप्यते ॥

Lecz ten, kto niezłomny w ślubach, recytuje Bhāgavatę codziennie, choć popełnił różne występki, nie zostaje skalany przez grzech.

Verse 113

एष जप्यः प्रमाणं च सन्ध्योपासनमेव च ॥ कल्यमुत्थाय पठते मम लोकं स गच्छति ॥

To ma być powtarzane jako dżapa, i jest to wiążąca praktyka, istotnie forma kultu o zmierzchu; kto recytuje to po wstaniu o świcie, ten odchodzi do mojego świata.

Verse 114

न पठेन्मूर्खमध्ये तु कुशिष्याणां तथैव च ॥ दद्याद्भागवते श्रेष्ठे मम कर्मपरायणे ॥

Nie należy recytować tego wśród ignorantów, ani podobnie wśród złych uczniów; raczej należy przekazać to wybitnemu Bhāgavacie, oddanemu postępowaniu przeze mnie nakazanemu.

Verse 115

एतत्ते कथितो देवि आचारस्य विनिश्चयः ॥ पूर्वं त्वया यत्पृष्टं तु किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥

Tak więc, o Bogini, rozstrzygnięcie w sprawie właściwego postępowania zostało ci wyłożone. To, o co wcześniej pytałaś, zostało odpowiedziane, co innego pragniesz usłyszeć?

Verse 116

गृध्रस्तु सप्त वर्षाणि जायते खचरॆश्वरः ॥ चरन्तौ मानुषं मांसमुभौ तौ गृध्रजम्बुकौ ॥

Nie należy recytować tego wśród ignorantów, ani podobnie wśród złych uczniów; raczej należy przekazać to wybitnemu Bhāgavacie, oddanemu postępowaniu przeze mnie nakazanemu.

Verse 117

प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥ यस्य कस्यचिन्मासस्य शुक्लपक्षस्य द्वादशीम् ॥

Ogłoszę pokutę, dzięki której można zostać uwolnionym od grzechu; (obserwuj ją) dwunastego dnia jasnej połowy miesiąca jakiegokolwiek miesiąca.

Verse 118

यस्य कस्यचिन्मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी ॥ आकाशशयनं कृत्वा शीघ्रं मुच्येत किल्बिषात् ॥

Dwunastego dnia jasnej połowy jakiegokolwiek miesiąca, podejmując 'sen pod otwartym niebem', szybko uwalnia się od grzechu.

Verse 119

आख्यानानां महाख्यानं तपसां च परं तपः ॥ अत्राहं कीर्तयिष्यामि ब्राह्मणेभ्यो महेश्वरि ॥

To jest wielka opowieść pośród opowieści i najwyższa asceza pośród askez. Tutaj ogłaszać ją będę braminom, o Maheśvari.

Verse 120

तत्र स्थाने शिवो भूमे गणैः सर्वैः समावृतः ॥ नष्टमायं ततो देवि चिन्तयामि वसुन्धरे ॥

W tym miejscu, o Ziemio, Śiwa otoczony jest wszystkimi swoimi gana. Dlatego, o Bogini, o Vasundharo, rozmyślam o tym jako o 'czymś utraconym i zrujnowanym'.

Verse 121

देवं नारायणं चैैकं सर्वलोकमहेश्वरम् ॥ हे विष्णो त्वत्प्रसादेन देवत्वं चैव माधव ॥

Jedynego boskiego Narajanę, wielkiego pana wszystkich światów. O Wisznu, dzięki Twej łasce, przychodzi również status boski, o Madhawo.

Verse 122

ममैवं वचनं श्रुत्वा भगवान्परमेश्वरः ॥ उवाच मां पुनर्व्यक्तं मां बोधय जगत्पते ॥

Usłyszawszy tak moje słowa, Błogosławiony Najwyższy Pan przemówił do mnie ponownie, wyraźnie: 'Poucz mnie, oświeć mnie, o Panie świata'.

Verse 123

अतो न रोचते भूमे श्मशानं मे कदाचन ॥ यत्र रुद्रकृतं पापं स्थितं किल भयावहम् ॥

Dlatego, o Ziemio, miejsce kremacji nigdy mnie nie raduje, gdzie grzech, jak się mówi popełniony przez Rudrę, jest obecny, zaprawdę, jako coś budzącego lęk.

Verse 124

मूर्खः स पापकर्मा च मम कर्मपरायणः ॥ यांस्तु दोषान्प्रपद्येत संसारं च वसुन्धरे ॥

On jest głupcem i sprawcą grzesznych czynów, oddanym takim działaniom. Jakiekolwiek winy ponosi, wpada również w samsarę, o Vasundharo.

Verse 125

प्रायश्चित्तान्महाभागे मम लोकं स गच्छति ॥ मद्यं पीत्वा वरारोहे यस्तु मामुपसर्पति ॥

Przez pokutę prajaścittę, o szczęśliwa pani, idzie do mojego świata. Lecz, o o pięknych biodrach, ktoś kto zbliża się do mnie po wypiciu trunku...

Verse 126

दशवर्षसहस्राणि नरके परिपच्यते ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तच्च मे वदतः शृणु ॥

Przez dziesięć tysięcy lat jest dręczony w piekle, jakby gotowany. Wyjaśnię pokutę; słuchaj mnie gdy mówię.

Verse 127

य एतेन विधानॆन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो मम लोकं स गच्छति ॥

Ktokolwiek wykonuje pokutę prajaścittę zgodnie z tą procedurą, zostaje uwolniony od wszystkich grzechów i idzie do mojego świata.