
Sukta 2.35
Gṛtsamada
Apāṃ Napāt
Triṣṭubh (probable for RV 2.35)
Ten hymn wychwala Apāṃ Napāt, tajemnicze "Dziecię Wód", promienną boską obecność, która lśni w wodach jako ukryty ogień i stwórcza moc. Gṛtsamada wzywa go, by przyjął słowa poety, ukształtował rozkosz i właściwą formę oraz obdarzył pomyślnością, witalnością i właściwie uporządkowanym wzrostem w światach. Hymn kończy się błogosławieństwem, które łączy blask Apāṃ Napāt z pomyślną ochroną Agniego dla społeczności i zgromadzenia ofiarnego.
Mantra 1
उपेमसृक्षि वाजयुर्वचस्यां चनो दधीत नाद्यो गिरो मे । अपां नपादाशुहेमा कुवित्स सुपेशसस्करति जोषिषद्धि ॥
Blisko niego moje słowo jest uwolnione, szukając pełni siły; niech boski przyjmie te moje głosy. O Dziecko Wód, szybki w swoim złotym blasku, czyż nie ukształtuje dla nas doskonałej formy rozkoszy, przychylny naszej aspiracji?
Mantra 2
इमं स्वस्मै हृद आ सुतष्टं मन्त्रं वोचेम कुविदस्य वेदत् । अपां नपादसुर्यस्य मह्ना विश्वान्यर्यो भुवना जजान ॥
Tę mantrę, dobrze ukształtowaną z serca, wypowiadamy dla niego, czy on ją pozna? Dziecko Wód, przez wielkość swojej władczej mocy, wydało na świat wszystkie światy jako szlachetny pan w nich.
Mantra 3
समन्या यन्त्युप यन्त्यन्याः समानमूर्वं नद्यः पृणन्ति । तमू शुचिं शुचयो दीदिवांसमपां नपातं परि तस्थुरापः ॥
Niektóre wody płyną razem, inne zbliżają się; rzeki wypełniają jedną wspólną nieckę. Wokół niego, czystego, lśniącego, stoją czyste Wody, okrążając Dziecko Wód, jakby strzegąc tajemniczego płomienia świadomości.
Mantra 4
तमस्मेरा युवतयो युवानं मर्मृज्यमानाः परि यन्त्यापः । स शुक्रेभिः शिक्वभी रेवदस्मे दीदायानिध्मो घृतनिर्णिगप्सु ॥
Wokół niego uśmiechnięte młode Wody krążą, oczyszczając młodego. On lśni dla nas jasnymi, pełnymi umiejętności energiami, bogaty w rozkosz, niekarmiony płomień o blasku jak masło klarowane, wewnątrz wód.
Mantra 5
अस्मै तिस्रो अव्यथ्याय नारीर्देवाय देवीर्दिधिषन्त्यन्नम् । कृता इवोप हि प्रसर्स्रे अप्सु स पीयूषं धयति पूर्वसूनाम् ॥
Dla niego, nie do pokonania boga, trzy boskie kobiety przygotowują pożywienie. Jak dzieło dobrze wykonane, on rozprzestrzenia się w wodach; on pije pijuśę, pierwotny nektar, mocy pierworodnych.
Mantra 6
अश्वस्यात्र जनिमास्य च स्वर्द्रुहो रिषः सम्पृचः पाहि सूरीन् । आमासु पूर्षु परो अप्रमृष्यं नारातयो वि नशन्नानृतानि ॥
Oto narodziny Konia, owej ognistej mocy; chroń oświeconych widzów przed krzywdą i przed wrogim wypaczeniem, które mieszałoby się z ich światłem. W surowych i niedojrzałych pełniach pozostań ponad wszelkim skażeniem i niedostępny; niech moce zwątpienia zginą, a nieprawdy niech nie zwyciężają.
Mantra 7
स्व आ दमे सुदुघा यस्य धेनुः स्वधां पीपाय सुभ्वन्नमत्ति । सो अपां नपादूर्जयन्नप्स्वन्तर्वसुदेयाय विधते वि भाति ॥
W jego własnym domu krowa obfitości daje hojnie; on pomnaża prawo własne i spożywa dobre pożywienie. Ten Syn Wód, budując siłę istnienia wewnątrz wód, jaśnieje dla dającego obrzęd, aby obdarować prawdziwym bogactwem.
Mantra 8
यो अप्स्वा शुचिना दैव्येन ऋतावाजस्र उर्विया विभाति । वया इदन्या भुवनान्यस्य प्र जायन्ते वीरुधश्च प्रजाभिः ॥
On, który w wodach lśni przez boską czystość, wiecznie poruszający się z rytą i obfitością mocy: z niego istotnie rodzą się inne światy, i ptaki życia, i rosnące rośliny ze swymi pokoleniami.
Mantra 9
अपां नपादा ह्यस्थादुपस्थं जिह्मानामूर्ध्वो विद्युतं वसानः । तस्य ज्येष्ठं महिमानं वहन्तीर्हिरण्यवर्णाः परि यन्ति यह्वीः ॥
Dziecko Wód istotnie zajęło swoje miejsce na łonie wijących się strumieni, wyprostowane, odziane w błyskawicę jako szatę. Niosąc jego najwyższą wielkość, potężne wody złotego odcienia krążą dokoła niego.
Mantra 10
हिरण्यरूपः स हिरण्यसंदृगपां नपात्सेदु हिरण्यवर्णः । हिरण्ययात्परि योनेर्निषद्या हिरण्यदा ददत्यन्नमस्मै ॥
Złoty w formie, złoty w wizji, Apan Napat, tak, złoty w odcieniu. Siedzący wokół złotego łona, dawcy złota obdarzają go pożywieniem.
Mantra 11
तदस्यानीकमुत चारु नामापीच्यं वर्धते नप्तुरपाम् । यमिन्धते युवतयः समित्था हिरण्यवर्णं घृतमन्नमस्य ॥
Jego oblicze i jego urocze tajemne imię wzrastają, Dziecko Wód. Jego młode dziewice rozpalają razem; złotego odcienia jest jego ghi, jego pożywienie.
Mantra 12
अस्मै बहूनामवमाय सख्ये यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः । सं सानु मार्ज्मि दिधिषामि बिल्मैर्दधाम्यन्नैः परि वन्द ऋग्भिः ॥
Jemu, przyjacielowi nawet wielu i pokornych, składalibyśmy ofiarę z jaźń, z czcią, z darami. Oczyszczam szczyt; ustawiam podpory z mocnymi filarami; kładę pożywienie i ogarniam go hymnami chwały.
Mantra 13
स ईं वृषाजनयत्तासु गर्भं स ईं शिशुर्धयति तं रिहन्ति । सो अपां नपादनभिम्लातवर्णोऽन्यस्येवेह तन्वा विवेष ॥
On, potężny Byk, rzuca zarodek stawania się w te Wody; on, Dziecko, pije ich mleko, a one głaszczą i karmią go. To jest Apam Napat, nieskazitelnej jasności, który tu wchodzi i przenika własnym ciałem, jakby był z innego świata.
Mantra 14
अस्मिन्पदे परमे तस्थिवांसमध्वस्मभिर्विश्वहा दीदिवांसम् । आपो नप्त्रे घृतमन्नं वहन्तीः स्वयमत्कैः परि दीयन्ति यह्वीः ॥
W tej najwyższej stacji on stoi, wiecznie świecący przez ścieżki naszego bytu. Synowi Wód silne Wody same przynoszą klarowną obfitość jako pokarm, i z własnego popędu krążą wokół niego i oddają się, rozległe w swojej płynącej mocy.
Mantra 15
अयांसमग्ने सुक्षितिं जनायायांसमु मघवद्भ्यः सुवृक्तिम् । विश्वं तद्भद्रं यदवन्ति देवा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥
O Agni, przynieś ludziom szczęśliwe mieszkanie w bycie; przynieś także hojnym doskonałą mowę. Wszystko, co pomyślne, to co chronią bogowie; módlmy się wypowiadać To, co Rozległe, w zgromadzeniu, silni heroicznymi mocami wewnątrz.
The poet releases his inspired word toward the deity, asking Apāṃ Napāt to accept the hymn and to consent to the sacrificer’s aspiration.
Apāṃ Napāt is unfolded as a pure, divine radiance within the waters—aligned with ṛta—whose power generates worlds, life, and vegetation, and who perfects forms and delight for devotees.
The revelation of cosmic generativity: from the shining one in the waters arise other worlds and the living orders (birds, plants, progeny), establishing him as a deep source of creation and vitality.
The hymn resolves in a communal blessing: Agni is asked to bring good dwelling and perfect utterance, affirming that all auspiciousness is what the gods protect and sealing the rite with ‘vast’ speech in the assembly.
apāṃ napāt
यो अप्स्वा शुचिना दैव्येन ऋतावाजस्र उर्विया विभाति । वया इदन्या भुवनान्यस्य प्र जायन्ते वीरुधश्च प्रजाभिः ॥viśvaṃ tad bhadraṃ yad avanti devā
Apāṃ Napāt means “Child of the Waters.” In RV 2.35 he is a shining, pure power hidden in the waters—often understood as a form of divine fire or radiance that brings life, growth, and ordered creation.
The Veda uses this as a sacred image: creative heat and light can be concealed in the depths and then emerge as life and insight. It also connects watery fertility with the fire-principle that shapes and perfects forms.
Vedic hymns often close with a benediction to Agni, the ritual fire who carries offerings and seals the rite. Here it links Apāṃ Napāt’s hidden radiance with Agni’s protective gifts—good dwelling, good speech, and auspiciousness for the community.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.