Sukta 124

Mantra 1

इमं नो अग्न उप यज्ञमेहि पञ्चयामं त्रिवृतं सप्ततन्तुम् । असो हव्यवाळुत नः पुरोगा ज्योगेव दीर्घं तम आशयिष्ठाः ॥

Przybliż się, o Agni, do tej naszej ofiary, pięciokrotnej w swoich ruchach, trojakiej w swojej rozległości, siedmiowątkowej w swoim tkaniu. Bądź naszym nosicielem ofiary, idź przed nami; i jakby długotrwałym światłem, rozprosz przedłużoną ciemność.

Mantra 2

अदेवाद्देवः प्रचता गुहा यन्प्रपश्यमानो अमृतत्वमेमि । शिवं यत्सन्तमशिवो जहामि स्वात्सख्यादरणीं नाभिमेमि ॥

Od nie-boga do Boga idę, poruszając się z przebudzoną mocą, podróżując w tajemnej jaskini, widząc przed sobą osiągam nieśmiertelność. Opuszczając to, co niebłogie, choć wydawało się łaskawe, odchodzę od dawnego towarzystwa; idę do Arani, do pępka, źródła, gdzie rodzi się Ogień.

Mantra 3

पश्यन्नन्यस्या अतिथिं वयाया ऋतस्य धाम वि मिमे पुरूणि । शंसामि पित्रे असुराय शेवमयज्ञियाद्यज्ञियं भागमेमि ॥

Widząc Gościa innej mocy i szerokoskrzydły ruch, odmierzam liczne trwałe siedziby Rty. Głoszę błogie dobro Ojcu, Asurze, władnej Mocy; od tego, co niegodne ofiary, zmierzam ku prawdziwie ofiarnemu udziałowi.

Mantra 4

बह्वीः समा अकरमन्तरस्मिन्निन्द्रं वृणानः पितरं जहामि । अग्निः सोमो वरुणस्ते च्यवन्ते पर्यावर्द्राष्ट्रं तदवाम्यायन् ॥

Przez wiele lat przebywałem w tym dawnym porządku; teraz wybierając Indrę, opuszczam Ojca. Agni, Soma i Waruna odchodzą od ciebie; królestwo się odwraca, przychodzę, by objąć i chronić tę nową domenę.

Mantra 5

निर्माया उ त्ये असुरा अभूवन्त्वं च मा वरुण कामयासे । ऋतेन राजन्ननृतं विविञ्चन्मम राष्ट्रस्याधिपत्यमेहि ॥

Tamci Asurowie stali się pozbawieni prawdziwej mocy; i ty także, o Waruno, pragniesz mnie. O Królu, przez Rtę oddzielając to, co nieprawdziwe, przyjdź do naczelnej władzy nad moim wewnętrznym królestwem.

Mantra 6

इदं स्वरिदमिदास वाममयं प्रकाश उर्वन्तरिक्षम् । हनाव वृत्रं निरेहि सोम हविष्ट्वा सन्तं हविषा यजाम ॥

To jest Światło; to zaiste jest pożądane dobro; to jest szeroka przestrzeń pośrodku o jasnym blasku. Pokonamy Wrytrę, wyjdź naprzód, o Somo; tobie, który jesteś obecny jako ofiara, z ofiarą składamy ofiarę.

Mantra 7

कविः कवित्वा दिवि रूपमासजदप्रभूती वरुणो निरपः सृजत् । क्षेमं कृण्वाना जनयो न सिन्धवस्ता अस्य वर्णं शुचयो भरिभ्रति ॥

Widzący, dzięki mocy widzenia, umieścił swą formę w niebie; Waruna, o nieograniczonej mocy, uwolnił wody. Tworząc pokój i bezpieczną przestrzeń, jak matki, jak rzeki, czyste istoty niosą i unoszą jego promienną barwę.

Mantra 8

ता अस्य ज्येष्ठमिन्द्रियं सचन्ते ता ईमा क्षेति स्वधया मदन्तीः । ता ईं विशो न राजानं वृणाना बीभत्सुवो अप वृत्रादतिष्ठन् ॥

Trzymają się jego najwyższej mocy, jego siły Indry; mieszkają tu, radując się własnym wewnętrznym prawem. Jak ludy wybierające króla, wybierają jego; odwracając się od osłony Wrytry, zajęli stanowisko z dala od niej.

Mantra 9

बीभत्सूनां सयुजं हंसमाहुरपां दिव्यानां सख्ये चरन्तम् । अनुष्टुभमनु चर्चूर्यमाणमिन्द्रं नि चिक्युः कवयो मनीषा ॥

Nazywają go Łabędziem, zjednoczonym z mocami odrzucającymi, poruszającym się w przyjaźni z niebiańskimi wodami. Podążając za Anusztubhem, podążając za rytmem, który jest wprawiany w ruch, widzący przez natchnioną myśl poznali Indrę.