Sukta 81

Mantra 1

प्रत्यु अदर्श्यायत्युच्छन्ती दुहिता दिवः । अपो महि व्ययति चक्षसे तमो ज्योतिष्कृणोति सूनरी ॥

ସେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି—ଆସୁଥିବା ଓ ଉଦୟ ହେଉଥିବା, ଦିବଃ ଦୁହିତା। ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ସେ ମହାନ ଆପଃ (ଜଳମାନ)କୁ ବିସ୍ତାର କରେ; ଏବଂ ସୂନରୀ, ଜ୍ୟୋତିମୟ ପ୍ରେରିକା, ତମସକୁ ଜ୍ୟୋତି କରେ।

Mantra 2

उदुस्रियाः सृजते सूर्यः सचाँ उद्यन्नक्षत्रमर्चिवत् । तवेदुषो व्युषि सूर्यस्य च सं भक्तेन गमेमहि ॥

ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତେଜସ୍ବୀ ‘ଉସ୍ରିୟାଃ’ (ଆଲୋକର ଗୋଧେନୁ)କୁ ମୁକ୍ତ କରେ, ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ରମୟ ଦୀପ୍ତି ଅର୍ଚିବତ୍ ଝଲମଲ କରେ। କିନ୍ତୁ ହେ ଉଷା, ତୁମ ବ୍ୟୁଷି (ପ୍ରଭାତୋଦୟ) ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦୟ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଆମେ ଆମ ନିୟତ ଭାଗ ସହ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ଆଗକୁ ଯାଉ।

Mantra 3

प्रति त्वा दुहितर्दिव उषो जीरा अभुत्स्महि । या वहसि पुरु स्पार्हं वनन्वति रत्नं न दाशुषे मयः ॥

ହେ ଦିବଃ ଦୁହିତା ଉଷା, ତୁମ ପ୍ରତି ଆମେ ଆକାଙ୍କ୍ଷାରେ ଶୀଘ୍ର ହୋଇଛୁ। କାରଣ ତୁମେ ପୁରୁ—ଅପାର, ସ୍ପାର୍ହ—ଇଚ୍ଛନୀୟ ମୟଃ (ଆନନ୍ଦ) ବହନ କର; ଦାଶୁଷେ—ଅର୍ପଣକାରୀ ଦାତା ପାଇଁ ତାହା ରତ୍ନ ସମ।

Mantra 4

उच्छन्ती या कृणोषि मंहना महि प्रख्यै देवि स्वर्दृशे । तस्यास्ते रत्नभाज ईमहे वयं स्याम मातुर्न सूनवः ॥

ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଉଚ୍ଛନ୍ତୀ (ଉଦୟମାନ) ହେଲେ ତୁମ ଉଦାର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍—ପ୍ରକାଶମୟ ଲୋକର ସ୍ପଷ୍ଟ ଦର୍ଶନ ସାଧିତ ହୁଏ। ସେହି ତୁମ ରତ୍ନରେ ଆମେ ଭାଗୀ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ; ଯେପରି ଆମେ ମାତୃର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପରି ହେବୁ—ତାଙ୍କ ଆଲୋକ-ପୋଷଣରେ ପୋଷିତ।

Mantra 5

तच्चित्रं राध आ भरोषो यद्दीर्घश्रुत्तमम् । यत्ते दिवो दुहितर्मर्तभोजनं तद्रास्व भुनजामहै ॥

ହେ ଉଷା, ସେଇ ଅଦ୍ଭୁତ ରାଧସ୍ (ସମୃଦ୍ଧି) ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ—ଯାହା ଦୀର୍ଘକାଳ ଶ୍ରୁତିରେ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ହେ ଦିବୋ-ଦୁହିତର, ତୁମର ଯେ ମର୍ତ୍ୟ-ଭୋଜନ (ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପୋଷେ ଏମିତି ଦାନ) ଅଛି, ସେହିଟି ଆମକୁ ଦିଅ; ଯେପରି ଆମେ ତାହା ଭୁଞ୍ଜି ପୋଷିତ ହେବୁ।

Mantra 6

श्रवः सूरिभ्यो अमृतं वसुत्वनं वाजाँ अस्मभ्यं गोमतः । चोदयित्री मघोनः सूनृतावत्युषा उच्छदप स्रिधः ॥

ହେ ଉଷା, ସୂରିମାନଙ୍କୁ ଅମୃତସମ ଶ୍ରବସ୍ (କୀର୍ତ୍ତି) ଓ ବସୁତ୍ୱନ (ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି) ଦିଅ; ଆମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଗୋମତ୍ ଭାବରେ ବାଜ (ବଳବାନ ଜୟ-ଲାଭ) ଆଣ। ହେ ମଘୋନମାନଙ୍କର ପ୍ରଚୋଦୟିତ୍ରୀ, ସୂନୃତାବତୀ (ପ୍ରକାଶମୟ ସତ୍ୟବାଣୀଯୁକ୍ତ), ଉଦୟ ହେଅ; ବାଙ୍କାପଣ ଓ ବିଫଳତାମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଂକାଇ ଦେ।